ตอนที่ 470 : ฉันขอประกาศหยุดการสัมภาษณ์ลงแต่เพียงเท่านี้!

ตอนที่ 470 : ฉันขอประกาศหยุดการสัมภาษณ์ลงแต่เพียงเท่านี้!

“แล้วเรื่องแฟนนายจะอธิบายยังไง”

เซินซื่อเฉินพูดอย่างโกรธเคือง

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง "นี่ฉันยิ่งสับสนมากขึ้นแล้วนะ ฉันไม่ได้พยายามอย่างหนักที่จะเข้าหาผู้หญิงเลยและฉันก็ไม่ได้เหยียบเรือสองแคมด้วย แต่มันก็เพียงเพราะว่าฉันมีเสน่ห์มากเกินไปเลยทำให้ฉันมีผู้หญิงอยากอยู่กับฉันอยู่ตลอด มัน! มันทำให้ฉันณุ้สึกรำคาญมากเลยนะ!"

หลังจากพูดจบเจียงเฉินก็ดูรู้สึกผิดเขายิ้มออกมาอย่างน่าสงสารและส่ายหัว

พรูด!

เมื่อเซินซื่อเฉินได้ยินแบบนั้นเธอก็ล้มลงทันที

ทั้งหมดนี้เกี่ยวกับอะไร?

หากคำตอบนี้ไปถึงหูเหล่าสุนัขโสด มันจะไม่ทำให้สุนัขโสดทุกตัวร้องออกมาดังๆหรอ?

เสียงยังทันจะสิ้นสุดลง~~

ในเวลานี้เองก็มีสาวสวยขายาวพร้อมกับผมที่ปลิวไสวเดินผ่านมา!

เธอก็คือ ซือโหล่วเฟย!

เธอสังเกตุเห็นเจียงเฉินได้อย่างรวดเร็ว

เจียงเฉินกระพริบตาให้เธอ

เดิมทีเธอเป็นนักแสดงเธอจึงเข้าใจได้ในทันทีและแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเจียงเฉิน

วิ่งไปขอร้องเจียงเฉิน

“น้องชาย น้องชาย รถของฉันเสีย! นายช่วยฉันซ่อมหน่อยได้ไหม ฉันจะขอบคุณนายมากเลยนะ!”

เจียงเฉินพูดออกมา “เอาล่ะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก”

เขาหยิบกล่องเครื่องมือแล้วเดินไป

เซินซื่อเฉินก็รีบตามไปสัมภาษณ์ทันที

หลังจากการมุดดูบางอย่างอยู่ไม่กี่นาทีเจียงเฉินก็ลุกขึ้นยืน

เขาพูดวิเคราะห์ออกมา "รถคันนี้ไม่ได้เสีย แต่มีจุดที่น้ำมันรั่วออกมาฉันซ่อมมันให้แล้วนะ"

เมื่อซือโหล่วเฟยได้ยินแบบนั้น ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายและเธอก็โจมตีด้วยการหอมแก้มเจียงเฉิน

“เยี่ยมมาก น้องชาย! นายหล่อมาก! นายคือคนรักในฝันของฉันเลย!”

เจียงเฉิน: "..."

เซินซื่อเฉิน: "..."

นายและเธอร่วมทีมกันหลอกลวงฉันใช่ไหม นายจ้างเธอมาด้วยเงินจำนวนมากแน่ๆ!

ซือโหล่วเฟยหยิบใบรับรองความเป็นเจ้าของของบริษัทออกมาอย่างรวดเร็วและยัดเข้าไปในมือของเจียงเฉิน "นี่คือสินสอดทองหมั้นของฉัน! พ่อของฉันทิ้งบริษัทไว้ให้ฉันและฉันชอบนาย! ถ้านายต้องการฉันจะมอบตำแหน่งซีอีโอให้นาย ตำแหน่งนี้มีเงินเดือนต่อปีมากกว่าหนึ่งล้านหยวนและยังมีรางวัลเป็นหุ้นของบริษัทให้ด้วย! เป็นยังไงบ้าง?”

ในเวลานั้นจิตใจของเซินซื่อเฉินพังทลาย!

เป็นไปได้อย่างไร?

การจะรวยมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

น้องชายคนนี้มีโชคที่ไม่ธรรมดาจริงๆเหรอ?

