ตอนที่ 375 : น้องสาวคนนี้น่ารัก~

ตอนที่ 375 : น้องสาวคนนี้น่ารัก~

วันรุ่งขึ้นเจียงเฉินก็ไปทำธุระต่อ

ในตอนเย็น เจียงเฉินก็ได้รับธุระให้พาสุนัขไปเดินเล่น หลังจากที่เดินมาได้ครึ่งทางทันใดนั้นเขาก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังทะเลาะกันอยู่ที่ข้างถนน

และเจียงเฉินก็พบว่าหญิงสาวนั้นสวยไม่น้อยเลย แต่ถ้าหากตัดสินจากความรู้สึกส่วนตัวของเจียงเฉินแล้วอย่างน้อยก็คงต้องมีถึง 90 คะแนน!

หญิงสาว “ต่อไปนี้อย่ามากวนฉันอีก พวกเราสองคนไม่เหมาะสมกัน!”

ชายหนุ่ม “เสี่ยวหราน ผมชอบคุณจริงๆนะ”

หญิงสาว “มีคนที่ชอบฉันมากมายแต่ฉันไม่ได้ชอบนาย!”

ชายหนุ่ม “เป็นแฟนกับผมได้ไหมผมสาบานว่าจะดีกับคุณตลอดไป!”

หญิงสาว “ดีกับฉันตลอดไปงั้นหรอ? อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่านายต้องการเงินจากครอบครัวของฉัน น่าขยะแขยง.....ไปได้แล้ว!”

ชายหนุ่ม “มาคุยกันตรงนี้มันน่าอายนะ เรากลับเข้าไปแล้วค่อยคุยกันดีกว่า”

หญิงสาวโกรธมาก “ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว!”

เจียงเฉินทนไม่ไหวอีกต่อไปเขาเดินเข้าไปและผลักชายหนุ่มคนนั้นออกทันที

เจียงเฉิน “ฉันขอพูดอะไรหน่อยนะ ช่วยทำตัวให้สมกับเป็นสุภาพบุรุษหน่อยการทำกับผู้หญิงแบบนี้มันไม่ดีหรอกนะ”

ชายหนุ่มจ้องไปที่เจียงเฉิน “แกทำอะไรของแก? ฉันกับแฟนทะเลาะกันอยู่!”

เจียงเฉิน “แฟนกันหรอ? ทำไมฉันถึงไม่คิดแบบนั้นล่ะ?”

ชายหนุ่มโกรธ “อะไรนะ! แกมาเดินหาที่สูบบุหรี่อยู่หรือยังไง?”

เจียงเฉินที่ถูกตะโกนใส่ก็พับแขนเสื้อเตรียมต่อสู้ทันที

โดยความสูงของเจียงเฉินที่มากกว่าชายหนุ่มมันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย

ชายหนุ่มพูดออกมา “แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? แกกล้างั้นหรอ?”

เจียงเฉินดูถูกออกมา “ฉันต้องสนด้วยเหรอว่าเป็นใคร?”

“แกไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นใคร? แต่แกกลับกล้ามายั่วโมโหชั้นเนี่ยนะทั้งที่แกก็เป็นแค่คนทำธุระ!” ชายหนุ่มมองไปที่ชุดคนทำธุระของเจียงเฉินและอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยออกมา

ก็แค่ขยะ!

พวกชั้นต่ำ!

เจียงเฉินตบไปที่อกของตัวเอง “งั้นหรอ? งั้นก็เข้ามาสิ ถ้านายมีความสามารถมากพอ!”

ชายหนุ่มที่ได้ยินก็รู้ตัวดีว่าตัวเองนั้นอ่อนแอกว่า ใบหน้าของเขาแข็งทื่อและในที่สุดเขาก็ยอมถอยออกไปและพูดว่า

“ฮึ่ม! ไอ้เวรอย่าให้เจออีกทีแล้วกัน!”

หลังจากที่เขาพูดคำหยาบออกมาเขาก็เดินหันหลังและจากไปทันที

เจียงเฉินหัวเราะออกมาอย่างดูถูก

ฮึ่ม! ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายหรือแม้แต่น้อย!

“คุณโอเคไหมครับ?”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“ขอบคุณมากนะคะ”

“ในเมื่อคุณไม่เป็นไรก็กลับเข้าบ้านของคุณเถอะครับ”

เจียงเฉินหันหลังกลับและเดินจากไป

“อ๊ะ~~ เดี๋ยวก่อนค่ะ” หวงเสี่ยวหรานหยุดเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว

เจียงเฉินหันหน้ากลับไป “มีอะไรหรอครับ?”

