เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 475 : เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!

ตอนที่ 475 : เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!

ตอนที่ 475 : เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!


ตอนที่ 475 : เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!

จินจื่อฉีกลับเข้าไปในบ้าน

เธออาศัยอยู่ที่บ้านกับแม่ของเธอ

แม่ของจินจื่อฉีเธอมีชื่อว่าเฉินจิงและเธอก็เห็นลูกสาวของเธอลงจากรถ Rolls-Royce คันใหญ่ผ่านหน้าต่างบ้าน

นั่นเป็นรถหรูราคานับล้านหยวน!

เธอรู้สึกกังวลเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะรู้นิสัยของลูกสาวเธอดีแต่เฉินจิงเธอเองก็เคยทำงานในสถานีโทรทัศน์มาระยะหนึ่งแล้วและเธอก็รู้ดีว่ากระแสน้ำในอุตสาหกรรมบันเทิงนั้นไหลชั่ยวแค่ไหน เธอกลัวว่าลูกสาวของเธอจะเดินผิดทางเพราะความกดดันในที่ทำงานหรือเพราะความหยิ่งทะนงของเธอ

เฉินจิงก็รู้มาว่าเมื่อเร็วๆนี้ลูกสาวของเธอนั้นได้รับแรงกดดันจากหน้าที่งานมากมาย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปถามลูกสาวของเธอเพราะเธอกลัวว่าลูกสาวของเธอจะคิดว่าเธอกังวลมากเกินไปและคิดว่าเธอกำลังรบกวนชีวิตและการทำงานของลูกสาว

“แม่ หนูกลับมาแล้ว!”

จินจื่อฉีตื่นเต้นมากเธอกระโดดขึ้นลงเพื่อเปลี่ยนรองเท้าและเข้าไปกอดเฉินจิงจากด้านหลัง

เฉินจิงยิ้ม “กลับมาแล้วเหรอ ล้างมือแล้วไปกินข้าวกัน”

ในเวลานี้เองเธอก็สังเกตเห็นว่าบนข้อมือของจินจื่อฉินมี...

นาฬิกา Patek Philippe?

เฉินจิงตกใจมาก

ในฐานะอดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ เธอค่อนข้างมีความรู้และรู้ถึงมูลค่าของนาฬิกา Patek Philippe ดี

ดูจากรูปแบบของนาฬิกา Patek Philippe เรือนนี้แล้วมันไม่ใช่ระดับเริ่มต้นหลักหมื่นหรือหลักแสนแน่นอนแต่~~

อย่างน้อยควรมีหลักล้าน!

เฉินจิงตกใจและตื่นตัวขึ้นมาทันที

เธอรู้ดีว่าแม้ว่าลูกสาวของเธอจะเข้าร่วมวงเกิร์ลกรุ๊ป SHN48 และกลายเป็นไอดอลแต่เธอก็ไม่สามารถซื้อนาฬิกา Patek Philippe ที่มีราคานับล้านได้อย่างแน่นอน

และมันก็ยิ่งทำให้เธอสงสัยว่าใครคือคนที่อยู่ในรถรถโรลส์-รอยซ์มากขึ้นไปอีก

คงไม่ใช่ว่า... ลูกสาวของฉันทำสิ่งที่เธอไม่ควรทำเพื่อผลประโยชน์ของหน้าที่การงาน?

เธอรอให้จินจื่อฉีนั่งลงเพื่อทานอาหารก่อนจะพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ลูก ลูกจะไม่พูดถึงสิ่งที่อยู่บนข้อมือลูกหน่อยหรอ?”

จินจื่อฉีมองลงมาและหน้าแดง "แม่ หนูกำลังจะบอกแม่อยู่พอดีเลย ดูสิ แม่คิดว่าหนูสวยไหม"

"ลูกสาวของแม่สวยมาก!"

เฉินจิงชมเชย: “แต่อย่างไรก็ตาม นาฬิกานี้ลูกเอามาจากไหน?”

“นาฬิกาเรือนนี้ราคาเท่าไหร่กันแน่”

จินจื่อฉีทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจกับแม่ของเธอ

"แม่เดาว่า... อย่างน้อยคงต้องหนึ่งล้านใช่ไหม?"

