เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 485 : เจียงเฉินหมายความว่ายังไง?

ตอนที่ 485 : เจียงเฉินหมายความว่ายังไง?

ตอนที่ 485 : เจียงเฉินหมายความว่ายังไง?


ตอนที่ 485 : เจียงเฉินหมายความว่ายังไง?

เจี่ยเผิงยังคงสับสนอยู่แต่ว่าประธานยางใหม่ให้โอกาสเขาได้พูด

“คุณเจี่ย ผมเพิ่งจะรู้ว่าคุณต้องการขายอาคารติงซินให้กับธนาคารหัวเซี่ยใช่ไหม ถ้าผมรู้เมื่อก่อนผมคงตอบตกลงไปนานแล้ว! เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เล็กน้อยมากและอยู่ในความสนใจของพวกเราทั้งคู่”

เจี่ยเผิงหัวเราะออกมาแห่ง ใช่ครับผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ว่าคนของคุณบอกว่าสามร้อยล้านหยวนมันมากไปหน่อย….”

“สามร้อยล้านหยวนไม่มากเกินไปเลย!”

ประธานหยางโบกมือและรีบพูดอย่างเย่อหยิ่ง “แต่อย่างไรก็ตาม ผมได้ยินมาว่าคุณต้องการรีบขายอาคารนี้ก็เพราะว่าคุณต้องการซื้อวิลล่าสองหลังในโครงการชุมชนซีซานไท่เหอใช่ไหม?”

“นี่.....”

เจี่ยเผิงเกือบจะกระอักเลือดออกมา

แน่นอนว่าเขาต้องการเงินสด! เงินสดเท่านั้น!

จะให้ฉันใช้เงินสามร้อยล้านไปซื้อวิลล่าอย่างเดียวเลยงั้นหรอ?

ใครมันจะบ้าทำอย่างนั้น?

เงินสามร้อยล้านนี่เป็นเลือดที่จะหล่อเลี้ยงฉันเลยนะ!

“อะไรนะ? คุณไม่ได้วางแผนที่จะซื้อวิลล่าในชุมชนซีซานไท่เหอหรอ?”

น้ำเสียงของประธานหยางดูเย็นชาลง “ผมยินดีที่จะคุยกับคุณเกี่ยวกับเรื่องการซื้ออาคารนั้นนะ แต่ถ้าหากว่าคุณไม่คิดจะซื้อวิลล่าของซีซานไท่เหอผ่านคุณเจียง เราก็คงไม่จำเป็นที่ต้องร่วมมือกันอีก”

เจี่ยเผิงทนไม่ไหวแล้ว!

แบบนี้ใครจะไปทนได้

ประธานผู้ทรงเกียรติของธนาคารหัวเซี่ยยังต้องก้มหัวให้กับพนักงานขายจริงเหรอ?

นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับโลกใบนี้?

หวู่เป่ยหยวนที่อยู่ด้านข้างเมื่อเขาได้ยินเสียงจากโทรศัพท์เขาก็กระอักเลือดออกมา!

อะไรนะ!

สถานการณ์แบบนี้มันคืออะไรกัน?

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าตำแหน่งประธานธนาคารหัวเซี่ยไม่สามารถปลอมแปลงได้เขาคงสงสัยแล้วว่าคนในสายตอนนี้กำลังโกหกเขาอยู่แน่

ชุมชนซีซานไท่เหอให้ค่าโฆษณาเข้าเท่าไหร่กัน?

แม้ว่าเขาอยากจะพูดออกมา แต่ความจริงอันโหดร้ายก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

เจี่ยเผิงในตอนนี้มีทางเลือกอยู่สองทางเลือกเท่านั้น หนึ่งคือยอมอยู่แบบนี้ต่อไปโดยที่ธนาคารหัวเซี่ยจะไม่ยอมให้เงินกับเขาหรือจะซื้อวิลล่าสองหลังจากเจียงเฉิน

เขาพยายามตัดสินใจ

ฉันควรจะก้มหน้ายอมรับมันหรือว่าฉันควรจะต่อต้านดี?

