ตอนที่ 580 : ราชินีแห่งสาวชาเขียว!

ตอนที่ 580 : ราชินีแห่งสาวชาเขียว!

ม้าหรงหรงเคยพบกับผู้ชายอย่างน้อย 20 คนที่ไม่มีเงินแต่กลับอยากอวดรวย พวกเขาใช้รถมือสอง มือสาม รถที่ถูกยึด รถที่เคยประสบอุบัติเหตุ รถที่เคยถูกน้ำท่วมนำมาดัดแปลงแล้วใส่โลโก้ของรถหรูลงไป

และเธอก็มีรุ่นน้องของเธอหลายคนที่เคยถูกผู้ชายพวกนี้หรอก~~

“หึ! แค่โลโก้อย่างเดียวหลอกฉันไม่ได้หรอก! ทุกวันนี้มีคนโกหกเยอะเกินไปแต่ไม่ว่ายังงัยการโกหกก็คือการโกหกอยู่ดี อย่าไปมองว่ามันเป็นรถยนต์ที่มีมูลค่านับล้านเพราะบางทีมันอาจจะเป็นรถที่มีมูลค่าไม่กี่แสนก็ได้~”

ม้าหรงหรงมองไปรอบๆและเมื่อเห็นว่าไม่มีใครเธอก็เข้าไปสังเกตรถสปอร์ตปอร์เช่อย่างระมัดระวัง

มันคือรถสปอร์ตปอร์เช่รุ่นพานาเมร่ารุ่นใหม่ล่าสุด

ในปัจจุบันพานาเมร่า นั่นเป็นรถคูเป้เพียงแบบเดียวของปอร์เช่ มีไฟล์แบบรถปอร์เช่ทั่วไปแต่ราคาของพานาเมร่านั้นย่อมไม่ถูกเลย สามารถแทงได้ถึงสองล้านหยวนหรือคันที่ถูกที่สุดก็อยู่ที่หนึ่งล้านหยวนซึ่งไม่ว่ายังไงมันก็ยังถือว่าแพงมากอยู่ดี โดยราคาที่สูงของมันมันจึงถูกกำหนดให้เป็นของเล่นสำหรับคนกลุ่มเล็กๆเท่านั้น

และรถพานาเมร่าของเจียงเฉินนั้นเป็นรถที่ได้รับการปรับแต่งเป็นพิเศษ!

เมื่อเดินเข้ามาใกล้ดวงตาของม้าหรงหรงก็เป็นประกาย!

สายตาของเธอไม่ผิดอย่างแน่นอน!

รถยนต์ปอร์เช่คันนี้ได้รับการปรับแต่งมาโดยเฉพาะมันเป็นการปรับแต่งตามความต้องการส่วนตัว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความพิเศษเฉพาะตัวและสามารถแสดงให้เห็นถึงอุปนิสัยของเจ้าของรถได้

พานาเมร่าคันนี้ถูกทำสีฟ้าออกมาอย่างสวยงาม!

และนี่ไม่ใช่สี่มาตรฐานของมันอย่างแน่นอน!

ดังนั้นนี่จึงเป็นข้อพิสูจน์ชั้นดีว่านี่คือรถยนต์ที่ได้รับการปรับแต่งเป็นพิเศษ!

ม้าหรงหรงพูดออกมาอย่างเบาๆ

แม้ว่าจะสามารถจ่ายเงินดาวน์และมีงานที่มั่นคงทำแต่สุดท้ายก็แทบจะไม่สามารถซื้อหรือรถสปอร์ตปอร์เช่พานาเมร่าคันนี้ได้หากมีเงินเดือนต่อปีไม่ถึงหนึ่งล้านหยวน

พานาเมร่าคันนี้จะต้องมีราคามากกว่าสองล้านหยวนอย่างแน่นอน!

โดยทั่วไปแล้ว ราคาของรถยนต์นั้นจะต่ำกว่ารายได้ต่อปีของเจ้าของรถอยู่เล็กน้อย

หรือจะให้พูดก็คือ หนุ่มหล่อคนนี้มีรายได้ไม่ต่ำกว่าสองล้านหยวนต่อปีหรืออาจจะสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ

ม้าหรงหรงนึกถึงชุดของเจียงเฉินอย่างระมัดระวัง!

