ตอนที่ 275 : ที่แท้เขาก็คือคนใหญ่คนโตเจียงเฉิน!!

ตอนที่ 275 : ที่แท้เขาก็คือคนใหญ่คนโตเจียงเฉิน!!

เจียงเฉินสั่งให้พ่อบ้านจ้าวช่วยเซี่ยเฉียนเฉียนหาที่อยู่ในเมืองหลวงใหม่

เพื่อที่จะให้เธอนั้นได้ทำงานที่โรงพยาบาลหมิงเต๋อได้อย่างสบายใจ

วันต่อมา

เจียงเฉินลุกขึ้นมาจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนจะพูดออกมาว่า “พระเจ้าจะตอบแทนความขยันมั่นเพียรเสมอ!”

หลังจากนั้นเขาก็เดินไปที่ประตูใหญ่ของพระราชวัง

รถมาเซราติสีน้ำเงินจอดอยู่ข้างๆรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม

มันคือรถ SUV ของมาเซราติแท้ๆแบบ 100% มันเป็นรถรุ่นที่ผลิตขึ้นมาสำหรับวัยรุ่นยุคใหม่ที่แสวงหาความเป็นตัวของตัวเองและความมีรสนิยม

ที่ด้านหน้านั้นก็มีโลโก้ตรีศูลติดเอาไว้อยู่ และไฟหน้าทั้งสองมันนั้นก็เหมือนดวงตาของสัตว์อสูรที่ทรงพลัง เมื่อผู้คนได้มองมาแล้วต่างก็ต้องพากันรู้สึกกลัวขึ้นมา

หากรูปลักษณ์ด้านหน้านั้นดูแล้วสง่างามและน่าเกรงขามจนคนไม่อาจเข้าใกล้ แต่ตัวรถนั้นกลับดูเรียวและสง่างาม อีกทั้งยังแฝงไปด้วยบรรยากาศที่โรแมนติก

เจียงเฉินที่ได้เห็นมันครั้งแรกก็ตกหลุมรักมันทันที

[โรลส์รอยซ์ แฟนธ่อม : ฮือ~~ เจ้านายเพิ่งซื้อฉันมาได้ไม่นานก็เปลี่ยนรถอีกแล้ว!]

[Lamborghini Poison : เจ้านายน่ะเอารถ แฟนธ่อมคันก่อนมอบไปให้ภรรยาของเขาที่เป็นตำรวจไปแล้ว นายน่ะควรคิดเรื่องในอนาคตได้แล้วนะ]

[Audi A3 : ใจเย็นๆนะ พวกเราอาจจะไม่เจออะไรแบบนั้นก็ได้....]

[แก็งค์ Tesla : พวกผู้ใหญ่พูดคุยกันพวกเราได้แต่นั่งตัวสั่น....]

[Bugatti Voice of the Night : ฉันที่มีเพียงคันเดียวในโลก แต่เจ้านายกลับขับฉันแค่ครั้งเดียว แล้วหลังจากนั้นเขาก็โยนฉันเข้ามาอยู่ในโรงเก็บรถทันที ตอนนี้ฉันยังไม่ร้องไห้เลย....]

[…..]

เจียงเฉินนั้นเพิ่งคิดอะไรออกมาได้

การปั่นจักรยานออกกำลังกายก็นับว่าเป็นเรื่องดีแต่มันลำบากเกินไป!

เช้านี้เจียงเฉินจึงตัดสินใจขับรถออกไปทำงาน ส่วนจักรยานก็โยนเก็บเอาไว้ในโรงรถก่อน

จักรยาน “….”

รถมาเซราติขับออกจากตำหนักอ๋องฉีอย่างรวดเร็ว

……

พระเจ้าจะตอบแทนคนที่ทำงานหนักเสมอ!

กลับเข้าสู่สังเวียน!

เปิดแอพขึ้นมา

คำขอที่หนึ่ง : เพื่อนสนิทของฉันจะพาแฟนของเธอมาทานอาหารเย็นกับฉัน ฉันต้องการผู้ชายที่หล่อมาแกล้งเป็นแฟนของฉัน

คำขอที่สอง : …..

ในตอนนี้เฉินนั้นสนใจแค่คำขอที่หนึ่งเท่านั้น

แกล้งเป็นแฟน?

อันนี้น่าสนใจ!

หลังจากที่กดรับคำขอแล้วก็โทรหาลูกค้าทันที

“คนสวย ผมพนักงานทำธุระ.....”

“คุณรับคำของฉันใช่ไหมคะ? คุณหล่อรึเปล่า?”

“ไม่ต้องห่วงเรื่องความหล่อของผมหรอกครับ เพราะมันไม่เคยมีใครชนะผมได้เลย!”