เจี่ยเผิงอยากจะร้องไห้ออกมา

ในที่สุดเขาก็ทำได้เพียงก้มหัวให้กับเจียงเฉินอย่างเชื่อฟัง “ถ้าเป็นแบบนี้ผมก็จะ…..ซื้อมันซะ!”

“!!!”

ดวงตาของหวู่เป่ยหยวนแทบจะหลุดออกมา!

ซื้อมัน....

นี่มันวิลล่าสองหลังเลยนะ!

มูลค่าสองร้อยล้าน!

เจียงเฉินทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เกิดขึ้นแล้วจริงๆ!

หลังจากที่ตกลงกันเสร็จแล้วจากเงินสามร้อยล้านหยวนจะทำการโอนเข้าบัญชีบริษัทอสังหาริมทรัพย์สองร้อยล้านหยวนเพื่อซื้อวิลล่าส่วนที่เหลืออีกหนึ่งร้อยล้านหยวนก็จะโอนเข้าบัญชีของเจี่ยเผิง

ทุกคนตกตะลึงหนักมาก!

ไม่มีใครอยากจะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

พนักงานขายตัวเล็กๆคนเดียวสามารถขับเคลื่อนธนาคารที่ยิ่งใหญ่อย่างธนาคารหัวเซี่ยได้ยังไงกัน?

ประธานธนาคารหัวเซี่ยมีน้ำท่วมในสมองหรือเปล่า?

ทำไมเขาถึงต้องฟังคำพูดของเจียงเฉินด้วย?

ดวงตาของหวู่เป่ยหยวนเปลี่ยนเป็นสีแดง

เขาขว้างโทรศัพท์ลงกับพื้นด้วยความโกรธ

“ประธานธนาคารหัวเซี่ยคนนี้เป็นตัวปลอมหรือเปล่าเจียงเฉินคนนี้เป็นใครกัน? เป็นลูกน้องของเขาหรือยังไง ทำไมเขาต้องฟังสิ่งที่เจียงเฉินพูดด้วย? ฉันไม่เห็นด้วย! ฉันไม่ขอยอมรับ!”

ด้วยเสียงที่ดังเกินไปของเขาก็ทำให้ประธานหยางที่อยู่ปลายสายของโทรศัพท์ได้ยิน

“ใครกัน? ใครไม่เห็นด้วย คุณเจียงเป็นลูกน้องของผมมันหมายความว่ายังไง?!”

ประธานหยางพูดออกมาด้วยความโกรธ “คุณกำลังดูถูกใครอยู่?!”

“อะไรนะ?!”

ผู้คนที่ยืนรอดูอยู่ก็ตกตะลึงกันอีกครั้ง!

หรือว่าเจียงเฉินจะไม่ใช่ลูกน้องของเขา?

ไม่ใช่ลูกน้องแล้วเป็นเจ้านายงั้นหรอ?

ในเวลานี้เองก็มีเสียงแจ้งเตือนขึ้นบนโทรศัพท์ของผู้จัดการสาว

“คุณได้รับเงินโอนจำนวน 200 ล้านหยวน! [ธนาคาร ICBC]

ดวงตาของเจี่ยเผิงเต็มไปด้วยความเศร้า.....

ฉันต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงิน 200 ล้านหยวนนี้มา

แต่พอเพิ่งจะได้กลับมาก็ต้องเอาไปซื้อวิลล่าแล้ว!

ผู้จัดการซวนกระโดดขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“พระเจ้าตาของฉันไม่ฝาดไปใช่ไหม? นี่เรื่องจริงใช่ไหม? สองร้อยล้านหยวน?”

