ตอนที่ 395 : ยามรักษาความปลอดภัยคนนี้มีอะไรบางอย่างผิดปกติ?

ตอนที่ 395 : ยามรักษาความปลอดภัยคนนี้มีอะไรบางอย่างผิดปกติ?

แต่น่าเสียดายที่เทพธิดาทั้งสองนั้นจะไม่มีเวลาที่แยกจากกันเลยดังนั้นไม่ว่าผู้ชายคนไหนที่พยายามเข้าใกล้พวกเธอ ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาจบใหม่หรือว่าผู้บริหารที่เต็มไปด้วยความร่ำรวยหรือคนหนุ่มที่มีความสามารถพวกเขาก็ล้วนแล้วแต่ถูกปฏิบัติเหมือนกันทั้งหมด-พวกเขาถูกปฏิเสธ!

เฉินเค่อเฉียนยังพูดอีกว่าพวกเขาทั้งหมดล้วนแล้วแต่น่าเกลียดกันทั้งนั้น

ซึ่งสาเหตุที่เป็นแบบนั้นก็เพราะคนๆหนึ่งนั่นก็คือ

เจียงเฉิน!

ขณะที่พูดทันใดนั้นเฉินเค่อเฉียนก็เป็นฝูงชนอยู่ตรงหน้าทางเข้าลิฟต์เหมือนกับว่ากำลังมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น

“มีอะไรเกิดขึ้นกัน?”

มู่เฉิงเฉิงและเฉินเค่อเฉียนเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย

ผู้คนที่กำลังรับชมความสนุกเมื่อเห็นพวกเธอพวกเขาก็พากันเปิดทางให้แบบอัตโนมัติ

สาวสวยย่อมได้รับสิทธิพิเศษอยู่เสมอ!

โดยเฉพาะกับเหล่าผู้ชายจากบริษัทการเงินที่พยายามหาทางเข้าหาเทพธิดาทั้งสอง

“หือ? พี่ไป๋งั้นหรอ? มัน้กิดอะไรขึ้น?”

เฉินเค่อเฉียนนั้นเห็นพี่ไป๋ก่อน

เมื่อพี่ไป๋เห็นเทพธิดาทั้งสองเดินเข้ามาความรู้สึกขยะแขยงก็ปรากฏขึ้นมาบนแววตาของเธอ

สูดอากาศ!

ทั้งที่พวกเธอมีอายุน้อยกว่าฉันแต่พวกเธอกลับสวยกว่าแถมยังมีตำแหน่งสวยกว่า!

อิจฉา!

แม้ว่าเฉินเค่อเฉียนกับมู่เฉิงเฉิงจะเข้าทำงานได้ไม่นานแต่พวกเธอนั้นก็มีความสามารถที่สูงและทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพจนทั้งสองได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วและสุดท้ายก็แทรงหน้าเธอไปทั้งๆที่เธอนั้นทำงานอยู่ที่นี่มานานกว่า 10 ปี

และด้วยความที่เธอนั้นไม่ใช่คนดีอะไรดังนั้นเธอจึงพยายามคิดหาวิธีที่จะมาจัดการกับทั้งสองอยู่ตลอด

ฮึ่ม! งั้นฉันลากสองสาวนี่มาสู้กับเจ้ายามรักษาความปลอดภัยนี่ด้วยก็แล้วกัน!

ฉันต้องให้พวกเธอมาอยู่ข้างฉันให้ได้และให้พวกเธอพูดแทนฉัน!

สาวสวยทั้งสองคนนี้ต่างก็ได้รับความนิยมกันทั้งคู่

หากพวกเธอออกมายืนข้างฉันบรรดาผู้ชายที่อยู่รอบๆจะต้องคล้อยตามฉันแน่ๆ

เมื่อมีคนจำนวนมากพูดออกมาในทางเดียวกันมันก็จะมีพลังมากพอที่จะไม่ต้องสนเหตุผลอะไรทั้งนั้น!

