ตอนที่ 510 : เรื่องจีบสาวนายน่ะยังตามหลังฉันอยู่!

ตอนที่ 510 : เรื่องจีบสาวนายน่ะยังตามหลังฉันอยู่!

ในเวลานี้เองเจียงเฉินและเสี่ยวลี่ก็กำลังเดินด้วยกัน

สองพี่น้องไม่ได้เจอกันนาน

ช่วงหลังๆวันนี้เสี่ยวลี่กำลังดำเนินธุรกิจไปได้ด้วยดี ทั้งนี้ก็ต้องขอบคุณเจียงเฉินที่แนะนำเขาให้ไปเจอกับคนใหญ่คนโต ดังนั้นวันนี้เขาจึงพาเจียงเฉินมาเลี้ยงอาหารเย็น

เจียงเฉินขับรถตรงมาที่ร้านอาหารมิชลินระดับสามดาวที่เขาเพิ่งจะได้รับมา

และร้านนั้นก็คือร้านอาหารของกั๋วเฟิงเหม่ยถัง

มันก็เป็นเวลานานแล้วที่เขาไม่ได้มากินอาหารที่ทำโดยฝีมือของเมิ่งเสี่ยวซวง

เมื่อเจียงเฉินคิดถึงแม่ครัวสาวสวยเมิ่งเสี่ยวซวงมุมปากของเขาก็ต้องยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

และเมื่อมาถึงก็พบว่าร้านกั๋วเฟิงเหม่ยถังนั้นเต็มไปแล้ว

แต่สำหรับเจียงเฉินแล้วนี่ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรเลย

ดังนั้นเจียงเฉินจึงขับรถ Lamborghini Poison เข้าไปทันที

เสี่ยวลี่เริ่มคุยโว

“พี่เฉิน ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทัศนคติของผู้หญิงที่มองผมตอนนี้เปลี่ยนจากคนส่งของเป็นคนรวยแล้ว!”

เสี่ยวลี่ชี้ไปที่สาวสวยที่มีคะแนนประมาณ 80 คะแนนที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าแล้วพูดว่า “พี่เฉินพี่เชื่อหรือไม่ว่าผมสามารถขอวีแชทของเธอได้ ทันทีที่ผมเข้าไปหาเธอ”

เจียงเฉินยิ้มและไม่พูดอะไรออกมา

เสี่ยวลี่เดินเข้าไปหาสาวสวยและพยักหน้าให้กับเธอ “คนสวย! คุณอยากให้ผมแสดงมายากลให้คุณดูหน่อยไหม เรามาเพิ่มวีแชทกันหน่อยดีกว่า”

หลังจากนั้นเขาก็แกล้งเล่นมายากลและตั้งใจสะบัดข้อมือเพื่อเปิดไพ่สองใบ

แต่ประเด็นก็คือ~~ ในระหว่างที่เขากำลังเล่นมายากลนั้นเขาก็ได้เผยให้เห็นถึงนาฬิกาโรเล็กซ์สีทองบนข้อมือของเขา!

นาฬิกาที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ มีกลไกที่ซับซ้อนและมีมูลค่ากว่าสี่แสนหยวน!

และสาวสวยเองก็สังเกตเห็นมันด้วย จากสายตาที่เต็มไปด้วยความดูหมิ่นของเธอก็ดูร้อนรุ่มขึ้นมาทันที!

“ว้าว ว้าว มาจากคนสุดยอดมาก!”

สาวสวยแอดวีแชทของเสี่ยวลี่ในทันที แต่ดวงตาของเธอนั้นกลับหันไปที่เจียงเฉิน

เจียงเฉินนั่นหล่อมาก!

แต่น่าเสียดายที่จียงเฉินนั้นดูเย็นชาเกินไปและเขาก็ไม่ได้มองเธอด้วยสายตาที่เสน่หา

แม้ว่าเธอจะจงใจปล่อยเสน่ห์ต่อหน้าเจียงเฉินเพื่อพยายามดึงดูดความสนใจของเจียงเฉินแต่เจียงเฉินนั้นกลับไม่สนใจเลย ดังนั้นเธอจึงได้แต่เดินจากไป

เสี่ยวลี่เดินกลับมา “เป็นยังไงบ้างพี่เฉิน เทคนิคการเล่นมายากลของผมในการขอวีแชทน่าทึ่งจริงๆใช่ไหม?”