เที่ยงเฉินรถเสียงและพูดออกมาว่า “นอกจากนี้คุณยังไม่จำเป็นต้องให้ส่วนลด 2% ด้วยนะรีบเซ็นสัญญากับเขาเร็วเงินมาหาเราแล้ว!”

เจียงเฉินยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย

ผู้จัดการซวนรู้สึกตื่นเต้นมากเธอรีบดึงสัญญาออกมาแล้วเดินเข้าไปหาเจี่ยเผิงเพื่อให้เขาเซ็นสัญญา

ตลอดชีวิตด้านการค้าขายของเธอเธอไม่เคยภูมิใจเท่านี้เลย!

เจี่ยเผิงทำการเซ็นสัญญาซื้อวิลล่าสองหลังด้วยความสิ้นหวัง

เพราะหากไม่ทำแบบนี้เค้าก็คงไม่ได้อะไรเลย

ด้วยวิธีนี้แม้ว่าเขาจะซื้อบินลาไปแต่อย่างน้อยเขาก็ยังสามารถขายมันทิ้งได้ในอนาคต แม้ว่ามันจะยากที่จะได้กลับมาเต็มสามร้อยล้าน แต่ยังไงก็ยังได้มันมาอยู่ดี

เมื่อคิดได้แบบนี้เจี่ยเผิงก็เต็มไปด้วยความรู้สึก.....ขอบคุณเจียงเฉิน

ต้องขอบคุณผู้ชายคนนี้จริงๆ

นอกจากนี้จากคำพูดของประธานหยาง เขาก็มั่นใจทันทีว่าตัวตนที่แท้จริงของเจียงเฉินนั้นไม่ธรรมดาเลย....

คนๆนี้เป็นคนใหญ่คนโตอย่างแน่นอน!

ไม่อย่างนั้นประธานหยางจะพูดได้ยังไงว่าเจียงเฉินไม่ใช่ลูกน้องเขาและถามกลับหวู่เป่ยหยวนว่าเขากำลังดูถูกใครอยู่?!

เจียงเฉินอาจจะเป็นหนึ่งในคนที่มีอิทธิพลสูงมากในธนาคารหัวเซี่ยอย่างเช่นลูกชายของเจ้าของธนาคาร….?

นี่คือสิ่งที่เจี่ยเผิงคิดว่ามันเป็นไปได้มากที่สุดแล้ว!

หากจะให้คิดมากกว่านี้เขาก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน

(เจียงเฉิน : →_→! ถ้าแน่จริงก็ลองลบสามคำหน้าสิ!)

ดวงตาของหวู่เป่ยหยวนแทบจะหลุดออกมา เพราะในตอนนี้เขาเห็นว่าเจียงเฉินสามารถเซ็นสัญญาซื้อขายวิลล่าอีก 2 ฉบับมูลค่า 200 ล้านได้แล้ว!

วันนี้มูลค่าอสังหาริมทรัพย์ที่เจียงเฉินขายได้พุ่งสูงถึงห้าร้อยยี่สิบล้านแล้ว!

ตัวเลขนี้น่ากลัวขนาดไหนกัน?

อยู่ห่างจากสถิติยอดขายตลอดครึ่งปีของเขาเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น!

ถ้าหากว่าเจียงเฉินสามารถขายวิลล่าได้อีกเพียงแค่ชุดเดียวก็จะสามารถแซงหน้าเขาได้แล้ว

หวู่เปยหยวนกังวล

นี่คือช่วงเวลาตัดสินว่าเขาจะได้รับโบนัสหนึ่งล้านหยวนหรือไม่?

เขามองไปที่เฉินด้วยความหวาดกลัวว่าเจียงเฉินจะสามารถขายวิลล่าได้อีกครั้ง!

แล้วมันก็เป็นอย่างที่เขากลัวจริงๆ.....

ในตอนนี้เจียงเฉินหันไปมองหวู่ชุนเฉียงอีกครั้ง!

