บทที่ 116 เร่งการงอกของเมล็ดข้าวสาลี

นับตั้งแต่ครั้งนี้ที่ได้พูดคุยกับอาจารย์ใหญ่จนค้นพบปัญหาของตัวเอง ในคาบไขข้อข้องใจเวทมนตร์ครั้งต่อ ๆ มา โม่หลานก็ไม่เคยพลาดอีกเลย

แม้ว่าปัญหาเหล่านี้จะไม่ได้ถูกถามในคาบไขข้อข้องใจ แต่โม่หลานก็ตระหนักได้ถึงคุณค่าอันมหาศาลจากการตอบคำถามของอาจารย์ใหญ่แล้ว

ในช่วงที่ปริมาณการอ่านหนังสือของเธอยังไม่เยอะพอ คาบไขข้อข้องใจเวทมนตร์นี้ถือเป็นสิ่งที่พลาดไม่ได้เด็ดขาด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวเธอเอง ที่สถานการณ์ไม่ค่อยเหมือนกับแม่มดน้อยคนอื่น ๆ สักเท่าไหร่ ไม่แน่ว่าอาจจะหลงทางไปผิดทิศผิดทาง หรือมีปัญหาตรงไหนโดยที่ไม่รู้ตัวเลยก็ได้

โม่หลานมักจะรอให้แม่มดน้อยคนอื่น ๆ ถามคำถามและได้รับการไขข้อข้องใจจนเสร็จสิ้นก่อนเสมอ แล้วค่อยเข้าไปพูดคุยกับคุณอามีช่า

บางครั้งเธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปถามข้อสงสัยหรอก แต่เป็นเพราะคุยกับอาจารย์ใหญ่ไปเรื่อย ๆ แล้วก็ค้นพบปัญหาขึ้นมาเอง

เพราะบางที เธอเองก็อาจจะมองไม่เห็นปัญหาของตัวเองเหมือนกัน

สรุปก็คือ จะไม่ยอมปล่อยให้เวลาในคาบไขข้อข้องใจเวทมนตร์สูญเปล่าไปแม้แต่นาทีเดียวอย่างเด็ดขาด

คุณอามีช่าคอยตอบคำถามอย่างใจเย็น ไปพร้อม ๆ กับปล่อยให้ร่างแยกอื่น ๆ ช่วยเธอกินเค้กชิ้นเล็กเพิ่มอีกหลายชิ้น

คาบเรียนที่ไม่มีเค้กชิ้นเล็ก ถือเป็นคาบเรียนที่ไม่สมบูรณ์แบบหรอกนะ

“อาจารย์ใหญ่คะ แปลงเพาะปลูกของหนูบำรุงดินเสร็จหมดแล้วค่ะ! ต่อไปต้องเรียนวิธีใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตเพื่อเร่งการงอกของเมล็ดใช่ไหมคะ? พวกเราจะปลูกอะไรกันดีคะ?”

โม่หลานแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เรียนรู้เวทมนตร์บทต่อไปแล้ว

อามีช่าล้วงเอาเมล็ดข้าวสาลีถุงเล็กออกมาจากกระเป๋า “ปลูกข้าวสาลีก็แล้วกัน! วิธีปลูกก็มีเขียนไว้ในหนังสือหมดแล้ว ทำตามที่หนังสือบอกได้เลย!

ก่อนที่ข้าวสาลีจะออกรวง สามารถใช้เวทเพิ่มผลผลิตกับต้นกล้าทั้งต้น เพื่อให้ต้นกล้าเจริญเติบโตได้อย่างแข็งแรงยิ่งขึ้น พอข้าวสาลีออกรวงแล้ว ก็ค่อยเปลี่ยนไปใช้กับรวงแทน

ในระหว่างกระบวนการเจริญเติบโต หากดินมีความอุดมสมบูรณ์ไม่พอ ก็ต้องใช้เวทบำรุงดินเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ด้วย

ถ้ามีวัชพืชขึ้น ก็ต้องรีบใช้ยาเวทมนตร์กำจัดวัชพืชมากำจัดทิ้ง ถ้ามีแมลงศัตรูพืช ก็ต้องรีบพ่นยาเวทมนตร์กำจัดแมลงเช่นกัน

ก่อนที่พวกเธอจะได้เรียนวิชาปรุงยา สามารถมาเบิกยาเวทมนตร์กับฉันได้ทั้งหมดเลย...”