“ว้าว~~~ หนุ่มหล่อ คุณเป็นคนตลกจริงๆเลยนะ”

“ไม่หรอกครับ ผมพูดความจริง”

“ตกลง งั้นฉันจะไปพบคนที่สตาร์บัคส์ที่ชั้นหนึ่งของ ห้างเฉาหยางจอยซิตี้ ตอนเวลาเที่ยง ถ้าคุณหล่อไม่พอฉันจะกดยกเลิกและให้คำวิจารณ์แย่ๆกับคุณ แล้วค่อยลงคำขอใหม่”

วางสายโทรศัพท์

เจียงเฉินขับรถมาเซราติของเขาไปจนถึงห้างเฉาหยางจอยซิตี้

ภายในลานจอดรถใต้ดิน เจียงเฉินถอดเครื่องแบบออกและเปลี่ยนชุดเป็นชุดของ LV จากนั้นก็ใส่หน้ากาก แล้วค่อยเดินไปที่สตาร์บัคส์ ตอนนี้เพิ่งจะเป็นเวลา 11:30 น. ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง เจียงเฉินจึงเดินไปรอบๆเพื่อหาซื้อของให้กับแฟนสาวของเขา

เวลา 12:00 น.

เจียงเฉินก็เดินกลับมาที่ร้านสตาร์บัคส์

“ผมมาถึงแล้ว”

“ฉันอยู่ที่โต๊ะเก้า”

เจียงเฉินมองไปที่โต๊ะหมายเลขเก้าและแน่นอนว่าเขาก็พบกับสาวสวยนั่งรออยู่ที่นั่น เธอนั้นแต่งตัวดูดีมาก แต่ว่ารูปร่างหน้าตาของเธอนั้นได้เพียงแค่ 80 คะแนนเท่านั้น

เจียงเฉินนั่งลง

สาวสวยมองไปที่เจียงเฉินและดวงตาของเธอนั้นก็สว่างขึ้นมาทันที

ปิดปากด้วยความตกตะลึง!

ผู้ชายคนนี้หล่อจริงๆ!

“คุณใช่พนักงานทำธุระของฉันรึเปล่าคะ?”

“ใช่ครับ คุณคือฉือหรงใช่ไหม?”

“พระเจ้าคุณหล่อมาก!”

ฉือหรงไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าผู้ชายที่หล่อขนาดนี้จะรับคำขอของเธอ หนุ่มหล่อคนนี้แม้จะสวมหน้ากากอยู่แต่ก็มีเสน่ห์มากพอที่จะดึงดูดใจของเธอได้ หากเขาถอดหน้ากากออกมาไม่รู้ว่า หน้าตาของเขาจะน่าอัศจรรย์ขนาดไหนกัน?

ฉือหรงรู้สึกตื่นเต้น “ฉันขอถอดหน้ากากของคุณหน่อยได้ไหมคะ?”

เจียงเฉินพยักหน้า “ได้ครับ แต่ได้แค่มองนะครับ”

ฉือหรงถอดหน้ากากของเจียงเฉินอย่างตื่นเต้น

เธอนั้นรู้สึกราวกับมีแสงระยิบระยับปรากฏขึ้น

ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลา ดวงตาที่สดใส แม้กระทั่งรอยยิ้มจางๆ และยังมีรักยิ้มอยู่ทั้งสองข้าง เรียกได้ว่านี่เป็นอันตรายต่อผู้หญิงเป็นอย่างมาก

ฉือหรงรู้สึกราวกับเธอกำลังจะเป็นลม!

เจียงเฉินสวมหน้ากากอีกครั้ง

“เป็นยังไงบ้างครับ ผมมีคุณสมบัติพอหรือเปล่า?” เจียงเฉินยิ้มออกมาเล็กน้อยแต่มันไม่ต่างจากแสงสว่างที่ส่องเจิดจ้าในหัวใจของหญิงสาว

“มี! มีแน่นอน!” ฉือหรงพยักหน้าอย่างตื่นเต้นเรากับไก่จิกข้าว

เธอตะโกนด้วยความตื่นเต้นในใจ เพราะเธอคิดว่าเธอนั้นจะสามารถชนะเพื่อนสนิทของเธอได้แล้ว

“โอ้~เย้!!” ~\(≧▽≦)/~

ถึงแม้ว่าจะบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่จริงๆแล้วก็ยังมีการแข่งขันกันอยู่อย่างลับๆ ทั้งเรื่องของภูมิหลังของครอบครัว การศึกษา อาชีพ แฟน..... เรื่องพวกนี้ต่างถูกเปรียบเทียบกันอยู่ตลอด

.........

ในเวลาเดียวกันในอีกด้านหนึ่ง

ในร้านเคเอฟซี

หลิวหยาเพื่อนสนิทของฉือหรงซึ่งมีความสวยประมาณแปดสิบคะแนน ก็ได้ทำการนัดพบกับพนักงานทำธุระเช่นกัน

หลิวหยามองไปที่พนักงานในชุดเครื่องแบบสีส้ม จนสุดท้ายเธอนั้นก็ต้องขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้น ฉันไม่ได้บอกว่าให้ใส่เสื้อผ้าที่ดีกว่านี้มา?”