เจียงเฉินยิ้มและไม่พูดอะไร

ในเวลานี้เอง เนื่องจากลานจอดรถนั้นค่อนข้างที่จะแคบแม้ว่าเจียงเฉินนั้นจะเป็นเจ้าของที่นี่แต่การหาที่จอดรถนั้นก็ไม่ง่ายเลยจริงๆ

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะจอดรถแลมโบกินี้เอาไว้ที่ทางออกตรงริมถนน แม้ว่ามันจะค่อนข้างขวางทาง แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าการที่จะต้องมานั่งรอรถออกในลานจอดที่แคบแบบนี้

เจียงเฉินหยิบกระดาษขึ้นมาแผ่นหนึ่งแล้วเขียนหมายเลขโทรศัพท์ของเขาลงไปว่า “ที่จอดรถของร้านมันแคบเกินไป ดังนั้นผมเลยต้องจอดตรงนี้ชั่วคราวขออภัยในความไม่สะดวก ถ้าหากว่ามีปัญหาอะไรติดต่อหมายเลขวีแชทข้างบนแล้วผมจะลงมาย้ายรถให้ทันที”

จากนั้นเจียงเฉินและเสี่ยวลี่ก็เดินเข้าไป

และก็ที่จะเดินเข้าไปเจียงเฉินก็บอกกับเสี่ยวลี่ว่า “น้องลี่ ฉันจะแสดงวิธีการแอดวีแชทสาวสวยให้กับนายได้ดูเอง!”

เสี่ยวลี่ “???”

แต่ถึงอย่างนั้นในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

พี่เฉินแม้ว่าพี่จะหล่อและรวยกว่าผม แต่หลังจากผ่านการฝึกฝนมาหลายเดือน ผมมั่นใจว่าผมจีบสาวเก่งกว่าพี่แน่นอน!

หลังจากที่ทั้งสองคนทานอาหารเสร็จเมื่อพวกเขาเดินออกมา

เจียงเฉินก็เปิดวีแชทบนโทรศัพท์มือถือของเขาและโยนให้เสี่ยวลี่ดู

เสี่ยวลี่มองดูวีแชทของเจียงเฉิน...

สับสน!

มีคนแอดเพื่อนเจียงเฉินมากกว่าสองร้อยคนแล้ว!

ในระยะเวลาการทานอาหารเพียงแค่มื้อเดียวก็มีคนแอดมาถึงสองร้อยคน!

และเมื่อดูที่รูปโปรไฟล์ของคุณที่แอดมา

ทั้งหมดเป็นผู้หญิง!

และส่วนใหญ่เป็นสาวสวยด้วย!

สาวสวยที่มีคะแนนสูงกว่าสาวสวยทั่วไปตามท้องถนน!

เสี่ยวลี่ตกตะลึงในทันที!

ปรากฎว่ามันมีวิธีการแอดวีแชทกับสาวสวยแบบนี้ด้วย?

ด้วยรถ Lamborghini Poison ราคาคันล่ะแปดสิบล้านหยวนที่จอดโดดเด่นอยู่ข้างถนน เมื่อใส่ข้อมูลติดต่อเอาไว้กับรถแล้ว...

ก็จะต้องมีสาวสวยมากมายเข้ามาหา!

เจียงเฉินหัวเราะและขับรถจากไป

เสี่ยวลี่ยืนร้องไห้อยู่ที่เดิม!

......

......

ในเวลานี้เองแผนกฝ่ายขายของเจียงเฉินก็พบปัญหา

“ฉันพบว่าตอนนี้เรามีบ้านไม่เพียงพอที่จะขาย”

ผู้จัดการซวนพูดออกมาด้วยความกังวล “บ้านที่อยู่รอบๆนี้ต่างก็เป็นบ้านมือหนึ่งหรือเป็นบ้านที่มีเจ้าของเพิ่งจะซื้อไปไม่นานแต่พวกเขาก็ยังไม่เต็มใจที่จะขายพวกมัน แต่ว่าตอนนี้พวกเรากลับมีลูกค้าจำนวนมากแต่บ้านที่พวกเรามีกลับมีน้อยจนเกินไปที่จะนำมาขาย”

โอลิเวียยังกางมือออก “เราไม่มีบ้านที่จะขายแล้วเราจะทำผลงานได้ยังไงกัน?”

เจียงเฉิน “???”

ไม่มีบ้านขาย?

นี่คือปัญหา!

ถ้าไม่มีบ้านจะขายแล้วจะขายอะไรได้?

“แล้วลองไปติดต่อกับชุมชนสุดหรูตรงข้ามหรือยังว่าเขามีบ้านขายหรือเปล่า?”

เจียงเฉินชี้ไปที่คฤหาสน์ตรงหน้าเขา

“น่าเสียดาย ฉันลองติดต่อมาแล้วแต่ว่าไม่มีใครที่สนใจจะขายเลย”

ผู้จัดการซวนยิ้มออกมาพร้อมกับส่ายหัว

“งั้นลองให้ผมไปเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาขายบ้านอยู่ไหม?”

เจียงเฉินยิ้มออกมาและเดินนำคนไป

เมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังจะเข้ามาทันใดนั้นก็มีรถยนต์หรูมาจอดอยู่ตรงหน้าเจียงเฉิน

หน้าต่างของรถหรูถูกลดลง

ในเวลานี้เองชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งก็ยื่นหัวออกมาข้างนอกหน้าต่างรถก่อนจะหันมามองเจียงเฉินและคนอื่นๆด้วยสายตาดูถูก

แต่ในเวลานั้นเองเมื่อเขาเห็นโอลิเวียร์ สาวสวยผมบลอนด์ผู้อยู่หลังเจียงเฉินเขาก็ต้องตกตะลึงไปชั่วขณะ เห็นได้ชัดว่าเขานั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึง ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ทุกวันนี้สวยขนาดนี้เลยหรอ?

