ตอนที่ 7 พรสวรรค์และสกิล

.

.

ผ่านกล้องส่องทางไกล เย่เจาเห็นฝูงหนูหนาแน่นกำลังทะลักขึ้นมาจากใต้ดินที่ไม่รู้ลึกแค่ไหน หนูนับพันตัว ดวงตาแดงก่ำ วิ่งกรูผ่านลานกว้างที่ถูกไฟไหม้เกรียม

ไม่ว่าพวกมันผ่านตรงไหน ที่นั่นก็ไม่เหลือแม้แต่ต้นหญ้าสักต้น น่าสะพรึงเกินไปแล้ว…

เย่เจาสูดลมหายใจเฮือก

หนู? นี่มันหนูจริง ๆ ใช่ไหม?!

แถมยังเป็นหนูนับพันตัวอีก!

ภาพตรงหน้าทำให้เธอหนาวสะท้านโดยไม่รู้ตัว หนูเยอะขนาดนี้ ต่อให้เธอมีอาหาร มีความเร็ว แต่ถ้าเจอกับฝูงหนูพวกนี้เข้า เกรงว่าคงเอาชีวิตรอดได้ยาก

“หนู! เชี่ย หนูเยอะชะมัด!”

มีคนร้องลั่นขึ้นมา จากนั้นผู้คนในตึกสูงก็เริ่มส่งเสียงกันทันที

“หนูจริงด้วย! พวกมันกำลังกินศพคน—อ้วก!”

“สวรรค์จะทำลายประเทศหัวกั๋วของพวกเราแล้ว!”

เย่เจามองผ่านกล้องส่องทางไกลอย่างชัดเจน จนหนังศีรษะชาวาบ

“พวกมัน…กินศพซอมบี้เข้าไปแล้ว จะไม่กลายพันธุ์ใช่ไหม?”

“อึก…น่าขยะแขยงเกินไปแล้ว…”

ผู้รอดชีวิตใกล้เคียงต่างเห็นภาพหนูแทะศพซอมบี้เช่นกัน ชั่วขณะนั้นเสียงกรีดร้องดังขึ้นหลายแห่ง

บางคนรับความสิ้นหวังไม่ไหว ถึงขั้นร้องลั่นแล้วกระโดดลงจากตึกตรง ๆ

ร่างกระแทกพื้นดังตึง!

เสียงนั้นดังไปไกลจนทำให้ผู้คนขนลุกไปทั้งตัว

ตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืนที่ผ่านมา เย่เจาเห็นคนตายมามากแล้ว เธอพยายามบอกตัวเองมาตลอดว่านี่เป็นแค่เกม แต่พอเห็นฉากนี้ หัวใจก็ยังเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้

บรรยากาศในร้านตัดผมยิ่งแย่ลงกว่าเดิม ผู้จัดการร้านพูดด้วยเสียงสั่นเครือ

“ทำไมถึงมีหนูเยอะขนาดนี้? ไวรัสไม่ได้ฆ่าพวกมันเหรอ?!”

คนขวัญอ่อนเริ่มร้องไห้ออกมาแล้ว

“พวกมันต้องกลายพันธุ์แน่ ๆ ต้องกลายพันธุ์แน่! หนูเยอะขนาดนี้ จบกัน โลกนี้จบแล้ว…”

“มียาเบื่อหนูไหม? เอามาเบื่อพวกมันให้หมดเลย!”

“ไวรัสซอมบี้ยังฆ่าพวกมันไม่ได้ แล้วแค่ยาเบื่อหนูจะได้ผลเหรอ?”

“ฮือออ แล้วพวกเราจะทำยังไง…”

“ถ้าสัตว์กลายพันธุ์ได้ แล้วพืชล่ะ? ถ้าพืชก็กลายพันธุ์ด้วย มนุษย์จะยังมีทางรอดอยู่ไหม?”

ใครจะรู้ว่าหนูพวกนี้จะคลุ้มคลั่งหรือเปล่า

พวกมันทั้งตัวเล็ก ทั้งมุดเก่ง พลังทำลายล้างไม่ได้ด้อยไปกว่าซอมบี้เลย

แล้วนอกจากหนูล่ะ?

แมลงสาบ? ยุง?

ถ้าพวกมันกินเนื้อซอมบี้เข้าไป แล้วเกิดกลายพันธุ์ขึ้นมาล่ะ?

ความคิดน่าหวาดกลัวพวกนี้ทำให้ทุกคนหน้าซีด

ก่อนหน้านี้ยังมีแรงมาช่วยกันเกลี้ยกล่อมเย่เจา ตอนนี้ทั้งความฮึกเหิมและความทะเยอทะยานหายไปหมด เหลือเพียงความหวาดกลัวและกระสับกระส่าย

เย่เจาได้แต่หวังว่าคนบนเฮลิคอปเตอร์คงเห็นภาพนี้แล้ว

ถ้าเห็น พวกเขาน่าจะมีวิธีรับมือใช่ไหม?