ชายหนุ่มรู้สึกทุกข์ใจ “ผมเพิ่งทำธุระเสร็จ เวลาเลยไม่พอที่จะไปเปลี่ยนชุด”

หลิวหยาพูดออกมาด้วยความโมโห “แล้วฉันจะทำยังไง? จะให้ฉันบอกเพื่อนสนิทของฉันว่าไว้เจอกันทีหลังเพราะว่านายพร้อมกันหรอ?”

ชายหนุ่ม “แล้ว…. ทำไมไม่ซื้อเสื้อผ้าใหม่แล้วเปลี่ยนตอนนี้เลยล่ะ?”

ดวงตาของหลิวหยาเป็นประกาย “ได้!”

จากนั้นทั้งสองก็ไปซื้อเสื้อผ้า ตอนแรกทั้งสองนั้นเข้าไปในร้านยูนิโคล่ที่มีราคาที่ค่อนข้างถูก แต่เมื่อหลิวหยาเดินดูไปสักพักเธอนั้นก็ยังไม่พอใจ”

ยูนิโคล่มีคุณภาพต่ำเกินไป

เธอมันต้องการให้ชายหนุ่ม เป็นนักศึกษาที่จบการศึกษาด้านการเงินมาจากต่างประเทศ แต่ในปัจจุบันเขานั้นก็ได้ทำงานในตำแหน่งระดับสูงในบริษัทการเงินขนาดใหญ่บนถนนการเงิน พร้อมเงินเดือนต่อปีที่มากกว่าหนึ่งล้าน!

โดยประวัติแบบนี้ถ้าเกิดแต่งตัวด้วยชุดจากยูนิโคล่... มันคงดูไม่เข้ากันเท่าไหร่

“ไปเถอะ ไปดูที่อื่นกัน”

“อย่างไรก็ตาม ความมันแพงเกินไปผมไม่มีเงินหรอกนะ” ชายหนุ่มนั้นไม่ได้มีฐานะมากเพราะเขานั้นก็เป็นเพียงแค่พนักงานทำธุระคนหนึ่งเท่านั้น และยิ่งในเมืองหลวงที่มีค่าครองชีพสูง ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วแบรนด์ยูนิโคล่ จึงเป็นแบรนด์หรูแบรนด์เดียวที่เขาสามารถใช้เงินของตัวเองซื้อได้

หลิวหยา “….”

เธออยากจะกระอักเลือดออกมา

แต่ในตอนนี้เอง…ติ๊ง~~

เพื่อนสนิทของเธอฉือหรงก็ส่งข้อความมาในวีแชทพร้อมกับรูปภาพ (ภาพถ่ายจากด้านข้างของเจียงเฉิน)

“ฉันกำลังดื่มกาแฟรออยู่ที่สตาร์บัคส์กับแฟนของฉันนะ เธอมาถึงหรือยัง?”

หลิวหยามองไปที่รูปของเจียงเฉิน

ตกตะลึง!

หล่อมาก!

แม้ว่ามันจะเป็นมุมจากด้านข้าง และรูปลักษณ์ของเจียงเฉินนั้นก็ยังดูคลุมเครือ แต่เธอก็มั่นใจว่าเขาจะต้องหล่อมากแน่ๆ

มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?

ทำไมฉือหรงถึงหาแฟนได้หล่อขนาดนี้?

จู่ๆก็อิจฉา!

เมื่อมองไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ข้างเธอ แม้ว่าเขานั้นจะมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่เลว  แต่เขานั้นจะถูกเหยียบย่ำจนจมไปอยู่ใต้โคลนเมื่อไปอยู่ต่อหน้าแฟนของฉือหรง

หลิวหยาตอบกลับไปว่า “ยังเลย ตอนนี้รถติดหนักมาก”

เธอนั้นหารูปภาพของพวงมาลัยของรถมาเซราติจากในอินเทอร์เน็ตแล้วส่งไปให้ฉือหรง

หลังจากนั้นเธอก็หันกลับมามองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังดูเสื้อผ้าในยูนิโคล่ เธอนั้นก็ได้เพียงแต่กัดฟัน

“ไปซื้อเสื้อผ้าแพงๆเร็ว”

“แต่ผมไม่มีเงินนะ” ชายหนุ่มนั้นกังวลมาก

“ฉันจ่ายเองตกลงไหม!” หลิวหยากัดฟันด้วยความโกรธ

ผ่านไปยี่สิบนาที เธอนั่นก็ซื้อทั้งเสื้อเชิ้ตกางเกงขายาวเข็มขัดและรองเท้าหนัง ที่ร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์ระดับกลาง รวมเป็นเงินกว่าหกพันหยวน!

กระอักเลือดออกมา!!

แม้แต่ตัวเธอเองนั้นก็ยังลังเลที่จะซื้อของที่แพงขนาดนี้!