มันเป็นชุดที่ได้รับการตัดพิเศษของแบรนด์ LV ที่มีเฉพาะ VIP เท่านั้นที่จะได้รับ!

เพียงแค่ชุดอย่างเดียวก็มีมูลค่าหลายแสนแล้ว!

ไม่ได้การแล้ว!

ดวงตาของม้าหรงหรงเป็นประกาย~~

น้ำลายไหล

เขาจะต้องเป็นคนรวยรุ่นที่สองที่มีรายได้หลายล้านหยวนต่อปีอย่างแน่นอน!

ดวงตาของเธอกลายเป็นรูปเงิน($_$)!

ไม่ ฉันจะต้องได้หนุ่มหล่อรวยคนนั้นมาให้ได้

เธอหันกลับมามองและเริ่มวางแผน~~

ก่อนจะเริ่มหัวเราะออกมา

เธอหยิบลิปสติกที่ใช้แล้วออกมาจากกระเป๋าแล้วแอบกำเอาไว้~~

รอ!

รอให้เจียงเฉินกลับมา

หลังจากที่ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงเจียงเฉินก็กลับมาที่รถเพื่อทำอะไรบางอย่าง

ม้าหรงหรงรีบถือโทรศัพท์มือถือของเธอเอาไว้แล้วพูดออกมาอย่างน่ารัก “พี่ชาย หนึ่งในเพื่อนของฉันดูถูกฉันพวกเขาบอกว่าในชีวิตนี้ฉันคงไม่มีทางได้นั่งบนรถพาราเมร่าได้! แต่ว่าฉันต้องการพิสูจน์ให้พวกเขาได้เห็นขอฉันเข้าไปถ่ายรูปหน่อยได้ไหม แต่เซลฟี่รูปเดียวก็พอ!”

เธอแกล้งพูดขอร้องออกมาด้วยความน่าสงสาร

และจงใจปลดกระดุมที่หน้าอกของเธอ

เกลี้ยกล่อมเจียงเฉิน

ม้าหรงหรงหัวเราะในใจของเธอ

สูดอากาศ!

ฉันไม่เชื่อหรอกว่า หนุ่มหล่อคนนี้จะสามารถต้านทานเสน่ห์ของฉันได้!

เจียงเฉินมองไปที่เธอแล้วพูดออกมา “ผมต้องขอโทษด้วย! ผมไม่อนุญาต!”

ม้าหรงหรงตาแทบแตก!

“ทำไม ทำไมกัน?”

ในที่สุดม้าหรงหรงก็กรีดร้องออกมาแล้วพูดด้วยความขุนเคือง

“เพราะว่านี่เป็นรถใหม่และผมจะไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงที่ผมไม่รู้จักขึ้นมานั่งอย่างเด็ดขาด”

เจียงเฉินหยักไหล่ “ถ้าหากว่าคุณอยากนั่งในรถพาราเมร่ามาก ทำไมคุณถึงไม่ไปที่ร้าน 4s แล้วถ่ายเซลฟี่ล่ะ?”

หลังจากที่พูดจบแล้วเจียงเฉินก็เดินออกไปทันทีที่ล็อคประตูรถเสร็จ

ม้าหรงหรงตกตะลึง~~

ทำไมเจียงเฉินถึงไม่สนใจเธอ?

ฉันมีเสน่ห์มากแต่กลับถูกมองข้าม?

“อ๊ะ! ทำไมกัน!”

ความคิดของม้าหรงหรงแทบจะพังทลาย

เธอเป็นถึงราชินีสาวชาเขียว!

แต่ผู้ชายกลับไม่ชอบเธอได้ยังไงกัน?

เธอเป็นสาวชาเขียวที่มีแผนการที่สมบูรณ์แบบ!

สิ่งที่มันควรจะเป็นคือตราบใดที่เจียงเฉินรู้สึกประทับใจกับความน่ารักและความเซ็กซี่ของเธอ เขาจะต้องอนุญาตให้เธอเข้าไปในรถและเธอก็จะสามารถหาโอกาสในการโยนลิปสติกที่เธอใช้แล้วทิ้งไว้ที่นั่งข้างคนขับได้~~

และเมื่อถึงเวลาที่ฉู่หลิงเหยากลับมา เธอก็จะพบกับพริตตี้ของผู้หญิงที่ถูกใช้แล้วอยู่บนรถ~

แล้วทั้งคู่ก็จะทะเลาะกัน!