อันที่จริงเฉินจิงไม่รู้ว่ามูลค่าของนาฬิกาเรือนนี้แท้จริงแล้วมันเท่าไหร่กันแน่

"ทำไมจะไม่ถึงล่ะ?"

จินจื่อฉียิ้ม "นี่คือนาฬิการุ่น 5990 ของ Patek Philippe"

เฉินจิงแอบเปิดโทรศัพท์ของเธอใส่ชื่อและหมายเลขซีเรียลของนาฬิกาลงไปและตรวจสอบราคา

เธอตกใจมาก!

“5 ล้าน! บนเว็บไซต์ทางการของ Patek Philippe ราคาของมันทะลุ 5 ล้าน!”

เฉินจิงช็อก!

Patek Philippe มูลค่า 5 ล้าน!

ลูกสาวของฉันสวมนาฬิการาคาแพงกลับ!

“บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! คนในรถโรลส์-รอยซ์ซื้อมาให้ลูกใช่ไหม?”

การแสดงออกของเฉินจิงค่อยๆดูจริงจังมากขึ้นเรื่อยๆ

"ก็ใช่น่ะสิ"

จินจื่อฉีหัวเราะ

“ลูกสาว ไม่ใช่แม่บอกลูกแล้วหรอว่าลูกไม่ควรรับนาฬิการาคาแพงขนาดนี้มา คนๆนั้นสามารถซื้อนาฬิการาคาแพงให้ลูกได้ เขาคงจะต้องเป็นชายวัยกลางคนหรือชายชราแน่ๆ แต่ลูกยังเด็กอยู่นะ ลูกอย่าสายตาสั้นเพราะเราเป็นคนตัวเล็กสิ!”

เฉินจิงพูดอย่างจริงจัง

จินจื่อฉีทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า “แม่ ดูที่แม่พูดสิ หนูเป็นผู้หญิงแบบนั้นหรือเปล่า?

“คนที่พาหนูกลับมาตอนนี้เขาน่าจะอายุเท่าหนูเอง!”

"อะไรนะ?"

เฉินจิงตะลึงในทันที!

อายุพอๆกับลูกสาว?

แต่สามารถซื้อนาฬิกามูลค่า 8 ล้านให้ลูกสาวฉันได้แบบง่ายๆ?

เขาต้องรวยขนาดไหนกัน?

เฉินจิงตกใจมากจนพูดไม่ออกเป็นเวลานาน...

สุดท้ายเธอก็ไอออกมา “อืม ไม่ใช่คนวัยกลางคนหรือคนสูงอายุแม่ก็สบายใจได้ ตอนนี้แม่ได้ยินมาว่าอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์กำลังซบเซาและตอนนี้กำลังมีคนรวยวัยกลางคนและคนรวยจำนวนมากเข้ามาลงทุนเพื่อที่จะจับคนในวงการ”

เมื่อได้ยินแบบนี้จินจื่อฉีก็คิดถึงเหลียงเว่ยจื่อและเธอก็แอบหลั่งเหงื่อออกมา

ถ้าวันนี้เจียงเฉินไม่ก้าวออกมาข้างหน้ามันคงจะเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่ถอยออกมาได้หรือบางทีเธออาจจะถูกเว่ยหนานและบริษัทบังคับให้เธอยอมเสียสละ

ด้วยบุคลิกลักษณะของเธอ เธออาจจะพลิกโต๊ะหรือเธอยอมตายดีกว่ายอมแพ้เธอไม่รู้จริงๆว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ต้องขอบคุณเจียงเฉินจริงๆ!

"แต่..."

คำพูดของเฉินจิงก็เปลี่ยนไป “แม้ว่าเขาจะเป็นชายหนุ่มที่ร่ำรวย แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะลงทุนโดยไม่หวังผลตอบแทน ทำไมเขาถึงต้องซื้อนาฬิการาคาแพงให้ลูกด้วยเขามีความคิดอะไรเกี่ยวกับลูกหรือเปล่า ลูกต้องระมัดระวังตัวไว้นะ คนรวยรุ่นที่สองพวกเขาเอาใจใส่ลูกต้องระวังตัวไว้ดีๆ...”

เธอพูดออกมาได้ไม่กี่คำแต่จินจื่อฉีก็ไม่อยากฟังอีกต่อไปเธอมุ่ยปากแล้วพูดว่า "แม่! แม่หัวโบราณมากเลยนะ! แม่ไม่เข้าใจ! พี่เฉินเขาไม่ได้เป็นแบบนั้น สำหรับนาฬิกาเรือนนี้เขาไม่ได้มีความคิดอะไรทั้งนั้นเขายังเพิกเฉยกับหนูอยู่เลยด้วยซ้ำ!”