พนักงานของร้านพูดชม “คนสวยคนนี้ใจดีกับแฟนของคุณจริงๆถึงขั้นยอมซื้อเสื้อผ้าราคาแพงขนาดนี้ให้”

หลิวหยาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าในใจเธอนั้นจะกระอักเลือดไปลิตรครึ่งแล้วก็ตาม

เพื่อการเสแสร้งในครั้งนี้เธอนั้นจำเป็นต้องใช้เงินเยอะจริงๆ!

น่าสงสารมาก!!

หลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อย ชายหนุ่มนั้นก็ดูดีขึ้นมาก คะแนนเพิ่มมาเป็นแปดสิบคะแนน!

“ไป! ไปหาเพื่อนของฉันเร็ว!”

“ครับ!”

“นายจำข้อมูลทั้งหมดแล้วใช่ไหม?!”

“ผมใช้เวลาสองวันในการท่องจำเลยนะ ผมสำเร็จการศึกษาปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และยังได้เข้าทำงานที่บริษัทลงทุนกั๋วดู่ พร้อมกับเงินเดือนต่อปีที่มาถึงหนึ่งล้าน.....” ชายหนุ่มพูดออกมาตลอดทาง

“โอเค” ในที่สุดหลิวหยานั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย

หลิวหยาโทรหาฉือหรง “ฮัลโหล พวกเรามาถึงแล้ว จะไปเจอกันที่ไหนดี?”

ฉือหรง “ที่ร้านอาหารทะเล พระราชวังถัง พวกเรามาถึงกันแล้ว”

หลิวหยา “ได้”

ในไม่ช้าหลิวหยานั้นก็พาชายหนุ่มมาที่ร้านอาหารทะเล พระราชวังถัง

ทันทีที่เธอเดินเข้ามา

“ทางนี้~~” ฉือหรงลุกขึ้นยืนแล้วโบกมือ

ดวงตาสี่คู่สบตากัน

ฉือหรงมองไปที่ชายหนุ่มที่มาพร้อมกับหลิวหยา

หลิวหยาก็มองไปที่เฉิน

ศึกการโอ้อวดแฟนนั้นได้เริ่มขึ้นแล้ว!

ทั้งสองฝ่ายนั่งประจันหน้ากัน!

หลิวหยาและฉือหรงยิ้มออกมา

ทั้งสองสบตากัน ประกายไฟลุกออกมาจากดวงตาของทั้งสอง

หลิวหยามองไปที่ใบหน้าของเจียงเฉิน เขานั้นหล่อมากจนใบหน้าของเธอนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดง

ทำไมฉือหรงถึงเจอกับแฟนที่หล่อเหลาขนาดนี้ได้กัน?

อิจฉา!

ไม่ ฉันจะต้องไม่ยอมแพ้!

หลิวหยากอดชายหนุ่มที่มากับเธอ “ให้ฉันแนะนำเขาก่อนนี่คือแฟนของฉัน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินเขาพึ่งลงจากเครื่องบินเมื่อวานนี้ และยังได้เข้าทำงานที่บริษัทลงทุนกั๋วดู่เงินเดือนต่อปีมากกว่าหนึ่งล้าน.....”

อะไรนะ!

เงินเดือนต่อปีมากกว่าหนึ่งล้าน!

นี่ไม่ใช่เท่ากับว่าเงินเดือนของเขามากกว่าแปดหมื่นหยวนต่อเดือนเลยหรอ!

ฉือหรงรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันที

ด้วยเงินเดือนที่สูงขนาดนี้ การจะซื้อกระเป๋าราคาแพงมันก็แค่เรื่องง่ายๆ!

น้ำลายไหล!

แต่ยังไงก็ห้ามยอมแพ้!

ฉือหรงโอบแขนของเฉินและพูดออกมาว่า “นี่คือแฟนของฉัน เขาเป็น CEO ของบริษัทสตาร์ทอัพ มีพนักงานอยู่ภายใต้การดูแลเข้ามากว่าหนึ่งพันคน”

หลิวหยานั้นก็ปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ “โอ้ บริษัทสตาร์ทอัปงั้นหรอ? บริษัทพวกนี้ขาดเงินทุนบ่อยไม่ใช่หรือยังไง? ผู้ชายของฉันเขาเป็นคนรวยที่สอง มีเงินเก็บอยู่หลายร้อยล้าน เขาเข้าไปช่วยลงทุนได้นะ”

ชายหนุ่ม “….”

นี่ฉันกลายเป็นคนรวยที่สองตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

แล้วเรื่องบทพูดก่อนหน้านี้ล่ะ?