ทุกวันนี้ความจริงยังต้องสนใจด้วยหรอ? ขอแค่คนที่มีเสียงดังมากพอก็ได้เป็นคนที่แข็งแกร่งแล้ว!

พี่สาวไป๋ดึงมู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนเข้ามาและเริ่มร้องไห้และเช็ดน้ำตาของตัวเองพร้อมกับพูดออกมาว่า “พวกเธอมาได้ทันเวลาพอดีเลย ดูสิยามรักษาความปลอดภัยคนนี้ไม่ยอมให้ฉันขึ้นไปชั้นบนทั้งๆที่ฉันทำงานที่นี่มาเป็นสิบปีแล้ว”

เธอไม่สนแล้วว่าอะไรถูกอะไรผิด เธอแต่งเรื่องขึ้นมาจากความว่างเปล่ากลับขาวให้เป็นดำและใส่ร้ายออกมาเต็มที่~~~

บลา บลา บลา~~~ (ต่อไปอีก 10,000 คำ)

หลังจากที่พี่ไป๋พูดจบเธอก็รู้สึกเหนื่อยจนแลบลิ้นออกมา

ให้ตายเถอะ

การแต่งเรื่องมันเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ?

แต่ถึงยังไงหากมันสำเร็จมันก็คุ้ม!

ฮ่าๆ

เธอพูดออกมา “เป็นยังไงบ้างล่ะพวกเธอเข้าใจรึยัง เห็นไหมว่าน้องชายคนนี้จะต้องเกลียดชังฉันเป็นพิเศษแน่ๆ เขาสมควรถูกไล่ออกไหมล่ะ?”

มู่เฉิงเฉิงและเฉินเค่อเฉียนเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าหน้าที่นักษาความปลอดภัยที่ถูกกล่าวหา

ตกตะลึง!

พระเจ้า!

ปรากฏว่าเป็นเจียงเฉิน?

เจียงเฉินกระพริบตาให้พวกเธอ

หญิงสาวทั้งสองคนกลืนความสงสัยและไม่ได้พูดอะไร

พี่ไป๋ยังคงพูดกระตุ้น “พวกเธอสองคนลองแสดงความคิดเห็นหน่อยสิว่าฉันพูดถูกรึเปล่า?”

เธอคิดว่า

มู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนนั้นจะต้องอยู่ข้างเธอแน่ๆ

แต่ใครจะคิด~~

มู่เฉิงเฉิงยังไม่ทันจะได้พูดอะไรแต่เฉินเค่อเฉียนก็ชิงพูดออกมา!

“พี่ไป๋! ฉันคิดว่าพี่กำลังสับสนว่าอะไรถูกอะไรผิดอยู่นะ ฉันว่าพี่กำลังสร้างเรื่องมาจากความว่าเปล่ามากกว่า! กลับขาวให้เป็นดำ! ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น!”

พี่ไป๋ที่ได้ยินเธอก็พยักหน้าโดยที่ไม่ทันได้คิด “ใช่ ใช่! ทุกคนได้ยินแล้วใช่ไหม พวกเราทุกคนเห็นตรงกันว่านายน่ะกำลังสับสนระหว่างสิ่งที่ถูกกับสิ่งที่ผิด สร้างเรื่องขึ้นมาจากความว่างเปล่ากลับขาวให้เป็นดำและพยายามใส่ร้าย~~”

“ป๊อป~~”

ทุกคนรอบตัวพากันหัวเราะออกมาเสียงดัง

“เธอนั่นแหละ!”

“อย่าไปมองคนอื่น มองตัวเองก่อน!”

“ฮ่าๆๆ ตลกเกินไปแล้ว!”

จู่ๆพี่สาวไป๋ก็กลับไปมองที่เฉินเค่อเฉียนด้วยความงุนงง “เสี่ยวเฉิน เธอกำลังพูดถึงฉัน?”

