ตอนที่ 211: ไท่หลงประกาศกร้าว! เพื่อตระกูล ท่านปู่โปรดสละตำแหน่ง!
ตอนที่ 211: ไท่หลงประกาศกร้าว! เพื่อตระกูล ท่านปู่โปรดสละตำแหน่ง!
ท่าทีที่ดุดันของเย่มู่ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับสะดุ้ง
หากตระกูลจอมพลังมาก่อเรื่องที่โรงเรียนอีก เขาจะล้างบางตระกูลจอมพลังทิ้งจริงๆ งั้นหรือ? ฟังดูบ้าบิ่นสุดๆ ไปเลย!
แต่เมื่อลองตรองดูอีกที เขาก็มีความสามารถที่จะทำเช่นนั้นได้จริงๆ ระดับแปดสิบห้า ผู้สืบทอดของเทพอาชูร่า ขนาดเผชิญหน้ากับยอดฝีมืออย่างไท่ถาน ยังสามารถสยบได้ในกระบวนท่าเดียว! ผนวกกับการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนั้น... ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ต่อให้ต้องปะทะกับราชทินนามพรหมยุทธ์ เขาก็สามารถฆ่าอีกฝ่ายให้ตายได้! ดังนั้น การล้างบางตระกูลจอมพลังจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรสำหรับเขาเลย
เย่ไห่ถังพาคนในตระกูลย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ ก็เพื่อปกป้องตระกูลให้รอดพ้นจากภัยอันตราย การที่เย่มู่ประกาศจุดยืนชัดเจนเช่นนี้ ทำให้นางรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง แม้นางจะเป็นถึงวิญญาณพรหมยุทธ์ แต่นางก็ไม่ได้มีความสามารถในการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย วิญญาณยุทธ์ดอกไห่ถังเก้าสารัตถะนั้นทรงพลังอย่างเหลือเชื่อก็จริง แต่มันก็มีแค่พลังในการรักษาเท่านั้น พลังโจมตีหรือ? ไม่มีเลยสักนิด!
หากตระกูลจอมพลังบุกไปหาเรื่องตระกูลดอกไห่ถังเก้าสารัตถะจริงๆ พวกนางก็คงไม่มีปัญญาจะปกป้องตัวเองได้ ดังนั้นพวกนางจึงต้องการคนคุ้มครอง และโรงเรียนสื่อไหลเค่อก็คือทางเลือกที่ดีที่สุด
"เย่มู่ เจ้าคิดว่าไท่หลงจะจัดการเรื่องนี้ได้จริงๆ หรือ?"
ฝูหลันเต๋อดันแว่นตาขึ้น แว่นตาของเขาสะท้อนแสงวาววับ เขาใส่ใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก หากไท่หลงทำไม่สำเร็จ ตระกูลจอมพลังย่อมต้องมาหาเรื่องพวกเขาอีกแน่ๆ
และยังมีถังเฮ่าอยู่อีกคน! หากถังเฮ่าลงมือด้วยตัวเอง สถานการณ์ก็คงยุ่งยากไม่น้อย แม้เขาจะมั่นใจในความแข็งแกร่งของเย่มู่ แต่นั่นก็คือราชทินนามพรหมยุทธ์ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ แถมยังมีวิญญาณยุทธ์ประเภทอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างค้อนเฮ่าเทียนอยู่ในมือ! หากเกิดการต่อสู้กันขึ้นจริงๆ เกรงว่าโรงเรียนสื่อไหลเค่อคงต้องรับเคราะห์หนัก
และที่สำคัญที่สุด... อีกฝ่ายคือคนของสำนักเฮ่าเทียน! แม้จะถูกอัปเปหิออกมาแล้ว แต่ในความเป็นจริง เขาก็ยังเป็นตัวแทนของสำนักเฮ่าเทียน! เพราะฉายาของเขาคือ "เฮ่าเทียน"! สายเลือดและความผูกพันที่เขามีต่อสำนักเฮ่าเทียน ย่อมไม่มีทางตัดขาดได้อย่างสมบูรณ์
หากเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น สำนักเฮ่าเทียนอาจจะมาเอาเรื่องโรงเรียนก็เป็นได้ และเมื่อถึงเวลานั้น โรงเรียนทั้งโรงเรียนก็อาจจะถูกไฟแค้นของสำนักเฮ่าเทียนกลืนกินจนหมดสิ้น! ไม่มีใครรู้ว่าที่นั่นมีราชทินนามพรหมยุทธ์ซ่อนตัวอยู่กี่คน แต่ที่แน่ๆ คือจำนวนต้องไม่น้อย และไม่สามารถประมาทได้อย่างเด็ดขาด!
เย่มู่ยิ้มบางๆ
"เชื่อมั่นในตัวไท่หลงเถอะ ข้าเชื่อว่าเขาทำได้ ลิงยักษ์เฒ่าก่อเรื่องจนคนในตระกูลโกรธแค้นขนาดนี้ เกรงว่าคงนั่งเก้าอี้ผู้นำตระกูลต่อไปได้ไม่นานหรอก หากไท่หลงยึดอำนาจมาได้สำเร็จ มันก็จะเป็นผลดีต่อพวกเรา และโรงเรียนอาจจะได้ร่วมมือกับตระกูลจอมพลังด้วย"
ร่วมมือ!