และเมื่อถึงเวลานั้นเธอก็จะสามารถเข้าไปแทรกแซงและสร้างความแตกแยกให้กับทั้งคู่ได้

แต่!

ดูเหมือนว่าเจียงเฉินจะมองแผนของเธอออกแล้วและไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้รถของเขาเลย!

สิ่งนี้ทำให้ม้าหรงหรงไม่มีโอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากมัน

โกรธมาก!

น่าเกลียด!

ความภาคภูมิใจในการเป็นสาวชาเขียวของฉันแต่เขากลับไม่ให้โอกาสฉันได้แสดงความสามารถของตัวเองเลย!

ไม่!

ฉันต้องคิดหาแผนอื่น!

ม้าหรงหรงคิดวิธีแก้ปัญหา!

ม้าหรงหรงนั้นมักจะชอบใช้วิธีการแกล้งทำเป็นน่าสงสารและไร้เดียงสา~~

เธอมักจะอดทนเพื่อรอโอกาส~~

หนุ่มหล่อคนนี้ที่ทำตัวจริงจังต่อหน้าฉันอาจจะเป็นเพราะว่า....

เขาอาจจะไม่ได้จริงจังจริงๆก็ได้แต่เขาอาจจะแค่แกล้งทำ!

เขาอาจจะแค่แกล้งทำให้ตัวเองดูดีเพราะว่ามีแฟนสาวเขาจับตาดูอยู่!

มันจะต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอน!

ม้าหรงหรงคิดว่าเธอนั้นได้พบความจริงที่ทำไมเจียงเฉินถึงได้ละเลยเธอและเธอก็แอบมีความสุข~~

ดังนั้นเธอจึงต้องหาโอกาสในการเข้าหาเขาโดยที่ไม่ทำให้เขาถูกจับได้!

หึหึ

ม้าหรงหรงแอบเดินตามเจียงเฉินไปอย่างลับลับและพบกับเจียงเฉินที่อยู่กับฉู่หลิงเหยา

ทั้งสองคนกำลังกินข้าวกันอยู่

หลังจากที่ฉู่หลิงเหยากินข้าวเสร็จเธอก็เดินไปเข้าห้องน้ำ

ดวงตาของม้าหรงหรงเป็นประกายทันที

โอกาสมาถึงแล้ว!

หึหึ~~

เธอจ้องไปที่เจียงเฉิน

และเธอก็พบว่าเจียงเฉินกำลังกินไอศกรีมอยู่

ดวงตาของม้าหรงหรงเป็นประกาย

ฉันจีบผู้ชายเก่งที่สุด!

เธอฉวยโอกาสรีบเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว!

เจียงเฉินที่เห็นร่างหนึ่งวิ่งเข้ามา “???”

ไม่รอให้เจียงเฉินได้ตอบสนอง~~

(อันที่จริงเจียงเฉินเห็นเธอมานานแล้ว แต่เขาแค่ต้องการจะรู้ว่าเธอนั้นต้องการที่จะทำอะไรจึงยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร)

ม้าหรงหรงคว้าไอศกรีมมาจากมือของเจียงเฉินด้วยความรวดเร็ว!

“ฮิฮิฮิ~~~”

ม้ารหรงหรงหยิบไอศกรีมของเจียงเฉินไปก่อนจะส่ายหัวอย่างภาคภูมิใจแล้วพูดด้วยความไร้เดียงสาว่า “พี่ชาย ฉันหิวน้ำมากเลย ไอศกรีมวนิลานี้ดูอร่อยจังนะ~~”

เธอกินไอศกรีมของเจียงเฉิน~~

เจียงเฉิน “….”

คนที่อยู่รอบๆ “….”

ม้าหรงหรงไม่ได้เดินไปไหนเธอเพียงแค่รออยู่ตรงนั้น

ยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว!

ถ้าหากว่าผู้ชายตรงหน้าเธอเป็นคนเจ้าชู้และอยู่ๆก็มีสาวสวยอย่างเธอเข้ามาขโมยไอศกรีมของเข้าไปกิน เขาจะต้องดีใจอย่างแน่นอนและหลังจากนั้นเมื่อฝ่ายหญิงมาถึง..... มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อ?

