ตอนที่ 111: อาอิ๋นผู้ตื่นเต้น ลูกชายค่อนข้างมืดมนงั้นหรือ?
ตอนที่ 111: อาอิ๋นผู้ตื่นเต้น ลูกชายค่อนข้างมืดมนงั้นหรือ?
ความเป็นไปของถังเฮ่าในระยะนี้นางได้รับรู้ผ่านหญ้าเงินครามแล้ว
นั่นก็คือการขลุกอยู่แต่ในร้านตีเหล็ก!
ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ทำให้นางได้รับรู้เรื่องราวมากมาย
นั่นคือเจตนาที่แท้จริงของถังเฮ่า
หลายครั้งที่เขาเมามาย คำพูดที่หลุดออกมาก็เปิดโปงความจริงจนหมดสิ้น
เขาคิดคำนวณและหลอกใช้อาอิ๋นจริงๆ
ด้านหนึ่งคือคนรัก
อีกด้านคือวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณแสนปี
ในฐานะนายน้อยแห่งสำนักเฮ่าเทียน การตัดสินใจของเขาในตอนนั้นช่างเด็ดขาด
วงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณ!
คนรักยังหาใหม่ได้ แต่วงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณแสนปีใช่ว่าจะหาได้ทั่วไป
หากได้วงแหวนและกระดูกวิญญาณแสนปีมาครอบครอง ความแข็งแกร่งของเขาจะเหนือกว่าคนในระดับเดียวกันอย่างมหาศาล
ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจเลือกในท้ายที่สุด
เสียสละอาอิ๋น เพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเอง
และเพื่อตอบแทนสำนักเฮ่าเทียน!
สำนักเฮ่าเทียนต้องการราชทินนามพรหมยุทธ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เขาได้รับการยกย่องให้เป็นความหวังของสำนัก อีกทั้งยังได้รับการยอมรับจากผู้เป็นปู่ทวด ถังเฉิน
จะไม่ให้เขาสร้างผลงานเพื่อสำนักได้อย่างไร?
ส่วนเหตุผลที่นำเมล็ดพันธุ์ของอาอิ๋นจากมา และนำไปปลูกไว้ในถ้ำมืดมิดนั่น
เหตุผลก็เรียบง่ายมาก
สุดท้ายแล้วก็เคยรักกัน
และด้วยความรู้สึกผิดและละอายใจ
การปลูกอาอิ๋นไว้ที่นั่น โดยไม่มีหญ้าเงินครามต้นอื่นอยู่รอบๆ
หากไม่มีอะไรผิดพลาด อาอิ๋นจะต้องถูกขังอยู่ที่นั่นไปตลอดชีวิต
และไม่มีวันได้รับรู้ความจริงไปตลอดกาล
อาอิ๋นรู้สึกโชคดีเล็กน้อย
โชคดีที่นางถูกคนของเย่มู่พาตัวมา
มิฉะนั้น นางคงถูกปิดหูปิดตาไปตลอดกาล
ถังเฮ่าเป็นคนที่น่ากลัวมาก น่ากลัวมากจริงๆ!
เมื่อได้เห็นธาตุแท้ของเขา ความรู้สึกที่มีให้ก็สามารถปล่อยวางได้อย่างหมดจด
สิ่งที่นางอยากรู้ในตอนนี้ ก็คือเรื่องของลูกชายตัวเอง
ลูกชายที่ติดตามถังเฮ่ามาหลายปี ไม่รู้ว่าจะถูกสอนให้เสียคนไปแล้วหรือเปล่า
ถังเฮ่ากลายเป็นไอ้ขี้เมาไปแล้ว คาดว่าคงเย็นชากับลูกชายไม่น้อย
ผ่านการสื่อสารกับราษฎรหญ้าเงินคราม ไม่นานนางก็รู้ตำแหน่งของถังซาน
"นี่คือลูกของข้าหรือ?"
ผ่านการมองเห็นร่วมกับราษฎรพฤกษา นางมองเห็นถังซานที่กำลังอยู่ในโรงเรียนสื่อไหลเค่อ
และได้เห็นการประลองนัดนั้น
สภาพที่น่าอนาถของพวกถังซาน ดูน่าสงสารอยู่ไม่น้อย
เย่มู่ถึงกับลงมือหนักกับลูกชายของนางขนาดนี้เชียวหรือ?
อารมณ์ของอาอิ๋นค่อนข้างปั่นป่วน หวาดกลัวว่าลูกชายจะถูกเย่มู่ตีจนตาย
ยังดีที่เป็นแค่การประลองฝีมือ และไม่ได้ลงมือถึงตายจริงๆ
เมื่อเห็นว่าเย่มู่อยู่ระหว่างทางกลับ นางก็หันไปให้ความสนใจถังซานต่อ
ณ หอพักของโรงเรียนสื่อไหลเค่อ
ถังซานสามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้วหลังจากพักฟื้นร่างกายเล็กน้อย
ใบหน้าของเขามืดทะมึนถึงขีดสุด
สี่คนร่วมมือกันก็ยังพ่ายแพ้ให้กับเย่มู่
หรือว่าเจ้านั่นจะแข็งแกร่งจนไม่อาจเอาชนะได้จริงๆ?
