บทที่ 670: การสร้างภาพด้วยเอไอ

ลึกลงไปภายในยานนักสำรวจ ในห้องที่โอบล้อมไปด้วยเหล็กกล้าผสม—สถานที่ซึ่งเร้นลับ มืดมิด และไร้ผู้คนล่วงรู้มากที่สุด—มีซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทรงกลมขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่!

และแน่นอนว่าคอมพิวเตอร์เอไอระดับดาวเคราะห์ของทาวเครื่องนี้ ถูกหลี่ฉินอู่ขโมยมาและติดตั้งไว้บนยานนักสำรวจ

หลี่ฉินอู่ตัดสินใจแล้วว่า หากวันหน้าเขาเกิดอยากจะหยิบจับอุปกรณ์นอกรีตอะไรขึ้นมาเล่น เขาก็จะมาทำมันบนยานนักสำรวจนี่แหละ

ยังไงเสีย ยานนักสำรวจก็มักจะบินอยู่นอกพรมแดนของจักรวรรดิแห่งมนุษยชาติอยู่เสมอ ดังนั้นมันจึงแทบจะไม่มีโอกาสไปจ๊ะเอ๋กับกองกำลังลาดตระเวนของจักรวรรดิเลย เขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

ยกตัวอย่างเช่นคอมพิวเตอร์เอไอระดับดาวเคราะห์เครื่องนี้ เดิมทีนักบวชบูธเสนอให้ทำลายมันทิ้งเสีย แต่หลี่ฉินอู่ก็ยังคงเก็บมันไว้กับตัวมาโดยตลอด

ไม่เพียงแต่จะเก็บมันไว้เท่านั้น หลี่ฉินอู่ยังได้ฉกตัวผู้ที่ทำหน้าที่ควบคุมคอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้มาด้วย

แอนดรูว์ วิศวกรระดับเก้า พร้อมด้วยลูกชายของเขา แอนดรูว์น้อย กำลังควบคุมคอมพิวเตอร์เอไออยู่ที่หน้าจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์

แอนดรูว์เอ่ยกับลูกชายว่า "การใช้เอไอเป็นการส่วนตัวนั้นถือเป็นความผิดมหันต์ที่มีโทษถึงตาย แต่แบบจำลองบิ๊กดาต้าที่สืบทอดกันมาถึงสามชั่วอายุคนนี้ จะปล่อยให้มาพังพินาศลงในมือของพ่อไม่ได้เด็ดขาด!"

จากนั้นแอนดรูว์ก็จับมือสอนลูกชายพิมพ์โค้ดลงบนแป้นพิมพ์อย่างตั้งใจ

"นี่คือโค้ดบิ๊กดาต้าที่บรรพบุรุษของเราสืบทอดกันมา ใช้สำหรับสร้างแบบจำลองบิ๊กดาต้า หากมันทำงานได้ดีล่ะก็ มันอาจจะคำนวณหาความจริงของจักรวาลได้เลยเชียวนะ!"

ในตอนนั้นเอง แอนดรูว์น้อยก็ได้ยินเสียงประตูหุ้มเกราะที่อยู่ด้านหลังเปิดออกทีละบาน เขาจึงรีบหันไปบอกพ่อทันที:

"พ่อครับ แย่แล้ว! อินควิซิเตอร์กำลังมา! รีบกดชิฟต์อัลติเนตเอฟสี่เพื่อบังคับปิดโปรแกรมเร็วเข้า ซ่อนมันไว้ก่อน ซ่อนมันไว้เร็ว!"

แอนดรูว์เอ่ยด้วยความลุกลี้ลุกลน "เราปิดโปรแกรมไม่ได้ ไม่อย่างนั้นความเสี่ยงถึงตายก่อนหน้านี้ทั้งหมดก็จะสูญเปล่า! เราต้องสร้างแบบจำลองบิ๊กดาต้าให้เสร็จสมบูรณ์ให้ได้!"

ประตูเหล็กเปิดออกทีละบาน และหลี่ฉินอู่ก็ก้าวสาวยาวๆ เข้ามา ทันทีที่เข้ามา เขาก็เห็นแอนดรูว์และลูกชายกำลังซุบซิบกันอยู่หน้าจอ

เขาชะโงกหน้าเข้าไปใกล้แล้วถามว่า "พวกนายสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?"

