บทที่ 27 ขุมกำลังที่รายล้อม

บทที่ 27 ขุมกำลังที่รายล้อม

อาคารสองชั้น, โถงหลัก.

คราบเลือดถูกทำความสะอาดไปหมดแล้ว และโต๊ะเก้าอี้ที่พังเสียหายก็ถูกแทนที่ด้วยของใหม่

ตรงกลางโถงมีโต๊ะยาวที่ทำจากแผ่นไม้หนาหลายแผ่นตั้งอยู่ บนโต๊ะปูด้วยแผนที่หนังสัตว์ที่ดูหยาบไปบ้างแต่มีรอยทำเครื่องหมายไว้อย่างชัดเจน

หลินเฟิงนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ สวมเกราะหนังสีเขียว และมีหอกไฟลามทุ่งพิงอยู่ใกล้มือ

หลังจากพักผ่อนมาหนึ่งคืน บาดแผลที่ไหล่ซ้ายของเขาก็หายไปเกือบหมดด้วยการดูแลอย่างใส่ใจของลุงอู๋และพลังการฟื้นฟูอันทรงพลังของเขาเอง เหลือเพียงแค่อาการปวดตึบๆ จางๆ เท่านั้น

จ้าวหู่, เถี่ยตุน, เจี้ยนเหยียน, อสรพิษเงา, ลุงอู๋, และอาหวังที่เพิ่งเข้าร่วม นั่งล้อมรอบทั้งสองฝั่งของโต๊ะยาว

"มากันครบแล้วนะ" จ้าวหู่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นรองหัวหน้าโดยพฤตินัย เป็นคนแรกที่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "หลินเฟิง ตามคำสั่งของนายเมื่อคืน ตอนนี้ค่ายถูกจัดระเบียบเบื้องต้นเรียบร้อยแล้ว"

"เมื่อคืนมีการเปลี่ยนกะยามสองครั้งโดยไม่มีเหตุผิดปกติอะไร ลุงอู๋ได้ตรวจนับและลงบันทึกเสบียง อาวุธ และสมุนไพรในคลังไว้หมดแล้ว"

หลินเฟิงพยักหน้า สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่แผนที่บนโต๊ะ "พี่ใหญ่จ้าว เล่าสถานการณ์รอบๆ ตัวเราให้ฟังก่อนสิครับ"

จ้าวหู่สูดหายใจเข้าลึกๆ และชี้นิ้วไปที่กึ่งกลางแผนที่จุดที่มีสัญลักษณ์สามเหลี่ยมวาดด้วยถ่านพร้อมกับเขียนกำกับไว้ข้างๆ ว่า "ค่ายลมดำ"

"ที่ของพวกเรา พูดให้ฟังดูดีหน่อยก็คือค่ายนั่นแหละ แต่พูดกันตรงๆ มันก็แค่ซอกมุมให้เราพอจะหลบพักหายใจได้เท่านั้นแหละ"

น้ำเสียงของจ้าวหู่แฝงไปด้วยความสมเพชตัวเองและความตึงเครียด "ทางทิศตะวันออกคือแม่น้ำสายนี้"

นิ้วของเขาเลื่อนไปทางทิศตะวันออก ลากไปตามเส้นสีน้ำเงินที่คดเคี้ยว "นี่คือแม่น้ำที่อยู่ติดกับค่ายเรา เรียกว่า 'แม่น้ำน้ำดำ' ไหลลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้"

"ล่องลงไปตามแม่น้ำประมาณสิบไมล์ คือขุมกำลังที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้รังหมาป่าดำ"

เมื่อเอ่ยชื่อนี้ สีหน้าของทุกคนในที่นั้นก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

"รังหมาป่าดำมีหัวหน้าสามคน" จ้าวหู่พูดด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง "บอสใหญ่ 'หมาป่าตาเดียว' เป็นนักรบเลเวล 10 ว่ากันว่าแข็งแกร่งเอาเรื่องเลยล่ะ"

"บอสรอง 'มือโลหิต' เป็นนักฆ่าเลเวล 10 เหี้ยมโหดและเลือดเย็นมาก"

"บอสสาม 'หมาใน' ก็เลเวล 10 เหมือนกัน ค่าสถานะจะเน้นไปที่ความว่องไวและความอึด รับมือยากมากทีเดียว"

"ลูกน้องใต้บังคับบัญชาก็มีระดับแกนนำเลเวล 9 หกคน เลเวล 8 อีกเป็นสิบ และสมุน NPC อีกไม่ต่ำกว่าร้อยคน ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ตื่นรู้ส่วนใหญ่ที่นั่นก็ล้วนแต่เป็นผู้ลี้ภัยสายเลือดเย็นที่มีพลังต่อสู้ดุดันทั้งนั้น"

เถี่ยตุนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "เลเวล 10 ตั้งสามคน? แล้วก็มียอดฝีมืออีกเพียบเลยเนี่ยนะ?"

