ตอนที่ 590 : เหมือนความฝัน!

ตอนที่ 590 : เหมือนความฝัน!

ลู่กวนอึ้ง!

เหลือเชื่อ!

เซี่ยโม่เธอปฏิเสธเขาจริงๆ!

เธอคงไม่ได้มองไปที่เจียงเฉินอยู่ใช่ไหม?

ผู้หญิงคนนี้โง่เกินไปหรือเปล่า?

ลู่กวนอิจฉามากเขาคำรามออกมา "ฉันไม่เข้าใจ! เซี่ยโม่! ทำไมเธอถึงโง่ขนาดนี้ เจียงเฉินมันมีดีอะไร เขายังหางานทำเป็นคนทำความสะอาดไม่ได้ แต่เธอกลับไปชอบเขา! งานนี้มันสำคัญมากแค่ไหนเธอก็รู้ดีเธอจะไม่คิดใหม่หน่อยหรือไง พ่อของเธอต้องการเงินไม่ใช่หรือไง~~"

"ที่บ้านของฉันต้องการเงินจริงๆ~~"

เซี่ยโม่ก้มศีรษะของเธอและก่อนจะเงยขึ้นมาใบหน้าที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "แต่ฉันจะไม่มีวันยอมขายศักดิ์ศรีของฉันเพื่อเงิน! แม้ว่าวันนี้ฉันจะไม่ได้พบกับเจียงเฉิน ฉันก็จะไม่ตอบตกลงเป็นแฟนของนายอยู่ดี ให้ตายเถอะ ฉันไม่ได้ชอบนายมาตั้งแต่มัธยมต้นแล้ว!”

หลังจากฟังแล้วลู่กวนเขาก็ตกอยู่ในความตกตะลึง~~

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความหึงหวงจนทำให้เขาเสียสติ

“ฮึ่ม! ยัยผู้หญิงตัวเหม็น! เธอแค่ดูสวยขึ้นนิดหน่อยแต่เธอคิดว่าตัวเองเป็นเทพธิดาใช่ไหม ฉันจะบอกเธอให้นะ! ตราบใดที่ฉันประสบความสำเร็จในการเข้าสู่บริษัทเจียงชิปและกลายเป็นพนักงานประจำ ด้วยเงื่อนไขของฉัน ฉันสามารถเดินไปที่ไหนในเหลียนเฉิงก็ได้ และฉันก็จะสามารถเลือกสาวงามได้นับไม่ถ้วย!”

ลู่กวนพูดอย่างโกรธเคือง: "ส่วนเธอกับเจียงเฉินก็อย่าคิดที่จะเข้าบริษัทด้วยการรับสมัครเลย! ฉันมีเส้นสาย! ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เธอเข้ามาและเป็นพนักงานของที่นี่หรอก!"

เจียงเฉินเกาหัวของเขาและพูดว่า "ฉันจะไม่สามารถเข้าไปเป็นพนักงานได้หรือไม่เรื่องนั้นฉันก็พอเชื่ออยู่"

เจียงเฉิน: →_→! ฉันเป็นเจ้าของโรงงานมันก็คงเป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะไปเป็นพนักงานธรรมดาๆ มันคงเป็นไปไม่ได้ตลอดชีวิต!

"หึหึ~"

ลู่กวนคิดว่าเจียงเฉินเชื่อตัวเขาและยอมรับว่าตัวเองด้อยกว่าเขาจึงเยาะเย้ยออกมาอย่างภาคภูมิใจ "มันคงจะดีกว่าถ้าให้นายได้รู้ด้วยตัวเอง"

เซี่ยโม่ดูเศร้า เธอถอนหายใจและหันหลังเตรียมจะเดินออกไป

เจียงเฉินไล่ตามเธอไปก่อนจะยิ้มและพูดว่า “เธอจะไปไหน?”