แอนดรูว์น้อยฉีกยิ้มกว้างแล้วตอบว่า "พ่อของผมกำลังใช้คอมพิวเตอร์เอไอวิจัยแบบจำลองบิ๊กดาต้าอยู่ครับ พยายามจะไขความจริงและปริศนาของจักรวาล!"

หลี่ฉินอู่กลอกตา วิจัยปริศนาของจักรวาลเนี่ยนะ? ในโลกที่เต็มไปด้วยเทพเคออสแห่งนี้ ขีดจำกัดทางเทคโนโลยีได้ถูกเทพกึ่งเคออสล็อกตายไปตั้งนานแล้ว

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มนุษยชาติจะทำลายทางตันนี้ด้วยเทคโนโลยี หรือบรรลุการยกระดับทางเทคโนโลยีได้

ส่วนเรื่องการเก็บคอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้ไว้ หลี่ฉินอู่กลัวว่ามันจะถูกพลังเคออสครอบงำงั้นหรือ?

เขาไม่กลัวหรอก

อันดับแรก คอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้ถูกปิดทับด้วยตราประทับความบริสุทธิ์มากมาย และมีแสงสว่างนิรันดร์สาดส่องอยู่ใกล้ๆ เสมอ

นอกจากนี้ ฟังก์ชันเครือข่าย อุปกรณ์ส่งสัญญาณ ตัวรับสัญญาณ และอุปกรณ์ที่คล้ายคลึงกันทั้งหมดบนคอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้ ก็ถูกรื้อถอนออกไปหมดแล้ว และไม่มีสายเครือข่ายใดๆ เชื่อมต่ออยู่เลย

แถมบนยานนักสำรวจก็ไม่มีอุปกรณ์อัตโนมัติใดๆ หลงเหลืออยู่อีก ดังนั้นต่อให้มีปีศาจอิเล็กทรอนิกส์มาครอบงำคอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้ มันก็ไม่อาจสร้างภัยคุกคามใดๆ ได้อยู่ดี

หลี่ฉินอู่เก็บคอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้ไว้ เพียงเพราะมันมีมูลค่าค่อนข้างสูง ต่อให้เขาไม่ได้ใช้มันในตอนนี้ เขาก็ยังสามารถนำมันไปใช้แลกเปลี่ยนหรือทำอย่างอื่นได้ในอนาคต

หลี่ฉินอู่พิจารณาแบบจำลองบิ๊กดาต้าที่แอนโทนีสร้างขึ้นบนหน้าจอแล้วถามว่า "คอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้เอาไปใช้ทำอะไรได้บ้างล่ะ?"

แอนดรูว์ วิศวกรระดับเก้าผู้นี้ นับตั้งแต่ที่เขาทรยศต่อพวกทาวและหันมาติดตามหลี่ฉินอู่ ก็อาจเรียกได้ว่าเขาได้หวนคืนสู่อ้อมอกของจักรวรรดิแห่งมนุษยชาติแล้ว เขาเอ่ยกับหลี่ฉินอู่ด้วยความเคารพว่า "คอมพิวเตอร์เครื่องนี้มีประโยชน์มากมายขอรับ เช่น การจัดการระบบอัตโนมัติ การจัดการกิจการของรัฐ และการจัดการการดำเนินงานของเมือง แต่ทว่า นายท่าน กองกำลังของท่านไม่มีเครื่องจักรอัตโนมัติเลย ประโยชน์ของมันจึงค่อนข้างจำกัด ทำได้แค่วางไว้ตรงนี้เพื่อทำการคำนวณข้อมูลบางอย่างเท่านั้นขอรับ"

หลี่ฉินอู่ลูบคาง ทอดสายตามองซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทรงกลม แล้วจู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

"เอ่อ คอมพิวเตอร์เอไอเครื่องนี้สามารถสร้างรูปภาพได้ไหม?"