เฉินเค่อเฉียนพูดออกมาอย่างหยาบคาย “ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นใครอีกล่ะ? ในฐานะที่คุณเป็นผู้จัดการอาวุโสของแผนกทั่วไปของบริษัทคุณควรจะรู้กฎและทำตามกฏได้ดีไม่ใช่หรอ ต์แต่นี่คุณไม่เพียงแต่ละเมิดกฎเท่านั้นคุณยังดูถูกเหยียดหยามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่กำลังทำตามกฏของอาคาร ความเป็นมืออาชีพของคุณไปอยู่ไหนแล้ว? คุณกล้าดียังไงถึงกลับขาวให้เป็นดำใส่ร้ายคนอื่น? ศีลธรรมขั้นพื้นฐานของคุณหายไปไหน? คุณทำให้บริษัทของเราต้องอับอาย!”

“เธอ เธอ~~”

พี่สาวไป๋กระอักเลือดออกมาเต็มปาก!

ใครจะไปคิดว่าเฉินเค่อเฉียนจะไม่ลังเลเลยที่จะยืนอยู่ข้างยามรักษาความปลอดภัย!

ผู้คนที่กำลังดูอยู่ก็ตกตะลึงเช่นกัน!

อย่าบอกนะว่าเฉินเค่อเฉียนจะไปชอบยามรักษาความปลอดภัย?

เกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้?!

“เฉินเค่อเฉียนเธอกล้าดูถูกฉันงั้นหรอ?!”

พี่สาวไป๋ตัวสั่นด้วยความโกรธ!

ในเวลานี้เองมู่เฉิงเฉิงก็พูดออกมา

“พี่ไป๋ ในฐานะที่พี่เป็นพนักงานอาวุโสพี่ก็ควรที่จะทำตามกฏ น้องชายคนนี้กำลังทำสิ่งที่ถูกต้องหากพร่ต้องการใช้ตำแหน่งของพี่ในการข่มขู่เขานั่นหมายความว่าพี่กำลังทำในสิ่งที่ผิดดังนั้นพวกเราจะทำการรายงานการกระทำของพี่ต่อผู้บริหารระดับสูงของบริษัท!”

“เธอ?! แม้แต่เธอมู่เฉิงเฉิงก็อยู่ข้างเดียวกับเขาด้วยหรอ?!”

พี่ไป๋โดนอีกแล้ว!

ใบหน้าของเธอตอนนี้น่าเกลียดมาก

เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้

ปรากฏว่าตอนนี้สาวสวยทั้งสองคนกำลังโจมตีใส่เธอ!

มู่เฉิงเฉิงและเฉินเค่อเฉียนสาวสวยทั้งสองคนนี้เป็นเทพธิดาที่เป็นที่รู้จักและได้รับความสนใจจากเหล่าผ฿ชายในอาคารนี้เป็นอย่างมาก!

หลังจากที่พวกเธอแสดงท่าทีจริงจังแบบนั้นออกมาผู้คนที่อยู่รอบๆโดยเฉพาะพวกผู้ชายก็พากันอยู่ข้างพวกเธอทันที

“ใช่แล้ว!”

“ยัยแม่มดเฒ่า! เธอไม่ยอมทำตามกฏเองแถมยังจะข่มขู่ยามรักษาความปลอดภัยอีกหรอ? นิสัยของเธอมันจะแย่เกินไปแล้วนะ!”

“กล้าข่มขู่เทพธิดาของพวกเรางั้นหรอ? เธอกำลังมองหาความตายใช่ไหม?!”

“พวกเราทุกคนเป็นพยานได้คุณไม่ยอมเคารพกฏเอง!”

ฝูงชนพากันแสดงออกมาอย่างตื่นเต้น

หน้าของพี่ไป๋ซีด….

หัวหน้าโจวมองไปรอบๆเขาไม่รู้จะฟังใครดี

ในสถานการณ์แบบนี้ก็คงต้องเป็น......เจียงเฉิน!