(เจียงเฉิน : ฮ่าๆๆ~~)

ม้าหรงหรงเคยใช้วิธีนี้เพื่อทำให้คู่รักเลิกกันมาแล้วถึงสามคู่

ม้าหรงหรงเธอไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!

เธอทำเพียงแค่นั่งลงและรอฉู่หลิงเหยากลับมา!

ทันทีที่แฟนสาวเขากลับมา เธอก็จงใจบอกกับแฟนสาวของอีกฝ่ายว่าเธอกินไอศกรีมของผู้ชายไป~~

คำว่าไอศกรีมนั้นก็มีบริบทที่พิเศษอยู่ซึ่งมันก็เหมือนกับการ “กินเต้าหู้”

[*吃豆腐 (Chī dòufu - ชือโต้วฝุ) แปลว่า กินเต้าหู้ คนจีนนำมาใช้ในความหมายใหม่ หมายถึง แต๊ะอั๋ง ลวนลามขำๆ หาเศษหาเลยแบบเบาๆ]

ผู้ชายอาจจะใจดีได้แต่แฟนสาวของเขาล่ะ?

เธอจะสามารถเมินแฟนของตัวเองที่ให้ผู้หญิงคนอื่นกินไอศกรีมของตัวเองได้งั้นหรอ?

ความหึงหวงนี้จะต้องกระตุ้นให้ทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างแน่นอน….

เพราะในสถานการณ์ปกติแล้วมันก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้ไอศกรีมของตัวเองที่ตัวเองกำลังกินอยู่กับคนอื่นแบบง่ายๆ

เว้นแต่ว่า~~

เขาจะเป็นคนให้ด้วยตัวเอง!

และนี่มันก็คงเป็นหลักฐานชั้นดีที่จะพิสูจน์ว่าฝ่ายชายนั้นเจ้าชู้ถูกไหม?

และถ้าหากเป็นหญิงสาวที่หึงหวงมากๆเธอก็คงชี้หน้าด่าผู้ชายว่าเจ้าชู้แล้วก็เดินจากไปทันที

และทางฝั่งผู้ชายที่ถูกต่อว่าโดยที่ไม่มีเหตุผลมีหรือที่เขาจะทนความโกรธได้?

เมื่อเกิดความแตกแยกแล้วความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็คงจะต้องจบลงตรงนี้!

และถ้าหากว่าเขาต้องการอธิบาย?

หึหึ

แน่นอนว่าม้าหรงหรงจะไม่ปล่อยให้เขาได้มีโอกาสอธิบาย

เธอจะกอดเจียงเฉินทันทีแล้วตะโกนคำว่าพี่ชายออกมาและแกล้งแสดงความรักกับเขา เมื่อถึงเวลานั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองก็คงไม่สามารถกลับมาได้อีกอย่างแน่นอน!

และเมื่อเธอทำทุกอย่างก่อนหน้านี้เสร็จแล้วถามว่าเธอนั้นกลัวว่าเจียงเฉินจะโกรธเธอไหม?

หลังจากนั้นเธอก็จะใช้ข้ออ้างว่าเธอนั้นสารภาพลักษณ์ผิดคน ก่อนจะพูดขอโทษและร้องไห้ออกมาเพื่อสร้างความเห็นอกเห็นใจ

แล้วเมื่อถึงตอนนั้นงานใหญ่ทั้งหมดก็เสร็จ!

ม้าหรงหรงที่วางแผนในใจก็คิดว่านี่คือแผนที่สมบูรณ์แบบ!

แต่ใครจะรู้~~

วินาทีถัดมาเมื่อเจียงเฉินเห็นว่าเธอคว้าไอศกรีมของเขาไป แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่แยแสแถมยังมีแววตาแห่งความดูถูกอยู่ด้วยเล็กน้อย “อะไรกัน? คุณเป็นขอทานหรือไง?”

“ขอทาน?”