วิศวกรแอนดรูว์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ได้แน่นอนขอรับนายท่าน รูปภาพที่สร้างขึ้นโดยซูเปอร์คอมพิวเตอร์เครื่องนี้มีความแม่นยำสูงมาก ตราบใดที่ท่านป้อนคำสั่งให้มันมากพอ"

จากนั้นเขาก็จัดการกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ เรียกหน้าต่างสำหรับป้อนคำค้นหาขึ้นมา

"นายท่าน ป้อนคำค้นหาตรงนี้ขอรับ แล้วคอมพิวเตอร์เอไอจะทำการสร้างรูปภาพขึ้นมา ยิ่งท่านป้อนคำสั่งได้แม่นยำมากเท่าไหร่ รูปภาพที่ได้ก็จะยิ่งแม่นยำมากขึ้นเท่านั้นขอรับ"

ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่อาจอธิบายได้ อัตราการเต้นของหัวใจของหลี่ฉินอู่ก็เริ่มพุ่งสูงขึ้น เขารู้สึกกระสับกระส่าย ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังเร่งเร้าให้เขารีบลงมือทำอะไรสักอย่าง

เขากระแอมไอและกล่าวกับแอนดรูว์และลูกชายว่า "พวกนายสองคนออกไปก่อนเถอะ ฉันอยากจะ... ศึกษาเจ้านี่สักหน่อยน่ะ"

แอนดรูว์รู้สึกว่าสีหน้าของหลี่ฉินอู่ดูแปลกๆ ไปสักหน่อย แต่เขาก็ยังคงพาลูกชายเดินออกไป ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบสงบ หลงเหลือเพียงหลี่ฉินอู่เพียงลำพัง

เขามองซ้ายมองขวา ยืนยันว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่แล้ว จึงเดินไปที่คอมพิวเตอร์เอไอ วางมือลงบนแป้นพิมพ์ และเริ่มป้อนคำค้นหา

ป้อนคำสั่ง: ช่วยฉันสร้างภาพหญิงสาว ผมดำยาว ดวงตาสีทอง ผิวสีเข้ม

คอมพิวเตอร์เอไอ: สร้างเสร็จสิ้น

รูปภาพปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

หลี่ฉินอู่เหลือบมอง มันสร้างภาพตู้ขึ้นมาตู้หนึ่ง

หลี่ฉินอู่ป้อนคำสั่ง: ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ใช่ตู้ ขอเป็นคนแถบเมดิเตอร์เรเนียน ผิวสีแทน

คอมพิวเตอร์เอไอ: สร้างเสร็จสิ้น

หลี่ฉินอู่มองดู คอมพิวเตอร์เอไอได้สร้างภาพหญิงสาวชาวเมดิเตอร์เรเนียนผิวสีแทน ผมดำยาวสลวย และมีดวงตาสีทอง ช่างตรงสเปกเขาเสียจริง

เขาป้อนคำสั่งอีกครั้ง: ช่วยฉันสร้างภาพอีกภาพหนึ่ง ขอเป็นมงกุฎใบมะกอกสีทอง

คอมพิวเตอร์เอไอ: สร้างเสร็จสิ้น

ภาพที่สองปรากฏขึ้น: มงกุฎใบมะกอกสีทองวางอยู่บนผ้ากำมะหยี่

อัตราการเต้นของหัวใจของหลี่ฉินอู่เพิ่มสูงขึ้น ยีนแห่งความซุกซนเริ่มทำงาน

เขาใช้นิ้วเดียวกดพิมพ์ลงบนแป้นพิมพ์

นำมงกุฎใบมะกอกสีทองจากภาพที่สอง ไปสวมไว้บนศีรษะของหญิงสาวชาวเมดิเตอร์เรเนียนจากภาพที่หนึ่ง

หลังจากพิมพ์ข้อความเสร็จ นิ้วของหลี่ฉินอู่ก็ลอยค้างอยู่เหนือปุ่มเอนเทอร์ ไม่กล้ากดลงไปเสียนาน

เขามีลางสังหรณ์ว่าถ้าเขากดมันลงไป จะต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ๆ!

ในขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น การแจ้งเตือนจากระบบที่ติดตั้งในชุดเกราะพลังงานของเขาก็ดังขึ้น: ความเร็วในการตอบสนองของสมองของแอสตาร์ทีสในโลงศพกำลังเพิ่มขึ้น เขาใกล้จะตื่นแล้ว

หลี่ฉินอู่รีบลบรูปภาพนั้นทิ้งทันที ปัดฝุ่นตามตัว แล้วเดินออกไปดูอาการของแอสตาร์ทีส

แต่ทันทีที่เขาจากไป แอนดรูว์น้อยก็กลับเข้ามา

แอนดรูว์น้อยได้เรียนรู้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์จากพ่อของเขามาไม่น้อย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าหลี่ฉินอู่ทำอะไรลงไป เขาจึงดึงระบบหลังบ้านขึ้นมา และได้เห็นสิ่งที่หลี่ฉินอู่ทำก่อนหน้านี้