หัวหน้าโจวไม่กลับหันกลับไปช่วยพี่สาวไป๋อีก

ในเวลานี้เองเสียงลิฟต์ก็ดังขึ้น

คนๆหนึ่งเดินออกมาจากลิฟต์

พี่สาวไป๋หันไปมอง

คนที่เดินออกมาจากลิฟต์ก็คือประธานของบริษัทลงทุนฝู่ต๋า!

ลู่เจี๋ย!

พี่ไป๋ราวกับว่าตัวเองนั้นได้รับชีวิตใหม่!

วะฮ่าๆๆๆๆ

พระเจ้าเข้าข้างฉันจริงๆด้วย!

เธอนั้นเคยทำงานกับลู่เจี๋ยตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในแผนกต้อนรับมาจนถึงวันนี้ที่เธอได้เป็นผู้จัดการอาวุโส

และลู่เจี๋ยนั้นก็ยังเคารพเธอมากแต่ด้วยทักษะความสามารถของพี่สาวไป๋มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอนั้นจะได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นผู้จัดการอาวุโส แต่ก็ด้วยความสัมพันธ์ที่ดีของเขากับพี่สาวไป๋และเนื่องจากเธอทำงานอย่างหนักเพื่อบริษัทมาหลายปีเขาก็เลยเลื่อนขั้นให้กับเธอ

บางทีอาจจะพูดได้ว่าผู้สนับสนุนของพี่สาวไป๋ก็คือลู่เจี๋ยคนนี้

“ประธานลู่!”

ราวกับว่าเธอนั้นได้เจอคนที่จะช่วยให้เธอรอด พี่สาวไป๋วิ่งเข้าไปคว้าแขนของลู่เจี๋ยทันที “ทำประธาน คุณต้องตัดสินใจเรื่องนี้ให้ฉันนะคะ ดูยามรักษาความปลอดภัยคนนี้สิเขารังแกฉัน แม้แต่มู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนและคนอื่นๆก็ยังพากันเข้าข้างคนนอก....”

แกล้งร้องไห้ออกมา

ลู่เจี๋ยขมวดคิ้ว “มันเกิดอะไรขึ้น?”

ก่อนที่มู่เฉิงเฉิงจะได้พูดอะไรลู่เจี๋ยก็หันมาเห็นเจียงเฉินก่อน

ลู่เจี๋ย “…..”

พี่สาวไป๋ บลา บลา บลา บลา บลา เล่าเรื่องที่เธอแต่งออกมาเพื่อใส่ร้ายเจียงเฉินอีกครั้ง

ในตอนนี้แม้แต่หัวหน้าโจวก็ยังรู้สึกประหม่ามากเช่นกัน

เพราะเขากลัวว่าคำสั่งของลู๋เจี๋ยจะทำให้ประธานใหญ่รู้สคกไม่พอใจซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลย

แต่ใครจะรู้~~~

หลังจากที่ได้ยินการรายงานของพี่สาวไป๋ ลู่เจี๋ยก็มองขึ้นไปบนเพดานและพูดออกมาว่า “พี่ไป๋ คุณอยู่ในบริษัทมากี่ปีแล้ว?”

“ฉันทำงานนี้มา 19 ปีแล้ว!”

พี่สาวไป๋พูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ

“แล้วเงินเดือนต่อปีของคุณเท่าไหร่แล้วล่ะ?”

“ตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการอาวุโสดังนั้นฉันจึงได้เงินเดือนมากกว่าหนึ่งล้านต่อปี!”

พี่สาวไป๋พูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ

“อย่างนั้นก็ดีนะ”

ลู่เจี๋ยพูดออกมา “พี่ไป๋ คุณอยู่กับผมมานานที่สุด ผมจึงเห็นคุณเป็นคนพิเศษที่สุด คุณคิดว่าผมดีกับคุณไหม?”

