ตอนที่ 625 : ปิดฉาก!

ตอนที่ 625 : ปิดฉาก!

พวกเขาพากันหัวเราะออกมาและคิดว่าเจียงเฉินเป็นแกะอ้วนตัวใหญ่และคราวนี้ก็จะถูกพวกเขาฆ่าอีกครั้ง

ฉินเหยียนหรันโกรธจัด "หนี้ของฉันยังไม่ครบกำหนดนะ"

ฉินเหยียนหรันพูดด้วยน้ำตาที่นองหน้า

เธอรู้สึกผิดต่อเจียงเฉินและรุ่นพี่เจียงก็ช่วยเธอไว้มากแล้วและเธอคงไม่สามารถให้เขาช่วยได้อีกต่อไป

ถ้าไม่ใช่เพราะความไร้สาระของเธอเอง เขาก็คงไม่ได้ต้องมาใช้หนี้มากขนาดนั้นให้เธอ

เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเธอตกลงไปในขุมนรกที่ไร้ก้นบึ้ง

แต่ใครจะรู้

ใบหน้าของเจียงเฉินกลับโผล่ขึ้นมาพร้อมกับแสงสว่างและเขาก็พูดออกมาว่า: "มีอีกงั้นหรอ? งั้นก็ไม่เป็นไร! รูดบัตรได้เลย!"

ลูกน้องตัวผอมบางยังคงพูดพล่อยออกมา "หนี้ก้อนนี้ค่อนข้างมาก"

โดนบัตรลอยมากระแทกหน้า!

ลูกน้องตัวผอมบางกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก็เห็นบัตรของเจียงเฉินโยนเข้ามาใส่หน้าของเขา

บัตรธนาคารใบเดิม!

ทันใดนั้นใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความโกรธก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเต็มเปี่ยม

เขาพยักหน้าและโค้งคำนับ "ฮ่าฮ่า รับทราบแล้วคุณเจียง คุณเป็นคนหยิ่งผยองที่สุดตั้งแต่ที่ผมเคยเจอมาเลยจริงๆ! คุณไม่เคยทำให้พวกเราต้องลำบากเลยจริงๆ พูดง่ายๆแบบนี้ทุกอย่างก็ง่ายขึ้นเยอะ"

“จำนวนหนี้ในครั้งนี้....”

เจียงเฉินพูดออกมาเสียงดัง “หุบปาก!”

ลูกน้องตัวบางตัวสะดุ้งด้วยความโกรธทันที

แต่ใครจะไปรู้ ประโยคต่อไปของเจียงเฉินจะทำให้พวกเขาต้องตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม "อย่ามาทำให้ฉันต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้! ภายในหนึ่งนาทีฉันก็สามารถทำเงินได้เป็นล้านแล้ว! เพียงแค่รูดบัตรของฉันก็พอ! แล้วไม่ต้องมาบอกด้วยว่ารูดไปแค่ไหน!"

ชายผิวดำร่างใหญ่ "..."

ลูกน้อง "..."

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง!

ผู้ชายคนนี้รวยขนาดไหนกัน?

ไม่มีแม้แต่ความอดทนมากพอที่จะฟังจำนวนเงิน?

ให้โอนเงินได้เลย?

ถ้าอย่างนั้นฉันก็ยินดี!

ผู้ชายคนนี้เป็นคนโง่หรือยังไง?

ดวงตาของลูกน้องตัวผอมบางเปล่งประกายด้วยแสงสีทองอีกครั้งเขาหันหลังและรูดบัตรเป็นจำนวนเงิน 3.2 ล้านทันที

ถึงแม้จะชำระหนี้แค่ 120,000 หยวน...

เจียงเฉินเองก็มองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน แต่เขาก็เมินเฉยและพูดออกมาด้วยรอยยิ้มว่า “ตอนนี้ ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม?”

ลูกน้องตัวผอมกับชายร่างใหญ่ผิวดำมองหน้ากัน

หนี้ของฉินเหยียนหรันได้รับการชำระไปหมดแล้ว

ไม่สามารถหาเหตุผลมารั้งได้อีกต่อไป

แต่พวกเขาก็ยังไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้เจียงเฉินไปแบบนี้

ครั้งหนึ่งในรอบร้อยปีที่จะมีโอกาศได้พบกับแกะอ้วนแบบนี้!

ไม่! ต้องเอาอีก

ชายผิวดำร่างใหญ่ยิ้มและยึดบัตรของเจียงเฉินเอาไว้ก่อนจะขวางทางของเจียงเฉิน "หนุ่มน้อย นายรวยมากใช่ไหม บอกฉันมาว่าสิ รหัสผ่านของบัตรใบนี้คืออะไร?”