รวมถึงภาพที่หนึ่งที่ถูกลบทิ้งไปแล้ว หญิงสาวชาวเมดิเตอร์เรเนียน ภาพที่สอง มงกุฎใบมะกอกสีทอง และคำสั่งสุดท้ายที่หลี่ฉินอู่ป้อนเข้าไป ทุกอย่างล้วนถูกดึงขึ้นมาจากระบบข้อมูลหลังบ้าน

แอนดรูว์น้อยเกาหัว ไม่เข้าใจความหมายของภาพเหล่านี้ แต่เขาก็กดปุ่มเอนเทอร์ไปอยู่ดี สานต่อสิ่งที่หลี่ฉินอู่ไม่กล้าทำจนสำเร็จ

อีกด้านหนึ่ง ในห้องพยาบาล แอสตาร์ทีสที่นอนอยู่ในโลงศพกำลังระดมความคิด

ในห้วงความคิดของเขา อันดับแรก ในระหว่างภารกิจเมื่อครั้งที่ร่างกายของเขายังคงสมบูรณ์ดี เขาถูกพวกเอเลี่ยนลอบโจมตีและได้รับบาดเจ็บสาหัสจากระเบิดเคมี

จากนั้นเขาก็ถูกบรรจุเข้าไปในเดรดนอทและต่อสู้เรื่อยมาเป็นเวลานับพันปี

เขาได้สังหารพวกออร์ก ดรูคาริ ดาร์กเอลดาริ ไทรานิด และพวกนอกรีตคนทรยศ

ในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ยานรบที่พวกเขาโดยสารอยู่และยานของวอร์แบนด์เคออสได้เข้าปะทะกันในระยะประชิด

นักเวทเคออสบนยานรบเคออสได้ร่ายเวทมนตร์ ซึ่งเป็นเวทมนตร์ที่หลุดการควบคุม

เวทมนตร์นี้ก่อให้เกิดหลุมดำขึ้นในห้วงอวกาศ และยานรบทั้งสองลำก็ถูกดูดเข้าไปในหลุมดำ ถูกฉีกกระชาก และแตกสลาย!

ในวินาทีที่ยานรบถูกหลุมดำฉีกกระชากจนแหลกเป็นชิ้นๆ ยานทั้งสองลำก็เปิดใช้งานประตูเทเลพอร์ตพร้อมกัน ส่งตัวแอสตาร์ทีสที่เหลือรอดกลุ่มสุดท้ายไปยังมวลสารที่อยู่ใกล้ที่สุด—นั่นก็คือซากอวกาศ

จากนั้น แอสตาร์ทีสศัตรูทั้งสองกลุ่มที่สูญเสียยานรบของตนไป ก็ได้เปิดฉากการต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายกันบนซากอวกาศ!

จิตใจของแอสตาร์ทีสหวนรำลึกถึงการต่อสู้ภายในซากอวกาศที่ดุเดือดเลือดพล่าน พี่น้องร่วมภาคีของเขากำลังสาดกระสุนปืนใหญ่อย่างเต็มกำลัง และพวกคนทรยศก็กำลังต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง

ตัวเขาเองกำลังขับเคลื่อนเดรดนอท และสังหารพวกคนทรยศไปจนเกือบหมด ในตอนนั้นเองที่นักรบอาคมตนหนึ่งได้โยนระเบิดมาตรงหน้าเขา และสติของเขาก็ดับวูบไปตรงนั้น

ในเวลานี้ สติสัมปชัญญะของแอสตาร์ทีสกำลังหวนคืนสู่ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว และดวงตาของเขาก็ค่อยๆ เริ่มมองเห็นแสงสว่าง

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น และเห็นคนสองคนกำลังชะโงกหน้ามองเขาอยู่

คนหนึ่งเป็นนักบวชเทคโนโลยี ส่วนอีกคนเป็นชายในชุดเกราะพลังงาน

ชายในชุดเกราะพลังงานเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มว่า:

"ตื่นแล้วเหรอ เจ้าหญิงนิทรา ฉันมีข่าวดีกับข่าวร้ายมาบอกน่ะ นายอยากฟังข่าวไหนก่อนล่ะ?"