"อะไรนะ?"

เฉินจิงช็อกอีกแล้ว!

ฉันรู้สึกเหมือนความคิดของตัวเองกำลังพังทลาย!

ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ แต่โลกเปลี่ยนเร็วเกินไป!

ลูกสาวสุดที่รักของฉัน ฉันคิดว่าเธอเป็นนางฟ้าตัวน้อย กลัวว่าการออกไปข้างนอกของเธอจะทำให้เธอเดินไปในทางที่แต่ผลลัพธ์ที่ได้~~

ลูกสาวกลับบอกว่าผู้ชายคนนั้นไม่สนใจเธอเลย?

ตาบอดชัดๆ!

“นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย”

เฉินจิงไม่อยากจะเชื่อเลย "เงินมันไม่ได้มาจากลมนะ นาฬิกาเรือนนี้ราคา 5 ล้าน! เป็นของแท้! เขาให้ของลูกขนาดนี้แต่เขากลับไม่ต้องการอะไรเลยหรอ แม่ไม่เชื่อ !"

จินจื่อฉีพูดไม่ออกเธอนอนลงไปบนโต๊ะและอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา "แม่! แม่ไม่รู้อะไรจริงๆ! คนรวยบนโลกนี้เอาแต่ใจตัวเองขนาดไหน พี่ชายเฉินเขาเป็นประธานของห้าง SKP เลยนะ! เดิมทีนาฬิกาเรือนนี้เป็นสมบัติของร้านPatek Philippe สาขานี้และแน่นอนว่ามันไม่มีทางถูกนำมาขาย! แต่หลังจากที่พี่เฉินเปิดเผยตัวตน พวกเขา..."

เธอเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้...

เฉินจิง "???"

ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับเจียงเฉินทำลายมุมมองของเธอจริงๆ!

การคาดเดาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับเจียงเฉินล้วนพังทลาย!

“ลูกหมายถึง ชายหนุ่มที่อายุประมาณลูกคนนี้เป็นประธานของห้าง SKP ตั้งแต่อายุยังน้อยอยู่แล้วและเพื่อที่จะประจบประแจงเขา Patek Philippe ถึงกับยอมมอบข้อเสนอพิเศษซื้อหนึ่งแถมหนึ่งให้เขา ดังนั้นเขาเลยซื้อนาฬิกาสองเรือนเรือนหนึ่งสำหรับซูหยานและอีกเรือนสำหรับลูก?”

เฉินจิงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

"ใช่แล้ว"

จินจื่อฉีถอนหายใจเบา "แม่คิดว่าเงิน 5 ล้านนี้เป็นเงินจำนวนมหาศาลใช่ไหม? แต่ความจริงที่โหดร้านก็คือ.....เขาไม่ได้สนใจนาฬิกานี้เลย เอาจริงๆเขาไม่เห็นมันอยู่ในสายตาเลยด้วยเขาเลยยกให้หนูแบบไม่คิดอะไร!”

เฉินจิงตะลึง!

มีเครื่องหมายคำถามเล็กๆเต็มหัวของเธอ

“ชูหยาน นั่นแฟนเธอเหรอ”

ในที่สุดเฉินจิงก็ค้นพบบางสิ่ง

"ใช่ค่ะ"

จินจื่อฉีจับแก้มของเธอและพูดอย่างขมขื่นว่า "หนูอิจฉาพี่สาวมากที่มีแฟนหนุ่มที่หล่อเหลาแล้วยังมีแนวโน้มที่จะเติบโตได้มากกว่านี้ด้วย!"

เฉินจิง "..."

จู่ๆเฉินจิงก็พูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว! ตอนนี้ลูกยังไม่มีแฟนนี่! ทำไมลูกไม่รีบและพยายามพาเขากลับมาให้แม่ล่ะ?”

พรูด!

จินจื่อฉีล้มลงกับพื้น!

