บทที่ 207 ไม่ฆ่าคนที่ไม่ใช่นินจา และไม่ฆ่าผู้ที่อาจจะเป็นนายจ้างในอนาคต

บทที่ 207 ไม่ฆ่าคนที่ไม่ใช่นินจา และไม่ฆ่าผู้ที่อาจจะเป็นนายจ้างในอนาคต

มังกรเลือดทั้งหกตัวร่วงหล่นเข้าใส่นัตสึกิพร้อมกัน

เกิดการระเบิดขึ้น

ส่วนร่างของเขาเองก็ถูกน้ำเลือดปริมาณมหาศาลกลืนกิน

โออุยาชิโระ เอ็นจ้องเขม็งไปที่นัตสึกิ

ตราบใดที่นัตสึกิได้รับบาดเจ็บ เขาก็จะสามารถควบคุมอีกฝ่าย และเป็นผู้ชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ได้

แต่เมื่อน้ำเลือดสลายไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขากลับเป็นนัตสึกิที่ยืนอยู่อย่างไร้รอยขีดข่วน

"ปะ... เป็นไปไม่ได้!"

เวทเสริมกำลัง , เทคไค , ปลดปล่อยพลังเวท และฮาคิเกราะ

ความจริงเขาจะหลบก็ย่อมได้ แต่การรับการโจมตีเอาไว้ตรงๆ มันดูเท่กว่า

อย่างน้อยในตอนนี้โออุยาชิโระ เอ็นก็สูญเสียความตั้งใจที่จะต่อต้านไปแล้ว

เดิมทีเขาก็บาดเจ็บจากคอมโบม่านพลังราชันย์วายุและ [โบรเคน แฟนตาซึม] อยู่แล้ว

ยิ่งมาเห็นนัตสึกิรับท่ามังกรโลหิตที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเอาไว้ได้หน้าตาเฉย

พื้นดินที่นัตสึกิยืนอยู่สั่นสะเทือน ก่อนที่รอยร้าวจะแผ่ขยายออกไปราวกับใยแมงมุม

โออุยาชิโระ เอ็นเผลอร้องอุทานออกมาโดยสัญชาตญาณ

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก" นัตสึกิส่ายหัวและกล่าว

อานุภาพของวิชาลับ • คาถามังกรโลหิต นั้นรุนแรงมากจริงๆ แต่ในชั่วพริบตาเดียวเขาก็ใช้การป้องกันถึงสี่ชั้น

นัตสึกิพูดเสริมอย่างราบเรียบ "แกวางใจเถอะ ชิโนะอยู่กับฉัน ย่อมมีชีวิตที่ดีกว่าตอนอยู่กับแกอย่างแน่นอน"

นัตสึกิไม่ได้ต้องการลูกน้องที่มีความขุ่นเคืองฝังใจ

"กลิ่นเลือดคาวคลุ้งซะขนาดนี้!"

เมื่อทั้งสองปัจจัยรวมกัน เขาย่อมหมดสิ้นซึ่งความคิดที่จะสู้ต่อ

"เห็นแก่หน้าชิโนะ ฉันจะไม่ฆ่าแก"

อย่างไรเสีย โออุยาชิโระ เอ็นก็เป็นพ่อของชิโนะ

ถ้าฆ่าเขาไปแล้ว วันข้างหน้าชิโนะรู้ความจริงเข้า บางทีเธออาจจะผูกใจเจ็บก็ได้

ยิ่งไปกว่านั้น การฆ่าโออุยาชิโระ เอ็น ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย

พูดจบนัตสึกิก็หันหลังเดินจากไป

โออุยาชิโระ เอ็นทำได้เพียงมองดูเขาเดินจากไปไกล โดยไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ส่วนลูกน้องของเขานั้น ฝีมือยังด้อยกว่าเขาเสียอีก แน่นอนว่าพวกมันช่วยอะไรไม่ได้

ในการต่อสู้เมื่อสักครู่ พวกมันไม่กล้าแม้แต่จะสอดมือเข้ามายุ่งด้วยซ้ำ

ยังไงซะพวกเขาก็เป็นแค่ลูกจ้าง ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตมาทิ้งเพื่อโออุยาชิโระ เอ็น

ณ ประตูเมือง

นาวากิ ยาคุชิ โนโน ชิโนะ และฟูชิน หยุดรออยู่ตรงนั้น

จู่ๆ นาวากิก็หรี่ตาลงและพูดขึ้น

"มันคือวิชาลับโลหิตของโออุยาชิโระ เอ็น!"