"นี่มัน... ต่อให้พวกเรารวมตัวกันทั้งหมด ก็ยังไม่พอให้พวกมันเคี้ยวเล่นเลยด้วยซ้ำ!"

จ้าวหู่พยักหน้า "นั่นยังไม่ใช่ส่วนที่รับมือยากที่สุดหรอกนะ ปัญหาคือรังหมาป่าดำมันไม่ใช่แค่รังโจรธรรมดานี่สิ"

"มันตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มปากแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของแม่น้ำน้ำดำ ดินตรงนั้นปลูกพืชผลได้ และพวกมันก็มีแปลงเพาะปลูกเป็นของตัวเองด้วย"

"นอกจากนั้น พวกมันยังมีระบบช่างฝีมือที่ครบครันโรงตีเหล็กมีช่างระดับมาสเตอร์สองคนที่สามารถตีอุปกรณ์ระดับสีขาวได้ และอีกหนึ่งคนที่สามารถตีระดับสีเขียวได้ ร้านตัดเสื้อก็มีช่างที่สามารถทำชุดเกราะผ้าและเกราะหนังระดับสีเขียวได้ มีโรงงานแปรรูปไม้ และยังมีแม้กระทั่งโรงเตี๊ยมเล็กๆ ด้วย"

"ที่สำคัญที่สุดคือ พวกมันได้ตั้ง 'ตลาดซื้อขาย' ขึ้นมาอย่างเป็นทางการที่นั่น"

"ตลาดเหรอ?" หลินเฟิงเลิกคิ้ว

"ใช่ครับ" อาหวังเป็นคนตอบ เห็นได้ชัดว่าเขาคุ้นเคยกับสถานที่นั้นมากกว่า "ค่ายลมดำของเรา แล้วก็ค่ายเซียวเหยา กับหมู่บ้านจู้อี้ ที่อยู่ปลายน้ำลงไปอีก"

"เวลาที่เรามีหนังสัตว์ที่ล่ามาได้เหลือ หรือรวบรวมสมุนไพรกับแร่มาได้ หรือเวลาที่เราอยากจะเอาไปแลกเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์ ยา หรืออาหารที่ดีกว่า เราทุกคนล้วนต้องไปซื้อขายกันที่ตลาดของรังหมาป่าดำทั้งนั้นแหละครับ"

"พวกมันจะหักส่วนแบ่งไป แต่พวกมันก็จะจัดหาสถานที่และให้ความคุ้มครอง อย่างน้อยๆ ก็ห้ามใช้กำลังข้างในตลาดเด็ดขาด"

"พวกมันหักส่วนแบ่งเท่าไหร่ล่ะครับ?" หลินเฟิงถาม

"ขึ้นอยู่กับของครับ" อาหวังตอบ "สำหรับวัตถุดิบธรรมดา พวกมันจะหักสิบเปอร์เซ็นต์ แต่สำหรับของดีๆ อย่างพวกคริสตัลพลังงาน สมุนไพรหายาก หรือวัตถุดิบมอนสเตอร์ที่สมบูรณ์สูง พวกมันจะหักยี่สิบ หรือถึงขั้นสามสิบเปอร์เซ็นต์เลย"

"แต่พวกมันก็มีของที่เราต้องการอย่างมากอยู่จริงๆ นั่นแหละชุดเกราะ ยาที่ปรุงเสร็จแล้ว เกลือ แล้วก็อาวุธ"

จ้าวหู่เสริมขึ้นมา "คนของรังหมาป่าดำส่วนใหญ่เป็นพวกที่หนีตายมา พวกมันเหี้ยมโหดมาก และกฎของพวกมันก็เข้มงวดสุดๆ"

"พวกมันยึดพื้นที่ล่าสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในหนองน้ำฝั่งตะวันออกไป ค่ายลมดำของเราเมื่อก่อนเลยทำได้แค่เก็บเศษเนื้ออยู่แถวๆ มุมตะวันออกเฉียงเหนือนี่แหละ"

"สถานการณ์ของค่ายเซียวเหยากับหมู่บ้านจู้อี้ก็คล้ายๆ กัน"

