ตอนที่ 225 การเปลี่ยนแปลงใหม่ของมนต์อสูรโลหิตของโคนันและยาฮิโกะ

ตอนที่ 225 การเปลี่ยนแปลงใหม่ของมนต์อสูรโลหิตของโคนันและยาฮิโกะ

"มีห้องว่างไหม?"

นัตสึกิได้สติแล้วเอ่ยถามขึ้น

"มีครับ" โรกะ นาดาเระรีบตอบ "ผมจะพาทุกท่านไปเดี๋ยวนี้เลย"

"อืม" นัตสึกิตบไหล่ยาฮิโกะเบาๆ แล้วเดินออกจากห้องโถง

ทั้งสี่คนเดินตามโรกะ นาดาเระมาจนถึงหน้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่ง นัตสึกิผลักประตูเข้าไปและพบว่าทุกอย่างสะอาดสะอ้านและดูใหม่เอี่ยม ดูเหมือนว่าบ้านหลังนี้จะถูกทำความสะอาดอยู่เป็นประจำ

"ก่อนหน้านี้ใครพักที่นี่?" นัตสึกิถามขึ้นลอยๆ

"บ้านหลังนี้เป็นที่พักที่คาซาฮานะ โดโท ให้พวกเราเตรียมไว้ให้เขาก่อนหน้านี้ครับ" โรกะ นาดาเระอธิบาย "แต่เขาไม่เคยมาพักเลย"

"พรุ่งนี้เช้าเก้าโมง นายค่อยมาใหม่" นัตสึกิพยักหน้าและสั่งการ "ถึงตอนนั้นพาฉันไปหาคาซาฮานะ โดโท"

โรกะ นาดาเระโค้งคำนับเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินจากไป

นัตสึกิมองตามหลังเขา ไม่ได้กังวลว่าอีกฝ่ายจะหักหลัง แม้ว่าเขาจะได้รับเลือดไปเพียงเล็กน้อยจนไม่สามารถตระหนักรู้ถึงมนต์อสูรโลหิตได้ แต่ผลของคำสาปเลือดยังคงมีอยู่ครบถ้วน

ตัวอย่างเช่น นัตสึกิสามารถระบุตำแหน่งของเขาได้ตลอดเวลา

หรือถ้าเขาเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับนัตสึกิ เขาจะต้องตายเพราะคำสาป

"อาจารย์นัตสึกิ!"

ทันทีที่โรกะ นาดาเระจากไป ยาฮิโกะก็พูดขึ้นอย่างอดใจรอไม่ไหว "ผมตระหนักรู้มนต์อสูรโลหิตของตัวเองแล้วครับ!"

"มันคืออะไรเหรอ?" นางาโตะถามด้วยความอยากรู้

"มนต์อสูรโลหิตของฉันตรงข้ามกับของโคนันเลย" ยาฮิโกะยื่นมือออกไป เลือดสายหนึ่งก็พุ่งออกมา

เลือดสีแดงสดลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเขา และในพริบตาก็กลายเป็นผลึกน้ำแข็ง ไอเย็นยะเยือกแผ่กระจายไปรอบทิศทาง

"หนาวจัง" นางาโตะที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

"ยอดเยี่ยมมาก" นัตสึกิพยักหน้าและพูดว่า "ดูเหมือนว่าการพาพวกเธอมาที่แคว้นหิมะจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง"

"ผมเห็นวิชานินจาที่พวกนินจาหิมะใช้ ก็เลยเกิดความเข้าใจขึ้นมาน่ะครับ!" ยาฮิโกะพูดด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า

"เอาล่ะ อย่าเพิ่งได้ใจไป การตระหนักรู้ได้ไม่ได้หมายความว่าเธอรู้วิธีใช้มันแล้ว" นัตสึกิเตือน "มนต์อสูรโลหิต•ผลึกน้ำแข็งของเธอมีวิธีใช้มากมาย และเธอยังไม่เชี่ยวชาญมันเลย"

"ครับ อาจารย์นัตสึกิ!" ยาฮิโกะหุบยิ้มทันทีและรีบรับคำ

"การต่อสู้ในวันนี้ยังไม่เพียงพอสำหรับพวกเธอ ฉันจะเก็บคาซาฮานะ โดโทไว้ให้พวกเธอจัดการ" นัตสึกิคิดครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น