“เอ่อ.... ฉันอยากจะขอบคุณสำหรับเรื่องในวันนี้ค่ะ ถ้าเกิดว่าพี่ชายพอมีเวลาว่างช่วยไปทานอาหารกับฉันหน่อยได้ไหมคะ?”

“ช่างมันเถอะครับผมต้องไปทำธุระต่อ ผมเพิ่งจะรับออเดอร์มาด้วย”

“เอ่อ ก็ได้ค่ะงั้นคุณช่วยทิ้งวีแชทให้กับฉันหน่อยได้ไหมคะ เผื่อว่ามีโอกาศฉันจะได้เชิญคุณใหม่ แล้วก็ฉันชื่อว่า หวงเสี่ยวหรานหรือจะเรียกฉันว่าเสี่ยวหรานก็ได้ค่ะ”

“ผมชื่อเจียงเฉินครับ”

หลังจากนั้นเสี่ยวหรานก็ได้แอดวีแชทกับเจียงเฉิน

ความจริงแล้วเจียงเฉินนั้นไม่ได้ต้องการที่จะแอดวีแชทกับเธอเลย แต่หญิงสาวนั้นกลับมีความกระตือรือร้นมาก

จนสุดท้ายเจียงเฉินก็ไม่สามารถหักใจปฏิเสธได้

......

ในตอนแรกเจคชั่นจะคิดว่าเรื่องนี้ก็คงจะผ่านไปแล้ว

แต่จู่ๆตอนเวลาสองทุ่มตรงก็มีวีแชทจากหญิงสาวคนนั้นโทรเข้ามาหาเขา

เจียงเฉินรับสาย

“พี่นอนรึยังคะ?”

“ผมยังไม่ได้นอนครับมีอะไรหรือเปล่า?”

“ตอนนี้ฉันทะเลาะกับครอบครัวก็เลยแอบหนีออกมาค่ะ”

“คุณหนีออกมางั้นเหรอ? ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”

“ฉันอยู่บนถนนเหรินหมินค่ะ”

“คุณอยู่คนเดียว?”

“ใช่ค่ะ อยู่คนเดียวค่ะ!”

“พระเจ้านี่มันสองทุ่มแล้วนะ ผู้หญิงแบบคุณการที่ออกมาอยู่ข้างนอกคนเดียวมันอันตรายมากนะ”

“ฉัน..…แต่..... ฉันยังไม่กลับไป”

เจียงเฉินคิดอยู่สักพักและการที่เขาปล่อยให้ผู้หญิงอยู่ข้างนอกคนเดียวมันอันตรายและที่สำคัญเขานั้นก็รู้สึกดีก็ผู้หญิงคนนี้อยู่เล็กน้อย

“โอเคครับตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนส่งตำแหน่งใหม่ผมเลยเดี๋ยวผมจะรีบไปหา”

“ฉันอยู่ที่หน้าธนาคารหน้าธนาคารอุตสาหกรรมและการเกษตรบนถถนเหรินหมินค่ะ” เสี่ยวหรานพูดออกมา

เจียงเฉินรีบขับรถออกไปกลางดึกทันทีและในไม่ช้าเขาก็มาถึงพิกัดที่เธอส่งมาให้

จอดรถ

หลังจากที่เดินค้นหาอยู่สักพัก เจียงเฉินก็พบกับชายหนุ่มสองคนและเสี่ยวหรานกำลังยืนเถียงกันอยู่ใต้ต้นไม้ที่ห่างออกไปไม่ไกล

“นี่มันตอนกลางคืนแล้วนะมันอันตรายมากนะ”

“ไม่ยังไงฉันก็ไม่ไป!”

“แล้วพวกเราต้องทำยังไงเธอถึงจะยอมกลับไป?”

“ยังไงฉันก็ไม่กลับ!”

“ให้ตายเถอะ เธอรู้หรือเปล่าว่าข้างนอกที่เป็นอันตรายแค่ไหนโดยเฉพาะกับสาวสวยแบบเธอ!”

“ฉันจะไปไหนก็ได้ยังไงฉันก็ไม่กลับ!”

เจียงเฉิน “…..”

นี่เธอพยายามล่อลวงฉันออกมาหรอ? ไม่สิเธอดูไม่เหมือนคนที่จะทำอะไรแบบนั้น!