ไม่ ต้องไม่ใช่แบบนั้น!
ต้องมีวิธีอื่นที่สามารถเอาชนะได้อย่างแน่นอน
ตอนนี้ไม่มีเงินสร้างอาวุธลับ ก็ทำได้เพียงใช้วิธีการอื่นของสำนักถัง
พิษ!
มีเพียงการใช้พิษเท่านั้น ที่จะสามารถเอาชนะเย่มู่ได้อย่างแท้จริง
และทำให้เย่มู่กลายเป็นเศษสวะไปตลอดกาล
สำหรับทักษะการใช้พิษของตัวเอง เขามีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น
ขอเพียงปรุงยาพิษที่มีอานุภาพร้ายแรงพอ
เชื่อว่าต่อให้เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์มาเอง ก็ต้องคุกเข่า!
"เย่มู่! บิดาจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ ข้าจะต้องสังหารเจ้าให้ได้!"
"รอให้ข้าปรุงยาพิษสำเร็จเมื่อไหร่ นั่นจะเป็นวันตายอย่างอนาถของเจ้า!"
พูดจบ เขาก็นำสมุนไพรจำนวนมากออกมาจากสะพานยี่สิบสี่แสงจันทร์
การปรุงยาพิษ บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องใช้สมุนไพรที่ล้ำค่าเสมอไป
สมุนไพรที่มีอยู่ตอนนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เขารวบรวมมาจากบริเวณรอบๆ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ
ความรู้สึกบอกว่าน่าจะเพียงพอแล้ว
เมื่อมองดูสมุนไพรพิษเหล่านี้ รอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้าของถังซานก็ชัดเจนยิ่งขึ้น
"ที่เมืองนั่วติงเจ้ากดหัวข้ามาหกปี ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อแห่งนี้ จะไม่มีทางยอมให้เจ้ามาเหยียบหัวข้าได้อีก!"
พูดจบเขาก็เริ่มลงมือปรุงยาพิษ
หารู้ไม่ว่า การกระทำทั้งหมดของเขา ล้วนอยู่ในสายตาของอาอิ๋น
แวบแรกที่ได้เห็นลูกชายตัวเอง นางตื่นเต้นมาก
ในที่สุดก็ได้พบหน้าลูกชายที่ไม่ได้เจอกันมาสิบสองปี!
แต่คำพูดของถังซานหลังจากนั้น ทำเอานางขนลุกซู่
ตัวอะไรกันนี่?
ยาพิษ?
เขาถึงกับคิดจะใช้ยาพิษเพื่อเอาชนะเย่มู่งั้นหรือ?
ฟังดูเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น ลูกชายของนางกลับใช้วิธีสกปรกมืดมนเช่นยาพิษเป็นด้วยหรือ?
ตลอดหลายปีที่อยู่กับถังเฮ่า เขาเรียนรู้อะไรมาบ้างกันแน่?
ลูกชายเสียคนไปแล้ว
ต้องถูกสอนให้เสียคนไปแล้วแน่ๆ!
อาอิ๋นปวดใจอย่างยิ่ง ผิดหวังอย่างสุดซึ้ง
แต่เมื่อฟังต่อไป ก็รู้สึกมีบางอย่างไม่ถูกต้อง
สาเหตุที่ลูกชายของนางไม่ถูกชะตากับเย่มู่ เป็นเพราะช่วงเวลาหกปีที่โรงเรียนนั่วติงอย่างนั้นหรือ?
ความจริงแล้ว ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานางก็เคยได้ยินเสี่ยวอู่พูดถึงเรื่องนี้อยู่บ้าง
หกปีที่โรงเรียนนั่วติง ถังซานท้าประลองกับเย่มู่หลายครั้ง
แต่ก็ถูกเย่มู่เอาชนะไปได้ทุกครั้ง!
และเนื่องจากปัญหาเรื่องวงแหวนวิญญาณของตัวเอง ดูเหมือนเขาจะมีอคติกับอัจฉริยะคนอื่นๆ
พูดง่ายๆ ก็คือ...
เห็นคนอื่นดีกว่าไม่ได้!
