ตอนที่ 220 กำหนดพิกัดที่ดินบนทางหลวงป่าฝน

.

.

“เสี่ยวเหยียน แกพูดว่าเป็นไปไม่ได้อะไร?”

คุณปู่เจียงตบหลังเจียงเหยียนอย่างแรงจนเขาสะดุ้ง

“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่…”

เจียงเหยียนอ้ำอึ้งเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่พูด สายตากลับเหลือบมองเงาสีชมพูบนทางหลวงอีกสายหนึ่งอยู่ตลอด

คุณปู่เจียงเข้าใจทันทีว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเด็กสาวฝั่งตรงข้าม

เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“เสี่ยวเหยียน เรื่องที่แกพูดเกี่ยวกับเสี่ยวเยว่ใช่ไหม? มันเรื่องอะไรกันแน่ ถึงเสี่ยวเยว่จะเย็นชาไปหน่อย แต่ปู่ดูออกว่าเธอไม่ใช่คนไม่ดี ถึงตอนนี้จะอยู่ในโลกเกม ไม่มีทั้งกฎหมายและตำรวจ แต่แกห้ามคิดอยากได้เสบียงของเด็กคนนั้นเด็ดขาด!”

เพียงไม่กี่วันที่เข้าสู่โลกทางหลวง เขาก็ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของจิตใจผู้คนมามากเกินไป

หลานชายที่เคยซื่อ ๆ กลับเริ่มรู้จักวางแผน คิดคดโกง และปล้นชิงทรัพยากรคนอื่นเพื่อเอาชีวิตรอด

เสิ่นชงเยว่เป็นคนที่สองที่เจียงเจี้ยนกั๋วพบหลังเข้าสู่โลกเกม เขามีความรู้สึกที่ดีต่อเด็กสาวที่สุขุม เงียบขรึม และมีความสามารถแบบนี้อยู่ไม่น้อย

“คุณปู่คิดอะไรอยู่เนี่ย ผมดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”

ไม่ใช่หรือไง?

เจียงเจี้ยนกั๋วถลึงตาใส่เขา

สองวันที่ผ่านมา หลานชายของเขาใช้การ์ดระบุตำแหน่งอะไรสักอย่างตามหาผู้เล่นหลายคน แถมยังไปยึดเสบียงของอีกฝ่ายกลับมาอีก

เจียงเหยียนหัวเราะอย่างจนใจ ก่อนอธิบายว่า

“คุณปู่ คนพวกนั้นเป็นพวกที่เคยขโมยเสบียงผมตอนเพิ่งเข้ามาในโลกทางหลวง ผมแค่เอาคืนเท่านั้น อีกอย่างผมก็ไม่ได้ฆ่าพวกเขาด้วย”

คุณปู่เจียงถอนหายใจ ก่อนหันไปมองเบบี้บัสสีชมพูอีกครั้ง

มนุษย์โลกถูกเกมนี้บีบให้เป็นบ้ากันหมดแล้ว การฆ่ากันเองเพื่ออาหารและไอเทม เขาเห็นมานับไม่ถ้วน

เขาอยากให้หลานชายรอดชีวิต แต่การจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ บางครั้งก็ต้องปฏิบัติตามกฎของเกม และการนองเลือดก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

“คุณปู่ไม่ต้องห่วง เสิ่นเยว่… เป็นบอสใหญ่ครับ หลานชายของปู่สู้เธอไม่ได้หรอก”

หากการคาดเดาของเขาถูกต้อง ต่อให้ใช้สองมือพร้อมกัน เขาก็คงหักนิ้วของเสิ่นเยว่ไม่ได้สักนิ้ว

ไม่ต้องพูดถึงการคิดลงมือกับเธอ

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เจียงเหยียนคิดคือจะทำอย่างไรให้เกาะต้นขาทองคำต้นนี้ได้สำเร็จ

เขายอมรับว่าตอนแรกเคยคิดจะฆ่าคนชิงรถจริง

ยานพาหนะที่สมบูรณ์หนึ่งคันสามารถขายให้ระบบได้อย่างน้อยหลายร้อยเหรียญดวงดาว

เหรียญดวงดาวเป็นสกุลเงินหลักของโลกทางหลวง ยิ่งสะสมไว้มากก็ยิ่งดี

เวลา 18:00 น.