เซี่ยโม่มองโทรศัพท์และพูดอย่างเศร้าๆ "พ่อของฉันยังอยู่ในโรงพยาบาล ฉันต้องไปทำงานให้แม่ อย่างไรก็ตามฉันปฏิเสธลู่กวนไปแล้วและมันคงทำให้รองผู้จัดการแผนกบุคคลขุ่นเคือง การอยู่ที่นี่ต่อไปมันก็สูญเปล่าสู้เอาเวลาไปช่วยแม่ของฉันยังจะดีกว่า"

เจียงเฉินจับมือเซี่ยโม่

เซี่ยโม่หน้าแดง~~

“เจียงเฉิน นายมีอะไรงั้นหรอ”

เจียงเฉินพูดออกมาเบาๆ  “ถ้าเธอเชื่อใจฉัน เธออยู่ที่นี่ต่ออีกสักพักเถอะ อีกสักพักจะเป็นตาของเธอแล้วและฉันจะให้โอกาสเธอ ฉันเชื่อว่าผู้หญิงที่ทำงานหนักและสดใสแบบเธอจะไม่มีโชคชะตาที่เลวร้ายหรอกนะ!”

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

ลู่กวนที่อยู่ข้างๆเมื่อได้ยินเจียงเฉินพูดออกมาแบบนั้นมันก็ราวกับว่ามันเป็นเรื่องตลกเขาจึงหัวเราะออกมาเสียงดัง "เมื่อไหร่กันที่คนอย่างนายมีความสามารถแบบนั้น สิ่งที่นายทำมันก็ทำให้เซี่ยโม่เสียเวลาไปเปล่าๆเท่านั้นแหละ!"

เจียงเฉินพูดอย่างเฉยเมย “มันจะเสียเปล่าหรือไม่มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับนายสักหน่อยถูกไหม?”

“ถ้าหากว่านายมีความสามารถ นายสามารถช่วยให้เธอเข้าร่วมบริษัทและเป็นคนทำความสะอาดได้ วันนี้ฉันจะคุกเข่าให้นายสามครั้ง! และนายจะสั่งอะไรฉันก็ได้เลย!”

ลู่กวนดูหยิ่ง

เขาคิดว่าเขาได้กุมชีวิตของเจียงเฉินไว้แน่นแล้ว

ในเวลานี้เอง~~

ในฝ่ายจัดหางานมีใครบางคนจากแผนกบุคคลเดินออกมา "ต่อไป ลู่กวน!"

ลู่กวนยิ้มให้เจียงเฉินอย่างพอใจและเดินเข้าไป

หลังจากเข้าไปเพียง 3 นาที เขาก็ออกมาด้วยความสดชื่น

เขาเดินเข้าไปหาเจียงเฉินอย่างเย่อหยิ่งเขาพูดอย่างภาคภูมิใจ “เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น? ฉันเข้าไปเพียงสามนาทีและก็เดินออกมาแล้ว ตัวแหน่งคนทำความสะอาดมันอยู่ในมือฉันแล้ว!”

ใบหน้าของเซี่ยโม่มืดลงและศีรษะของเธอก็ลดต่ำลง

เจียงเฉินหันไปมองเธอโดยไม่พูดอะไร เขาจับมือเธอและเดินไปที่ฝ่ายจัดหางาน

"เห้ย! แกทำอะไรวะ?"

ลู่กวนผู้เย่อหยิ่งตกตะลึง

เจียงเฉินพูดอย่างเฉยเมย "ฉันก็แค่จะไปหาพวกเขาและถามอะไรบางอย่าง! ฉันต้องการถามพวกเขาว่าทำไมพวกเขาถึงปล่อยให้มีการใช้เส้นสายแบบนี้?"

“อะไรนะ!”

ลู่กวนตกใจจนหน้าซีดเขาไม่คิดว่าเจียงเฉินจะทำอย่างนั้นจริงๆ เขาจึงรีบสกัดกั้นเจียงเฉินไว้อย่างรวดเร็ว “แก แกอย่ามาพ่นน้ำลายแถวนี้นะ ฉันไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยแกมีหลักฐานหรือยังไง? ถ้าไม่อยากโดนดีก็อย่ามาพูดไร้สาระ!”

เจียงเฉินพูดออกมา “ไม่จำเป็น ฉันแค่ต้องการหาความยุติธรรมให้เซี่ยโม่!”