“ดีค่ะ” พี่สาวไป๋คิดว่าลู่เจี๋ยจะต้องพูดแทนเธออย่างแน่นอน เธอจึงพูดออกมาอย่างปลื้มใจ

แต่ใครจะรู้~~

ในวินาทีต่อมาลู่เจี๋ยก็เปลี่ยนสีหน้าตัวเองแบบ 180 องศา

“ในเมื่อคุณมีเงินเดือนต่อปีมากถึงหนึ่งล้าน แล้วผมก็ได้ตอบแทนบุญคุณที่คุณได้ทำเอาไว้ก่อนหน้านี้ไปนานแล้วดังนั้นเราก็จะไม่มีอะไรติดค้างกันอีก!”

ลู่เจี๋ยพูดออกมาอย่างเย็นชา “ตอนนี้คุณขึ้นไปข้างบนและเก็บของแล้วก็ออกมาจากบริษัทได้แล้ว!”

“อะไรนะ?”

พี่สาวไป๋ตกใจมากจนปากของเธออ้ากว้างจนกรามตกลงไปอยู่ที่พื้น

ดวงตาของหัวหน้าโจวแทบจะหลุดออกมา

คนที่อยู่รอบๆพากันตกต่ำหนึ่ง

“พระเจ้า~~ ไร้ความปราณีแบบนี้เลยหรอ?”

“ประธานคนนี้น่าทึ่งมาก”

“ไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว!”

“ฮ่าๆๆ ไม่ว่าใครจะคิดไม่ถึงว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้!”

“…..”

“ไม่! ทำประธาน! คุณทำแบบนี้ไม่ได้!”

พี่สาวไป๋กระโดขึ้นและคว้าแขนของลู่เจี๋ยและพูดขอร้องออกมา “ประธานลู่ อย่าล้อเล่นกันแบบนี้สิคะ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ ฉันแค่พูดกับยามรักษาความปลอดภัยตัวนี้ไปไม่กี่คำเอง”

“ไม่กี่คำงั้นหรอ?”

ใบหน้าของลู่เจี๋ยเต็มไปด้วยความมืดมนก่อนจะตะโกนออกมา “ถ้ามันแค่ไม่กี่คำจริงผมก็คงไม่ว่าอะไรเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ผมเห็นมันก็ชัดเจนแล้วว่าคุณกำลังสับสนว่าอะไรถูกอะไรผิด แต่งเรื่องขึ้นมาจากความว่างเปล่ากลับดำให้เป็นขาวและใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น!”

พอคนรอบข้างได้ยินก็พากันหัวเราะออกมา~~

คำพูดนี้มันเหมือนกับสองเทพธิดาเมื่อกี้เลยไม่ใช่เหรอ?

ดูเหมือนว่าทุกคนจะเข้าใจนิสัยของพี่ไป๋คนนี้ดีนะ!

พี่ไป๋ “….”

อยากตาย!

ลู่เจี๋ยมองไปที่เจียงเฉินและพูดชมออกมา

“ฟังน่ะ ทุกคนคงจะเห็นแล้วว่ายามรักษาความปลอดภัยคนนี้ซื่อตรงแค่ไหน นี่คือพรสวรรค์ที่เราต้องการในฐานะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่จะคอยดูแลพวกเราคนแบบนี้แหละมีคุณสมบัติมากที่สุด (ยกย่องเจียงเฉินต่อไปอีก 10,000 คำ)”

หัวหน้าโจวที่ฟังการชมเชยเจียงเฉินของลู่เจี๋ยก็ยังรู้สึกราวกับว่าตัวเองถูกชมไปด้วย

เช็ดเหงื่อ

ให้ตายเถอะ!

ผู้หญิงคนนี้ทำให้ฉันแทบบ้า

เพราะตอนนั้นฉันต่อว่าเจียงเฉินไปตอนนี้มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง?