แต่หวู่ชุนเฉียงก็ไม่กลัวสายตาของเจียงเฉินเลย

ในบรรดาศิษย์เก่า EMBA เขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุด!

เขาเป็นถึงซีอีโอของบริษัทน้ำมัน!

บริษัทน้ำมัน!

ทุกคนต่างรู้ดีว่าที่นี่มีแต่เงิน!

หวู่ชุนเฉียงเยาะเย้ยและพูดออกมาว่า “นายมีความสามารถจริงๆ ถึงกับสามารถจัดการปัญหาของซุนหมิงหลานและเจี่ยเผิงได้ แต่น่าเสียดายที่พวกเขายังแย่กว่าฉันอยู่มาก พวกเขาก็แค่คนรวยปลอมๆ! ส่วนฉันน่ะคือคนรวยของจริง! เงินและความช่วยเหลือจากนายฉันไม่ต้องการมันหรอก ฉันไม่ต้องการขอความช่วยเหลือฉันไม่ต้องการซื้อวิลล่า แล้วน่าจะทำยังไงกับฉันได้?”

หวู่ชุนเฉียงมีความคิดที่จะต่อสู้กับเจียงเฉิน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ไม่ต้องการที่จะซื้อวิลล่าจากเจียงเฉินอย่างเด็ดขาด!

เจียงเฉินที่ได้เห็นความดื้อรั้นของหวู่ชุนเฉียงก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเดินไปข้างหน้า “คุณหวู่ ถึงตาคุณแล้ว”

หวู่ชุนเฉียงเยาะเย้ยออกมา “อืม”

เจียงเฉิง “เมื่อกี้ผมได้ยินว่าคุณบอกว่าวิลล่าของที่นี่ดีมากคุณต้องการจะซื้อมันไหมครับ?”

หวู่ชุนเฉียง “ฮ่าๆๆ ฉันแค่พูดเล่นๆเท่านั้น ฉันมีวิลลาที่ดีกว่าวิลล่าของนาย ดังนั้นวิลล่าของนายมันสร้างความประทับใจให้ฉันไม่ได้หรอก”

ซุนหมิงหลานและเจี่ยเผิงพูดไม่ออก

ให้ตายเถอะ!

พวกเราถูกบังคับให้ซื้ออย่างสิ้นหวังแล้วตอนนี้นายจะไม่ซื้อสักหลังเลยหรอ?

ผู้ชายคนนี้จริงๆเลย~~

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ถ้าอย่างนั้นคุณมีปัญหาอะไรมั้ยล่ะครับ?”

หวู่ชุนเฉียงหัวเราะและโบกมือ “ฉันน่ะหรอ? ฉันเป็นเจ้าของบริษัทน้ำมัน! ฉันมีเงิน อำนาจ สถานะและฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น! ฉันไม่ต้องการอะไรเลย! ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากนายดังนั้นนายไม่มีทางเกลี้ยกล่อมให้ฉันซื้อวิลล่าของที่นี่ได้หรอก!”

เมื่อได้ยินแบบนั้นหวู่เป่ยหยวนก็ยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน

ดูเหมือนว่าเจียงเฉินจะเจอกับคนที่รับมือได้ยากเข้าแล้วจริงๆ!

ครั้งนี้เจียงเฉินไม่มีทางเอาชนะได้อย่างแน่นอน!

เมื่อผู้จัดการสาวและพนักงานขายคนอื่นๆได้ยินแบบนี้พวกเขาต่างก็พากันอ้าปากค้าง

“พระเจ้า!”

"นี่มันน่าทึ่งจริงๆ!"

“จบแล้วคนๆนี้เขาเป็นคนใหญ่คนโตตัวจริง! เจียงเฉินไม่พบจุดอ่อนของเขาดังนั้นเขาจึงไม่สามารถใช้ทักษะการตลาดที่ทำให้หายใจไม่ออกของเขาได้!”