"เฮ้ ความยุติธรรม โลกนี้มีความยุติธรรมที่ไหน"

ลู่กวนสกัดกั้นเจียงเฉินด้วยความพยายามทั้งหมด "รีบออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นแกโดนดีแน่"

ในเวลานี้ เสียงอันสง่างามของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากข้างใน "ใครทำเสียงดังข้างนอก ไม่รู้จะเงียบกันรึไง"

นั่นคือเสียงของรองผู้จัดการแผนกบุคคลซึ่งรับผิดชอบเป็นหัวหน้าในคัดเลือกคนเข้าทำงานในครั้งนี้

เจียงเฉินพูดออกมาเสียงดัง “ผมขอถามคุณหน่อยนะว่าทำไมคุณถึงได้ปล่อยให้มีการใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวมามีส่วนในการรับสมัครคน?”

รองผู้จัดการแผนกบุคคลโกรธจัดขึ้นมาทันทีและเธอก็รีบวิ่งออกมาพร้อมกับกลุ่มคนจำนวนมาก "นี่นายเป็นใครกัน กล้าพูดไร้สาระที่นี่ได้ยังไงกัน! ขึ้นบัญชีดำให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้สมัครงานที่นี่อีกในอนาคต~~ อ๊ะ!! "

เมื่อเธอเห็นเจียงเฉินอย่างชัดเจนอีกครั้ง เธอก็ต้องกรีดร้องออกมา!

คนอื่นอาจไม่รู้จักเจียงเฉินแต่ด้วยตำแหน่งรองผู้จัดการแผนกบุคคลเธอจะไม่รู้จักหัวหน้าใหญ่ได้ยังไงกัน?

ทันใดนั้น รองผู้จัดการแผนกบุคคลก็ราวกับเห็นผีและเสียงกรีดร้องของเธอก็ดังขึ้น

"กรี๊ด~!!!"

“เป็นอะไรไป ป้าซู?”

ลู่กวนรีบเร่ง "เจ้าหมอนี่ทำให้ป้ากลัวงั้นหรอ ยามรักษาความปลอดภัยรีบมาลากเขาออกไปเร็ว~~"

“ลากใคร?”

ทีมรักษาความปลอดภัยชั้นยอดก็รีบลุกขึ้นเมื่อได้ยินเสียง

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่นี่ถูกส่งมาโดยบริษัทรักษาความปลอดภัยเทียนเฉินพวกเขามีความเป็นมืออาชีพสูงมาก พวกเขามีหน้าที่รับผิดชอบงานด้านความปลอดภัยระดับสูงเพื่อป้องกันการแทรกซึมและการสอดแนมทั้งหมด

หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยก็ได้รับเลือกจากเจียงเฉินเป็นการส่วนตัวเช่นกัน

เขารีบวิ่งไปอยู่ต่อหน้าเจียงเฉินและตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยืนตัวตรงและคำนับเจียงเฉิน

“ประธานเจียง! คุณอยู่ที่นี่เองหรอครับ?”

บรรดาหัวหน้าแผนกและผู้จัดการแผนกบุคคลก็ผ่านมาได้ยินเช่นกัน

เมื่อพวกเขาเห็นเจียงเฉิน พวกเขาทั้งหมดก็เข้ามาทักทายเขาทันที

“คุณเจียงอยู่ที่นี่เองเหรอครับ?”

เซี่ยโม่ที่ถูกเจียงเฉินจับมือไว้: "..."

ประธาน?

ประธานเจียง?

ลู่กวนตกตะลึงไปหมดแล้ว~~

ประธานเจียง?

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ทำไมคนเหล่านี้เมื่อเห็นชายหนุ่มผู้นี้ที่ไม่แม้แต่จะสวมสูทและเครื่องแบบและไม่มีตราสัญลักษณ์ ทุกคนกลับแสดงความเคารพราวกับว่าพวกเขาได้เห็นพระเจ้าของพวกเขา?

ผู้ที่มาสมัครงานนั้นยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีก

รองผู้จัดการแผนกบุคคลหญิงเธอมีชื่อว่า ซู ในตอนนี้ตัวเธอยิ่งสั่นสะท้านขาของเธอก็สั่นและเธอก็แทบจะทรุดตัวลงกับพื้น

เธอไม่เคยคาดหวังเลยว่า

การที่เธอใช้อำนาจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวโดยการแอบส่งให้ลูกชายของเพื่อนคนหนึ่งเข้าทำงานแล้วเธอจะต้องมาพบประธานเจียงโดยบังเอิญแบบนี้!