คาซาฮานะ โดโทในตอนนี้ไม่มีเกราะจักระคอยเสริมพลัง แม้จะมีสภาพแวดล้อมคอยช่วยหนุน เขาก็เป็นเพียงโจนินธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

หากไม่มีสภาพแวดล้อมช่วยหนุน เขาก็เป็นแค่จูนินระดับสูง หรือไม่ก็โจนินพิเศษเท่านั้น

สำหรับพวกยาฮิโกะทั้งสามคน ถือว่ามีความยากอยู่บ้าง แต่ก็สามารถสู้ได้

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ คาซาฮานะ โดโทจะถูกเขาควบคุมไว้ในตอนนั้น

"ได้ครับ!" ยาฮิโกะตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เขาเพิ่งได้รับมนต์อสูรโลหิต•ผลึกน้ำแข็งมา ย่อมหวังว่าจะได้หาศัตรูที่แข็งแกร่งเพื่อทดสอบพลังของมัน

โคนันและนางาโตะเองก็รู้สึกอยากลองของเช่นกัน

วันนี้พวกเขาได้ต่อสู้กับนินจาหิมะธรรมดาไปแล้ว ซึ่งมันยังไม่จุใจพอจริงๆ

"พวกเธอเลือกห้องแล้วรีบพักผ่อนซะ" นัตสึกิยิ้มและพูด

"ครับ/ค่ะ อาจารย์นัตสึกิ" ทั้งสามคนจึงแยกย้ายกันไปเลือกห้องของตัวเอง

คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น

วันใหม่มาถึง

เวลาเก้าโมงเช้า โรกะ นาดาเระปรากฏตัวต่อหน้านัตสึกิอย่างตรงเวลา

"พวกเธอฝึกฝนต่อไปนะ" นัตสึกิลูบหัวโคนัน จากนั้นก็เดินตามโรกะ นาดาเระมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงของแคว้นหิมะ

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงที่พักของคาซาฮานะ โดโท

ทหารยามเห็นได้ชัดว่ารู้จักโรกะ นาดาเระ หลังจากสอบถามสถานะของนัตสึกิแล้ว พวกเขาก็พาไปพบคาซาฮานะ โดโท

ชายหนุ่มในชุดดำปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขา

"นาดาเระ เขาคือใคร?" คาซาฮานะ โดโทเหลือบมองนัตสึกิแล้วเอ่ยถาม

"เขาเป็นหลานชายห่างๆ ของผม เพิ่งกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน เขามีความเชี่ยวชาญในการสร้างอุปกรณ์นินจามากครับ" โรกะ นาดาเระแนะนำ "ผมหวังว่าท่านโดโทจะอนุญาตให้เขาเข้าร่วมในการสร้างเกราะจักระครับ"

"ในเมื่อเขามีความสามารถขนาดนั้น ก็ให้เข้าร่วมได้" คาซาฮานะ โดโทพยักหน้าตอบ

เขาไม่ได้สงสัยอะไรเลย สาเหตุเป็นเพราะนัตสึกิดูอายุน้อยเกินไป เด็กหนุ่มแบบนี้จะมีความแข็งแกร่งอะไรได้? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเป็นภัยคุกคามต่อเขา

"ขอบคุณท่านโดโทครับ" โรกะ นาดาเระโค้งคำนับ

"นายชื่ออะไร?" คาซาฮานะ โดโทหันไปถามนัตสึกิ

นัตสึกิสบตากับเขา และในพริบตานั้นก็ใช้ 'เนตรจำแลง'

คลื่นที่มองไม่เห็นแผ่กระจายออกไป คาซาฮานะ โดโทไม่คาดคิดเลยว่าจะถูกโจมตีกะทันหัน กว่าจะรู้สึกตัว เขาก็ถูกควบคุมไปเรียบร้อยแล้ว

นัตสึกิส่งจักระเข้าไปอย่างต่อเนื่อง จนแน่ใจว่าสามารถควบคุมได้ระยะหนึ่งแล้วจึงหยุด

เขาสามารถใช้คำสาปเลือดควบคุมคาซาฮานะ โดโทได้เช่นกัน แต่ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองเลือดของตัวเอง แค่มีเนตรจำแลงก็เพียงพอแล้ว