“ซีอีโอบริษัทน้ำมันของรัฐ รวยและมีอำนาจมาก! เขาไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น!”

ได้ยินที่เขาพูดอย่างเย่อหยิ่งเจียงเฉินก็ยังไม่ท้อถอยเขายังคงยิ้มและพูดว่า “คุณไม่ได้ขาดเงิน ผมเองก็เห็นแล้วแต่อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณอยากจะบอกว่าคุณไม่ขาดอะไรเลยและไม่ต้องการความช่วยเหลืออะไรทั้งนั้น ผมเห็นว่าเรื่องนี้....มันเป็นไปไม่ได้”

"???"

ทุกคนตกตะลึง

หวู่ชุนเฉียงซีอีโอของบริษัทน้ำมันทำหน้าตกตะลึง "นายหมายความว่ายังไงกัน"

"ผมหมายถึง..."

เจียงเฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำ "แม้ว่าคุณจะไม่ขอความช่วยเหลือในเรื่องของเงิน แต่เร็วๆนี้ดวงของคุณมีเกณฑ์...โชคร้าย!"

"???"

ผู้คนต่างตกใจ

เจียงเฉินหมายความว่ายังไงกัน?

เป็นไปได้ไหมที่เขาก็เป็นหมอดู?

“ฮะฮะ...”

หวู่ชุนเฉียงหัวเราะออกมา "น้องชายนายน่าสนใจมาก! นายรู้ได้อย่างไรว่าโชคของฉันไม่ดี? เป็นไปได้ไหมที่นายสามารถทำนายโชคชะตาได้"

เจียงเฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจ "โลกนี้เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ การทำนายโชคชะตาก็เป็นสิ่งที่หายาก แต่ผมสามารถเห็นดวงชะตาของคุณได้จริงๆ เร็วๆนี้คุณ...อ่า!"

เจียงเฉินถอนหายใจ

ใบหน้าของหวู่ชุนเฉียงมืดมนมากขึ้นเรื่อยๆและเขาก็พูดออกมาอย่างโกรธเคือง “นายหมายถึงอะไร? แกล้งทำเป็นหมอดู? คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ?”

เจียงเฉินยิ้ม "ผมพูดแล้วคุณจะเชื่อหรือไม่ ทั้งหมดนี้ก็เป็นสิทธิของคุณ"

"หึหึ โลกนี้ช่างกว้างใหญ่แต่มันไม่มีสิ่งมหัศจรรย์หรอก"

หวู่ชุนเฉียงเยาะเย้ยและพูดกับคนที่อยู่ข้างหลังเขาว่า “ฟังนะ น้องชายคนนี้นี่จริงๆเลย ถึงกับแกล้งเป็นหมอดูเพื่อขายวิลล่า!”

การที่เจียงเฉินใช้การเป็นหมอดูเพื่อขายวิลล่าของเขาการกระทำนี้น่าประหลาดใจอย่างแท้จริง

เหล่าคนรวยที่เป็นศิษย์เก่า EMBA ก็พากันตกตะลึงเช่นกัน

พวกเขาตอบสนองและหัวเราะออกมาทีละคน

"ฮ่าๆ ตั้งใจดีนี่"

"ให้ตายเถอะ หนุ่มคนนี้!"

“นายซื้อไปเถอะนะ ไม่งั้นในอนาคตนายคงจะเจอคนร้ายเอาเข็มมาจิ้มแน่ๆ ฮ่าๆๆ!”

หวู่ชิงเฉียงหันกลับมามองเจียงเฉินและพบว่าเจียงเฉินยังคงสงบนิ่งอยู่เหมือนเดิมไม่มีอาการกระวนกระวายเลย

เขารู้สึกแปลกๆขึ้นมาเล็กน้อยและหายใจไม่ค่อยออก...

เขาเลยถามออกมาว่า "แล้วนายเห็นอะไรบนใบหน้าของฉันบ้างล่ะ?"