ในตอนนี้ลู่เจี๋ยเอาแต่ยกย่องเจียงเฉินในขณะเดียวกันก็พูดต่อว่าพี่สาวไป๋

ในที่สุดพี่สาวไป๋ก็เริ่มควบคุมอารมณ์ได้

“ท่านประธานฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้ว่าฉันคิดผิดได้โปรดให้โอกาสกับฉันอีกสักครั้ง อย่าไล่ฉันออกเลยนะคะ”

“ไปได้แล้ว! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”

ลู่เจี๋ยตะโกนออกมา “หลังจากที่เธอได้ทำร้ายคุณเจียง......เอ่อ.....ยามรักษาความปลอดภัยคนนี้เธอยังคิดจะทำงานที่นี่ต่อไปงั้นเหรอ? มันเป็นไปไม่ได้!”

พี่สาวไป๋ตกตะลึง

ยามรักษาความปลอดภัยคนนี้มีอะไรบางอย่างผิดปกติ?

ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใครกัน?

ไม่สนแล้ว!

เธอเข้าไปคุกเข่าอยู่ต่อหน้าเจียงเฉิน!

เจียงเฉิน “???”

อะไรกัน?

เมื่อกี้ยังเยอะยิ่งอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?

ทำไมจู่ๆถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

พี่สาวไป๋กอดต้นขาของเจียงเฉินและร้องไห้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ได้โปรดเมตตาฉันด้วย! ฉันไม่กล้าโอ้อวดอีกแล้วหนุ่มหล่อ ได้โปรดช่วยพูดให้ประธานของฉันยกโทษให้ฉันด้วยให้โอกาศกับฉันนะ”

เจียงเฉินที่ถูกเธอกอดต้นขาเอาไว้เขาก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เมื่อกี้ยังคิดว่าตัวเองเป็นราชาอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?

ทำไมขี้ขลาดเร็วขนาดนี้ล่ะ?

คุกเข่า? กอดขาเอาไว้?

แล้วความเย่อหยิ่งเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ?

ในที่สุดพี่สาวไป๋ก็ถูกลากตัวออกไปด้วยคำสั่งของลู่เจี๋ย

เศร้า!

งานหาย!

น่าสงสาร!

......

หลังจากนั้นลู่เจี๋ยก็พูดขอโทษเจียงเฉินและเจียงเฉินก็โบกมือแบบไม่ได้ใส่ใจ

ในเวลานี้เองมู่เฉิงเฉิงก็พูดออกมา “เจียงเฉิน นายมาทำงานที่นี่แต่เมื่อไหร่? ทำไมตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วนายถึงไม่กลับมาหาฉันเลย?”

เจียงเฉิน “……”

เฉินเค่อเฉียนก็พูดออกมา “ทำไมเมื่อวานอยู่ๆก็หายไปล่ะ?”

เจียงเฉิน "→_→!"

หลังจากที่มู่เฉิงเฉิงและเฉินเค่อเฉียนพูดจบ พวกเธอก็ตระหนักอะไรขึ้นมาได้!

พระเจ้า!

เมื่อกี้พวกเราเพิ่งคุยเรื่องของเจียงเฉินไปไม่ใช่หรอ? คนหนึ่งก็บอก “ช่วงหลังไม่ได้เจอเจียงเฉินเลย” คนหนึ่งก็บอก “ฉันไม่เจอเขามานานแล้ว….”

ผลลัพธ์

เฉินเค่อเฉียนถามออกมา “เธอเจอเขาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วหรอ?”

มู่เฉิงเฉิงถามกลับ “เมื่อวานเธอเจอเขาเหรอ?”

ในเวลานี้เองเจียงเฉินก็รีบแอบหนีไป~~

แค่กๆ

เจียงเฉินไอก่อนจะพูดออกมา : ขอบอกไว้ก่อนเลยใครมีแฟนหลายคนพยายามเลี่ยงคนแบบนี้ให้ดีไม่งั้นได้ลำบากแน่!