ดวงตาของฝูหลันเต๋อเป็นประกายวาววับ หากตระกูลจอมพลังยอมร่วมมือกับโรงเรียนสื่อไหลเค่อ ย่อมเป็นเรื่องที่ดีอย่างแน่นอน! ขุมกำลังของโรงเรียนจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ เพราะนอกจากไท่ถานแล้ว ตระกูลจอมพลังยังมีวิญญาณพรหมยุทธ์คนอื่นๆ อยู่อีก และจำนวนของมหาปราชญ์วิญญาณก็ต้องมีไม่น้อยเช่นกัน นั่นคือหนึ่งในสี่ตระกูลเดี่ยวที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดเชียวนะ! จะมีมหาปราชญ์วิญญาณและวิญญาณพรหมยุทธ์เยอะหน่อย มันจะแปลกตรงไหน?
"ท่านผู้อำนวยการ ข้าจะลองไปดูสถานการณ์ที่ตระกูลจอมพลังสักหน่อย"
เย่มู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจไปสังเกตการณ์ด้วยตาตัวเอง
"เอาสิ" ฝูหลันเต๋อพยักหน้า
ด้วยระดับความแข็งแกร่งของเย่มู่ การจะเข้าออกตระกูลจอมพลังย่อมเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ ต่อให้ต้องปะทะกับถังเฮ่า อย่างน้อยเขาก็คงสามารถเอาตัวรอดได้อย่างปลอดภัย
เย่มู่มุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของตระกูลจอมพลังทันที
เมื่อมาถึงบริเวณที่ห่างจากเป้าหมายประมาณหนึ่งพันเมตร เขาก็ใช้ทักษะวิญญาณอัญเชิญอีกาสามขาออกมา อีกาสามขาตัวน้อยโบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นเส้นแสงสีทองที่พุ่งทะยานไปถึงเหนือน่านฟ้าของตระกูลจอมพลังในพริบตา!
อาณาเขตของตระกูลจอมพลังนั้นกว้างใหญ่เอาเรื่อง และระบบการป้องกันก็ถือว่ารัดกุมพอสมควร
ทว่า ด้วยการแชร์มุมมองสายตากับอีกาสามขา เขาก็สามารถมองเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในตระกูลจอมพลังได้อย่างชัดเจน
ในเวลานี้ บริเวณด้านหน้าโถงประชุม มีคนในตระกูลนับร้อยยืนออรวมตัวกันเพื่อปิดล้อมสถานที่แห่งนั้นเอาไว้ หลายคนกำลังตะโกนด้วยความโกรธแค้น เรียกร้องให้ไท่ถานออกมารับผิดชอบ
สังหารคนในตระกูลของตัวเองแล้วยังคิดจะแอบนำไปฝังเงียบๆ อีกหรือ?
นี่น่ะหรือคือผู้นำตระกูลของพวกเขา! หากเป็นเมื่อก่อน ผู้นำตระกูลไม่มีทางทำเรื่องต่ำช้าแบบนี้แน่นอน! แต่ตั้งแต่พวกถังเฮ่าย้ายเข้ามา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด! ผู้นำตระกูลกลายเป็นคนหัวดื้อ บ้าคลั่ง และเชื่อฟังคำสั่งของถังเฮ่าอย่างหน้ามืดตามัว
ตอนนี้เพียงแค่ถังเฮ่าคาบข่าวไปบอก ผู้นำตระกูลก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จับตัวคนในตระกูลไปบังคับให้คุกเข่าขอโทษถังเฮ่างั้นหรือ?
ช่างน่าขันสิ้นดี!
ญาติพี่น้องของคนพวกนั้นต้องตายด้วยเงื้อมมือของสำนักวิญญาณยุทธ์เมื่อสิบกว่าปีก่อน และตัวการที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด ก็คือถังเฮ่า! หากไม่ใช่เพราะถังเฮ่า สี่ตระกูลเดี่ยวจะถูกตามล่าได้อย่างไร? และที่น่าเจ็บปวดที่สุดก็คือ ในช่วงเวลาวิกฤต สำนักเฮ่าเทียนกลับทอดทิ้งพวกเขา! สำนักเฮ่าเทียนปิดตัวลง ปล่อยให้พวกเขากลายเป็นหมากที่ถูกทิ้งอย่างเลือดเย็น
ช่างน่าสมเพชนัก!
แม้สี่ตระกูลเดี่ยวจะรอดชีวิตมาได้ แต่ก็ต้องสูญเสียอย่างหนัก ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว พวกเขาก็ยังไม่สามารถฟื้นตัวกลับมาได้อย่างสมบูรณ์ คนในตระกูลที่ถูกฆ่าตายไปเมื่อคืน สองคนในนั้นเป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่ของพวกเขาตายในเหตุการณ์ตามล่าเมื่อปีนั้น ส่วนอีกคนสูญเสียลูกชาย และอีกคนสูญเสียน้องชายไป
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้... จะให้พวกเขาไปคุกเข่าขอโทษถังเฮ่าได้อย่างไร?!