เมื่อฉือหรงได้ยินว่าแฟนหนุ่มของอีกฝ่ายนั้นเป็นคนรวยรุ่นที่สองเธอนั้นก็ต้องโกรธเพราะความอิจฉา

ฉือหรงยิ้มและกอดแขนของเจียงเฉิน

“ไม่ต้องเข้ามาลงทุนหรอก เมื่อไม่กี่วันก่อนพ่อของเขาก็ยังโทรมาให้เงินอยู่เลย ดังนั้นเงินของเขามีเยอะไม่ขาดอยู่แล้ว”

ทั้งสองฝ่ายต่างก็สู้กันไปมา ไม่มีใครยอมใครแม้แต่น้อย

โอ้อวดอย่างไม่มีหยุด!

หลิวหยานหยิบถุงออกมาแล้วพูดว่า “นี่คือกระเป๋าที่แฟนของฉันซื้อให้ ราคาหลายหมื่นเชียวนะ”

ฉือหรง “….”

เรื่องนี้เธอแพ้!

กระเป่าที่เธอมีอยู่ก็แค่ใบละไม่กี่พันเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถเอาออกมาสู้ด้วยได้

หลิวหยานภูมิใจมาก

ฮ่าๆ ชนะแล้ว!

ในตอนนี้เองชายหนุ่มที่มากับหลิวหยานก็ยืนขึ้น

“ขอโทษ ทีนะขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน”

“อ่า ไม่เป็นไรหรอก ฉันเองก็อยากไปเหมือนกัน”

เจียงเฉินยืนขึ้น

ทั้งสองเดินไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน

หลังจากที่ทั้งสองล้างมือกันเสร็จ

เจียงเฉินก็ถามด้วยความสงสัย “หนุ่มหล่อ นายกลับมาจากประเทศไหนหรอ?”

ชายหนุ่มที่ถูกถามก็รู้สึกไม่สบายใจกับการเสแสร้งแบบนี้ เขาเลยบอกความจริงออกมาตรงๆ

“อันที่จริงผมก็แค่คนทำธุระเท่านั้น”

“หืม?” เจียงเฉินประหลาดใจ “บังเอิญจริงๆ ฉันก็เหมือนกัน!”

“อะไรนะ! คุณก็เป็นคนทำธุระเหมือนกันหรอ?” ชายหนุ่มคนนั้นตกตะลึง ตอนแรกที่เขานั้นได้พบกับเจียงเฉินเขานั้นก็รู้สึกว่าเจียงเฉินนั้นไม่ได้มีกลิ่นอายที่เหมือนกัยคนทำธุระเลยแม้แต่น้อย?

“นี่ ดูสิ...” เจียงเฉินหยิบโทรศัพท์ออกมาและเปิดแอพของเขาให้ดู

“เรื่องจริงหรอเนี่ย!” ชายหนุ่มคนนั้นดูประหลาดใจและมีความสุข

“ฮ่าๆ คิดไม่ถึงเลยว่าการมาแกล้งเป็นแฟนแบบนี้แล้วจะเจอเพื่อนร่วมอาชีพด้วย”

“ใช่ บังเอิญจริงๆ”

จับมือกัน!

ความรู้สึกผู้พันผุดขึ้นมาทันที

จากนั้นทั้งสองก็บ่นออกมา

เจียงเฉิน “ผู้หญิงนี่แปลกจริงๆเลยนะ ดูเผินๆเหมือนจะเป็นเพื่อนรักกัน แต่สุดท้ายก็จ้างคนมาให้แกล้งเป็นแฟนและมาเสแสร้งใส่กัน ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ”

ชายหนุ่ม “ลูกค้าของฉันน่ะถึงกับยอมซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าให้ฉันรวมๆแล้วก็ 6,000 หยวนเลยนะ”

เจียงเฉินสูดอากาศเย็นเข้าปอด

ใช้เงิน 6,000 หยวนเพื่อเสแสร้งเนี่ยนะ?

ทั้งสองบ่นให้ฟังกันอยู่สักพักหนึ่งก่อนจะพากันกลับไปที่นั่งของตัวเอง

และแกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร!

เจียงเฉินพูดเรื่องไร้สาระออกมา “โอ้ ฉันเพิ่งได้ยินมาว่าเขาจบมาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เยี่ยมมากจริงๆ นั่นเป็นมหาลัยในฝันของฉันเลยนะ”

ชายหนุ่มก็พูดออกมา “ไม่ ไม่เลย ผมล่ะอิจฉาพี่ชายจริงๆที่จบการศึกษาปริญญาเอกมาจากฮาร์วาร์ด นั่นก็เป็นมหาลัยในฝันของผมเหมือนกันนะ”

จากนั้นทั้งสองก็หันไปคุยเรื่องการทำงาน อาชีพ เงินเดือน แฟน....ธุรกิจ

หลังจากที่คุยกันไปได้สักพัก

มื้ออาหารนั้นก็จบลงอย่างสมบูรณ์แบบ

แต่พวกเธอนั้นยังไม่จบสงคราม!

