ตอนที่ 400 : วันนี้ฉันจะทำให้นายได้ตายอย่างน่าอนาถ!

ตอนที่ 400 : วันนี้ฉันจะทำให้นายได้ตายอย่างน่าอนาถ!

หลังจากที่จัดการสอบปากคำเสร็จเจียงเฉินก็ออกมาจากสถานนีตำรวจและเขาก็โทรนัดซูเสี่ยวเสี่ยวไปออกเดทกัน

ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมา

“ซูเสี่ยวเสี่ยวเธอมาทำอะไรที่นี่หรอ?”

เมื่อทั้งสองหันกลับไปมอง

ก็พบกับหญิงสาวแต่งตัวตามแฟชั่นกำลังกอดแขนกับผู้ชายคนหนึ่งและก็จ้องมาที่เจียงเฉินและซูเสี่ยวเสี่ยวด้วยท่าทางที่ไม่อยากเชื่อ

“เฉิงซีซวน?”

ซูเสี่ยวเสี่ยวดูประหลาดใจ “เธอก็มาที่นี่ด้วยหรอ?”

หลังจากนั้นซูเสี่ยวเสี่ยวก็หันไปพูดกับเจียงเฉิน “เฉิงซีซวนคนนี้เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะสมัยตอนฉันอยู่มัธยมต้นน่ะสมัยนั้นเธอเป็นเพื่อนสนิทของฉัน แต่หลังจากที่เข้ามหาวิทยาลัยเราก็ไม่ได้เห็นหน้ากันอีกเลย”

“นี่คือ?”

เฉิงซีซวนมองไปที่เจียงเฉินที่อยู่ในชุดยามรักษาความปลอดภัยด้วยท่าทางที่ดูเหยียดหยาม

“ฉันลืมแนะนำไปเลย นี่แฟนของฉันเองเจียงเฉิน”

ซูเสี่ยวเสี่ยวดึงเจียงเจียงเฉินเข้ามากอดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน

“อะไรนะ?”

ดวงตาของเฉิงซีซวนเบิกกว้าง

ด้านข้างเฉิงซีซวนแฟนหนุ่มของเธอก็จ้องมองไปที่ซูเสี่ยวเสี่ยวที่เป็นสาวสวยน่ารักด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและยากจะเชื่อว่าบนโลกใบนี้ยังมีหญิงสาวที่สวยแบบนี้อยู่อีก

เมื่อเปรียบเทียบเธอกับเฉิงซีซวนแล้วแฟนของตัวเขานั้นยังสวยไม่ได้ครึ่งเลยด้วยซ้ำ!

ผู้ชายรู้สึกเสียดายขึ้นมาทันที

ทำไมฉันถึงไม่ไปรู้จักกับซูเสี่ยวเสี่ยวก่อนทำไมฉันต้องมารู้จักกับเฉิงซีซวนก่อนด้วย?

ดูแล้วฉันคงขาดทุนอย่างหนักแล้ว

และที่น่าเสียดายยิ่งกว่านั้นก็คือ!

ซูเสี่ยวเสี่ยวทั้งที่เธอเป็นสาวที่สวยเอามากๆแต่คนที่เธอกำลังคบด้วยอยู่กลับเป็น~~

ยามรักษาความปลอดภัย?

พระเจ้าช่วย!

เกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้?

เทพธิดา 85 คะแนนแต่กลับเป็นของยามรักษาความปลอดภัย?

ร่องรอยของการดูถูกปรากฏขึ้นมาบนแววตาของเขา

(ˉ▽￣～)!

ซูเสี่ยวเสี่ยวชี้ไปที่ชายหนุ่มข้างเพื่อนของเธอ “แล้วนี่ใครล่ะ?”

“คนนี้แฟนของฉันเอง!”

เฉินซีซวนหัวเราะออกมาเมื่อพูดถึงแฟนของเธอ

ฉันรู้สึกว่าโอกาศที่จะโอ้อวดถูกส่งมาให้ฉันแล้ว!