ฟูชินโพล่งขึ้นมาทันที

"วิชาลับโลหิต เป็นวิชาลับที่มีแต่นินจาตระกูลชิโนะอิเกะเท่านั้นที่จะเรียนรู้และใช้งานได้ โดยใช้เลือดเป็นสื่อกลาง ผสานกับเนตรมังกรเลือด มันทรงพลังมาก" ชิโนะอธิบายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "โออุยาชิโระ เอ็นจะต้องกำลังต่อสู้กับท่านนัตสึกิอยู่แน่ๆ"

เธอไม่ได้เรียกชื่อนัตสึกิห้วนๆ เหมือนนาวากิและยาคุชิ โนโน แต่เติมคำยกย่องเข้าไปด้วย

เพราะนัตสึกิช่วยให้พวกเธอรอดพ้นจากเงื้อมมือของโออุยาชิโระ เอ็น เขาจึงคู่ควรกับการเรียกขานเช่นนี้

"เป็นวิชาลับที่น่าอัศจรรย์จังแฮะ"

นาวากิไม่ได้กังวลอะไรมากนัก เขาถามต่อ "เธอเองก็มีเนตรมังกรเลือดเหมือนกันนี่ แล้วเธอเป็นอะไรกับโออุยาชิโระ เอ็นล่ะ?"

"เขาเป็นคนพาฉันออกมาจากตระกูลชิโนะอิเกะ"

ชิโนะส่ายหัว "เขาไม่เคยบอกฉันเลยว่าเขามีความสัมพันธ์อะไรกับฉัน"

"หึ!"

ฟูชินร้องขึ้นมาทันที "ดูสิ่งที่เขาทำกับเธอสิ ต่อให้มีความสัมพันธ์กัน มันก็เป็นความสัมพันธ์แบบศัตรูกันนั่นแหละ"

"ปกติเขาทำกับพวกนายยังไงเหรอ?" นาวากิถามอีกครั้ง

เขาไม่ค่อยเข้าใจจริงๆ ว่าทำไมชิโนะกับฟูชินถึงยอมตามพวกเขากลับหมู่บ้านโคโนฮะ

ยังไงซะที่นี่ก็เป็นที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่มานานหลายปี เรียกได้ว่าเป็นบ้านเลยทีเดียว

ฟูชินไม่ได้ปิดบัง เขาเล่าเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ตามปกติของพวกเขาให้ฟัง

"ทำเกินไปแล้ว!"

เมื่อนาวากิฟังจบ เขาก็พูดด้วยความเดือดดาล "เขาไม่เห็นพวกนายเป็นคนเลยนี่นา เห็นเป็นแค่เครื่องมือหาเงินชัดๆ!"

ยาคุชิ โนโนพยักหน้าแรงๆ เพื่อแสดงความเห็นด้วย

"ไม่เป็นไร ต่อไปพอพวกนายเข้าร่วมกับหมู่บ้านโคโนฮะ จะไม่เจอการปฏิบัติแบบนี้อีกแน่นอน!" นาวากิให้คำมั่น

เมื่อได้ยินดังนั้น ชิโนะและฟูชินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

เมื่อกี้พวกเขาเพิ่งรู้ว่านาวากิคือใคร เขาเป็นถึงหลานชายของเทพเจ้านินจา เซ็นจู ฮาชิรามะ สิ่งที่เขาพูดรับรองว่าต้องไม่โกหกแน่

"การต่อสู้จบลงแล้ว เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?" ชิโนะถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ

คลื่นจักระที่รุนแรงเมื่อครู่ได้สลายหายไปแล้ว กลิ่นคาวเลือดในอากาศก็ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อกี้

"ก็ปกตินี่"

นาวากิพูดราวกับเป็นเรื่องธรรมชาติ "โออุยาชิโระ เอ็นไม่ใช่ฮันโซซะหน่อย ทนน้ำมือนัตสึกิได้ถึงหนึ่งนาทีก็ถือว่าเก่งมากแล้ว"

"ท่านนัตสึกิยอดเยี่ยมจริงๆ!"

ใบหน้าของชิโนะฉายแววความคาดหวังถึงอนาคต

"นัตสึกิ!"

จู่ๆ นาวากิก็เห็นนัตสึกิกำลังเดินตรงมาหาพวกเขา

"เรื่องราวคลี่คลายหมดแล้วล่ะ พวกเรากลับโคโนฮะกันได้เลย" นัตสึกิยิ้มและกล่าว

"โออุยาชิโระ เอ็นตายแล้วเหรอ?"

นาวากิพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ

"ยัง"

นัตสึกิอธิบาย "ฉันแค่เอาชนะเขา เขาเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งของแคว้นสายฟ้า การฆ่าเขามันขัดต่อกฎของนินจาน่ะ"

"ก็จริง"

นาวากิยอมรับเหตุผลนี้อย่างเป็นธรรมชาติ

นี่คือแนวคิดแบบนินจาดั้งเดิม จะไม่ฆ่าคนที่ไม่ใช่นินจา และไม่ฆ่าผู้ที่อาจจะเป็นนายจ้างในอนาคต