เสิ่นชงเยว่สั่งให้หมายเลข 7 จอดรถตรงเวลา

หลายวันที่อยู่ในดันเจี้ยน เธอต้องตึงเครียดตลอดเวลา ตอนนี้สิ่งที่อยากทำที่สุดคือกินให้อิ่ม อาบน้ำอุ่น ๆ แล้วนอนบนเตียงสะอาดสักคืน

เธอหยิบบะหมี่แห้งร้อน ๆ หนึ่งชามกับกระเทียมสองกลีบออกมาจากมิติพกพา กำลังจะเริ่มกิน

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงตะโกนของเจียงเหยียนจากนอกหน้าต่าง

“เสิ่นเยว่ เสิ่นเยว่ อยู่ไหม? คุณปู่ผมฝากเอาอาหารมาให้”

เสิ่นชงเยว่พูดกับระบบในรถ

“หมายเลข 7 เปิดประตู”

พูดจบเธอก็เดินไปที่ประตูรถ

ด้านนอก เจียงเหยียนยืนถือร่มท่ามกลางสายฝน มือหนึ่งถือกล่องอาหาร ฝนตกหนักจนระดับน้ำสูงเกือบถึงน่อง

เสิ่นชงเยว่ระแวดระวังทุกคนเป็นนิสัย จึงเปิดดวงตาลวงตาทันที

[ตรวจพบกล่องอาหาร]

[บะหมี่ตุ๋น 1 ที่]

[ปลาตะเพียนราดซอสเปรี้ยวหวาน 1 ที่]

[หมูสามชั้นพะโล้ 1 ที่]

[มันฝรั่งผัด 1 ที่]

[ข้าวปรุงรส 1 ที่]

[ปลอดภัย รับประทานได้ ไม่มีพิษ]

เมื่อได้กลิ่นอาหารหอม ๆ สีหน้าของเสิ่นชงเยว่จึงอ่อนลงเล็กน้อย

“มีอะไรหรือเปล่า?”

เธอไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายมาส่งอาหารอย่างเดียว

“คุณปู่ทำอาหารเยอะเกินไป เลยให้ผมเอามาแบ่งครับ”

เสิ่นชงเยว่ไม่ได้พูดอะไรต่อ รับกล่องอาหารมาแล้วเปิดทางให้เจียงเหยียนเข้ามาหลบฝนในรถ

คนที่ยิ้มให้ย่อมไม่ถูกตบหน้า อีกทั้งอีกฝ่ายก็ดูไม่มีเจตนาร้าย

เจียงเหยียนมองพื้นที่ภายในรถ แววตาวาบขึ้นเล็กน้อย พื้นที่ด้านในกว้างกว่าด้านนอกอย่างน้อยสองเท่า เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าเบบี้บัสคันนี้อยู่ระดับไหนกันแน่?

เสิ่นชงเยว่รับอาหารไว้ ก่อนหยิบผลไม้สดที่เพิ่งสุกเต็มตะกร้าให้เขาอย่างสบาย ๆ เจียงเหยียนรับผลไม้กับกล่องอาหาร ก่อนจากไปอย่างรวดเร็ว ราวกับมาเยี่ยมเพื่อนบ้านจริง ๆ

เสิ่นชงเยว่เก็บบะหมี่แห้งกลับเข้ามิติพกพา แล้วเปลี่ยนมากินอาหารที่คุณปู่เจียงให้มาแทน

ปลาตะเพียนราดซอสเปรี้ยวหวานเป็นอาหารพื้นบ้านของเมืองไห่เฉิง และแม่ของเธอก็มักทำให้กินบ่อย ๆ ไม่นานอาหารหลายจานก็ถูกจัดการจนหมด

ยามค่ำคืนมาเยือน

ภายนอกมีทั้งฝนกระหน่ำ ป่าทึบ และหมอกดำปกคลุม ผ่านหน้าต่างรถ เสิ่นชงเยว่ยังมองเห็นคุณปู่เจียงกับเจียงเหยียนกำลังกินข้าวอยู่ในหัวรถจักร

น้ำเสียงของคุณปู่เจียงฟังดูดุดัน คล้ายกำลังตำหนิหลานชาย แต่ไม่กี่นาทีต่อมาทั้งคู่ก็ดีกันและนั่งกินอาหารบนโต๊ะเล็กต่อ

เสิ่นชงเยว่ละสายตา ก่อนหันกลับมามองโฉนดที่ดินในมือ

ในไฮเวย์มอลล์ ทั้งสี่คนเลือกทางหลวงป่าฝนเหมือนกัน

เหตุผลง่ายมาก

ป่าฝนมีทรัพยากรมากกว่าแผนที่ทะเลทรายเริ่มต้น และโอกาสพบกูลบนถนนก็สูงกว่ามาก

อีกฝั่งของทางหลวงมีทะเลสาบขนาดใหญ่ เสิ่นชงเยว่จึงเลือกกำหนดพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองไว้ตรงนั้น