“โอเค โอเค ไม่กลับก็ไม่กลับแล้วเธอหิวไหมฉันจะได้พาไปทานอาหาร”

“ฉันไม่หิวฉันอิ่มแล้ว!” เสี่ยวหรานตอบออกมาพร้อมกับทำหน้าบึ้ง

และในเวลานี้เอง.....

ชายหนุ่มทั้งสองคนก็สังเกตเห็นเจียงเฉินพวกเขาเดินเข้ามาหาเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว

“แกคือเด็กทำธุระคนนั้นสินะ?”

“ปล่อยเธอไปแล้วอย่ามายุ่งกับเธออีกไม่อย่างนั้นทุกครั้งที่ฉันเจอแก แกจะได้เจอดีแน่!”

เขามองไปที่เจียงเฉินอย่างไม่เป็นมิตร

ใบหน้าของเจียงเฉินเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที “พวกนายเป็นใคร?”

ชายร่างทรงพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชาก่อนจะพูดออกมาอย่างดูถูก “ไม่สำคัญหรอกว่าเราเป็นใคร แกไม่มีคุณสมบัติมายืนอยู่ต่อหน้าพี่สะใภ้ใหญ่อของพวกเรา!”

ฉันพลาดอะไรไป?

เจียงเฉินหันไปมองที่เสี่ยวหรานด้วยความประหลาดใจ “สองคนนี้เป็นบอดี้การ์ดของเธอหรือเปล่า?”

เสี่ยวหรานรีบอธิบายออกมาอย่างรวดเร็ว “พี่ชายพวกเขาไม่ใช่บอดี้การ์ดของฉัน แต่เป็นน้องชายของผู้ชายที่ไล่ตามฉันเมื่อวานนี้!”

“โอ้อย่างนี้นี่เอง~~~” เจียงเฉินเข้าใจทุกอย่างได้ในทันที

เสี่ยวหรานจ้องมองไปที่ทั้งสอง พร้อมกับปล่อยกลิ่นอายที่แตกต่างออกไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง-----

น่าเกรงขาม!

“ฉันจะบอกอะไรให้ก็แล้วกัน ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินมาว่าพวกนายเพิ่งจะได้ลืมตาอ้าปากกันหลังจากที่นำบริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ได้แต่ถ้าพวกนายกล้าแตะต้องเขาก็รอดูผลที่จะตามมาก็แล้วกัน!”

เธอนั้นคิดว่าเจียงเฉินนั้นเป็นเพียงแค่คนทำธุระจริงๆดังนั้นเธอจึงรีบออกตัวปกป้องเจียงเฉิน

ทั้งสองตกใจมาก “พวกเราไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ”

เสี่ยวหรานพูดออกมาอย่างเย็นชา “ฉันให้เวลาพวกนายห้าวินาทีในการหายตัวออกไปจากสายตาของฉัน!”

ทั้งสองคนตกใจมากและรีบวิ่งหนีไปทันที

มุมปากของเจียงเฉินกระตุกก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งข้อความถึงบอดี้การ์ดของตัวเอง

“จัดการกับทั้งสองคนและสั่งสอนบทเรียนให้พวกเขา!”

“รับทราบครับเจ้านาย!”

…….

ห้านาทีต่อมาในซอยเล็กๆแห่งหนึ่ง

ชายทั้งสองคนที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและหยิ่งยะโสก็ถูกบอดี้การ์ดของเจียงเฉินสั่งสอน

ทั้งสองคนนอนอยู่บนพื้น

น่าสงสาร~

จมูกเปลี่ยนเป็นสีม่วงใบหน้าก็บวมเป่ง~

จมูกเต็มไปด้วยเลือดกำเดาที่ไหลออกมา~

ทั้งสองคนขอร้องอ้อนวอนออกมา “พี่ใหญ่พวกเราเดินมาผิดทางงั้นหรอ?”

บอดี้การ์ดของเจียงเฉิน “พวกนายรู้ใช่มั้ยว่ากลับไปจะต้องพูดอะไร?”

ชายทั้งสองคนพูดออกมา “ผมรู้ๆ พวกเราสะดุดล้ม~~”

.....

