ตอนที่ 330 : นายจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง~

ตอนที่ 330 : นายจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง~

ในตอนเย็นเจียงเฉินก็ไปทำธุระต่อ

เขานั้นรู้สึกขี้เกียจและเบื่อขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงเรื่องออกกำลังกาย

และอีกอย่างเจียงเฉินก็มองว่าการทำธุระนั้นก็เป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง

ทุกวันเขาจะใส่รองเท้าคู่ละหลายแสนและจินตนการถึงอนาคตขณะวิ่งออกไปตามร้านกาแฟ ซื้อกาแฟและนำไปส่งให้ลูกค้า

เจียงเฉินวิ่งไปเรื่อยๆพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกมาเต็มตัว~~

เริ่มรู้สึกเหนื่อย

เรียกรถดีกว่า!

สักพักก็มีตี้ตี้คันหนึ่งขับผ่านมา

เจียงเฉินโบกรถก่อนจะขึ้นไปบนรถ

คนขับมองเจียงเฉินที่อยุ่ในชุดคนทำธุระและในมือกำลังถือชานม มุมปากของเขากระตุก

หึหึ~~

เด็กทำธุระ!

ดึกขนาดนี้ยังจะหาซื้อได้อีกนะ!

โอ้~~

อยู่ๆก็รู้สึกเหนือกว่ายังไงก็ไม่รู้!

ใช่แล้วคนขับตี้ตี้นั้นรู้สึกว่าตัวเองนั้นอยู่เหนือเจียงเฉินที่เป็นคนทำธุระ!

ความต้องการโอ้อวดไม่สามารถระงับไว้ได้อีกต่อไป!

ถึงคนขับตี้ตี้มันจะเหนื่อยเหมือนกันแต่อย่างน้อยฉันก็ขับรถสี่ล้อส่วนคนธุระได้แต่เดินสองขา!

ฮ่าๆ~~

มาดูกันว่าใครจะอยู่เหนือกว่ากัน!

คนขับตี้ตี้แกล้งถามออกมาด้วยความเป็นห่วง “อะไรกัน นี่มันดึกมากแล้วนะ ทำไมนายยังออกมาทำงานอยู่อีกล่ะ?”

เจียงเฉินปาดเหงื่อและพยักหน้า “ครับ วันนี้ผมยังทำไมได้ไม่ครบรอบ แล้วก็อยากออกกำลังกายตอนกลางคืนด้วยครับ”

และคนขับตี้ตี้ก็ยิ่งเข้าใจผิดมากไปอีก~~

ไอ้หนูคนนี้ยังทำงานเพราะตัวเองยังทำไม่ได้ยอดงั้นสินะ!

ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองอยุ่เหนือกว่า!

คนขับตี้ตี้ปรับแอร์เป่าตัวเองอย่างสบายใจก่อนที่เขาจะออกรถเขาก็เหลือบไปมองเจียงเฉินอย่างภาคภูมิใจ~~

ยิ่งเห็นคนทำงานหนักกว่าตัวเองมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากโอ้อวดมากเท่านั้น!

มันจะไม่น่ายินดีได้ยังไงเมื่อเห็นคนที่อยู่ต่ำกว่าตัวเอง!

“นี่ ฉันเองก็รู้นะว่าการทำธุระมันลำบากยิ่งต้องวิ่งไปมาตลอด มันคงไม่ง่ายเลยสินะที่นายจะหาเลี้ยงครอบครัว”

คนขับตี้ตี้พูดออกมาอย่างประชดประชันว่า “จริงๆแล้ว ฉันเองก็ผ่านโลกนี้มาไม่น้อยแล้ว ทั้งความรัก การงาน ครอบครัว พวกมันล้วนแล้วแต่เป็นของปลอมและเป็นแค่หลอกลวงทั้งนั้น การทุ่มเทของพวกเรามันไม่มีค่าอะไรเลย พวกเราทำงานอย่างหนัก ทั้งวันทั้งคืน บ่นว่าเหนื่อยแทบตาย แต่สุดท้ายผู้หญิงของพวกเราไม่เคยมาสนใจใยดีเลย”

เจียงเฉินตกตะลึงอยู่ครู่นึงก่อนจะพยักหน้า “พี่ชายพูดถูกแล้ว”

“ใช่ไหมล่ะ?”

คนขับตี้ตี้ผู้สั่งสอนเจียงเฉินด้วยสีหน้าที่จริงจัง “นายต้องคิดให้ดีนะ นายไม่สามารถมีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่นตลอดเวลา นายจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง!”

เจียงเฉินยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ฉันจะบอกนายให้นะ”

คนขับตี้ตี้เริ่มโอ้อวด “ตั้งแต่ที่ฉันเป็นเด็กครอบครัวของฉันก็ไม่ได้ดีอะไร ฉันเลยต้องไปเรียนที่โรงเรียนเล็กๆธรรมดาๆ หลังจากที่ฉันจบมหาลัย ในที่สุดฉันก็สามารถหางานได้แต่มันก็ได้เงินเดือนแค่ 3,000 หยวนต่อเดือน แถมยังถูกเจ้านายตัวเองรังแกด้วยวิธีต่างๆนานาอีก!”

เจียงเฉินรับฟังและไม่พูดอะไรออกมา

คนขับตี้ตี้ยังคงกูต่อไปว่า “ประเด็นสำคัญก็คือเจ้านายของฉันมักจะทำให้ฉันดูเป็นคนโง่ ปล่อยฉันทำงานหนักทั้งหมดแต่สุดท้ายผลงานทั้งหมดกลับเป็นของเขาเพียงคนเดียว! และ…..ก็มีแต่เขาที่ได้ขึ้นตำแหน่งและเงินเดือน!”

“จนสุดท้ายความคิดของฉันนั้นเปลี่ยนไป!”

“ฉันควรที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง!”

“ฉันก็เลยบอกเลิกกับเธอ!”

“ลองดูที่ฉันตอนนี้สิ~”

คนขับตี้ตี้ชี้ที่ตัวเองและพูดด้วยความรู้สึกที่อยู่เหนือกว่า “ตอนนี้ฉันเป็นคนขับรถตี้ตี้แม้ว่าฉันจะต้องมาขับรถทุกวัน แต่ฉันก็ไม่จำเป็นต้องออกไปโดนลมโดนแดด ไม่ได้ลำบากอะไรมากมีแอร์คอยเป่าตลอดไม่เหนื่อยเลยใช่ไหมล่ะ ทุกๆวันก็จะมีอารมณ์อยากทำงาน วิ่งงานนิดหน่อยก็ได้มาเป็นพันแล้ว แล้วถ้าฉันทำงานแล้วไม่มีความสุขฉันขอลาออกไปนอนกับแมวดีกว่า!”

“แล้วนายล่ะคิดว่ายังไงบ้าง”

คนขับตี้ตี้หันกลับมามองเจียงเฉินและพูดอย่างภาคภูมิใจ “งานของนายหนักมากไหมล่ะ? แล้วนี่ยังต้องมาเหนื่อยตอนกลางคืนอีก”

เจียงเฉินพยักหน้าอย่างเงียบๆและยอมรับคำพูดของเขา

“อยากให้ฉันพูดไหมล่ะ!”

คนขับตี้ตี้ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายและให้กำลังใจเฉิน “นายทำงานไปเพื่ออะไร ลาออก! ไม่ต้องไปทำมันแล้ว! มันทำให้นายเหนื่อยมาก แล้วน่าจะทำไปเพื่ออะไร! ไปหางานที่นายมีความสุขกับมันงานที่นายทำมันเพื่อตัวเอง!”

เจียงเฉินยิ้ม “พี่ชาย สิ่งที่พูดมันก็สมเหตุสมผลนะ คนเราก็ควรทำเพื่อตัวเองจริงๆ”

คนขับตี้ตี้ยิ้ม

ไม่รู้ว่ามีคนหลงกลเขามาแล้วกี่คน

อย่างน้อยก็มีคนส่งอาหารอย่างน้อย 3 คน คนทำธุระอีก 3 คน แม้แต่คนที่ทำงานในออฟฟิศก็ยังต้องตกหลุมพรางนี้มาแล้ว!

คนขับตี้ตี้คนนี้มักจะวางหลุมพรางใส่คนที่ชอบทำงานดึกๆแบบนี้

และในเวลานี้เองโทรศัพท์มือถือของเจียงเฉินก็ดังขึ้น

เจียงเฉินกดรับโทรศัพท์

แต่เสียงที่ฟังดูอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความห่วงใยของหลันหน่วนหยานก็ดังขึ้น

“สามี ออกไปทำงานอีกแล้วหรอ ดูแลตัวเองดีๆนะ เมื่อไหร่จะกลับล่ะ”

เจียงเฉินคุยกับหลันหน่วนหยานไปกว่า 10 นาทีคำพูดของทั้งสองนั้นเต็มไปด้วยความหวาน

คนขับตี้ตี้ที่ได้ยิก็เริ่มรู้สึกไม่มีความสุข

นิ่ง

ทำไมเสียงถึงฟังดูไพเราะขนาดนี้

แฟนของเขางั้นเหรอ?

ทำไมเสียงฟังดูอ่อนโยนได้ขนาดนี้กันนะ?

พระเจ้า!

แล้วที่ฉันทำไปทั้งหมดมันเพื่ออะไร!