พอโม่หลานได้ยินมาถึงตรงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะขึ้นมา “อาจารย์ใหญ่คะ ยาฟื้นฟูก็สามารถเบิกได้ด้วยเหรอคะ?”

“ไม่ได้!” อามีช่าพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “มีให้แค่ยาเวทมนตร์สองชนิดนี้เท่านั้น! แถมยังมีให้เฉพาะช่วงที่เรียนวิชาเวทมนตร์เพาะปลูกด้วย!”

“อ๋อ!” พอไม่มีของฟรีให้กอบโกย โม่หลานก็รู้สึกผิดหวังสุด ๆ

อามีช่าเมินสายตาของเธอ แล้วพูดต่อไปว่า:

“เขตพื้นที่แกนกลางของสถาบันมีสภาพอากาศที่เหมาะสม และมักจะท้องฟ้าแจ่มใสอยู่เสมอ มีเพียงพื้นที่บางส่วนอย่างแปลงเพาะปลูกเท่านั้น ที่จะมีฝนตกในช่วงกลางดึกของคืนวันเสาร์อยู่ไม่กี่ชั่วโมง ดังนั้นวงเวทควบคุมอุณหภูมิพวกเธอจึงยังไม่ได้ใช้ แต่ต่อไปก็คงจะได้ใช้แน่ เอาไว้ค่อยไปเรียนในวิชาเล่นแร่แปรธาตุก็แล้วกัน...”

โม่หลานเงยหน้าขึ้นทันที แล้วจ้องมองคุณอามีช่าด้วยสายตาลุกวาว

แค่อามีช่ามองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า ยัยนี่มีคำถามอีกแล้วสินะ “พูดมาสิ!”

“ในเมื่อสภาพอากาศมันเหมาะสม แล้วทำไมเสื้อคลุมนักเรียนที่แจกให้พวกเรา ถึงได้มีครบทั้งสี่ฤดู ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวเลยล่ะคะ?” โม่หลานถาม

“ก็เพราะมีแค่เขตพื้นที่แกนกลางของสถาบันเท่านั้นที่เป็นแบบนี้ และก็เป็นแค่พื้นที่ส่วนใหญ่ด้วย เสื้อผ้าพวกนั้นน่ะ ต่อไปเวลาที่พวกเธอไปสวนสมุนไพร หรือไปพื้นที่อื่น ๆ ในสถาบันก็จะได้ใช้เองแหละ!”

อามีช่ากล่าว “ยังมีข้อสงสัยอะไรอีกไหม?”

โม่หลานส่ายหน้า อามีช่าถึงได้พูดต่อ:

“เพิ่งเริ่มเรียนเวทมนตร์เพาะปลูก อย่าลืมเร่งการงอกของเมล็ดให้มาก ๆ ปลูกข้าวสาลีให้เยอะ ๆ หน่อยล่ะ ภายหลังจะได้มีวัตถุดิบไว้ฝึกฝนให้มากขึ้น!

ถ้าเมล็ดข้าวสาลีถุงนี้ใช้หมดแล้ว สามารถไปเบิกเองได้ที่คลังเมล็ดพันธุ์ข้าง ๆ จุดรับวัตถุดิบเลย

เอาล่ะ ไปปลูกได้แล้ว!”

โม่หลานหิ้วถุงเมล็ดข้าวสาลีไปวุ่นวายอยู่ในแปลงเพาะปลูกของตัวเอง

เธอเคยอ่านในตำราเรียนมาแล้ว ข้าวสาลีของโลกวาเลนกับดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีความแตกต่างกันไม่มากนัก วิธีการปลูกก็คล้ายคลึงกัน