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างชอบธรรม "ไม่ดีกว่า ผมรักงานรักษาความปลอดภัยของผมในตอนนี้และผมจะไม่ไปสมัครงานกับบริษัทอื่น ขอบคุณนะแต่ฉันขอไม่ไปดีกว่า"

ซือโหล่วเฟยสาวสวยขายาวทำได้เพียงตะโกนออกมาและก่อนจากไป เธอก็ขอวีแชทของเจียงเฉินและเบอร์โทรศัพท์ของเขา

“พรุ่งนี้เจอกันนะ”

ซือโหล่วเฟยส่งจูบ

มั๊ว~~

เจียงเฉินหันหน้าและกางมือ "ดูสิ ผมโชคดีมากแค่ไหน"

เซินซื่อเฉิน: "..."

ให้ตายเถอะ!

(╯‵□′)╯︵┻┻!

ปลอมแบบนี้ต้องปลอมแน่ๆ!

เธอยังไม่ทันได้พูดอะไร!

ก่อนที่เธอจะได้พูดออกมาชูเสี่ยวเมิ่งก็ขับรถโรลส์-รอยซ์และผ่านมา

เมื่อเธอเห็นเจียงเฉิน ซูเสี่ยวเมิ่งก็หยุดรถ กระพริบตา "เฮ้! เจียงเฉิน! ขึ้นมาเร็ว! ไปนั่งรถเล่นด้วยกันไหม?"

เจียงเฉินตกใจมากจนหันหลังวิ่ง "ดูสิ กลับมาอีกแล้ว!"

เซินซื่อเฉิน: "..."

ฉันไม่เข้าใจ โลกนี้มีอะไรผิดปกติ?

ทำไมไป่ฟู่เหม่ยถึงได้พากันไล่ตามผู้ชายที่น่าสงสารอย่างเจียงเฉิน?

เธอเดินขึ้นไปสัมภาษณ์ซูเสี่ยวเมิ่ง "คุณตกหลุมรักเจียงเฉินคนนี้ตรงไหนหรอคะ?"

ซูเสี่ยวเมิ่งตกใจ “คุณไม่คิดว่าเขามีเสน่ห์มากหรอ? คุณตาบอดหรือยังไง?”

เซินซื่อเฉิน: "..."

คุณต่างหากที่แปลกทำไมคุณถึงไปไล่ตามคนยากจนแบบนี้?

แล้วนี่ฉันถูกไป๋ฟู่เหม่ยบอกว่าฉันตาบอด?

นี่มันอะไรกัน!

รู้สึกเจ็บใจ

แต่เธอก็แสดงความโกรธออกมาไม่ได้เธอจึงได้แต่ถามต่อไปว่า “แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่า ตอนนี้เขากำลังมีสาวงามมาไล่ตามเขาอยู่”

เซินซื่อเฉิน : ฉันไม่อยากเห็นเจียงเฉินถูกไป๋ฟู่เหม่ยพร้อมใจกันไล่ล่าและทุบตีเขาจริงๆ

ทว่าความจริงกลับไม่เป็นอย่างที่เธอคิด!

แน่นอนว่าซูเสี่ยวเมิ่งประหม่ามาก “ใครกัน? ใครกันที่ไล่ตามเขา?”

“เป็นหญิงสาวที่หน้าตาประมาณนี้~~”

เซินซื่อเฉินบรรยายลักษณะของซือโหล่วเฟย “คุณรู้หรือเปล่าว่าผู้หญิงคนนี้กำลังไล่ตามเขา แล้วคุณจะยอมให้ผู้ชายคนนี้เหยียบเรือสองแคมงั้นหรอ? ทำไมคุณถึงไม่ทิ้งคนจนเจ้าชู้คนนี้ไปโดยเร็วล่ะ”

ซูเสี่ยวเมิ่งมองดูด้วยความตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมาว่า “ใครกัน น่าจะไม่รู้จัก แต่ก็ดีแล้วที่ไม่ใช่หน่วนหน่วนแฟนตัวจริงของเขา!”

“อะไรนะ!”

เซินซื่อเฉินตกตะลึงในทันที!

เธอคิดว่าการเปิดเผยว่าเจียงเฉินในตอนนี้กำลังมีไป๋ฟู่เหม่ยไล่ตามอยู่ มันจะทำให้ซูเสี่ยวเมิ่งถอยหนีออกจากตัวเขาและต่อว่าเขาว่าเป็นคนเลวที่เจ้าชู แต่เธอไม่คิดเลยว่า....

ซูเสี่ยวเมิ่งจะพูดว่าดีแล้วที่ไม่ใช่แฟนตัวจริงของเขา?

อะไรกัน? เธอก็ไม่ใช่แฟนตัวจริงของเขางั้นเหรอ?

พระเจ้า!