"ค่ายเซียวเหยาอยู่ปลายน้ำห่างจากรังหมาป่าดำลงไปสิบไมล์ ใกล้กับทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหนองน้ำ หัวหน้าของพวกมันชื่อว่า 'กว๋อซานเฟิง' เลเวล 10 เดิมทีเป็นหัวขโมยระดับปรมาจารย์ที่ทำงานคนเดียว ลูกน้องส่วนใหญ่เป็นพวกนอกกฎหมาย แต่ก็มีผู้ลี้ภัยบางส่วนที่หนีมาหลังจากดินแดนถูกทำลายด้วยเหมือนกัน เป็นการรวมตัวที่ค่อนข้างซับซ้อนน่ะ"

"ห่างจากรังหมาป่าดำลงไปปลายน้ำสิบห้าไมล์คือหมู่บ้านจู้อี้ หัวหน้าของพวกมันคือ 'อินทรีทะลวงเมฆ' เลเวล 10 เหมือนกัน ว่ากันว่าฝีมือยิงธนูของเจ้านี่สุดยอดมาก"

"คนในหมู่บ้านนั้นค่อนข้างจะมีระเบียบกว่า พวกเขาหลายคนหนีมาพร้อมกับครอบครัว พลังการต่อสู้ของพวกเขาอาจจะอ่อนแอกว่า แต่พวกเขามีความสามัคคีกันมากกว่า"

"พูดง่ายๆ ก็คือ ลมดำ, เซียวเหยา, และจู้อี้ ทั้งสามค่ายมีขุมกำลังพอๆ กัน และล้วนแต่ถูกรังหมาป่าดำกดขี่อยู่สินะครับ?" หลินเฟิงสรุป

"แม่นแล้ว" จ้าวหู่ยืนยัน "รังหมาป่าดำต้องการให้พวกเราอยู่รอบนอกเพื่อคอยเป็นกันชนรับมือกับภัยคุกคามจากพื้นที่รกร้างและป่าหิน"

"พวกมันยังต้องการให้เราหาหนังสัตว์และวัตถุดิบไปส่งด้วย เพราะงั้นมันเลยไม่ฆ่าล้างบางพวกเรา แต่การขูดรีดของพวกมันก็ไม่เคยหยุดหรอก"

"ถ้าหากพวกมันเห็นว่าพวกเราเริ่มแข็งแกร่งขึ้น หรือบังเอิญไปเจอจุดทรัพยากรมีค่าเข้า พวกมันก็จะเข้ามายึดครองหรือทำลายเราทิ้งทันทีแน่"

ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งโถง ความโหดร้ายของความเป็นจริงนั้นเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการไว้มาก

พวกเขาเคยคิดว่าแค่จัดการบอสหัวล้านได้ก็จะได้พักหายใจแล้ว แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าขุมกำลังยักษ์ใหญ่อย่างรังหมาป่าดำจะคอยแผ่เงาทะมึนอยู่เหนือหัวพวกเขา

"ตำแหน่งที่ตั้งของรังหมาป่าดำ..." สายตาของหลินเฟิงกลับไปจดจ่อที่แผนที่อีกครั้ง ตรงจุดที่เป็นสัญลักษณ์หัวหมาป่าซึ่งเป็นตัวแทนของรังหมาป่าดำ "อยู่ใกล้แหล่งน้ำ มีดินที่อุดมสมบูรณ์ แล้วยังมี NPC พิเศษอีก..."

จ้าวหู่เข้าใจความหมายของเขาและยิ้มอย่างขมขื่น "ใช่ นั่นเป็นทำเลทองสำหรับการสร้างดินแดนอย่างเป็นทางการเลยล่ะ"

"ข้าได้ยินมาว่าความปรารถนาสูงสุดของบอสใหญ่รังหมาป่าดำ หมาป่าตาเดียว ก็คือการได้ 'ป้ายสร้างหมู่บ้าน' มาครอบครอง"

"ถ้าเขาสามารถสร้างหมู่บ้านที่ได้รับการยอมรับจากหม้อหลอมชะตากรรมชาติขึ้นมาได้ เขาก็จะสามารถสลัดคราบการเป็นโจรทิ้งไปได้ และอาจจะได้รับพรจากชะตากรรมชาติด้วยซ้ำ น่าเสียดายที่ป้ายสร้างหมู่บ้านนั้นหายากเกินไป"

ใจของหลินเฟิงกระตุกวูบ แม้ว่าโอกาสที่ป้ายสร้างหมู่บ้านจะดรอปออกมาจะมีแค่หนึ่งในล้าน แต่ด้วยดวงตาแห่งความน่าจะเป็นของเขา มันจะกลายเป็นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ทันที! ถ้าเขาสามารถคว้าป้ายสร้างหมู่บ้านมาได้ก่อนล่ะก็...