เธอเพียงหวังว่ารัฐบาลจะจัดการเรื่องนี้ได้โดยเร็วที่สุด

ช่วงเวลานี้ ทุกคนทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับประเทศ เพราะแค่ด้วยพลังของคนคนเดียว พวกเขาไม่มีทางเอาชีวิตรอดในโลกแบบนี้ได้เลย

เย่เจาทำได้เพียงดีใจที่ตัวเองต้องอยู่ในโลกนี้แค่สิบวัน

เมื่อเห็นทุกคนกำลังแตกตื่น เย่เจาจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ เปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมา

ไอเทมเกมทรงพลังมาก ส่วนพรสวรรค์ติดตัวของเธอก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน โดยเฉพาะ [สรรสร้าง]

ตราบใดที่เธอมีชีวิตรอดได้นานพอ เธอก็สามารถสร้างไอเทมเกมได้ไม่จำกัด ขอเพียงสแกนไอเทมประเภทใหม่ ๆ ให้มากพอ

แต่ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตล่ะ?

เธอจะสร้างได้ไหม?

ระบบตอบกลับทันที

[ระดับผู้เล่นไม่เพียงพอ ไม่สามารถสแกนสิ่งมีชีวิตได้]

เย่เจาลองใช้สกิลสแกนกระถางกระบองเพชรบนขอบหน้าต่าง

[ระดับผู้เล่นไม่เพียงพอ ไม่สามารถสแกนได้]

จากนั้นเธอลองสแกนตัวอาคาร

[ระดับผู้เล่นไม่เพียงพอ ไม่สามารถสแกนได้]

แม้จะยังสแกนไม่ได้ แต่ฟังก์ชันอันทรงพลังเกินจริงนี้ก็ยังทำให้เย่เจาสูดลมหายใจลึก

ถ้ากระทั่งดอกไม้ต้นไม้ยังสร้างได้ แล้วสัตว์ตัวเล็กล่ะ? สัตว์ก็ถือเป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกันใช่ไหม? น่าเสียดายที่ตอนนี้รอบตัวไม่มีสัตว์ให้เธอลอง

ถ้าวันหนึ่งระดับสกิลสูงขึ้น เธอจะสร้างอะไรได้อีกกันแน่? สกิลนี้ช่างท้าทายสวรรค์เกินไปแล้ว!

ถ้ามีโอกาส เธอจะต้องลองทั้งหมดแน่

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นถุงหรือกล่อง สิ่งที่สแกนได้สุดท้ายก็คือตัว “ไอเทม” เอง

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าสแกนขนมปังหนึ่งถุง ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็น [สรรสร้าง: ขนมปัง x1]

หมายความว่าสุดท้ายสร้างได้เพียงขนมปังหนึ่งก้อนเท่านั้น

ตอนนี้แต้มสรรสร้างของเย่เจาสะสมถึงหนึ่งพันแต้มแล้ว

ฟังดูเหมือนเยอะ แต่จริง ๆ กลับไม่พอใช้เลย

อย่างเช่นหน้าคุณสมบัติที่เพิ่มค่าสถานะถาวร พลังแค่ +1 ก็ใช้แต้มสรรสร้างถึงหนึ่งร้อยแต้ม แต่ไม่ว่าจะเป็นขนมปังหนึ่งก้อน ขนมปังหนึ่งกล่อง หรือรถยนต์หนึ่งคัน กลับใช้เพียง 1 แต้มเท่านั้น

ค่าต่ำสุดในการสร้างไอเทมคือ 1 แต้ม ราวกับในสายตาของเกม ขนมปังหนึ่งก้อนกับรถยนต์หนึ่งคันมีมูลค่าเท่ากัน

ตอนนี้เธอสร้างหน้าคุณสมบัติได้เพียงสองประเภท

[พลังกาย +1]

[พละกำลัง +1]

เธอสร้างทั้งสองอย่างอย่างละสี่แผ่น

กระดาษสีขาวขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏขึ้นในมือเย่เจา มันบางมาก สัมผัสเย็นเล็กน้อย และมีคลื่นพลังงานจาง ๆ แผ่ออกมา

[หน้าคุณสมบัติ: พลังกาย +1]

[หมายเหตุ: ไอเทมนี้มีผลถาวรหลังใช้งาน]

[หน้าคุณสมบัติ: พละกำลัง +1]

[หมายเหตุ: ไอเทมนี้มีผลถาวรหลังใช้งาน]