แต่หลังจากนั้นชายหนุ่มก็หันไปมองเจียงเฉินขึ้นลงพร้อมกับพูดออกมาอย่างเยาะเย้ยว่า “ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์กับสุนัขไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่ไม่ใช่หรือยังไง?!”

พูดจบเขาก็ชี้ไปที่ป้ายที่หน้าประตู

บนป้ายเขียนเอาไว้ว่า “พื้นที่ส่วนบุคคล ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์และสุนัขไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา!”

“คุณทำแบบนี้ได้ยังไงกัน?”

โอลิเวียไม่ชอบอะไรเเบบนี้มากที่สุด เธอเป็นคนแรกที่พูดออกมาด้วยความโกรธว่า “ถึงแม้ว่าคุณจะรวยแต่คุณเลือกปฏิบัติกับเราแบบนี้ได้ยังไงกัน? ทุกคนต่างก็ประกอบอาชีพสุจริตทำไมคุณถึงได้ดูถูกคนขนาดนี้?”

โอลิเวียเป็นชาวอเมริกันดังนั้นเธอจึงรู้สึกรังเกียจกับการเลือกปฏิบัติแบบนี้เป็นอย่างมาก

“ห๊ะ?”

ชายคนนั้นเยาะเย้ยออกมา “เธอโง่หรือเปล่า? เธอไม่รู้เลยเหรอว่าในประเทศของเราตัวแทนขายอสังหาริมทรัพย์นั่นเป็นเป้าหมายของการถูกเยาะเย้ยและถูกขับไล่ มันเป็นงานที่มีแต่คนชั้นต่ำเท่านั้นที่ทำ! เพราะว่าพวกเธอมันน่ารำคาญ…. โทรไปหาผู้คนทั้งวันรบกวนพวกเขาราวกับหนอนแมลง ไม่ว่าจะเพื่อชักชวนให้ซื้อบ้านหรือว่าจะถามชัดว่าขายบ้านดีมั้ย นี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะในชุมชนระดับไฮเอนด์อย่างชุมชนฉางปิน ที่มีพื้นที่กว่าหนึ่งแสนหกหมื่นหนึ่งพันตารางเมตร มันเหมาะสมหรือเปล่าที่จะให้คนอย่างพวกเธอเข้ามาเดินเล่นแบบสบายๆ? ถ้าหากว่าพวกเธอเดินเข้ามาและเหยียบย่ำต้นไม้ แล้วทำให้สภาพแวดล้อมของที่นี่แย่ลงล่ะ พวกเธอจะสามารถรับผิดชอบได้รึเปล่าถ้าหากว่าราคาของบ้านได้รับผลกระทบ?!”

“คุณ!”

โอลิเวียโกรธมาก

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างเฉยเมย “คิดว่าการซื้อบ้านระดับไฮเอนด์แบบนี้มัน ยอดเยี่ยมนักหรือยังไง?”

“หึ! พวกตัวแทนตัวเหม็น!”

ชายหนุ่มจอใหญ่ออกมา “ครอบครัวของฉันมีธุรกิจขนาดใหญ่ดังนั้นพวกเขาสามารถซื้อบ้านที่นี่ได้ และฉันจะบอกเอาไว้ให้นะว่าแม้แต่บ้านหลังเล็กที่สุดของที่นี่ก็มีมูลค่าถึงห้าสิบล้านหยวน! นายคิดว่าพวกเราน่าทึ่งไหมล่ะ?!”

เจียงเฉินยิ้มออกมา “โอ้ เป็นแบบนี้นี่เอง ก็ถือว่ารวยดีนี่!”

เจียงเฉินชี้ไปที่สำนักงานขายที่อยู่ข้างหน้าของเขา “ถ้าอย่างนั้นเราไปติดต่อซื้อบ้านข้างในนั้นเลยมั้ยล่ะ?”

“ได้!”

ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความเยาะเย้ย “ว่าแต่คนอย่างนายจะจ่ายเงินได้งั้นหรอ?”

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดออกมาว่า “พอดีว่าสำนักงานขายของเราไม่มีบ้านจะขายแล้วดังนั้นฉันก็เลย…. คิดว่าจะซื้อบ้านทั้งหมดของที่นี่แล้วเอาไปขาย”

ชายหนุ่ม “???”

ผู้จัดการซวน “???”

โอลิเวีย “???”

สับสน!

ลูกตาแทบหลุดออกมาจากเบ้า!

นี่มันเรื่องอะไรกัน!

ให้ตายเถอะ!

วิธีแบบนี้มีเพียงแค่เจียงเฉินเท่านั้นที่คิดได้!

ในเมื่อแผนกมีบ้านขายไม่พอก็เลยไปซื้อเพิ่ม?

ซื้อบ้านทั้งหมดในชุมชนระดับไฮเอนด์ในครั้งเดียวเพื่อนำไปขาย?

ไม่เคยมีใครได้ยินวิธีแบบนี้มาก่อน!

ทุกคนมองหน้ากัน!