อันตรายแล้ว!

ในบริษัทเจียงชิปพนักงานทุกคนมีรายได้เฉลี่ยหนึ่งล้านต่อปีและสำหรับรองผู้จัดการฝ่ายบุคคลอย่างเธอมีรายได้มากกว่าห้าล้านหยวนต่อปี!

ความเสียใจปรากฏขึ้นมาในใจของเธอ!

5 ล้านต่อปี!

แค่นี้ฉันก็ควรจะพอใจแล้ว!

ฉันไปช่วยคนแบบนี้ได้ยังไงกัน?

แถมยังต้องมาเจอกับประธานที่เข้ามาแทรกแซงด้วยตัวเองอีก?

ด้วยใบหน้าที่เย็นชาเจียงเฉินชี้รองผู้จัดการฝ่ายบุคคลซูก่อนจะพูดกับผู้จัดการแผนกบุคคลว่า "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?"

แม้ว่าผู้อำนวยการแผนกบุคคลจะไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของเจียงเฉินและเห็นเจียงเฉินจับมือของสาวสวยเอาไว้และเห็นรองผู้จัดการแผนกบุคคลตัวสั่น ทำไมเขาถึงไม่รู้ว่ามีอะไรผิดปกติที่นี่?

เขาก็โกรธมากด้วย!

ประธานเจียงเป็นมหาเศรษฐีอันดับต้นๆของโลกเขาครองความมั่งคั่งนับไม่ถ้วน!

ในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคลของบริษัท เขามีอำนาจมหาศาลและได้รับเงินหลายล้านต่อปี!

แต่คนแซ่ซูคนนี้เสียสติไปแล้วหรือยังไง?

กล้าที่จะทำให้คุณเจียงขุ่นเคือง?

เขาพูดออมาอย่างเย็นชา "รองผู้จัดการซู อธิบายออกมาเดี๋ยวนี้! ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?"

รองผู้จัดการแซ่ซูตัวสั่นและกลอกตาไปมา "ฉัน ฉัน...ฉัน! ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย!"

“แต่ว่า ผู้ชายที่ชื่อลู่กวนบอกว่าเขารู้จักกับคุณและขอให้คุณช่วยให้เขาผ่านการคัดเลือก”

เจียงเฉินพูดอย่างเฉยเมย “เขายังหลอกเพื่อนของผมให้ไปเป็นแฟนของเขาด้วยความคิดว่าเขาจะสามารถช่วยให้เธอได้รับการว่าจ้างด้วย! ขยะที่น่ารังเกียจแบบนี้แต่คุณกลับจ้างเขางั้นหรอ?! คุณทำให้บริษัทเจียงชิปของผมต้องเสื่อมเสียจริงๆ!”

ยิ่งเจียงเฉินพูดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น “คุณคิดว่าบริษัทเจียงชิปที่ผมสร้างมันขึ้นมาอย่างยากลำบากนั้นเป็นสถานที่ที่ถูกสร้างมาเพื่อคุณงั้นหรอ?!”

เจียงเฉินโกรธจัด!

คนรอบข้างตัวสั่น!

โดยเฉพาะผู้คนในบริษัทเจียงชิปทุกคนก้มศีรษะลงให้กับเจียงเฉิน!

เหงื่อเย็นไหลออกมา

รองผู้จัดการแซ่ซูได้แค่รู้สึกเศร้าในใจ!

ให้ตายเถอะ!

เธอจ้องที่ลู่กวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง!

สมองของฉันกำลังจะระเบิด!

ฉันไปช่วยคนแบบนี้ได้ยังไงกัน?

เธอรีบเดินขึ้นไปและตบหน้าของลู่กวน!

แรงมาก!

เพี๊ยะ!