คนขับตี้ตี้ถามออกมา “แฟนงั้นเหรอ? เธอห่วงใยนายขนาดนี้เลยหรอ?”

“ครับ”

เจียงเฉินยิ้ม

“ฉันเองก็เคยมีแฟนมาก่อน”

คนขับตี้ตี้พูดออกมา “แต่น่าเสียดาย ตอนนั้นฉันก็เป็นเหมือนหน่อย เป็นคนที่เรียบง่ายและเชื่อในความรักดังนั้นฉันจึงทำงานหนัก เก็บเงิน และฉันก็มอบเงินทั้งหมดที่ฉันเก็บไว้ให้เธอในที่สุด ให้เธอกิน ใช้จ่าย และซื้อเสื้อผ้า ใครจะไปรู้~~”

“ใครจะไปคิดว่าความรักและทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้มันจะกลายเป็นการให้อิสระกับเธอมากเกินไป~~”

“แฟนของฉันแอบไปคบกับคนรวยรุ่นที่สองคนหนึ่ง!”

“แล้วหลังจากนั้นเธอก็หนีจากฉันไป!”

คนขับตี้ตี้หลั่งน้ำตาออกมาก่อนจะเช็ดน้ำตา

เจียงเฉิน “….”

ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจแต่ฟังดูแล้วเขียวไม่น้อยเลย

เป็นพี่ชายที่น่าสงสารจริงๆ

“ทั้งที่ฉันมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับเธอ แต่เธอกลับสวมหมวกเขียวให้ฉัน!”

ใบหน้าของคนขับตี้ตี้มืดมน เขาเริ่มส่งต่อประสบการณ์ของเขาให้กับเจียงเฉินต่อ “ลองดูฉันสิกว่าฉันจะคิดได้ว่าฉันควรจะใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง ฉันต้องสูญเสียไปมากขนาดไหน ตอนนี้ฉันไม่มีใครที่มาทำให้ฉันต้องทุกข์ใจแล้ว ได้นอนเท่าที่ต้องการ ได้เล่นเกมตามที่ใจอยาก ได้ไปทุกที่ตามที่อยากจะไป ไม่ต้องสนใจใคร!”

คนขับตี้ตี้ลูบใบหน้าของตัวเอง

เจียงเฉินพยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

คนขับตี้ตี้ที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา~~

ได้เวลาใช้แผนสุดท้าย!

“โอ้ แล้วนายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงได้มีอิสระมากขนาดนี้”

เจียงเฉิน “ผมไม่รู้ครับ”

“นั่นก็เพราะ~”

คนขับตี้ตี้หัวเราะและแสดงใบหน้าที่แท้จริงของตัวเองออกมา “หลังจากที่ฉันแยกทางกับแฟนของฉันมันก็ทำให้ฉันได้เงินจากการหย่ามาถึง 10 ล้าน! ฮ่าฮ่าฮ่า 10 ล้าน! เงินเท่านี้มันมากพอให้ฉันได้ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆอย่างสุขสบายแล้ว ฮ่าๆๆ~~”

เขาเริ่มโอ้อวดและหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

แต่เจียงเฉินก็เพียงแค่ยิ้มออกมา

“ดีมากเลยนะครับ ได้มาตั้งสิบล้าน”

“อ้อ เดี๋ยวผมลงข้างหน้านะครับ”

“อาจารย์เลี้ยวซ้ายแล้วจอดตรงนี้เลยครับ”

“ใช่ครับตรงนี้แหละ~~”

คนขับตี้ตี้มองออกไป...

ตำหนักที่ตั้งอยู่อย่างสง่างามท่ามกลางเมืองหลวงขนาดใหญ่.....

ตำหนักอ๋องฉี!!

…….

…….

ที่นี่มีแค่ตำหนักอ๋องแค่ที่เดียวไม่ใช่หรอ?

แถวนี้จะไปมีชุมชนได้ยังไง?

คนขับตี้ตี้ตกตะลึง~~

Σ(°△°|||)︴

เขาแอบคิดในใจ “หึ เจ้าเด็กนี่มันจะต้องแกล้งโอ้อวดฉันด้วยการลงก่อนถึงจุดหมายแน่ๆ ฉันจะรอดูแกหาที่แอบร้องไห้ก็แล้วกัน หึหึ~~”

เจียงเฉินหยิบชานมไข่มุกและออกจากรถไปก่อนจะหันกลับมาโบกมือลาอย่างสุภาพ “อาจารย์ ขอบคุณสำหรบการแบ่งปันประสบการณ์ชีวิตกับผมนะครับ เรื่องราวของคุณน่าฟังกว่าอ่านหนังสืออีก”

คนขับตี้ตี้มองดูด้วยสายตาแปลกๆแล้วตะโกนถามออกมา “นี่น้องชาย แถวนี้ไม่น่าจะมีชุมชนไม่ใช่หรอ พวกเราขึ้นมาคุยกันต่อก็ได้นะ”

เจียงเฉินส่ายหัวและยิ้มก่อนจะพูดออกมาว่า “ไม่ดีกว่าครับ ผมกลับมาถึงบ้านแล้ว”

คนขับตี้ตี้ : อะไรนะ!?