ม้าหรงหรงตกตะลึง~~

เจียงเฉินหยักไหล่ “ใช่แล้ว ถ้าคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอทานคุณก็คงเป็นคนบ้าแล้ว! เห็นได้ชัดว่าผมกินไอศกรีมผมไปหลายคำแล้วแต่คุณกลับกล้าที่จะแย่งมันไปอีกงั้นเหรอ?”

ม้าหรงหรงโกรธมากจนปลอดของเธอแทบจะระเบิดออกมา

ในเวลานี้เอง~~

“มีอะไรงั้นเหรอ?”

ฉู่หลิงเหยาที่ไปเข้าห้องน้ำมาก็กลับมาเจอหญิงสาวแปลกหน้านั่งอยู่บนที่นั่งของเธอและถือไอศกรีมที่เจียงเฉินเพิ่งจะกินเข้าไป เธอจึงถามออกมาด้วยความแปลกใจ

ม้าหรงหรงยิ้มใน~~

โอกาสมาแล้ว!

สูดอากาศ! ฉันจะต้องสร้างความแตกแยกให้ได้!

ทำให้แฟนสาวของเขาสงสัย!

เธอพูดกับเจียงเฉินอย่างไร้เดียงสาว่า “พี่ชาย น้องสาวคนนี้เป็นใครกันทำไมคุณถึงไม่เคยเล่าถึงเธอให้ฉันฟังเลย?”

ฉู่หลิงเหยารู้สึกสับสน “???”

เจียงเฉินยืนขึ้นและพูดกับฉู่หลิงเหยา “เธอมีเงินสดติดตัวมาบ้างหรือเปล่า?”

“??? ฉันพอมีอยู่….”

ฉู่หลิงเหยาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าของเธอหนึ่งร้อยหยวน

เจียงเฉินว่าเงินหนึ่งร้อยหยวนเอาไว้ข้างหน้าม้าหรงหรงและพูดด้วยท่าทางที่เห็นอกเห็นใจ “ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นคนบ้า ทันทีที่เธอไปเข้าห้องน้ำ ผู้หญิงคนนี้ก็รีบวิ่งเข้ามาขโมยไอศกรีมของฉันและกินไปสองคำ ดูเหมือนว่าเธอจะหนีออกจากบ้านมาและไม่มีอะไรกิน ก็เลยต้องมากินของเหลือของคนอื่น เห้อ ความยากจนนี่มันลำบากจริงๆ”

ฉู่หลิงเหยาก็พยักหน้าด้วยความสงสาร

ม้าหรงหรงโกรธจนปอดแทบระเบิด!

กินของเหลือ?

จะให้ฉันกินเศษอาหารงั้นหรอ?

“นายกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรของนาย?! นี่มันเป็นการดูถูกฉันนะ! ฉันไม่ได้กินของเหลือ!”

ม้าหรงหรงพูดออกมาเสียงดัง

ทั้งร้านอาหารก็ได้ยินเสียงของเธอ

สายตาของคนนับไม่ถ้วนพากันมองมาที่เธอ

และในเวลานี้ม้าหรงหรงก็กำลังถือไอศกรีมที่ถูกคนอื่นกินเหลือเอาไว้ พร้อมกับมีเงินหนึ่งร้อยหยวนวางไว้อยู่ตรงหน้าของเธอ~~

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็มองเธอกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มพูดคุยกัน

“ฉันเองก็เห็นกับตาเลยว่าจู่ๆผู้หญิงคนนี้ก็วิ่งเข้ามาแล้วคว้าไอศกรีมจากหนุ่มหล่อคนนั้นแล้วเอามันเข้าปากทันที”

“ผู้หญิงคนนี้น่าสงสารจริงๆ!”

“ใช่แล้ว เธอคงไม่ใช่คนปกติอย่างแน่นอน!”

“แม่คะ ทำไมพี่สาวคนนั้นถึงพยายามแย่งไอศครีมของคนอื่นล่ะคะ? เธอเป็นคนเลวอย่างที่คุณครูพูดรึเปล่า?”

“ยัยเด็กบ้า ไปให้พ้น!”

ม้าหรงหรงตกตะลึง~~

สายลมพัดมา~~

ฉันกลายเป็นคนบ้า?

ขโมยอาหาร?

ไม่ใช่!

มีบางอย่างผิดปกติ!

ฉันมาที่นี่เพื่อเป็นผู้หญิงชาเขียว!

ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยหรอ?