ตอนที่ 183 ผู้ช่วยคนนั้นคือหมิงฮ่าว!

"พี่ใหญ่ ผู้ช่วยที่คุณติดต่อไว้คือใครกัน?"

มีคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ดูท่าพี่ใหญ่จะเป็นคนรอบคอบไม่น้อย เพราะเขาวางแผนการที่ไม่มีวันพลาดไว้ก่อนหน้าพวกเขาเสียอีก

ถึงกับติดต่อผู้ช่วยเอาไว้ล่วงหน้า

เพียงแต่ไม่รู้ว่าผู้ช่วยคนนี้จะมีฝีมือสักแค่ไหน หวังว่าจะไม่ไร้น้ำยาจนกลายเป็นตัวถ่วงของพวกเขาก็แล้วกัน

"หมิงฮ่าว เจ้าสำนักเหลียงอี๋ แม้คนผู้นี้จะอยู่ในระดับถอดจิตขั้นต้นเท่านั้น แต่ฝีมือของเขานั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ไม่ด้อยไปกว่าอัจฉริยะปีศาจจากสำนักใหญ่ๆ เลยแม้แต่น้อย

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำร้ายราชาศพจนบาดเจ็บสาหัส เรื่องนี้ข้าบังเอิญได้ยินมาจากปากของศิษย์รุ่นหลังในตระกูลเถียน

หากตอนนั้นสองพี่น้องเถียนคว่างและเถียนหวยไม่เป็นตัวถ่วงเขาไว้ ป่านนี้เขาคงสังหารราชาศพไปนานแล้ว

แม้แต่ประธานกลุ่มบริษัทหลี่ในเมืองซงซานยังต้องคอยประจบประแจงเขา

หากจะพูดถึงความฉลาดหลักแหลม พวกเราคงเทียบพวกนักธุรกิจไม่ได้หรอกใช่ไหม?

ขนาดเขายังต้องประจบหมิงฮ่าว ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ฝีมือของหมิงฮ่าวได้แล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือ เขาเคยประมือกับราชาศพมาก่อน จึงเข้าใจมันได้ดีกว่าพวกเรา

ตอนแรกเขาก็ปฏิเสธ แต่เพื่อเชิญเขามา ข้าต้องยอมจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเลยทีเดียว" พี่ใหญ่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"หมิงฮ่าวผู้นี้แค่ระดับถอดจิตขั้นต้น เก่งกาจขนาดนั้นเชียวหรือ?"

"พูดจาเหลวไหล เก่งกาจแน่นอนอยู่แล้ว" พี่ใหญ่ตอบกลับอย่างมั่นใจ

"แต่ตอนนี้ราชาศพมีพลังเพิ่มขึ้นมาก หมิงฮ่าวคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแล้วกระมัง"

"ก็ยังมีพวกเราอยู่นี่ไง เขาก็บอกแล้วว่าตอนนี้เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชาศพ ทำได้เพียงคอยสนับสนุนพวกเราอยู่ข้างๆ เท่านั้น

หากมีเขาคอยสนับสนุน บวกกับประสบการณ์ที่เขาเคยรับมือราชาศพ รับรองว่างานนี้ไม่มีพลาด" พี่ใหญ่กล่าวอย่างหนักแน่น

เขาเชื่อมั่นในคนตระกูลเถียน และเชื่อมั่นในหลี่ไคไท่ ประธานกลุ่มบริษัทหลี่

"แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?"

มีคนถามขึ้น

"ข้าแจ้งเขาไปแล้ว พวกเราไปรอก่อน เดี๋ยวเขาก็ตามมา" พี่ใหญ่กล่าว

หลังจากนั้น

คนทั้งหกก็ออกจากเขตตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังชานเมืองจิ้งไห่

ฉินเฟิงรอพวกเขาอยู่ในทุ่งกว้างแถบชานเมืองมาได้สักพักแล้ว

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!!"

คนทั้งหกพุ่งตัวมาด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศ ปรากฏกายขึ้นตรงหน้าฉินเฟิง

พร้อมกันนั้น

พวกเขาก็รีบกระจายตัวออกล้อมฉินเฟิงไว้ทุกทิศทาง

"หึ ราชาศพ ไม่นึกเลยใช่ไหมล่ะ ต่อให้เจ้าจะสำเร็จวิชาซ่อนลมหายใจโลหิตมาร ก็ไม่มีทางหนีพ้นการไล่ล่าของพวกเราเหล่านักล่าซอมบี้ไปได้หรอก"

พี่ใหญ่แค่นเสียงเย็นชาพลางจ้องมองฉินเฟิงด้วยท่าทีพร้อมปะทะ

ขอเพียงสังหารราชาศพได้ พวกเขานักล่าซอมบี้ก็จะสร้างชื่อเสียงไปทั่วทั้งโลกมนุษย์และวิญญาณ

และตระกูลหลิวของพวกเขาก็จะสามารถใช้โอกาสนี้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำเหล่านักล่าซอมบี้ได้