ตั้งแต่สมัยมัธยมเฉิงซีซวนและซูเสี่ยวเสี่ยวเป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งมาตลอด

เธอนั้นแข่งขันกับซูเสี่ยวเสี่ยวเทบทุกเรื่อง

สมัยมัธยมต้นก็แข่งขันกันด้วยเกรดและหน้าตา

วันนี้ก็จะแข่งขันกันด้วย~~

แฟนใครรวยกว่า ใครมีชีวิตที่ดีกว่า!

“หยางอี้เฉิงแฟนหนุ่มของฉันทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาเพิ่งจะพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ระดับไฮเอนด์ที่ถนนวงแหวนที่สอง โครงการนี้มีมูลค่ากว่า 3 พันล้านเลยนะ”

เฉิงซีซวนนั้นเป็นคนเจ้าเล่ห์มาก เธอจับมือแฟนหนุ่มของเธอแน่นราวกับว่ากลัวเขาจะวิ่งหนีและพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะโอ้อวดใส่ซูเสี่ยวเสี่ยว

ซูเสี่ยวเสี่ยวพยกัหน้าอย่างเขินอายและสุภาพ “เยี่ยมไปเลยนะ”

และเธอก็ยังรู้ความจริงอีกข้อหนึ่ง~~

อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ของเจียงเฉินนั้น~~

ก็คงมีไม่ต่ำกว่าหลักพันล้านแล้วถูกไหม?

“แล้วแฟนของเธอทำอะไรล่ะ?”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดออกมา “แฟนของฉันเขาเป็น ยามรักษาความปลอดภัยน่ะ....”

“ยามรักษาความปลอดภัย?”

“ยามรักษาความปลอดภัย!”

เฉินเค่อเฉียนและหยางอี้เฉิงมองหน้ากันและพูดด้วยความตกตะลึง

“ใช่” ซูเสี่ยวเสี่ยวมองด้วยความงงๆ “ทำไมหรอ?”

เฉิงซีซวนดูกังวลกับเพื่อนสนิทของเธอ เธอดึงซูเสี่ยวเสี่ยวออกไปข้างๆและกระซิบพูด “เสี่ยวเสี่ยวเธอคงรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นคนยังไง”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า “ฉันรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง เธอดีกับฉันมาตลอด”

“ถ้าเธอเข้าใจก็ดี”

เฉิงซีซวนถอนหายใจออกมาก่อนจะเริ่มพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความรังเกียจแบบเบาๆ “เธอไปหาแฟนเป็นยามรักษาความปลอดภัยได้ยังไงกัน?”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดอย่างประหลาดใจ “แล้วทำไมหรอ?’

“ก็เพราะยามรักษาความปลอดภัย~~ มันเป็นพวกชั้นต่ำไง!”

เฉิงซีซวน “ฉันพูดก็เพราะประโยชน์ของเธอนะ” เฉิงซีซวนพูดออกมาด้วยความดูถูก “ยามรักษาความปลอดภัยแบบนั้นจะไปหาเงินได้เดือนละเท่าไหร่กัน?”

“ฉันไม่ได้ถามแจ่คงจะประมาณ 4 ถึง 5 พันล่ะมั้ง?”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดออกมา

“เห็นมั้ยล่ะ”

เฉิงซีซวนกางแขนออก “หงุดหงิดเดี๋ยวแบบนั้นจะไปพ่อซื้อเครื่องสำอางให้เธอได้รึเปล่า? มันมากพอที่จะซื้อบ้านซื้อรถให้เธอได้ไหม? เขาจะให้คุณภาพชีวิตกับเธอได้สักเท่าไหร่กันเชียว?”

ยิ่งเฉิงซีซนพูดออกมามากเท่าไหร่เธอยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้นราวกับว่าหากเธอปล่อยให้เจียงเฉินและซูเสี่ยวเสี่ยวอยู่ด้วยกันมันจะทำให้เธอตาย

ซูเสี่ยวเสี่ยวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมาอย่างเย็นชา “บางทีเงินเดือนของเขาอาจจะน้อยแต่~~”

ตอนแรกๆเธอนั้นต้องการที่จะบอกว่าเจียงเฉินนั้นสามารถให้ความเป็นอยู่ที่ดีกับเธอได้~~

แต่เฉิงซีซนกลับไม่ได้ให้โอกาสเธอพูดเลยแม้แต่น้อย เธอพูดแทรกออกมา

“เสี่ยวเสี่ยว เธอน่ะใจดีเกินไปแล้วนะ ความเข้าใจของเธอที่มีต่อผู้ชายคนนั้นคงจะแค่ผิวเผิน เราเป็นผู้หญิงนะพวกเราต้องการชีวิตที่ดี ถ้าหากว่าพวกเราไม่พึ่งผู้ชายเราจะพึ่งตัวเองได้หรอ? ผู้ชายที่ไม่มีเงินแบบนี้ไม่เหมาะสมกับพวกเราหรอกนะ!”

“เห้อ”

ซูเสี่ยวเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา แล้วไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

“เสี่ยวเสี่ยว ฉันทำเพื่อเธอจริงๆนะทำไมไม่ลองให้ฉันแนะนำเพื่อนแฟนของฉันให้รู้จักล่ะ พวกเขาเป็นถึงชนชั้นสูงในแวดวงอสังหาริมทรัพย์เลยนะ! แถมเป็นคนรวยทั้งหมดเลย!”

เฉิงซีซวนพูดออกมาอย่างโอ้อวด

“ไม่ต้องหรอก~~”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดออกมาอย่างเหนื่อยใจ

“ใช่แล้ว เธอกลัวว่ามันจะเป็นการหักหน้าแฟนของเธอที่เป็นยามรักษาความปลอดภัยใช่ไหม? เธอจะเป็นห่วงเขาอีกทำไม?”

เฉิงซีซวนเยาะเย้ย “สำหรับผู้ชายแบบนั้น ยังไม่สมควรโทษตัวเองด้วยซ้ำหากผู้หญิงของพวกเขาวิ่งหนี ไม่รู้ว่ากว่าเขาจะปีนขึ้นมาหาเทพธิดาอย่างเธอได้เขาจะต้องลงทุนไปขนาดไหนกัน?”

ซูเสี่ยวเสี่ยว “ไม่ต้องหรอก ฉันไม่ต้องการจริงๆ”

ในเวลานี้เองหยางอี้เฉิงแฟนหนุ่มของเฉิงซีซวนก็เริ่มพูดคุยกับเจียงเฉิน

“นายสูบบุหรี่หรือเปล่า?”

“หยางอี้เฉิงเปิดกล่องบุหรี่หรวนจงหัวออกมาและมองไปที่เจียงเฉิน”

บุหรี่แบรนด์หรวนจงหัวนี้มีราคาแพงถึงซองละ 100 หยวน!

ยามรักษาความปลอดภัยแบบนี้จะต้องไม่เคยสูบบุหรี่แพงแบบนี้แน่!

เจียงเฉินส่ายหัว “ขอบคุณแต่ผมไม่สูบบุหรี่”

หยางอี้เฉิงยิ้มก่อนจะจุดบุหรี่ของเขา “นายทำงานเป็นยามรักษาความปลอดภัยที่ไหนล่ะ?”

“เงินเดือนเท่าไหร่?”

เจียงเฉินยิ้มแต่ไม่ได้ตอบอะไรออกมา

วิธีการจัดการกับคนโง่น่ะหรอ?

ทางที่ดีที่สุดคือไม่ต้องไปคุยกับเขา!

หยางอี้เฉิงเห็นว่าเจียงเฉินไม่ได้ตอบอะไรเขาก็คิดว่าเจียงเฉิงคงกำลังตกตะลึงกับความร่ำรวยของเขาจนพูดอะไรไม่ออกดังนั้นเจียงเฉินก็เลยแกล้งยิ้มออกมา “ไม่เอาสิไม่ต้องประหม่า ฉันเป็นมิตรจะตายไป”

เจียงเฉินเกือบจะหัวเราะออกมาดังๆ

เป็นมิตรหรอ?