เพราะความยอดเยี่ยมของเย่มู่ จึงถูกเขามองว่าเป็นศัตรู
และเพราะความสัมพันธ์ระหว่างเสี่ยวอู่กับเย่มู่ ถึงขั้นมองเย่มู่เป็นคู่อาฆาต
นางไม่เข้าใจเลยจริงๆ
เสี่ยวอู่กับเย่มู่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันมาก
แล้วทำไมถังซานถึงคิดว่าเสี่ยวอู่จะต้องเป็นของเขา?
การแย่งชิงคนรักของคนอื่น เขาเอาความหน้าด้านที่ไหนมาคิดเองเออเองแบบนั้น?
"เด็กคนนี้ ทำไมถึงดูมืดมนจัง?"
สมองของอาอิ๋นอื้ออึงไปหมด
การพบหน้ากันครั้งแรก ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด
อย่างน้อยก็ต่างจากภาพจำของลูกชายในจินตนาการของนางอย่างลิบลับ
ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
ในตอนนั้นเอง เสียงของเย่มู่ก็ดังขึ้น
"เจ้ากำลังแอบดูถังซานอยู่หรือ?"
คำพูดนี้ทำเอาอาอิ๋นสะดุ้งราวกับลูกกวางตื่นตูม
ร่างหญ้าเงินครามสั่นสะท้านอย่างรุนแรง จุดแสงรอบๆ ตัวก็พลอยสลายไป
"ข้า... ก็แค่อยากรู้อยากเห็น เลยแอบดูนิดหน่อย"
นางกลัวว่าเย่มู่จะลงมือกับถังซาน
อย่างไรเสียนั่นก็คือลูกชายของนาง
ก่อนหน้านี้เย่มู่ก็เคยพูดเอาไว้
ถ้านางไม่ทำตัวดีๆ เขาอาจจะลงมือกับถังซาน
ตอนนี้เมื่อแน่ใจในความขัดแย้งของทั้งสองคนแล้ว
ทำให้นางสงสัยว่า เย่มู่อาจจะรู้ถึงสถานะที่แท้จริงของถังซาน
ถึงได้จงใจพานางมาที่นี่
เพื่อหวังจะระบายความแค้น!
"อยากรู้อยากเห็น? เขาว่าความอยากรู้อยากเห็นมักจะฆ่าแมวได้นะ"
"ดังนั้นอย่าอยากรู้อยากเห็นให้มากนัก มันอาจไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเจ้าหรอก"
เย่มู่พูดกลั้วหัวเราะ พลางเดินไปนั่งบนเตียง
ความจริงแล้ว เขาก็ยินดีที่อาอิ๋นทำแบบนี้
เพราะการเฝ้าสังเกตอย่างต่อเนื่อง อาจทำให้นางได้ยินถังซานพึมพำกับตัวเองบ้าง
โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงสำนักถังในอดีตชาติ!
ขอเพียงถังซานหลุดปากพูดออกมา ย่อมต้องเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงอย่างแน่นอน
ถึงเวลานั้น อาอิ๋นก็จะรู้ว่าถังซานเป็นใครกันแน่
เกรงว่าคงไม่มีใครยอมรับคนที่ยึดครองร่างลูกชายของตัวเองได้หรอก
อาอิ๋นไม่ตอบ
ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่อยู่ด้วยกันมา ทำให้นางพอจะเข้าใจว่าเย่มู่เป็นคนนิสัยอย่างไร
ขอเพียงไม่ไปแหย่ให้เขาโกรธ ทุกอย่างก็เจรจากันได้
หรือพูดง่ายๆ ก็คือ นางต้องเชื่อฟัง!
มิฉะนั้นนางจะไม่ได้รับน้ำยาสารอาหารสุดวิเศษนั่น
และอาจส่งผลให้ถังซานตกอยู่ในอันตรายอีกด้วย
"เจ้าจะเฝ้าดูถังซาน ข้าไม่ห้ามหรอก แต่อย่าให้เขารู้ตัวก็แล้วกัน"
ถังเฮ่ายังอยู่ที่เมืองสั่วทัว
และยังมีนิ่งเฟิงจื้อกับพรหมยุทธ์กระบี่อยู่อีก
หากความแตก อาจจะส่งผลกระทบต่อแผนการในอนาคตของเขาได้
ตอนนี้ใกล้จะถึงระดับ 70 แล้ว เขาไม่อยากให้มีเรื่องแทรกซ้อนในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้
อาอิ๋นพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้
ทำตัวสงบเสงี่ยมอยู่ที่ขอบหน้าต่างอย่างว่าง่าย
เพียงแต่ในหัวมีแต่เรื่องของถังซานเต็มไปหมด
ลูกชายของนาง ทำไมถึงกลายเป็นคนแบบนั้นไปได้?
เป็นเพราะการสั่งสอนของถังเฮ่า หรือมีสาเหตุอื่นกันแน่?
ถังเฮ่า ไอ้สุนัขบัดซบ!
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ความแค้นที่มีต่อถังเฮ่าก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น
---