หลิวหยาน “พวกเธอมีรถไหม? ถ้าไม่มีฉันให้แฟนของฉันไปส่งได้นะ”

ฉือหรง “ฉันมีรถ”

หลิวหยา “ฮ่าฮ่า~~”

ฉือหรง “ฮ่าฮ่า~~”

ทั้งสองต่างไม่ได้มีรถจริงๆ แต่พวกเธอเพียงแค่ทำเป็นว่ามีรถ

ทั้งสี่คนเดินไปที่ลานจอดรถ

ในเวลานี้เองจู่ๆฉือหรงก็พูดออกมา “หลิวหยา แฟนของเธอขับรถมาเซราติสีน้ำเงินมาไม่ใช่หรอ? มันอยู่ที่ไหนล่ะ?”

“เอ๋?” หลิวหยาที่ได้ยินก็เริ่มตื่นตระหนก

ชายหนึ่มเองก็ติ่นตระหนกไปด้วย

จะทำยังไงดี?

ฉันไม่มีรถ!

หลิวหยานั้นกำลังจะร้องไห้ออกมา วันนี้เธอนั้นยอมจ่ายไปถึง 6,000 หยวนเพื่อเสแสร้งแต่ฉันจะมาจบตรงนี้ไม่ได้นะ!

เธอนั้นรู้ดีว่ารูปที่เธอส่งไปนั้นเป็นเพียงแค่รูปจากอินเทอร์เน็ตเท่านั้น!

สถานกาณ์ย่ำแย่มาก!

ทันใดนั้น!

เธอก็หันไปรถมาเซราติสีน้ำเงินที่ห่างออกไป 5 เมตร

หลิวหยาชี้ไปที่รถมาเซราติสีน้ำเงินราวกับฟางที่ช่วยชีวิตของเธอ “รถของแฟนฉันอยู่ที่นั่นไง!”

ฉือหรงมองตามไป

มีจริงๆด้วย!

โลโก้ตรีศูล ตัวรถคันสีฟ้า ดูน่าเกรงขาม....

เป็นรถหรูที่เท่มาก!

ต้องบอกเลยว่าฉือหรงนั้นอิจฉาเอามากๆ!

แล้วเจียงเฉินล่ะ?

สายตาของเขามองดูพวกเธอด้วยความแปลกๆ

นั่นมันรถฉัน!

ฉันควรจะฉีดหน้าเธอเลยดีไหม?

คิดไปคิดมาแล้วก็อย่าดีกว่า เมตตาคนอื่นบ้างอย่าไปฉีกหน้าคนอื่นเลย

ฉือหรงยิ้มออกมา “หลิวหยา รถของแฟนฉันไม่ได้มีอะไรมากหรอกก็แค่รถบีเอ็มดับเบิลยู ราคาประมาณ 2 ล้านเอง มันไม่ได้เท่เท่ารถของเธอหรอก แล้วทำไมเธอยังไม่ไปขึ้นรถของเธออีกล่ะ?”

หลิวหยา “….”

แอบเตะไปที่ชายหนุ่มเบาๆ

ชายหนุ่มยิ้มออกมา “ผมขอโทษที ผมลืมไปสนิทเลยน่ะ ตอนที่มาถึงโรงจอดรถใต้ดินน้ำมันของผมมันหมดพอดี ตอนนั้นไปปาร์ตี้ดึกเกินไปหน่อย ก็เลยลืมเติมน้ำมัน”

หลิวหยาพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า “ใช่ ใช่ ตอนนี้ฉันก็กำลังทำโทษเขาอยู่....อย่างนั้นฉือหรงฉันของขึ้นรถแฟนของเธอหน่อยสิรถ BMW ฉันไม่เคยขึ้นมาก่อนเลย”

ฉือหรง “….”

แฟนของเธอจะไปหารถ BMW ราคา 2 ล้านมาจากไหน!

ตื่นตระหนก!

เสียงเงียบลงทันที

เธอมองมาที่ฉัน ฉันมองไปที่เธอ...

ในเวลานี้เองก็มีคนเจ็ดแปดคนเดินออกมาจากลิฟต์ พวกเขานั้นดูน่าเกรงขามเอามากๆ!

หวังเจียเย่ประธานของบริษัทเฉาหยางจอยซิตี้มาเนจเม้นและกลุ่มเลขาพร้อมกับทีมบริหารก็เดินเข้ามาอย่างสง่างาม ดูไม่เหมือนคนปรกติแม้แต่น้อย

ระหว่างที่สองสาวกำลังคุยกันพวกเขานั้นก็เดินเข้ามา

หลิวหยา ฉือหรงและชายหนุ่มพากันตกตะลึงกับแรงกดดันของคนกลุ่มนี้ พวกเขานั้นพากันถอยไปอย่างรวดเร็ว

เจียงเฉิน “…”

…..

…..

หลิวหยาและฉือหรง มองไปที่กลุ่มประธานและผู้บริหารระดับสูงที่กำลังเดินใกล้เข้ามา พวกเขานั้นต่างก็มีกลิ่นอายของคนที่เป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ในบริษัท ดังนั้นทั้งสามจึงอดไม่ได้ที่จะก้มหัวและถอยออกไปข้างๆ

“คนพวกนี้แข็งแกร่งมาก!”