หลายปีมานี้ เหล่านักล่าซอมบี้กระจัดกระจายกันเกินไป ถึงเวลาที่ต้องรวบรวมพวกเขากลับมาอีกครั้งแล้ว

"รอพวกเจ้ามาตั้งนาน ในที่สุดก็มาถึงเสียที"

ฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นหอมเย้ายวนจากร่างของคนทั้งหกอบอวลอยู่ปลายจมูก

เดิมทีตั้งใจจะกลับมาล่าศิษย์สำนักเต๋า

ไม่นึกเลยว่านักล่าซอมบี้ทั้งหกคนนี้จะรนหาที่ตายด้วยตัวเอง

"ที่แท้พวกเจ้าก็จ้างผู้ช่วยมาด้วย แถมยังเป็นมันอีก"

ฉินเฟิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหมิงฮ่าว

ในหัวพลันนึกถึงนักพรตเฒ่าที่ทิ้งสองพี่น้องเถียนคว่างและเถียนหวยไว้แล้วหนีเอาตัวรอดไปในคราวนั้น

ไอ้หมอนี่ทำศิษย์ของตัวเองตายไปไม่น้อย

แม้แต่ชิงสุ่ยเยียนยังทรยศเขาเพราะเรื่องนี้ นางแค้นจนอยากจะฆ่าเขาเพื่อล้างแค้นให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่ตายไป

"ซอมบี้ก็คือซอมบี้ การจับสัมผัสกลิ่นอายช่างร้ายกาจนัก แต่สำหรับเจ้าของกลิ่นอายนี้ เจ้าคงไม่รู้สึกแปลกหน้าสินะ

คืนนี้มีท่านเจ้าสำนักหมิงฮ่าวมาช่วย เจ้าไม่มีทางรอดไปได้หรอก" พี่ใหญ่ของเหล่านักล่าซอมบี้จ้องฉินเฟิงด้วยท่าทีฮึกเหิม

เขาไม่ได้รีบร้อนลงมือ

รอให้หมิงฮ่าวมาถึงก่อนค่อยลงมือก็ยังไม่สาย

การต่อสู้ครั้งนี้ให้หมิงฮ่าวเป็นผู้บัญชาการ

เพราะหมิงฮ่าวเคยประมือกับราชาศพมาก่อน จึงเข้าใจเล่ห์เหลี่ยมของมันดีกว่าพวกเขานัก

"อู๋เลี่ยงเทียนจุน!!"

ในขณะนั้นเอง หมิงฮ่าวในชุดนักพรตสีขาวดำก็เหยียบยอดหญ้าพุ่งตัวเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับเซียนผู้บรรลุธรรม

"ราชาศพ เราพบกันอีกแล้วนะ ครั้งก่อนเจ้าโชคดีที่หนีรอดไปจากมือข้าได้ แต่คืนนี้เจ้าต้องตายสถานเดียว"

หมิงฮ่าวหยุดยืนห่างจากฉินเฟิงประมาณยี่สิบถึงสามสิบเมตร พลางจ้องมองฉินเฟิงด้วยท่าทีโอหัง

ไม่ได้เจอกันพักเดียว

ไอ้หมอนี่ดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นเยอะเลย

ดูท่าชีวิตช่วงนี้จะสุขสบายดีสินะ

ส่วนเรื่องที่ว่าครั้งก่อนโชคดีหนีรอดไปได้นั้น มีเรื่องแบบนั้นด้วยหรือ?

ไม่ใช่ว่าเขาชิงทิ้งเพื่อนร่วมทีมแล้วหนีหางจุกตูดไปก่อนหรอกหรือ?

หากเขาไม่หนี การจะสังหารเถียนคว่างและเถียนหวยก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย

ซ้ำยังสามารถช่วยให้ทั้งสองคนหนีรอดไปได้ด้วยซ้ำ

ดังนั้น คนที่ทำเถียนคว่างและเถียนหวยตายก็คือหมิงฮ่าวต่างหาก

"คราวก่อนเจ้าทิ้งเพื่อนร่วมทีมหนีเอาตัวรอด ถึงได้โชคดีหนีไปได้ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะยังกล้ามาเห่าหอนต่อหน้าข้าอีก"

ฉินเฟิงมองหมิงฮ่าวด้วยสายตาดูแคลน

"เดรัจฉานก็คือเดรัจฉาน เอาแต่พูดจาบิดเบือนความจริง เจ้าคิดว่าแค่เป่าหูให้แตกแยก พวกเขาจะเชื่อเจ้าหรือ?"

หมิงฮ่าวแค่นเสียงเย็น

"ถูกต้อง ราชาศพ เจ้าไม่ต้องมาเป่าหูให้แตกแยกที่นี่ พวกเรารู้ว่าเจ้ามีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและเจ้าเล่ห์เพทุบาย ยิ่งเจ้าจ้องเล่นงานท่านเจ้าสำนักหมิงฮ่าว ก็ยิ่งแสดงว่าเจ้ากำลังหวาดกลัวเขาอยู่"

พี่ใหญ่ของเหล่านักล่าซอมบี้กล่าวเสียงต่ำ

"..."