ฉินเหยียนหรันตกใจมาก "นายมันเชื่อถือไม่ได้ นายทำแบบนี้มันปล้นกันชัดๆ!"

เจียงเฉินหัวเราะออกมา "พวกนายคงจะกำลังโลภสินะ พอเห็นว่าได้เงินง่ายๆก็เลยอยากจะได้เพิ่มอีกพวกนายกำลังปล้นฉันใช่ไหม?"

"ใช่ถูกต้องแล้ว!"

ชายผิวดำร่างใหญ่ยอมรับออกมาง่ายๆว่า "เราแค่อยากจะปล้นนายยังไงล่ะ! แล้วมันจะทำไม? โอนเงินมาให้พวกเราซะถ้านายรู้ว่านายควรทำอะไร!"

เจียงเฉินหัวเราะออกมา

“จะปล้นฉันงั้นเหรอ? ฉันไม่กลัวหรอกนะจะบอกให้! ผู้กำกับหลิน หลักฐานพวกนี้คงจะเพียงพอที่จะส่งพวกเขาเข้าคุกและตัดสินลงโทษพวกเขาให้จำคุกไปนานแล้วใช่ไหม”

เจียงเฉินพูดออกมา

“อะไรกัน นายกำลังพูดกับใคร”

ชายผิวดำร่างใหญ่และลูกน้องตัวผอมบางก็ตกใจ

ปรากฏว่าในขณะที่พวกเขากำลังสนใจเงินของเจียงเฉินพวกเขานั้นไม่ได้สังเกตเลยว่า….

โทรศัพท์มือถือของเจียงเฉินที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขากำลังถือสายอยู่ตลอดเวลา

และในเวลานี้เองโทรศัพท์มือถือของเจียงเฉินก็ส่งเสียงออกมา “ไม่ต้องห่วง แก๊งอันธพาลนี่เสร็จแล้วแน่ พวกเราบันทึกหลักฐานอาชญากรรมทุกอย่างไว้หมดแล้ว ในเมื่อหลักฐานพร้อมขนาดนี้แล้วเราก็จะเริ่มขั้นตอนการบุกจับกุมทันที!”

“อะไรนะ ตำรวจ!”

ชายผิวสีดำร่างใหญ่ตกตะลึง

ลูกน้องตัวผอมแห้งก็หน้าซีดด้วยความตกใจ

ในเวลานี้เองพวกเขาก็ได้ยินเสียงดัง ปัง!

หลินซีหรานดอกไม้อ่ะประจำกรมตำรวจก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับทีมตำรวจอาชญากรรมจำนวนมากที่มาพร้อมกับอาวุธครบมือ

ตำรวจจำนวนนับไม่ถ้วนพากันเข้าปิดล้อม

“อย่าขยับ!”

“ยกมือขึ้นแล้วนอนหมอบลงไปกับพื้นเดี๋ยวนี้!”

“หมอบลงไป! หมอบลงไป!”

ตำรวจอาชญากรรมพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วและกดตัวของแก๊งอันธพาลลงกับพื้นทันที

ชายผิวสีดำร่างใหญ่ตกตะลึง

พระเจ้า!

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ทำไมถึงมีตำรวจมากมายขนาดนี้?

เมื่อก่อนถึงแม้ว่าจะมีการปราบปรามพวกเขาแต่มันก็ไม่เคยใช้ตำรวจเยอะขนาดนี้มาก่อน!

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ในเวลานี้เองลูกน้องตัวผอมก็ตะโกนออกมา “คุณเจ้าหน้าที่! พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว! นี่เป็นการเข้าใจผิด! พวกเราไม่ใช่อาชญากร! พวกเราเป็นแค่คนทวงหนี้!”

หลินซีหรานหัวเราะออกมา “โอ้ จริงหรอ?”

“ใช่แล้ว!”

ลูกน้องตัวผอมบางยืนกรานออกมา “พวกเรากำลังทวงหนี้จากลูกหนี้ของพวกเราที่ชื่อว่าฉินเหยียนหรัน พวกเราเป็นบริษัทเงินกู้ การนัดชำระหนี้ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอ?”

ในเวลานี้เองชายผิวดำร่างใหญ่ก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ จริงด้วย การปล่อยเงินกู้นั้นก็เป็นการทำธุรกิจที่อยู่บนพื้นที่สีเทามันไม่ได้ถูกกฎหมายซะทีเดียวแต่มันก็ไม่ได้ถึงกับผิดกฎหมาย…..

เขาตะโกนออกมาทันทีว่า “ใช่แล้วคุณเจ้าหน้าที่ตำรวจ! คุณก็เห็นว่าเจ้าตัวเล็กนี่ไปทำอะไรใครไม่ได้หรอก! ปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! พวกเราก็แค่ทวงหนี้! ถ้าพวกคุณไม่เชื่องั้นก็ไปสู้กันในชั้นศาล!”