ความคิดนั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง แต่เขาก็รีบสลัดมันทิ้งไปทันที การคิดถึงเรื่องนั้นตอนนี้ยังเร็วเกินไป สิ่งที่ต้องทำก่อนคือการทำให้ค่ายมั่นคงและเพิ่มความแข็งแกร่ง

"อาหวัง" หลินเฟิงหันไปมองกัปตันนักล่าที่เพิ่งเข้าร่วม "พี่คุ้นเคยกับภูมิประเทศและบริเวณที่มอนสเตอร์อาศัยอยู่รอบๆ เป็นอย่างดี ตั้งแต่นี้ต่อไป พี่จะต้องรับผิดชอบหลักเรื่องการล่าสัตว์และการสอดแนมของค่าย โดยรายงานตรงต่อพี่ใหญ่จ้าว"

"รับทราบครับ บอส!" อาหวังลุกขึ้นและตอบรับอย่างนอบน้อม เขาเป็นชายที่ผอมเพรียวแต่แข็งแรง มีแผลเป็นบนใบหน้าและมีสายตาที่เฉียบคม มีลักษณะท่าทางแบบนักล่าทั่วไป

"มีงานหลักอยู่หลายอย่างที่ต้องจัดการตอนนี้" หลินเฟิงเริ่มวางแผน "อย่างแรก เสริมความแข็งแกร่งให้กับการป้องกันของเรา พี่ใหญ่จ้าว พาคนไปซ่อมแซมกำแพงและวางกับดักเพิ่ม โดยเฉพาะในทิศทางรังหมาป่าดำ"

"อย่างที่สอง เพิ่มความแข็งแกร่งของเรา ผู้ตื่นรู้ทุกคนจะต้องเร่งการฝึกฝนและผลัดกันออกไปล่าสัตว์เพื่ออัปเลเวลให้เร็วที่สุด ทรัพยากรทั้งหมดจะถูกจัดสรรให้สายต่อสู้ก่อน"

"อย่างที่สาม สะสมเสบียง ตรวจนับของในโกดังและใช้อย่างประหยัด เราอาจจะลองติดต่อค่ายเซียวเหยากับหมู่บ้านจู้อี้เพื่อดูว่ามีโอกาสที่จะร่วมมือกันต่อต้านการขูดรีดของรังหมาป่าดำได้ไหม แต่ก็ต้องระวังตัวให้มากที่สุด"

"อย่างที่สี่ สำรวจป่าหิน ข้อมูลเรื่องสุสานโบราณให้เก็บเป็นความลับไปก่อน เมื่อความแข็งแกร่งของผมเพิ่มขึ้นมากกว่านี้ ผมจะนำทีมลงไปสำรวจที่นั่นอีกครั้งด้วยตัวเอง"

ทุกคนรับคำสั่งด้วยความเต็มใจและเชื่อมั่นในการจัดการที่ชัดเจนและเป็นระเบียบของหลินเฟิง

รังหมาป่าดำคือภัยคุกคามอันใหญ่หลวง แต่มันก็อาจจะเป็นโอกาสด้วยเช่นกัน

ที่ราบลุ่มแม่น้ำอันอุดมสมบูรณ์นั่น NPC พิเศษพวกนั้น... ถ้าพวกเขาสามารถยึดครองที่นั่นได้ในอนาคต จุดเริ่มต้นในการสร้างดินแดนของพวกเขาก็จะสูงขึ้นมาก

"ความแข็งแกร่ง... ข้ายังมีความแข็งแกร่งไม่พอ" หลินเฟิงกำหมัดแน่น เลเวล อุปกรณ์ และอิทธิพลทั้งหมดนี้จำเป็นต้องได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว

"ดูเหมือนว่าการสำรวจสุสานโบราณ สังหารนายร้อยโครงกระดูก และคว้าป้ายสร้างหมู่บ้าน จะต้องถูกบรรจุลงในวาระการประชุมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ซะแล้ว"

เขาต้องการโอกาสดรอปแบบการันตีหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์นั่น และเขาต้องการทุกสิ่งที่ป้ายสร้างหมู่บ้านอาจจะมอบให้ได้

จบบท