ฉินเฟิงถึงกับพูดไม่ออก

แต่กลับรู้สึกว่าสิ่งที่พี่ใหญ่นักล่าซอมบี้พูดมาก็มีเหตุผลอยู่บ้าง

ส่วนหมิงฮ่าวได้แต่ลูบเคราแพะของตน เขาเดาไว้แล้วว่าคนพวกนี้ต้องออกหน้าแทนเขาแน่นอน

เพราะคำพูดของปีศาจและผีร้าย ตราบใดที่ไม่ใช่คนโง่ก็ย่อมไม่มีใครเชื่อ

หากไม่ใช่เพราะค่าตอบแทนที่เหล่านักล่าซอมบี้เสนอมามันมหาศาลเกินไป เขาก็คงไม่เอาตัวมาเสี่ยงจัดการฉินเฟิงหรอก

เขาตัดสินใจไว้ในใจแล้วว่า หากสถานการณ์ไม่ดีขึ้นมาเมื่อไหร่ เขาจะชิ่งหนีทันที

ยังไงเสียเขาก็ตกลงไว้แต่แรกแล้วว่า เนื่องจากราชาศพพลังเพิ่มขึ้นมาก เขาจะไม่ลงมือเอง และหากมีอันตรายเขาจะหนีเป็นคนแรก

เหล่านักล่าซอมบี้ก็ตกลงตามนั้น

หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ เขาจะเอาตัวมาเสี่ยงขนาดนี้ได้อย่างไร

เพราะคราวก่อนเขาตัดสินใจไปแล้วว่าจะตั้งหน้าตั้งตาพัฒนาสำนัก ไม่ยุ่งเกี่ยวกับฉินเฟิงอีก

"ท่านเจ้าสำนักหมิงฮ่าว บอกมาเถอะว่าต้องจัดการมันอย่างไร?"

พี่ใหญ่นักล่าซอมบี้หันไปถามหมิงฮ่าว

เขาอดใจรอที่จะสังหารฉินเฟิงไม่ไหวแล้ว

นี่ไม่ใช่ซอมบี้ธรรมดา แต่เป็นราชาในหมู่ซอมบี้ เป็นเพียงซอมบี้ม่วงขั้นกลางก็ถูกยกย่องให้เป็นราชาศพแล้ว

ซอมบี้ทั่วไป ต่อให้บรรลุถึงระดับซอมบี้บินหรือซอมบี้เกราะทองแดง ก็ใช่ว่าจะมีคุณสมบัติพอจะถูกยกย่องเป็นราชา

ฉายาราชาศพนี้ไม่ใช่พวกเขาสถาปนาขึ้นเอง แต่เป็นเหล่าคนในสำนักเต๋าต่างหาก

นั่นแสดงว่าแม้แต่สำนักเต๋ายังยอมรับว่าฉินเฟิงมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะใช้คำว่า 'ราชาศพ'

"ใช้โซ่ตรวนซอมบี้ล็อกตัวมันไว้ก่อน จากนั้นใช้มีดสังหารซอมบี้ของพวกเจ้าฟันมัน นอกจากนี้ตอนต่อสู้ระยะประชิดต้องระวังให้ดี ราชาศพมีฝีมือการต่อสู้ระยะประชิดที่แข็งแกร่งมาก" หมิงฮ่าวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เขาศึกษามาแล้วและเห็นว่าการรับมือฉินเฟิง ใช้โซ่ตรวนซอมบี้ล็อกตัวไว้ก่อนคือวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

ขอเพียงพันธนาการมันไว้ได้ ก็จะจำกัดการใช้วิชาย่างก้าวค่ายกลของมัน

บวกกับมีดสังหารซอมบี้ที่คมกริบและประสบการณ์ในการรับมือซอมบี้ของพวกเจ้า ก็ยังมีโอกาสสูงที่จะสังหารราชาศพได้

"ลงมือ!"

พี่ใหญ่นักล่าซอมบี้ตะโกนสั่ง

ในชั่วพริบตา

"เคร้ง!!"

โซ่ตรวนซอมบี้ทั้งหกเส้นพุ่งเข้าหาฉินเฟิงพร้อมกัน

ฉินเฟิงเขย่งปลายเท้าแล้วพุ่งตัวขึ้นฟ้า

พี่ใหญ่นักล่าซอมบี้สะบัดมือขวา

โซ่ตรวนซอมบี้เปรียบเสมือนงูยาวที่คล่องแคล่ว พุ่งเข้าพันธนาการขาซ้ายของฉินเฟิงไว้อย่างรวดเร็ว

เขาออกแรงกระชากลงมา

ทันใดนั้น

ฉินเฟิงรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา

"ฟิ้ว!"

ตามมาด้วย

โซ่ตรวนซอมบี้อีกเส้นที่พุ่งแหวกอากาศตรงเข้าฟาดศีรษะของฉินเฟิงอย่างจัง