“ฉันได้ยินพวกเขาเรียกเขาว่าท่านประธานนะ~~”

คนที่อยู่ข้างหน้าคงจะเป้นประธาน ส่วนที่ตามมาก็คือเลขาและผู้บริหารระดับสูงใช่ไหม?”

“เอิกเกริกขนาดนี้คงจะเป็นประธานจริงๆ”

หลิวหยาและฉือหรงตัวสั่น

ใกล้เข้ามา~

ใกล้เข้ามาแล้ว~

หลิวหนาและฉือหรงมองหน้ากันก่อนจะหันไปมองที่คนที่เดินนำมาก่อนจะก้มหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว

“สวัสดีครับ คุณเจียง!”

ประธานหวังเจียเย่มองไปทางหลิวหยาและฉือหรง แต่เขาก็ไม่สนใจเพราะท้ายที่สุดแล้วเขามาที่นี่ก็เพื่อพบเจียงเฉิน

เขารีบเข้าไปใจมือของเจียงเฉินด้วยความกระตือรือร้น

“คุณเจียง คุณมาที่นี่เพื่อซื้อของหรอครับ?”

“ใช่”

เจียงเฉินจับมือกับเข้าพร้อมกับยิ้มออกม

หลิวหยา “…”

ฉืแหรง “….”

ชายหนุ่ม “….”

ฉันเป็นใคร? ฉันอยู่ที่ไหน?

เกิดอะไรขึ้น?

งง!

ประธานหวังเจียงพูดออกมาอย่างกระตือรือร้น “คุณเจียง คุณพอมีเวลามาทานอาหารเย็นกับผมไหมครับ?”

เจียงเฉินส่ายหัว “ลืมเรื่องกินไปได้เลย ฉันยุ่งอยู่น่ะ”

หวังเจียเย่พูดออกมาอย่างเสียใจ “ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนคุณเจียงแล้ว ครั้งหน้าผมจะไปหาคุณด้วยตัวเอง....”

จากนั้นเขาก็หันไปหาเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่น “มานี่สิ นี่คือคุณเจียงเจ้าของเฉาหยางจอยซิตี้ของเราเขาคือคนที่ให้เงินเดือนพวกนายทุกคน”

“อะไรนะ?!”

“บอส?”

ทันทีที่เหล่าเลขาและผู้บริหารระดับสูงได้ยิน พวกเขาก็รับเดินเข้าไปและจับมือกับเจียงเฉินอย่างกระตือรือร้นและเคารพ

“สวัสดีครับเจ้านาย!”

“เจ้านายเป็นดั่งมังกรที่เห็นหัวไม่เห็นหาง วันนี้ผมก็ได้มีโอกาศพบเจ้านายแล้ว!”

“เจ้านายหล่อมากเลยนะคะ ดาราที่ว่าหล่อเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้านายแล้วพวกเขาก็ขี้เหล่ไปทันที!”

เหล่าผู้บริหารระดับสูงพากันชมเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มที่มากับหลิวหยาตกตะลึง!

หลิวหยาและฉือหรงเองก็แข็งกลายเป็นหิน!

ตกตะลึง!

หนุ่มหล่อคนนี้!

กลับกลายเป็น....เจ้าของห้างจอยซิตี้ตัวจริง!!

เป็นคนใหญ่คนโตตัวจริง!

คิดถึงเรื่องที่พวกเธอทำไปเมื่อกี้ต้อหน้าเขา ทั้งโอ้อวดเรื่องการไปเรียนต่อต่างประเทศ เป็นซีอีโอ เงินเดือนปีละล้าน กระเป๋าหรูราคาแพง.....

ปรากฏว่าเขานั้นเป็นคนใหญ่คนโตตัวจริง แต่พวกเธอกลับไปอวดเบ่งต่อหน้าเขา~

น่าอับอายมาก!

หลังจากที่พูดคุยกันสักพักเจียงเฉินก็ยิ้มและบอกลากับทุกคน

ลานจอดรถกลับมาเงียบอีกครั้ง

หลิวหยานมองเจียงเฉินอย่างระมัดระวัง “คุณ....คุณเป็นเจ้าของห้างจอยซิตี้จริงๆหรอ?”

เจียงเฉินยิ้ม “ใช่ครับ ผมเป็นเจ้าของห้างจอยซิตี้ครับ”

พูดเสร็จก็หยิบกุญแจรถออกมาแล้วกด

ติ๊ด ติ๊ด~~

รถมาเซราติสีน้ำเงินที่อยู่ข้างๆก็ส่องแสงออกมา

หลิวหยา “….”

อับอายมาก!