เฉินจิงพูดออกมาว่า “แม่บอกเลยนะ! ลูกจะปล่อยโอกาสที่ดีแบบนี้ไปไม่ได้เด็ดขาดนะ ทำไมลูกไม่โทรเรียกผู้ชายคนนั้นอา....เจียงเฉิน มาทานอาหารเย็นกับเราล่ะโอกาสแบบนี้ลูกปล่อยมันไปไม่ได้นะ”

จินจื่อฉี: "..."

แม่ ดูเหมือนว่าเมื่อสามนาทีที่แล้ว แม่ยังคงยืนกรานให้หนูระวังตัวจากเจียงเฉินอยู่เลยไม่ใช่หรอ?

แล้วทำไมตอนนี้แม่ถึงมาว่าหนูว่าไม่ยอมคว้าโอกาศไว้แล้วเล่า?

นี่มันไม่เป็นการสองมาตรฐานหรอ?

จินจื่อฉี: "..."

เฉินจิงรวบรวมพลังก่อนจะพูดออกมา "อย่ารอช้า! เร็วเข้า! บอกแม่เร็วว่าวันนี้ลูกกับเจียงเฉินไปทำอะไรกันมาบ้าง! แม่หมายถึงทุกอย่างเลยนะ! บอกแม่เกี่ยวกับทุกอย่างเลย! แม่จะช่วยลูก! วิเคราะห์เอง!”

จินจื่อฉี: "..."

ใจสั่น!

ภายใต้การบังคับและล่อลวงของเฉินจิง จินจื่อฉีก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพูดถึงเรื่องที่เขาถูกคุกคามโดยเหลียงเว่ยจื่อและถูกบังคับโดยบริษัท เธอเลยไปขอความช่วยเหลือจากหานซูหยานและหานซูหยานก็พาเธอไปหาเจียงเฉินและก็เล่าต่อว่าเจียงเฉินช่วยเธอไว้อย่างไร

หัวใจของเฉินจิงเต้นแรงเมื่อได้ยินแบบนั้น...

“ตำหนักอ๋องฉี?”

"รถหรูในโรงจอดรถ?"

“ลงทุน 8 ล้านเพื่อสร้างละคร ให้ลูกเป็นนางเอกแบบง่ายดาย”

“ประธานห้าง SKP?”

ดวงตาของเฉินจิงเปิดกว้างขึ้นและกว้างขึ้น!

“แม่จะบอกไว้เลยนะ! ผู้ชายคนนี้ลูกจะต้องจับเขาไว้ให้ได้นะ!”

เฉินจิงบีบจิยจื่อฉีอย่างแรง

จินจื่อฉีร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "แม่กำลังทำอะไรอยู่น่ะ?"

เฉินจิงพ่นลมอย่างเย็นชาดวงตาของเธอเป็นประกายและพูดว่า “ตอนนี้แม่พอใจกับเจียงเฉินคนนี้แล้ว! เจียงเฉินคนนี้ครอบครัวของเขาจะต้องรวยมากแน่ๆแถมยังมีความยุติธรรมด้วย เขายินดีที่จะช่วยลูกกำจัดคนน่าตายนั่น และยังยินดีลงทุน 8 ล้านให้ลูกได้สร้างละคร เขาสมควรเป็นลูกเขยที่ดีของครอบครัวเราจริงๆ!”

"???"

จินจื่อฉี "...แม่! แม่กำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร พี่เฉินเขาเป็นแฟนของพี่สาวซูหยานนนะดังนั้นหนูจึงไม่ควรเข้าไปสร้างความแตกแยกให้พวกเขานะ"

เฉินจิงขมวดคิ้ว “เด็กบ้า! ลูกไม่ได้บอกเองหรอว่าลูกต้องการให้เจียงเฉินเป็นสามีของลูกแล้วทำไมลูกถึงมาพูดถึงเรื่องนี้ตอนนี้ล่ะ?”

“หนูคิด หนูคิด แต่หนูทำไม่ได้”

จินจื่อฉีกางมือออก “ว่าแต่แม่เถอะทำไมความคิดเปลี่ยนเร็วขนาดนี้ล่ะ?”

เฉินจิง "ไร้สาระ! แม่แค่ไม่รู้มาก่อนว่าเขาเก่งขนาดนี้?"

จินจื่อฉี : ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ดูเหมือนว่าแม่ของเธอคงต้องการเจียงเฉินมาเป็นลูกเขยจริงๆ

จบบทที่ ตอนที่ 475 : เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!

คัดลอกลิงก์แล้ว