ภายในโถงประชุม สีหน้าของถังเฮ่ามืดครึ้มประดุจก้นหม้อ ไท่ถานก็โกรธจนแทบจะเต้นเป็นเจ้าเข้า มันไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องจะบานปลายใหญ่โตถึงเพียงนี้ คนนับร้อยแห่กันมาเรียกร้องความรับผิดชอบ... แล้วมันจะเอาอะไรไปรับผิดชอบ? จะให้มันยอมรับผิดงั้นรึ?
ไม่! มันไม่ได้ทำอะไรผิด!
ทุกอย่างที่มันทำก็เพื่อนายท่าน! ในฐานะข้าทาส ก็ต้องรู้จักที่ต่ำที่สูง การตั้งคำถามหรือทรยศนายท่าน ถือเป็นความอัปยศอดสูและเป็นพฤติกรรมของคนทรยศ! แต่มันคงลืมคิดไปว่า... สำนักเฮ่าเทียนและถังเฮ่าต่างหาก ที่เป็นฝ่ายทรยศและทอดทิ้งพวกเขาไปก่อน!
"ไท่ถาน เจ้ายังสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อยู่หรือไม่?" ถังเฮ่าถามเสียงเย็น
หากมันควบคุมไม่ได้ เขาคงต้องหาทางหนีทีไล่เอาไว้แต่เนิ่นๆ หากไท่ถานสูญเสียอำนาจ พวกเขาก็คงไม่สามารถอยู่ที่ตระกูลจอมพลังต่อไปได้ และก็คงไม่กล้าอยู่ต่อด้วย! เพราะตราบใดที่คนในตระกูลจอมพลังนำที่ซ่อนของเขาไปเปิดโปง คนของสำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องแห่กันมาตามล่าเขาอย่างแน่นอน แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี แต่เขาก็ยังคงหวาดหวั่นต่อความแข็งแกร่งของสำนักวิญญาณยุทธ์ ลำพังแค่ตัวเขาและสำนักเฮ่าเทียน ย่อมไม่มีทางต่อกรกับสำนักวิญญาณยุทธ์ได้!
"นายท่าน... ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ขอรับ"
ไท่ถานหน้าดำคร่ำเครียด การที่คนในตระกูลแห่กันมาล้อมกรอบเช่นนี้ ถือเป็นการลบหลู่เกียรติยศและท้าทายอำนาจผู้นำตระกูลของมันอย่างร้ายแรง มันจะต้องทำให้พวกนั้นสำนึกให้ได้ ว่ากำลังทำเรื่องโง่เขลาขนาดไหน!
มันผลักประตูโถงประชุมออกไปอย่างหัวเสีย ทันทีที่ก้าวเท้าออกไป เสียงตะโกนด่าทอก็ดังกระหึ่มขึ้นทันที
"ไท่ถาน! เจ้าไม่คู่ควรจะเป็นผู้นำตระกูล!"
"เพื่อถังเฮ่า เจ้าถึงกับฆ่าคนในตระกูลของตัวเองเชียวรึ?!"
"พวกเขาแค่ระบายความอัดอั้นตันใจเป็นการส่วนตัว เจ้ามีสิทธิ์อะไรไปฆ่าพวกเขา?"
"ครอบครัวของพวกเขาต้องตายเพราะถังเฮ่า นี่พวกเขาจะไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปริปากบ่นเลยงั้นหรือ?!"
คนในตระกูลกำลังเดือดดาลถึงขีดสุด และยังมีคนในตระกูลอีกหลายคนที่กำลังมุ่งหน้ามาสมทบ
ไท่ถานขมวดคิ้วแน่น กำลังจะอ้าปากด่าทอกลับไป แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นหลานชายของตัวเอง... ไท่หลง ก้าวออกมายืนอยู่แถวหน้า!
"ไท่หลง! ไอ้หลานเนรคุณ! เจ้ากำลังทำบ้าอะไรอยู่?!"
การที่หลานชายแท้ๆ ของตัวเองไปยืนรวมกลุ่มกับพวกต่อต้าน เป็นสิ่งที่มันไม่อาจยอมรับได้ หลานชายของมันสมควรจะอยู่เคียงข้างและสนับสนุนมันสิถึงจะถูก!
ไท่หลงก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว เสียงด่าทอของคนรอบข้างก็ค่อยๆ เงียบลง
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนเสียงดังก้อง
"ท่านปู่! ความคิดเห็นของคนในตระกูล ท่านก็คงประจักษ์ชัดเจนแล้ว!"
"เพื่ออนาคตของตระกูลจอมพลัง... ท่านปู่... โปรดสละตำแหน่งผู้นำตระกูลเสียเถิด!!!"
ถ้อยคำเหล่านั้นถูกเปล่งออกมาอย่างชัดเจนทีละคำ
สิ้นคำประกาศกร้าว พื้นที่บริเวณนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบงัน... เงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตกกระทบพื้น!