เธอนั้นเพิ่งอ้างไปว่ารถคันนี้เป็นของแฟนของเธ แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจริงๆแล้วมันจะเป็นของเจียงเฉิน

เจียงเฉินเปิดประตูรถ “วันนี้ก็น่าจะไม่มีอะไรแล้ว ผมไปทำงานก่อนนะครับ ลาก่อน….”

ปิดประตู

ขับรถมาเซราติออกไปทิ้งไว้เพียงคนสามคนมองหน้ากัน

หลิวหยามองไปที่ฉือหรง “เขาไม่ใช่แฟนของเธอใช่ไหม? ฮึ่ม! เธอโกหกฉันไม่ได้หรอก หน้าตาของเธอ จะไปหาผู้ชายหล่อรวยแบบนั้นได้ยังไงกัน!”

ฉือหรงก็ไม่ได้ยอม “หึหึ แล้วใครกันนะที่บอกว่ารถมาเซราติคันนั้นเป็นของแฟนตัวเอง แฟนของเธอก็คงจะปลอมเหมือนกันสินะ กลับมาจากการเรียนที่ต่างประเทศ ปริญญาเอกสาขาการเงิน เงินเดือนปีละล้าน ฉันล่ะคิดไม่ถึงเลยว่าเธอนั้นจะกล้าหลอกลวงคนอื่นได้ขนาดนี้!”

“เธอก็ทำไม่ใช่รึไง!”

“ฉันมองเธอผิดไปจริงๆ!”

“ฉันก็มองเธอผิดไปเหมือนกัน! ต่อจากนนี้เราไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป!”

“จะไปก็ไปเลย!”

การเสแสร้งล้มเหลว

ต่างฝ่ายต่างอับอาย

หลังจากที่ทะเลาะกันความสัมพันธ์ก็ถึงจุดสิ้นสุด

คำเตือน : การเสแสร้งมีความเสี่ยง ก่อนจะทำโปรดคิดให้ดี!

.....

หลังจากที่ฉือหรงนั้นแยกทางกับหลิวหยาเธอนั้นก็กลับมาที่บ้านและอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจียงเฉิน

หล่อ!

รวย!

ถ้าได้เป็นแฟนของเขาจริงๆ มันไม่ได้หมายความว่าฉันจะได้กลายเป็นคนรวยทันทีเลยหรอ?

“ว่าแต่...ฉันจะจีบเขายังไงดี?”

“ผู้ชายที่ทั้งหล่อทั้งรวยแบบนี้ เกรงว่าเขาคงจะเจอกับสาวสวยและเล่ห์เหลี่ยมมาเยอะแล้วแน่ๆ ดังนั้นแผนการทั่วๆไปมันจะไม่ได้ผล จะต้องใช้แผนการที่ไม่ธรรมดาเท่านั้น!”

ฉือหรงเล่าเรื่องนี้ให้พ่อแม่ของเธอฟัง

แม่ตกใจมาก “อะไรนะ เจ้าของห้างเฉาหยางงั้นหรอ?!”

พ่อตัวสั่น “นั่นหมายความว่าเขามีทรัพย์สินหลายพันล้านเลยไม่ใช่หรอ นี่มันลูกเขยเต่าทองชัดๆ!”

ตาเป็นประกาย!

ทั้งครอบครัวนั้นหลี่ตาลงทันที พอได้ยินว่าเจียงเฉินนั้นร่ำรวยแค่ไหนพวกเขานั้นก็เริ่มครุ่นคิดทันที

“ลูกสาว ลูกเขยเต่าทองแบบนี้ก็ต้องรีบแล้ว!”

“ใช่ทรัพย์สินจะต้องมีหลักหมื่นล้านแน่ๆ ถ้าแบ่งมาให้พวกเราสักพันล้านมันก็มากพอให้พ่อกับแม่ใช้เที่ยวได้ทั่วโลกแล้ว อีกฝ่ายนั้นเป็นคนที่ไม่กลัวงานที่ลำบาก แสดงว่านิสัยของเขานั้นต้องไม่เลวแน่ เขาไม่ใช่พวกนายน้อยที่เอาแต่ทำเรื่องเสเพลและหยิ่งยโส เขาจะต้องเป็นสามีที่สมบูรณ์แบบได้แน่!”

“ลูกสาว ลูกมีเบอร์โทรศัพท์ของเขาไหม?”

“ลูก ลูกต้องโทรหาเขาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

ฉือหรงเล่าออกไปว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง

พ่อขมวดคิ้ว “มีแค่ช่องทางการติดต่องั้นหรอ? แต่ไม่รู้อะไรเลย? งั้นก็ยากแล้ว!”

แปะ~

“ฉันคิดวิธีได้แล้ว!” แม่ปรบมือ

“พวกเราจะทำแบบนี้….”

แม่เล่าแผนการที่สุดน่าทึ่งออกมา

เมื่อพ่อและฉือหรงได้ยิน ตาของพวกเขานั้นก็ต้องเบิกกว้างและยกนิ้วให้!