“ฉันไปสัญญากับแกตอนไหนว่าฉันจะช่วยให้นายเข้าทำงานในบริษัทนี้ บริษัทอย่างเราจะรับคนขี้โกงอย่างนายที่ข่มเหงและรังแกคนอื่นและบีบบังคับให้เธอมาเป็นแฟนของนายได้ยังไง!”

ลู่กวนก็รีบตบกลับและตะโกนออกมา "บัดซบ! คุณเรียกเงินจากครอบครัวฉันไป 500,000 เพื่อเป็นค่ารับฉันเข้าทำงานแล้วไม่ใช่หรือยังไง! คุณคิดว่าคุณสามารถซ่อนมันได้งั้นหรอ ยัยสารเลว!"

ชายและหญิงทะเลาะกัน

ตบกันไปมา

เซี่ยโม่ที่อยู่ข้างๆก็ตะลึง~~

เหมือนความฝัน!

เธอไม่เคยคิดมาก่อน

เจียงเฉินไม่ใช่พนักงานของบริษัทเจียงชิปแต่เขาเป็นประธาน!

ใช่แล้ว บริษัทเจียงชิปเป็นของเจียงเฉิน~~

บริษัทที่ก่อตั้งโดยเจียงเฉินเลยถูกเรียกว่าบริษัทเจียงชิป(Jiang’s Chip)!

ก่อนหน้านี้ เธอไม่ได้คิดถึงเรื่องบังเอิญแบบนี้เลย เธอคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้เธอจึงไม่คิดเรื่องนี้อีก~~

เจียงเฉินพูดออกมาเบาๆกับผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลที่มีใบหน้าซีด "นี่คือคนของคุณ คุณคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้"

ผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลโค้งคำนับให้กับเจียงเฉินอย่างสุดซึ้ง "ประธานเจียง! ผมขอโทษจริงๆครับ! เป็นเพราะการกำกับดูแลที่หละหลวมของผม! ทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาวแบบนี้จะเกิดขึ้น ผมขอแนะนำว่าผลการคัดเลือกของลู่กวนควรจะเป็นโมฆะในทันทีและผู้ที่มีส่วนร่วมในเรื่องนี้จะต้องได้รับบทลงโทษ รองผู้จัดการซูจะถูกพักงานชั่วคราวเนื่องจากการละเลยหน้าที่และรับสินบนและเราจะมีการสอบสวนเรื่องนี้อย่างละเอียดครับ!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้หญิงแซ่ซูก็กระแทกเข่าและคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับร้องไห้ออกมา

เจียงเฉินมองดูถูกเธอ “ทำตามนั้นได้เลย”

ผู้หญิงแซ่ซูคลานเข้าไปหาเจียงเฉินราวกับสุนัข "ประธานเจียง! ได้โปรด! อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ กว่าฉันจะมาถึงตำแหน่งนี้"

“คุณทำได้แค่ตำหนิตัวคุณเองที่ไม่หวงแหนมัน”

เจียงเฉินพ่นลมหายใจออกมาด้วยความรังเกียจ "ใช่แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง"

เขามองไปที่เซี่ยโม่ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนและถามว่า "ฉันจำได้ว่าเธอเรียนเกี่ยวกับทรัพยากรบุคคลในวิทยาลัยใช่ไหม"

เซี่ยโม่พยักหน้าอย่างงงๆ “ใช่”

เจียงเฉินยิ้มมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย "งั้นก็พอดีเลย"

เขาชี้ไปที่เซี่ยโม่ "เซี่ยโม่คนนี้จะเป็นรองผู้จัดการแผนกบุคคลคนใหม่ ดำเนินการได้เลย"

ผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลไม่กล้ามองเซี่ยโม่เขาพยักหน้ารับทันที "ได้ครับท่านประธาน คุณเซี่ย คุณนำประวัติย่อของคุณมาแล้วใช่ไหม คุณจะได้เริ่มงานได้ทันที วันนี้จะเป็นวันแรกของการทำงานของคุณ"

เซี่ยโม่รู้สึกเหมือนจะฝันไป!

(～﹃～)~zZ!

ฉันมาที่นี่เพื่อสมัครงานคนทำความสะอาด แต่มันกลับจบลงด้วยการเป็นรองผู้จัดการ?

เพราะเจียงเฉิน?