แต่ใครจะรู้

“ขอโทษนะ แต่ว่าฉันเองก็เป็นตำรวจเหมือนกัน!”

เจียงเฉินหยิบบัตรประจำตัวตำรวจของเขาออกมาช้าๆและเยาะเย้ย “ฉันรู้ว่าพวกนายกำลังจะเล่นลิ้น ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกไหนก่อนหน้านี้มันก็เป็นเพียงคล้ายๆแสดงเท่านั้น และก็ตามที่คาดไว้เมื่อพวกนายโลกและไม่พอใจกับเงินที่ได้ในตอนแรกพวกนายก็เริ่มที่จะปล้นฉันและนั่นก็คืออาชญากรรม!”

ในเวลานี้เองหลินซีหรานก็หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วเปิดไฟล์เสียงที่ถูกอัดไว้

มันเป็นเสียงที่ถูกอัดไว้ตอนที่ชายร่างใหญ่ผิวดำและคนอื่นๆบังคับให้เจียงเฉินบอกรหัสผ่านบัตรธนาคารของเขา

และในตอนนั้นเจียงเฉินก็ถามว่าเขาว่าพวกเขาต้องการที่จะปล้นเขางั้นเหรอ? และพวกเขาก็ตอบว่าใช่!

หลินซีหรานพูดออกมาอย่างมั่นใจ “ตอนนี้พยานและหลักฐานทุกอย่างถูกรวบรวมเอาไว้แล้ว แม้ว่าพวกนายจะพยายามแก้ตัวมากแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์! การทวงหนี้ของพวกนายจริงอยู่ที่มันยากที่จะเอาผิด แต่การปล้นนั้นเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรง! แค่นี้มันก็มากเพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกนายถูกขังคุกเป็นเวลาสิบปีหรือยี่สิบปี! นอกจาก เงินที่พวกนายได้ไปจากบัญชีของเจ้าหน้าที่เจียงนั้นก็เกินกว่ายอดหนี้จริงๆดังนั้นมันก็มากเพียงพอที่จะทำให้พวกนายได้รับโทษเพิ่ม!”

หลินซีหรานตบไหล่เจียงเฉินก่อนจะกระพริบตาแล้วพูดว่า "นายนี่เลวจริงๆ นายกลัวว่าไอ้พวกสารเลวพวกนี้จะอยู่ในคุกน้อยไป นายก็เลยจงใจให้เงินพวกเขาเพื่อเพิ่มโทษใช่ไหม"

ในเวลานี้เองชายผิวดำร่างใหญ่และลูกน้องตัวผมกฌตกตะลึง

ปรากฏว่า!

มันเป็นเจตนาของเขา....

เพื่อให้พวกเราติดคุกนานขึ้น?

ร้องไห้....

หัวใจของนายมันช่างโหดร้ายเหลือเกิน!

ฉินเหยียนหรันรู้สึกประหลาดใจอย่างมากและโยนตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของเจียงเฉิน

“รุ่นพี่เจียง! หล่อมาก! ฉันรู้สึกขอบคุณรุ่นพี่มากจริงๆ!”

เจียงเฉินขยิบตาให้ชายผิวดำร่างใหญ่ “ถ้าพวกนายไม่โลภและรับแค่เงินที่พวกนายควรได้รับ ฉันคงส่งพวกนายเข้าคุกไม่ได้จริงๆ แต่ตอนนี้ด้วยข้อหาปล้นทรัพย์ + ปล่อยเงินกู้ผิดกฏหมาย + กรรโชกทรัพย์ + บังคับข่มขู่ มันก็มากพอที่จะทำให้พวกนายทุกคนเข้าไปพักร้อนในคุกแล้ว...”

เจียงเฉินพูดออกมา "หนทางขึ้นสวรรค์มีแต่พวกนายกลับเลือกที่จะไม่ไปเอง!"

เจียงเฉินหยิบบัตรธนาคารของเขาขึ้นมาอย่างเย่อหยิ่งและพูดกับหลินซีหรานว่า

“ซีหราน ฉันจะพาเด็กสาวคนนี้กลับไปก่อนแล้วเจอกันที่สถานีตำรวจนะ”

"อืม"

หลินซีหรานพยักหน้าและพูดว่า "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง นายไปจัดการกับรุ่นน้องของนายก่อนเถอะ"

ชายผิวดำและลูกน้องกอดคอกันร้องไห้!

โอ้พระเจ้า!

ทำไมเราถึงไปปล้นตำรวจกัน?!