เจียงเฉินยิ้มและพูดว่า "ผมไม่เห็นอะไรบนหน้าของคุณหรอก แต่ฉันผมดูลมหายใจของคุณได้! ผมเห็นออร่าสีขาวจางๆบนหัวของคุณ"

“และนั่นไม่ใช่เรื่องดี มันเป็นสัญญาณของหายนะและคุณอาจจะได้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้!”

เจียงเฉินพูดอย่างจริงจัง "ผมคิดว่าคุณคงจะไปรุกรานคนที่ไม่ควรทำให้คุณขุ่นเคืองและคุณได้ดึงดูดความโลภของอีกฝ่ายเข้าแล้วด้วย"

ใบหน้าของหวู่ชุนเฉียงดูน่าเกลียดมากขึ้นเรื่อยๆและเขาพูดออกมาอย่างเย็นชา “เจ้าหนู มันมากเกินไปแล้ว! เพื่อที่จะขายวิลล่าให้ได้นายถึงกับขู่ว่าฉันจะมีภัยพิบัติเกิดขึ้นเลยหรอ?! ฮึ่ม! ไร้เหตุผลมาก!”

เขาหันกลับไปด้วยความโกรธและอยากจะเดินจากไป

ผู้คนก็พากันเย้ยหยันเจียงเฉิน

เสียงของหวู่เป่ยหยวนนั้นดังที่สุด "ฮ่าฮ่า นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่ามีทักษะทางการตลาดที่ใช้การเป็นหมอดูด้วย เจียงเฉินนายทำงานหนักมาก แต่น่าเสียดายที่นายทำให้ลูกค้าขุ่นเคือง นายจบแล้ว ท่านครับผมมีหมายเลขโทรศัพท์สำหรับร้องเรียน คุณสามารถร้องเรียนเขาได้นะครับ"

เจียงเฉินนิ่งเงียบก่อนจะพูดออกมาว่า "คุณหวู่ไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะซื้อวิลล่าของผมหรือไม่ ผมไม่สนใจค่าคอมมิชชั่นนั่นเลย ผมแค่รู้สึกว่ามันน่าเสียดายคุณมีลูกสามคน มีภรรยาและผู้หญิงอีกที่รอการกลับไปของคุณอยู่”

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฉินหวู่ชุนเฉียงก็ลุกขึ้นยืนทันที!

ลูกสามคน?

คนข้างๆก็หัวเราะลั่นออกมา “เจ้าเด็กนี่มันคงอยากแกล้งเป็นหมอดูจริงๆ เจ้าตาบอด! นายไม่ได้รู้อะไรเลยเขามีลูกแค่สองคนเท่านั้นและภรรยาอีกหนึ่งคน นายบอกว่าเขามีลูกสามคนจริงๆเหรอฮ่าฮ่า มาจากไหนอีกคนกันนะ? ฮ่าๆๆ”

คนกลุ่มหนึ่งก็หัวเราะกันออกมา

แต่มีเพียงใบหน้าของหวู่ชุนเฉียงที่เปลี่ยนไปอย่างมาก!

มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่านอกจากบ้านใหญ่ของเขาแล้วเขายังมีบ้านเล็กอยู่ข้างนอกด้วย

และภรรยาน้อยของเขาก็เพิ่งจะคลอดลูกคนที่สามของเขาออกมา!

พูดอีกนัยหนึ่งก็คือเจียงเฉินสามารถบอดได้ว่าเขามีลูกสามคนและผู้หญิงอีกสองคน ซึ่งมันไม่มีอะไรผิดเลย!

มันถูกต้องทั้งหมด

หวู่ชุนเฉียง: "..."

ไม่มีทาง?

พระเจ้า!

นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือเรื่องจริง?

จบบทที่ ตอนที่ 485 : เจียงเฉินหมายความว่ายังไง?

คัดลอกลิงก์แล้ว