ไอ้บ้า ไม่ใช่ว่านายกำลังหาทางกลั่นแกล้งฉันอยู่รึไง?

“เมื่อเร็วๆนี้ฉันได้ทำโครงการอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์บนถนนวงแหวนรอบที่สอง”

หยางอี้เฉิงพ่นควันบุหรี่ออกมาก่อนจะพูดต่อ “โครงการนี้มีชื่อว่า [กังเฉิงจงหวน] มันถูกตั้งอยู่บนถนนจีนนายเคยได้ยินชื่อนี้หรือเปล่าล่ะ?”

เจียงเฉินรู้สึกคุ้นๆ

กังเฉิงจงหวน?

ทำไมชื่อนี้มันคุ้นๆ?

แต่ทำไมฉันถึงจำไม่ได้?

เจียงเฉินรู้สึกคุ้นกับชื่อนี้อยู่เล็กน้อย?

“ใช่แล้ว! โครงการ [กังเฉิงจงหวน] มีสไตล์มากเลยนะแนวคิดในการออกแบบของมันล้ำหน้ามาก!”

หยางอี้เฉิงเริ่มรู้สึกเบื่อและเริ่มพูดโอ้อวดออกมา “โครงการกังเฉินจงหวนตั้งอยู่บนถนนวงแหวนรอบที่สอทางฝั่งตะวันออก นายที่เป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัยคงจะไม่มีโอกาสได้เข้าไปชมมันสักครั้งในชีวิตด้วยซ้ำ การตกแต่งที่ได้รับมาตรฐานของอาคารสำนักงานระดับ 5 ดาว ลิฟต์ที่ใช้ในอาคารนั้นมีทั้งหมดทุกตัวและทั้งหมดนั้นก็ถูกนำเข้ามาจากต่างประเทศ นอกจากนี้การตกแต่งภายในนั้นก็ยังหรูหรามากมูลค่าการตกแต่งนั้นก็กว่า 3 พันล้าน! และฉันก็เป็นคนที่รับผิดชอบการตกแต่งทั้งหมด~~”

เมื่อพูดจบเขาก็มองลงไปที่เจียงเฉินด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโส

แต่เจียงเฉินนั้นก็ไม่ได้สนใจเขาเลยและทันใดนั้นก็มีแสงสว่างเข้ามาในหัวของเขา

“พระเจ้าในที่สุดฉันก็จำได้!”

เจียงเฉินพูดด้วยความประหลาดใจว่า “กังเฉิงจงหวนมันเป็นอาคารของฉันไม่ใช่เหรอ?”

หยางอี้เฉิง “???”

เฉิงซีซวน “???”

ซูเสี่ยวเสี่ยว →_→!

เจียงเฉินกระพริบตาแล้วตบหัวของตัวเอง “ใช่แล้ว ทำไมพูดถึงมันจะคงลืมไปแล้ว! ดูเหมือนว่าฉันเพิ่งจะชนะการประมูลและได้เป็นเจ้าของอาคารนี้! ถ้าจำไม่ผิดมันคงจะเป็นของฉันล่ะมั้ง?”

หยางอี้เฉิงและเฉิงซีซวน “…..”

อะไรนะ! (╯‵□′)╯︵┻┻!

ให้ตายเถอะ!

เป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัยตัวน้อยก็ควรมีขอบเขตสำหรับการโอ้อวดบ้างนะ!

ยามรักษาความปลอดภัยแบบไหนจะไปมีเงินซื้ออาคารสำนักงานขนาดใหญ่แบบนั้นได้ยังไงกัน?!

และถึงต่อให้มันเป็นของนายจริงแต่นายจะไปลืมชื่อมันได้ยังไงกัน?!

คิดจะโอ้อวดแต่ดูตัวเองบ้างหรือยัง?

พื้นฐานทางการเงินของตัวเองใหญ่แค่ไหน? ตัวเองมีอะไรบ้าง? มีบ้านสักหลังหรือยัง? ทำไมถึงได้ขี้ลืมอย่างงี้? คนบ้าอะไรจะไปลืมว่าตัวเองมีอาคารมูลค่าหลายพันล้านบนวงแหวนรอบที่สอง?