"ทำไมแกถึงอยากก่อกบฏชิงบัลลังก์?" นัตสึกิเอ่ยถาม

"พี่ชายของฉันในฐานะไดเมียว ไม่ยอมนำเงินจำนวนมหาศาลไปใช้ในการพัฒนาความแข็งแกร่งของประเทศ แต่กลับเอาไปทุ่มเทให้กับโปรเจกต์ลึกลับโปรเจกต์หนึ่ง" คาซาฮานะ โดโทพูดด้วยความเคียดแค้น "ที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่ยอมบอกฉันว่าโปรเจกต์นี้คืออะไร"

นัตสึกิคิดในใจว่านั่นไงล่ะ

โปรเจกต์ลึกลับที่ว่านั้นก็คือ 'เครื่องปรับสภาพแวดล้อม'

ในต้นฉบับ คาซาฮานะ โดโทคิดว่ามันเป็นสมบัติลับ จึงยอมก่อกบฏเพื่อแย่งชิงสมบัติ

แต่กุญแจของมันอยู่กับคาซาฮานะ โคยูกิ ซึ่งถูกฮาตาเกะ คาคาชิช่วยหนีไป เขาจึงไม่เคยได้สมบัติลับนั้นมาครอบครองเลย

"นายไปหาไดเมียวเดี๋ยวนี้" นัตสึกิหันไปสั่งโรกะ นาดาเระ "บอกเขาว่านายจะมาแจ้งเบาะแสว่าคาซาฮานะ โดโทคิดกบฏ"

"ครับ!" โรกะ นาดาเระชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็รีบรับคำ

"ไม่ต้องพูดถึงฉัน" นัตสึกิเสริม

ก่อนหน้านี้เขาบอกไปว่าตัวเองถูกส่งมาโดยคาซาฮานะ โซเซ็ตสึ ไดเมียวแห่งแคว้นหิมะ โรกะ นาดาเระไม่รู้เรื่องนี้ ขืนพูดไปความลับก็จะแตก

"พานินจาตระกูลนินจาหิมะส่วนหนึ่งไปด้วย" นัตสึกิพูดต่อ "เดี๋ยวถึงตอนนั้นคาซาฮานะ โดโทจะลงมือก่อกบฏจริงๆ"

"ครับ!" โรกะ นาดาเระใจสั่นสะท้าน คิดในใจว่าช่างโหดเหี้ยมจริงๆ

"คาซาฮานะ โดโท ไปติดต่อคนของนายแล้วพาไปที่ทำเนียบไดเมียว" หลังจากโรกะ นาดาเระจากไป นัตสึกิก็หันไปมองคาซาฮานะ โดโทและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ครับ" คาซาฮานะ โดโทพยักหน้ารับ

ในขณะเดียวกัน ณ ทำเนียบไดเมียวแห่งแคว้นหิมะ

"คุณพ่อคะ" คาซาฮานะ โคยูกิมองดูหิมะตกหนักนอกหน้าต่างแล้วถามขึ้น "แคว้นหิมะของเราจะถึงฤดูใบไม้ผลิเมื่อไหร่คะ?"

"รออีกหน่อยนะ" คาซาฮานะ โซเซ็ตสึหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ลูกไม่ต้องถามทุกวันหรอก ถึงวันนั้นพ่อจะบอกลูกเอง"

การที่เขาวิจัยเครื่องปรับสภาพแวดล้อม ก็เพื่อแคว้นหิมะ และเพื่อความปรารถนาของคาซาฮานะ โคยูกิ

ก่อนหน้านี้ เขาเคยบอกโคยูกิว่าเขามีวิธีที่จะทำให้แคว้นหิมะเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิได้ ผลก็คือเธอจะคอยถามเรื่องนี้อยู่เสมอเมื่อมีเวลาว่าง

"ท่านไดเมียว โรกะ นาดาเระจากตระกูลนินจาหิมะขอเข้าพบครับ" ทหารยามคนหนึ่งเดินเข้ามาแจ้ง

คาซาฮานะ โซเซ็ตสึขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตระกูลนินจาหิมะเคยมาหาเขามาก่อนหน้านี้แล้ว

จุดประสงค์ที่มาหาก็เรียบง่ายมาก คือหวังว่าจะได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุน

ในโลกนินจาที่ใช้ระบบหนึ่งแคว้นหนึ่งหมู่บ้าน สถานการณ์แบบนี้เป็นเรื่องปกติมาก

ไดเมียวออกเงิน นินจาออกแรง

แต่คาซาฮานะ โซเซ็ตสึไม่ได้ตกลง เพราะเขาต้องนำเงินไปทุ่มให้กับโปรเจกต์เครื่องปรับสภาพแวดล้อม

ตระกูลนินจาหิมะที่ถูกเขาปฏิเสธ จึงหันไปหาคาซาฮานะ โดโทแทน

ท้ายที่สุด โดโทก็ตกลง

คาซาฮานะ โซเซ็ตสึไม่ได้ขัดขวาง หนึ่งเพราะโดโทเป็นน้องชายเขา เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์พี่น้องต้องขาดสะบั้น สองเพราะการที่โดโทเป็นคนออกเงิน ก็ไม่กระทบต่อโปรเจกต์เครื่องปรับสภาพแวดล้อมของเขา

"ให้เขาเข้ามา" คาซาฮานะ โซเซ็ตสึคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก

เขาสงสัยมากว่าทำไมตระกูลนินจาหิมะที่ไปสวามิภักดิ์ต่อโดโทแล้วถึงกลับมาหาเขาอีก

ถ้ามาขอเงินเขาอีก เขาคงต้องปฏิเสธแน่นอน

"โคยูกิ ลูกเข้าไปรอพ่อข้างในก่อนนะ" โซเซ็ตสึลูบหัวลูกสาวแล้วพูด

"ได้ค่ะ คุณพ่อ" โคยูกิลุกขึ้นและเดินไปหลังฉากกั้น

"ท่านไดเมียว" โรกะ นาดาเระเดินเข้ามาและโค้งคำนับเล็กน้อย

"มีธุระอะไร?" โซเซ็ตสึมองเขาและถาม

"ผมต้องการแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับคาซาฮานะ โดโทครับ" โรกะ นาดาเระสูดหายใจลึกและพูดว่า "เขามีเจตนาก่อกบฏชิงบัลลังก์"

"จะเป็นไปได้ยังไง?" โซเซ็ตสึลุกขึ้นยืนโดยสัญชาตญาณและถามว่า "นายมีหลักฐานไหม?"

"เขาเป็นคนบอกกับผมด้วยตัวเองครับ" โรกะ นาดาเระเล่าเรื่องที่ตระกูลนินจาหิมะทำหลังจากไปสวามิภักดิ์ต่อคาซาฮานะ โดโทให้ฟังทั้งหมด

"ท...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้?" โซเซ็ตสึยังคงไม่อยากจะเชื่อ

ส่วนใหญ่เป็นเพราะโดโทมักจะเสแสร้งได้ดีมาตลอด

แต่ตระกูลนินจาหิมะก็คงไม่กล้าหลอกเขา

เพราะตระกูลนินจาหิมะได้ทรยศคาซาฮานะ โดโทไปแล้ว หากทรยศเขาอีก ก็จะไม่มีที่ยืนในแคว้นหิมะอีกต่อไป

"ท่านไดเมียว ท่านต้องเตรียมตัวรับมือแต่เนิ่นๆ นะครับ" โรกะ นาดาเระรีบเตือน "การที่ผมมาพบท่าน คาซาฮานะ โดโทต้องรู้เรื่องนี้แน่"

"นายทำได้ดีมาก" โซเซ็ตสึพยักหน้าและพูดว่า "ต่อจากนี้ไป ฉันจะให้การสนับสนุนเงินทุนแก่พวกนายอย่างเพียงพอ"

ในช่วงเวลาสำคัญ เขาก็ไม่กล้าตระหนี่อีกต่อไป

การที่ตระกูลนินจาหิมะเลือกเขา ไม่เลือกโดโท พิสูจน์ให้เห็นถึงความภักดีของพวกเขาแล้ว

ถ้าแม้แต่การสนับสนุนด้านเงินทุนเขายังไม่ให้ ตระกูลนินจาหิมะก็จะไม่ช่วยเขาอีก และอาจจะถึงขั้นฆ่าเขา แล้วกลับไปสวามิภักดิ์ต่อคาซาฮานะ โดโทใหม่ก็เป็นได้