ทางด้านของเจียงเฉิง

“พี่ชายสบายดีใช่ไหม เอ่อขอโทษจริงๆนะคะ ที่โทรหาตอนกลางดึก”

“ไม่เป็นไรหรอกไม่เป็นไร”

เจียงเฉินรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความผิดของหญิงสาวและเขาก็ไม่ได้ใส่ใจและยิ่งไปกว่านั้นเจียงเฉินก็รู้สึกอบอุ่นเล็กน้อยกับการที่เธอนั้นเรียกเค้าว่าพี่ชายเพราะเขานั้นไม่มีน้องสาว

บางทีผู้ชายทุกคนอาจมีความคิดที่เหมือนกันก็คือการที่มีน้องสาว และยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ‘น้องสาว’ ที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นสาวสวยคนหนึ่ง

เจียงเฉิน “แล้วคืนนี้จะไปไหนต่อล่ะ จะให้ฉันหาโรงแรมให้มั้ย?”

หวงเสี่ยวหรานยิ้มและพูดออกมาว่า “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันจะขอให้ลุงมารับฉันกลับ”

เจียงเฉินพยักหน้า “เอาอย่างนั้นก็ได้”

หลังจากผ่านไป 20 นาทีก็มีรถมาเซราติมาจอดอยู่ข้างถนน

“เสี่ยวหราน ทางนี้!”

เสี่ยวหรานพูดกับเจียงเฉินว่า “พี่ชายคนที่มารับฉันมาแล้ว”

“โอเค” เจียงเฉินกับเสี่ยวหรานเดินไปริมถนนเเละก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งออกมาจากรถ

รูปลักษณ์ของชายหนุ่มคนดีไม่ได้แย่เลยด้วยชุดเสื้อผ้าแบรนด์เนมรถสปอร์ตและนาฬิกาหรูแถมกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดูแย่กว่าเถียงเชิดเล็กน้อย

“อ๊ะ พี่ชายทำไมถึงเป็นพี่ล่ะแล้วลุงเฉินไปไหน?”

“พอดีพ่อเขาติดธุระอยู่ ก็เลยให้ฉันมาแทน”

ชายหนุ่มมองไปที่เจียงเฉินพร้อมกับขมวดคิ้ว “เสี่ยวหรานนี่ใครกัน?”

“คนนี้คือพี่ชายของฉัน”

“แล้วจะให้ฉันเรียกเขาว่าอะไรล่ะ?”

“ฉันเรียกเขาว่าพี่ก็ต้องเรียกพี่เหมือนฉันสิ”

ชายหนุ่มดูเหมือนจะไม่พอใจเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเขาเพียงจ้องไปที่เจียงเฉินที่ยังอยู่ในชุดคนทำธุระ

เสี่ยวหรานโบกมือให้กับเจียงเฉิน “พี่ชาย ฉันไปก่อนนะ”

“โอเค นั้งรถระวังๆล่ะ”

ในเวลานี้เองเสี่ยวหรานก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเจียงเฉินมาและทำอะไรบางอย่าง

“มีอะไรงั้นเหรอ?”

“ไม่มีอะไรค่ะ ฉันแค่ส่งอั่งเปาให้”

เจียงเฉินหยิบขึ้นมาดู

พระเจ้า!

มีการโอนเข้า 5 ครั้งครั้งละ 20,000!

เท่ากับว่ามียอดโอนเข้ามาทั้งหมด 100,000 หยวน!

“เสี่ยวหราน นี่หมายความว่ายังไงกัน?”

“เอ่อ ถือว่าเป็นค่าจ้างทำธุระก็แล้วกันค่ะ”

“ไม่ต้องก็ได้” เจียงเฉินพยายามปฏิเสธ

“อ๊ะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว!”

เสี่ยวหรานรีบวิ่งหนีเข้าไปในรถก่อนที่รถจะออกตัวไปอย่างรวดเร็ว

เจียงเฉินมองไปที่ยอดโอน 100,000 ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้

อย่างไรก็ตามนิสัยของเสี่ยวหรานคนนี้ค่อนข้างดีเลย เพราะเธอนั้นคิดว่าคืนนี้การที่เขาออกมาตามคำขอของเธอถือว่าเป็นการทำธุระและเธอก็ให้เงินกับเขามากมาย จียงฉันก็เลยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า ‘น้องสาวคนนี้ไม่เลวเลย’

มันไม่ใช่ความรู้สึกที่แย่เลย

หลังจากที่กลับมาถึงบ้านได้ไม่นานเสี่ยวหรานก็ส่งข้อความมา

“พี่ชายกลับถึงบ้านหรือยัง?”

“กลับถึงแล้วแล้วเธอล่ะ?”

ทั้งสองคุยกันก่อนที่จะบอกราตรีสวัสดิ์กัน