ในเวลานี้เองประตูตำหนักอ๋องฉีก็ค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆ

สาวสวยในชุดสีฟ้าดูอ่อนโยนราวกับภาพวาดของเทพธิดาในชุดกระโปรงที่พลิ้วไหวก็ค่อยๆเดินออกมา

หลันหน่วนหยาน!

คนขับตี้ตี้อึ้ง!

พระเจ้า~~

บ้านใหญ่อะไรขนาดนี้?!

มูลค่าของมันจะมากถึงพันล้านไหม?!

เกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่? ทำไมคนทำธุระถึงมาที่นี่?

แล้วสาวสวยที่รอเขากลับมากลางดึกนี่คือ?

หลันหน่วนหยานที่กำลังดูเป็นห่วงเจียงเฉินก็เดินเข้ามาจับแขนของเจียงเฉินแล้วพูดออกมาว่า “สามีนายทำให้ฉันเป็นห่วงแทบตาย ต่อจากนี้ฉันไม่อนุญาติให้นายออกไปวิ่งทำงานตอนกลางคืนอีกแล้วนะ!”

เจียงเฉินชี้ไปที่คนขับตี้ตี้ “วันนี้ผมทำยอดครบแล้ว แล้วก็ไม่ได้เหนื่อยด้วยเพราะผมนั่งตี้ตี้กลับมา อาจารย์เขาดีมากเลยะถึงกับเล่าประสบการณ์ให้ฉันฟังตั้งมากมาย แต่มันน่าสงสารจริงๆ พูดแล้วมันก็น่าสงสารมากเมื่อก่อนเข้าต้องเจอกับเรื่องแย่ๆมากมาย ตอนนี้เขามีเพียงเงินสดสิบล้านเท่านั้น ไม่มีงานดีๆ ไม่มีแฟนสาว!”

หลันหน่วนหยานพยักหน้าเห็นด้วยและมองไปที่คนขับตี้ตี้ที่กำลังตกตะลึงก่อนจะพูดด้วยความเห็นอกเห็นใจ “ใช่ มันน่าสงสารจริงๆ เอาอย่างนี้ไหม ให้ทิปเขาเพิ่มอีกหน่อยแล้วก็คนชมห้าดาวด้วยเป็นไง?”

“เอางั้นก็ได้ ป่ะเข้าบ้านกันเถอะ”

‘แล้วก็นี่ชามนมของเธอ”

“ฉันซื้อมาให้แล้ว รีบกินสิ”

“ขอบคุณนะสามี~~ มั๊ว~~” หลันหน่วนหยานเขย่งเท้าและจูบเจียงเฉิน

เจียงเฉินดึงหลันหน่วนหยานเดินเข้าไปในตำหนักอ๋องฉี

คนขับตี้ตี้ยืนดูด้วยความมึนงง~~

ลมพัดผ่าน

จากนั้นโทรศัพท์ก็มีแจ้งเตือนเข้ามา

“คุณได้รับคำชมระดับห้าดาว”

“คุณได้รับอั่งเปา 10 หยวน”

และในเวลานี้เองรายการวิทยุที่เขากำลังเปิดก็เริ่มเล่นเพลง “เรามันต่างกัน ต่างกันมากจนเกินไป~~ ทุกคนต่างก็มีสถานการณ์ที่แตกต่างกัน~~”

“บ้าเอ๊ย!”

คนขับตี้ตี้ที่เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสารของเจียงเฉินก็รู้สึกว่าจิตใจของตัวเองนั้นพังทลายลงมาทันที!

ทุบรถ!

เรื่องเงินสิบล้านหยวนนั้นเป็นเขาที่แต่งขึ้นมาเอง เดิมที่เขาเพียงแค่ต้องการที่จะโอ้อวดใส่เจียงเฉินเท่านั้น~~

แต่ใครจะไปคิดว่าเป็นเจียงเฉินต่างหากที่กำลังเห็นใจเขา!

อีกฝ่ายออกมาทำธุระเพียงแค่ต้องการออกกำลังกาย!

เขาอาศัยอยู่ในวัง!

มีสาวสวยอยู่ด้วยในยามค่ำคืน!

ฉันไม่อยากทำงานอีกแล้ว~~

เจ็บใจ~~