ความทรงจำระดับดาวเคราะห์สีน้ำเงินในหัวของเธอ ได้สอนวิธีปลูกข้าวสาลีให้เธอมาตั้งนานแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องเรียนรู้ก็คือ วิธีใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตเพื่อเร่งการงอกของเมล็ด วิธีใช้เวทบำรุงดินเพื่อใส่ปุ๋ยให้ผืนดิน วิธีใช้เวทเพิ่มผลผลิตเพื่อกระตุ้นผลเก็บเกี่ยว และวิธีใช้ยาเวทมนตร์เพื่อกำจัดวัชพืชและแมลง

ซึ่งวิธีการร่ายเวทมนตร์ทั้งหลายเหล่านี้ ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากเวทบำรุงดิน หรือเวทเสกน้ำพวกนั้นเลย

คำสั่งของเวทเร่งการเจริญเติบโตก็คือ การเร่งการเจริญเติบโต

คำสั่งของเวทเพิ่มผลผลิตก็คือ ความอุดมสมบูรณ์และผลผลิตที่งอกงาม

หลังจากที่โม่หลานคิดรูปแบบการนำเสนอคำสั่งที่เป็นรูปธรรมเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตเพื่อเร่งการงอกร่ายใส่เมล็ดข้าวสาลีหนึ่งเมล็ด

พลังเวทแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานที่ช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตของพืชทะลักออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์ แล้วถ่ายเทเข้าไปในเมล็ดข้าวสาลี เพียงชั่วพริบตาเดียว เมล็ดข้าวสาลีก็แตกยอดอ่อนเล็ก ๆ ออกมา

โม่หลานเพิ่งจะดีใจได้แค่วินาทีเดียว ยอดอ่อนนั้นก็เหี่ยวเฉาลงทันที

“???”

ก็งอกออกมาแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันสำเร็จแล้วนี่นา! แล้วทำไมถึงได้เหี่ยวเฉาเร็วขนาดนี้ล่ะ?

“เธอเร่งมันนานเกินไป รุนแรงเกินไป มันเป็นแค่เมล็ดพันธุ์เล็กจิ๋วแค่นี้ สารอาหารมันส่งไปหล่อเลี้ยงไม่ทัน สุดท้ายมันก็ต้องตายไม่ใช่หรือไง?”

คุณอามีช่าเดินมาป้วนเปี้ยนอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้ แล้วเอ่ยปากชี้แนะ

“พลังงานที่กระตุ้นให้เมล็ดพันธุ์เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เวทเร่งการเจริญเติบโตไม่ได้เป็นคนมอบให้หรอกเหรอคะ? ถึงได้ขาดสารอาหารจนตายง่ายขนาดนี้น่ะ?” โม่หลานถาม

“แน่นอนว่าไม่ใช่ เวทเร่งการเจริญเติบโตก็แค่ช่วยเร่งการเจริญเติบโต และเร่งกระบวนการเติบโตของพืชให้เร็วขึ้นเท่านั้น พลังงานที่ใช้ในการเจริญเติบโตของพืชยังคงมาจากผืนดิน หากจะบอกว่าสามารถมอบพลังงานให้กับพืชได้โดยตรงล่ะก็ นั่นควรจะเป็นหน้าที่ของเวทเพิ่มผลผลิตต่างหาก” อามีช่ากล่าว

พอพูดแบบนี้ โม่หลานก็เข้าใจแล้วว่าปัญหาอยู่ที่ตรงไหน เธอเร่งการเจริญเติบโตมากเกินไปนั่นเอง

เธอหยิบเมล็ดข้าวสาลีขึ้นมาอีกเมล็ด แล้วใช้พลังเวทเพียงเล็กน้อย พอเมล็ดงอกได้สำเร็จ เธอก็หยุดร่ายเวททันที

ครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างที่คิด ยอดข้าวสาลีไม่เหี่ยวเฉาอีกแล้ว แถมยังดูแข็งแรงดีมากด้วย

หลังจากนั้นโม่หลานก็ฉลาดขึ้น เธอจัดการรดน้ำพื้นดินตรงหน้าให้พอชุ่มนิดหน่อยก่อน แล้วค่อยวางเมล็ดข้าวสาลีลงไปในดิน จากนั้นจึงค่อยใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตเพื่อเร่งการงอก