เซินซื่อเฉิน : ความคิดของฉันพังทลายหมดแล้ว

ซูเสี่ยวเมิ่งพูดออกมาอย่างจริงจัง “ฉันรู้มานานแล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ชายที่ดีอย่างเจียงเฉินจะอยู่กับฉันเพียงคนเดียว! ฉันไม่สามารถพูดคาดหัวใจของเขาได้! ไม่สามารถเพลิดเพลินไปกับความรักของเขาที่มีให้ฉันคนเดียวได้! อันที่จริงหลันหน่วนหยานเธอเป็นเพื่อนรักของฉันและพวกเขาสองคนก็คบกันมานานแล้ว แต่ว่าในตอนที่ฉันได้เห็นเจียงเฉินเป็นครั้งแรกฉันก็รู้เลยว่าฉันต้องใช้ชีวิตอยู่กับเขาไม่อย่างนั้นฉันก็คงขอตายดีกว่า”

เซินซื่อเฉินตกตะตึงอย่างสมบูรณ์!

ซูเสี่ยวเมิ่งไป๋ฟู่เหม่ยผู้ขับรถ Rolls Royce Phantom รถยนต์ซึ่งมีมูลค่านับล้าน!

แถมเธอยังดูสวยมาก!

แต่ใครจะไปคิดว่าเธอนั้นยินดีที่จะแบ่งปันเจียงเฉินกับเพื่อนสนิทของเธอ?

“คุณหมายถึงคุณสามารถแบ่งปันเจียงเฉินกับเพื่อนสนิทของคุณได้งั้นหรอ?!” เซินซื่อเฉินตกตะลึง

ซูเสี่ยวเมิ่งพูดออกมาอย่างเศร้าๆ “มันไม่ใช่การแบ่งปัน แต่เขากลับไม่สนใจฉันเลย เขาไม่เคยมองดูฉันเลย~~ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขาคิดยังไงกับฉัน~~ ฮือ~~~”

ซูเสี่ยวเมิ่งร้องไห้และขับรถจากไป

เซินซื่อเฉิน “…..”

นี่มันอะไรกัน!

ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น?

หลังจากนั้นเธอก็ขับรถตามเจียงเฉินไปอีกครั้ง

ผลลัพธ์~~

ครั้งนี้กลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

เจียงเฉินไปพัวพันกับประธานสาวผู้ขับรถสปอร์ตปอร์เช่

เซินซื่อเฉิน “???”

นี่นายมีผู้หญิงเยอะแค่ไหนกันแน่เนี่ย?

ยามรักษาความปลอดภัยคนนี้มีผู้หญิงอยู่ทั่วทุกที่ได้ยังไงกัน?

เขามีผู้หญิงอยู่กี่คนกันแน่แล้วมีสาวสวยกี่คนที่กำลังไล่ตามเขา?

“คุณตู้ ปล่อยผมเถอะนะผมยังมีงานต้องทำ!”

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างจริงจัง “ผมไม่เหมาะสมกับตำแหน่งซีอีโอของบริษัทคุณจริงๆผมเป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัยผมจะไปรู้เรื่องการบริหารบริษัทได้ยังไงกัน”

ประธานสาวพูดออกมาว่า “ไม่! ฉันบอกว่านายทำได้นายก็ต้องทำได้! อย่าพูดเรื่องไร้สาระขึ้นรถมาเร็วๆ! ฉันจะพานายไปซื้อเสื้อผ้าแล้วพรุ่งนี้นายจะต้องไปทำงานแทนฉัน! แล้วคืนนี้นายก็อย่าวิ่งหนีนะนายจะต้องอยู่กับฉันที่บ้านคืนนี้!”

ประธานสาวคนนี้ก็คือตู้ซู่เหวิน

ประธานสาวที่เคยร่วมงานกับจียงเฉินมาก่อน

เธอเป็นเจ้าของบริษัทที่ติดอันดับหนึ่งในห้าร้อยบริษัทอันดับแรกของจีน

เซินซื่อเฉินตกตะลึง!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีก!

เกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้กันแน่?

อย่าบอกนะว่าเขาเป็นคนที่โชคดีจริงๆ?

ไปไหนก็มีแต่หญิงสาวเข้าหา ไปที่ไหนก็มีแต่โชคลาภลอยเข้ามา?

ไป๋ฟู่เหม่ยวิ่งเข้ามาหาเขาจากทุกทิศทุกทาง

แม้ว่าเขาจะปฏิเสธพวกเธอไปแล้วแต่พวกเธอก็ยังต้องลังเลที่จะยอมแพ้และหลั่งน้ำตาให้เขาและพยายามไล่ตามเขาต่อไป

โลกนี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?

โอ้ย!

พอแล้ว!

ฉันขอประกาศยุติการสัมภาษณ์ลงแต่เพียงเท่านี้!

......

......