ใครจะไปเชื่อ!

หยางอี้เฉิงเยาะเย้ยออกมาและพูดกับเฉิงซีซวนว่า “หึหึ ไม่นานมานี้ฉันเคยได้ยินข่าวมาว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งในเขตเผิงเฉิงเคยซื้อห้องชุดเอาไว้เมื่อ 20 กว่าปีก่อนแต่เธอเดินลืมไปแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้เธอก็เพิ่งจะจำได้เธอก็เลยวิ่งเข้าไปดูแต่ปรากฏว่าบ้านของเธอนั้นถูกยึดไปแล้ว และเรื่องนี้ก็ทำให้คนนั้นตกตะลึงเกินไปทั่วทั้งประเทศ”

เฉิงซีซวนเยาะเย้ยออกมา “ถูกต้อง คนบางคนก็ไม่ดีจริงๆโอ้อวดออกมายังไงก็ไม่น่าเชื่อ! ถ้านายบอกว่านายซื้อห้องชุดเอาไว้แต่ว่าลืมมันไปแล้วมันก็ยังพอน่าเชื่อถือ แต่มีนายกลับบอกว่านายมีอาคารสำนักงานระดับ 5A มูลค่าหลายพันล้าน แถมยังถูกตั้งเอาไว้ที่ถนนวงแหวนรอบที่สองทางฝั่งตะวันตก แต่นายกลับลืมเนี่ยนะ? เรื่องนี้มันทำให้ฉันอยากหัวเราะออกมาดังๆจริงๆ!”

ทั้งสองพากันหัวเราะเยาะเจียงเฉิน

เจียงเฉินดูหงุดหงิดและตบหัวตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ใช่ ดูเหมือนว่าความทรงจำของผมจะมีปัญหาจริงๆ ผมจำได้ว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้วแผนกก่อสร้างโทรมาหาผมและขอให้ผมไปเซ็นรับอาคาร! แต่ดูเหมือนว่าหน้าที่ของยามรักษาความปลอดภัยจะทำให้ผมลืมเรื่องนี้ไปหมดเลย”

หยางอี้เฉิงและเฉิงซีซวนตกตะลึง

ทนไม่ไหวแล้ว!

หยางอี้เฉิงพูดออกมาด้วยความโกรธ " ฉันขอพูดตรงนี้เลยนะเจียงเฉิน นายน่าจะมีปัญหากับความคิดของนายแล้วล่ะ นายไม่ได้ยินหรอกว่าฉันเป็นหนึ่งในคนที่รับผิดชอบโครงการนี้ แต่ในเมื่อนายคิดจะรักษาหน้าของตัวเองไม่ให้เสียหน้าต่อหน้าแฟนของนายด้วยการพูดเรื่องโกหก งั้นฉันก็จะเป็นคนฉีกหน้านายเอง! นายบอกว่านายคือเจ้าของอาคารกังเฉิงจงหวนสินะ? ดี! ฉันจะโทรหาเจ้านายของฉันเขาเป็นหัวหน้าแผนกก่อสร้าง! จะได้รู้กันไปเลยว่านายเป็นเจ้าของที่นั่นจริงหรือเปล่า?!”

เขาเยาะเย้ยออกมาและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาขู่

แต่ใครจะรู้~~

เจียงเฉินกลับแสดงสีหน้าดีใจออกมา “อย่างนั้นก็ดีเลย พอดีว่าหาหมายเลขโทรศัพท์ของคนดูแลการก่อสร้างไม่เจอ เอาล่ะโทรหาเจ้านายของนายได้แล้ว”

หยางอี้เฉิงโกรธมากขึ้นไปอีก

ให้ตายเถอะ~~

เป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัยแต่กล้าขนาดนั้นเลยหรอ?

ไร้ความสำนึกผิดชอบชั่วดี!

ได้!

งั้นฉันจะทำให้นายได้ตายอย่างน่าอนาถ!