[กำหนดขอบเขตที่ดินบนทางหลวงป่าฝนเสร็จสมบูรณ์]

[เริ่มกำหนดพื้นที่]

[ขนาดพื้นที่: 100 ตารางเมตร]

[โปรดทราบ: ที่ดินรางวัลนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้เล่น ผู้เล่นสามารถพำนักอยู่บนที่ดินได้ถาวร และสามารถก่อสร้างบ้านเรือนบนที่ดินได้]

ผู้เล่นสามารถกดปุ่ม [วาร์ป] จากหน้าส่วนตัวเพื่อเข้าสู่ที่ดินส่วนตัวได้ตลอดเวลา

มันแตกต่างจากเหมืองดาวแดงโดยสิ้นเชิง

แผนที่ทางหลวงไม่มีการจำกัดเวลาเข้า กล่าวอีกนัยหนึ่ง เวลาที่จำกัดคือเวลาของพื้นที่ ไม่ใช่เวลาเข้าแผนที่

หลังจากกำหนดขอบเขตที่ดินเสร็จ เสิ่นชงเยว่ก็ถือโอกาสตรวจสอบความคืบหน้าของแผนที่ใหม่ด้วย

ผลลัพธ์กลับต่างจากที่คาด

ผ่านไปครึ่งวันแล้ว แต่จำนวนชิ้นส่วนที่ผู้เล่นทั้งเขตรวบรวมได้มีเพียง 1,860,000 ชิ้นเท่านั้น ซึ่งหากเป็นอัตราแบบนี้ การจะรวบรวมให้ครบ 100,000,000 ชิ้นก็ค่อนข้างยากจริง ๆ

เสิ่นชงเยว่เข้าไปอาบน้ำร้อนในห้องน้ำ จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนและหลับไปแทบจะทันที

……

วันที่ 87 หลังเข้าสู่โลกทางหลวง

เช้าตรู่

เสิ่นชงเยว่กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมสินค้าและลงขายสินค้า

ผู้เล่นรุ่นใหม่ยังไม่มีหมวกนิรภัย อีกทั้งราคาที่เธอตั้งก็ถือว่าดีที่สุดในทั้งเขต จึงได้รับคำสั่งซื้อหมวกนิรภัยจำนวน 100,000 ใบทันที

นอกจากหมวกนิรภัยแล้ว ผงไล่แมลงก็เริ่มเป็นที่ต้องการมากขึ้นเรื่อย ๆ

ก่อนหน้านี้เธอเปิดเผยสูตรการปลูกฝ้ายออกไป ทำให้ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยเริ่มทำตาม หลินเซียวเซียวก็เป็นหนึ่งในนั้น

เมื่อไม่มีบัตรเติมน้ำมันให้เช่าแล้ว อีกฝ่ายก็หันไปทำธุรกิจอย่างอื่นแทน เพียงแต่เพราะไม่มีความสามารถเร่งการเติบโตของพืช ความคืบหน้าจึงช้ามากจนแทบมองไม่เห็นผล

เวลา 8:00 น.

ขณะที่เสิ่นชงเยว่กำลังจะสั่งให้หมายเลข 7 ออกรถ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[หีบสมบัติประจำวันได้ถูกปล่อยแล้ว]

[ผู้เล่นรุ่นที่สองที่เข้าสู่เกมทางหลวง โปรดเริ่มลงทะเบียนสอบใบขับขี่]

[หลังจากยานพาหนะได้รับการอัปเกรด ใบขับขี่จะกลายเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง]

[เปิดลงทะเบียนตั้งแต่เวลา 08:00 น. ถึง 24:00 น. ของวันนี้]

[การสอบใบขับขี่จะเริ่มตรงเวลา 08:00 น. ของวันพรุ่งนี้]

[หลังลงทะเบียนแล้ว ระบบจะส่งรายละเอียดการสอบเข้าสู่กล่องจดหมายในเกมของผู้เล่น]

[ระหว่างช่วงสอบ ผู้เล่นที่เข้าร่วมจะไม่ได้รับหีบสมบัติบนทางหลวง]

[หลังสอบผ่าน ระบบจะชดเชยหีบสมบัติสีเทาระดับ 2 จำนวน 1 ใบ]

[นอกจากนี้ ผู้เล่นที่สอบตกในสองรอบแรกก็สามารถเข้าสอบซ่อมได้เช่นกัน]

เสิ่นชงเยว่ยังไม่ทันประหลาดใจ

เสียงแจ้งเตือนอีกสายหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเธอ

[ผู้คุมสอบ เสิ่นชงเยว่ จะเข้าร่วมการสอบใบขับขี่ครั้งนี้]

.

.

จบ.