ครั้งนี้ หลังจากเร่งให้ยอดข้าวสาลีงอกออกมาแล้ว มันยังแตกรากออกมาฝังลึกลงไปในดินนิดหน่อย เพื่อดูดซับสารอาหาร จนกระทั่งต้นสูงประมาณสิบเซนติเมตร ถึงได้หยุดการเปลี่ยนแปลง

ไม่ว่าเธอจะเพิ่มพลังเวทเข้าไปมากแค่ไหน ต้นกล้าข้าวสาลีก็ไม่ยอมเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วอีกเลย

“เฮ้อ! ดูเหมือนว่าจะต้องรอให้มันค่อย ๆ โตซะแล้วล่ะ” โม่หลานถอนหายใจ

“รู้จักพอเถอะ! แม่มดน้อยระดับฝึกหัดทั่วไป ใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตระดับฝึกหัด ต่อให้พลังเวทมนตร์สูงสุดที่ปล่อยออกมาได้คิดเป็น 1% ของทั้งหมด มันก็มีไม่ถึง 1 มานาด้วยซ้ำ อย่างมากก็แค่เร่งให้งอกยอดอ่อนออกมาได้นิดเดียวเท่านั้นแหละ” อามีช่ากล่าว

เวทเร่งการเจริญเติบโตระดับฝึกหัด เดิมทีก็ทำได้แค่เร่งให้ออกยอดอ่อนเท่านั้น แต่พอเป็นจอมมนตราเอามาใช้ กลับเร่งจนกลายเป็นต้นกล้าได้เลย

“อย่างนี้นี่เอง!” จู่ ๆ โม่หลานก็รู้สึกพึงพอใจกับต้นกล้าขนาดห้าเซนติเมตรขึ้นมาทันที

“ว่าง ๆ ก็ลองใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตกับมันให้บ่อย ๆ ดูสิ ขอแค่ดินมีความอุดมสมบูรณ์มากพอ สารอาหารมีเพียงพอ เมื่อสะสมทีละนิด มันก็สามารถเติบโตได้เร็วกว่าการเติบโตตามธรรมชาติอยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้ความเร็วอาจยังไม่ชัดเจนเท่าไหร่” อามีช่ากล่าว

“รับทราบค่ะ!” โม่หลานเริ่มลงมือเร่งการงอกของเมล็ดข้าวสาลีอย่างว่านอนสอนง่าย

ที่ดินแปลงนี้เธอตั้งใจจะแบ่งพื้นที่ส่วนน้อยมาปลูกข้าวสาลี เพื่อฝึกใช้เวทมนตร์สองสามบทให้คล่องแคล่วก่อน แล้วค่อยไปเรียนรู้วิธีปลูกผักผลไม้ชนิดอื่น ๆ ในหนังสือ ‘เรื่องน่ารู้ในการเพาะปลูก: บทนำเวทมนตร์พฤกษา’ ยังมีพืชพรรณที่แตกต่างกันอีกตั้งหลายชนิดเลยนะ!

อย่างน้อยของที่เธอชอบกิน เธอก็ต้องเรียนรู้วิธีปลูกมันให้เป็น พอขึ้นปีสองแล้วจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องของกินอีก

เธอปลูกเมล็ดข้าวสาลีจนหมดไปสองถุงเล็ก นอกเหนือจากเมล็ดที่มีสภาพไม่ค่อยดีและไม่สามารถงอกออกมาได้อย่างราบรื่นแล้ว เมล็ดอื่น ๆ ล้วนเติบโตกลายเป็นต้นกล้าข้าวสาลีกันหมด

พอปลูกต้นกล้าข้าวสาลีเสร็จ เวทเร่งการเจริญเติบโตของเธอก็เลื่อนเป็นระดับต้นแล้ว หลังจากที่จัดการใช้เวทบำรุงดินเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้ผืนดินอีกครั้ง พอใช้เวทเร่งการเจริญเติบโตกับต้นกล้าข้าวสาลี ต้นกล้าก็พุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับอย่างรวดเร็ว

ในแปลงเพาะปลูกจึงปรากฏทุ่งข้าวสาลีสีเขียวขจีผืนเล็ก ๆ ขึ้นมา