หลังใช้หน้าคุณสมบัติทั้งแปดแผ่น พวกมันก็กลายเป็นแสงสีขาวเข้าสู่ร่างของเธอ

เย่เจาไม่ได้รู้สึกเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่พอลองกำหมัด เธอก็รู้สึกได้ว่าพละกำลังมากขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เธอหยิบตะเกียบออกมาจากพื้นที่ส่วนตัว แล้วหักมันด้วยมือเดียวได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้เย่เจามีพลังกายไว้ต้านไวรัส มีพละกำลังไว้ต่อสู้ และยังสร้างแหวนความเร็ว +1 อีกสิบวงเพื่อให้มั่นใจว่าเวลาหนีจะเร็วพอ

แหวนเงินธรรมดาสิบวงปรากฏขึ้นในมือเธอ ส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊งใสกังวาน

[เมื่อแต้มคุณสมบัติของไอเทมรวมเกิน 10 แต้ม จะสามารถสังเคราะห์คุณสมบัติได้]

เย่เจารีบนำแหวนทั้งสิบวงมาซ้อนรวมทันที ก่อนเลือก “สังเคราะห์คุณสมบัติ”

สุดท้ายได้มาเป็น

[แหวนความเร็ว +10]

จากนั้นเธอก็สแกนแหวนวงนี้อีกครั้ง พร้อมได้รับ

[สรรสร้าง: แหวนความเร็ว +10]

เมื่อนึกถึงฝูงหนูที่ทั้งอันตราย รับมือยาก และน่าปวดหัว เย่เจาจึงใช้แต้มสรรสร้างอีก 100 แต้มสร้างการ์ดธาตุขึ้นมาหนึ่งใบ เผื่อเหตุฉุกเฉิน

การ์ดใบเล็กปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของเธอ

วัสดุของมันไม่ทราบชนิด แต่สัมผัสแล้วอุ่นมือ บนการ์ดมีลูกไฟเล็ก ๆ สามลูกหมุนวนอยู่ ดูราวกับมีชีวิต เพราะเปลวไฟด้านในกำลังกะพริบไหวเบา ๆ

[ลูกไฟ - การ์ดธาตุ]

[สุ่มปล่อยลูกไฟขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3–5 เซนติเมตร จำนวน 100 ลูก]

[พลังงาน: 100]

เย่เจาเก็บการ์ดธาตุเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัว

พื้นที่ส่วนตัวควบคุมด้วยจิตใจ เพียงคิดถึงสิ่งใด ของสิ่งนั้นก็จะปรากฏในมือทันที

เพื่อให้รับมือสถานการณ์ไม่คาดฝันได้ดีขึ้น เย่เจาจึงลองฝึกใช้งานอยู่หลายครั้ง จนมั่นใจว่าสิ่งที่ต้องการจะปรากฏในตำแหน่งที่เธอต้องการได้อย่างแม่นยำ จึงค่อยวางใจ

จากนั้นเธอก็เปิดหน้าข้อมูลส่วนตัว

[ชื่อ: เย่เจา]

[พลังกาย: 4 (ไม่มีโบนัสอุปกรณ์)]

[พละกำลัง: 4 (ไม่มีโบนัสอุปกรณ์)]

[ความเร็ว: 0+14 (โบนัสจากอุปกรณ์)]

[หมายเหตุ: ไม่รวมค่าสถานะพื้นฐานของผู้เล่นในการคำนวณ]

[พรสวรรค์: SSS สรรสร้าง, SSS พยากรณ์]

[พลังธาตุ: ไม่มี]

[สรรสร้าง: ระดับ 1]

[แต้มสรรสร้าง: 102]

[ค่าประสบการณ์: 25%]

[พยากรณ์: ระดับ 1 (ใช้งานแล้ว)]

[ค่าประสบการณ์: 0]

[หมายเหตุ: 24 ชั่วโมง ≈ 1 แต้ม]

[คูลดาวน์: 02:50:00]

[ระดับปัจจุบันสามารถพยากรณ์เหตุการณ์ล่วงหน้าได้ภายใน 3 วัน]

[ระยะเวลาพยากรณ์: 10 วินาที]

หลังจัดสรรค่าสถานะเสร็จ เย่เจาเก็บแต้มสรรสร้างที่เหลืออีกหนึ่งร้อยแต้มไว้เผื่อเหตุไม่คาดฝัน สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นไพ่ตายสำหรับเอาชีวิตรอดของเธอ

เมื่อสวมแหวนความเร็วไว้บนมือ เย่เจาก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย

.

.

จบ.

[หมายเหตุท้ายตอน: “หัวกั๋ว” เป็นคำที่นิยายจีนหลายเรื่องใช้แทน “ประเทศจีน” เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ชื่อประเทศจริงโดยตรง]