บทที่ 25: การยกระดับแบบก้าวกระโดด

เมื่อเปิดคลังสมบัติออก เซียวเฟิงก็ถึงกับตาพร่ามัวด้วยความตื่นตะลึง ปริมาณทรัพยากรที่กองอยู่ภายในนั้นมีมากเกินกว่าจะประเมินค่าได้ มันเพียงพอสำหรับการยกระดับเมืองสู่ระดับสูงและสิ่งก่อสร้างกองกำลังระดับ 5 ได้อย่างเหลือเฟือ

ครั้งนี้เซียวเฟิงกอบโกยมาได้มหาศาล เขารู้สึกราวกับเป็นคนขี้เหนียวที่เพิ่งได้ครอบครองสมบัติล้ำค่า เซียวเฟิงมุ่งหน้าไปยังรังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ก่อนเป็นอันดับแรก เพราะนี่คือแหล่งกำเนิดกองกำลังและเป็นหลักประกันชีวิตของเขา

【ท่านต้องการใช้ศิลาวิญญาณ 100,000 ก้อน และผลึกวิญญาณ 1,000 ก้อน เพื่อยกระดับรังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?】

【ตกลง】

รังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานโกลาหลและแสงสีทอง มันขยายขนาดขึ้นทีละน้อย สิ่งก่อสร้างสำหรับกองกำลังนั้นแตกต่างจากอาณาเขต เพราะสิ่งก่อสร้างทั่วไปสามารถยกระดับได้อย่างรวดเร็ว

...

【ติ๊ง! รังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ยกระดับสู่ขั้น 5 สำเร็จ! ปลดล็อกความสามารถพิเศษของสิ่งก่อสร้าง: พรแห่งมังกรศักดิ์สิทธิ์ 1 ครั้ง】

【พรแห่งมังกรศักดิ์สิทธิ์: คำอธิษฐานจากเหล่าผู้ทรงอิทธิพลแห่งเผ่ามังกรจะมอบผลลัพธ์พิเศษให้แก่เหล่ามังกรทุกตัว มังกรแต่ละตัวอาจได้รับบัฟที่แตกต่างกัน หรืออาจไม่ได้รับเลย ทั้งหมดขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกมัน】

การได้รับสิ่งที่เรียกว่าพรแห่งมังกรศักดิ์สิทธิ์ทันทีที่ยกระดับถึงขั้น 5 ถือว่าไม่เลวเลยจริงๆ!

"ไม่รู้ว่าเมื่อยกระดับถึงขั้น 10 จะได้รับทักษะพิเศษแบบไหนกันนะ" อย่างไรก็ตาม เซียวเฟิงทำได้เพียงจินตนาการ เพราะขั้น 10 นั้นยังห่างไกลนัก และทรัพยากรที่ต้องใช้ก็เป็นตัวเลขที่มหาศาลจนน่าตกใจ

"ไม่รู้ว่าพวกมันแต่ละตัวจะได้รับการพัฒนาไปมากน้อยเพียงใด"

เซียวเฟิงเดินตามแสงสว่างของพรแห่งมังกรศักดิ์สิทธิ์ไปยังที่พักของเหล่ามังกร เขาเห็นมังกรหลายตัวถูกห่อหุ้มด้วยดักแด้แสงและเริ่มกระบวนการวิวัฒนาการ เห็นได้ชัดว่าพรแห่งมังกรศักดิ์สิทธิ์ได้เริ่มทำงานแล้ว

ทว่าหลงจ้านกลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ดูเหมือนโชคของมันจะไม่ค่อยดีนัก แต่พรนี้ก็ได้ช่วยยกระดับมังกรระดับต่ำให้เซียวเฟิงไปหลายตัว ซึ่งช่วยเร่งความเร็วในการพัฒนาของเขาได้เป็นอย่างดี

หลงเจี้ยนและมังกรขั้น 10 อีกหกตัวก็ได้รับการพัฒนาในระดับที่แตกต่างกันไป น่าเสียดายที่ยังไม่มีมังกรตัวใดก้าวไปถึงขั้นที่จะต้องเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์

ดูเหมือนว่าพรุ่งนี้ข้าต้องพยายามให้หนักกว่านี้ อย่างน้อยที่สุดต้องมีมังกรระดับราชาเกิดขึ้นสักตัว

เซียวเฟิงตัดสินใจไม่เก็บเรื่องนี้มาคิดมากในตอนนี้ เขาเดินไปยังหน้าคฤหาสน์ลอร์ด เวลาที่ใช้ในการยกระดับอาณาเขตนั้นนานกว่าการยกระดับสิ่งก่อสร้างกองกำลังมากนัก

【ท่านต้องการใช้ไม้ 100,000 หน่วย และหิน 100,000 หน่วย เพื่อยกระดับอาณาเขตสู่เมืองระดับสูงหรือไม่?】

【ตกลง!】 เซียวเฟิงกดตอบรับอย่างเด็ดขาด

คนงานจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่าภายในอาณาเขตและเริ่มปรับปรุงพื้นที่ของเซียวเฟิง ตั้งแต่ห้องสุขาขนาดเล็กไปจนถึงกำแพงเมืองขนาดใหญ่ เสียงค้อนและเครื่องมือดังระงมไปทั่วทั้งภายในและภายนอก เซียวเฟิงถึงกับพูดไม่ออก คืนนี้คงไม่มีทางได้นอนหลับอย่างสงบแน่

การยกระดับอาณาเขตระดับสูงดูเหมือนจะเป็นโครงการใหญ่ เซียวเฟิงเดินไปที่ขอบอาณาเขตและมองออกไปยังโลกภายนอกม่านพลังป้องกัน ปัจจุบันอาณาเขตมีรัศมี 1,000 เมตร แม้ว่าขอบเขตของอาณาเขตจะกว้างถึง 10 กิโลเมตร แต่ม่านพลังป้องกันจะครอบคลุมอยู่แค่ภายในตัวเมืองเท่านั้น

ตั้งแต่มาถึงโลกนี้ เซียวเฟิงไม่เคยออกไปข้างนอกในยามค่ำคืนมาก่อน ตอนนี้สัตว์อสูรในพื้นที่โดยรอบถูกกำจัดไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว จึงไม่มีอันตรายใดๆ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยพลังระดับ 8 ของเซียวเฟิงบวกกับชุดอุปกรณ์ระดับตำนานที่เขาสวมใส่ เขาจึงไม่มีอะไรต้องกังวล

เซียวเฟิงก้าวเท้าออกจากอาณาเขต ในระยะไกลมีเสียงคำรามของสัตว์อสูรดังแว่วมาเป็นระยะ แต่เซียวเฟิงในตอนนี้ไม่ใช่คนที่จะตื่นตระหนกวิ่งหนีเหมือนเมื่อหกวันก่อนอีกต่อไป

เซียวเฟิงเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เขาเดินวนรอบอาณาเขตของตนหนึ่งรอบ สายตามองไปยังสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในอาณาเขต นั่นคือคฤหาสน์ลอร์ดที่คนงานยังคงเร่งมือกันก่อสร้าง จากกระท่อมมุงจากที่ทรุดโทรมในตอนแรก ตอนนี้มันเริ่มดูคล้ายพระราชวังเข้าไปทุกที

เซียวเฟิงรู้สึกถึงความทะเยอทะยานที่เอ่อล้นขึ้นมา จากจุดเริ่มต้นที่ไม่มีอะไรเลย ตอนนี้เขาสามารถพูดได้ว่าประสบความสำเร็จไปอีกขั้นแล้ว

เซียวเฟิงเดินวนรอบอาณาเขตอยู่หลายรอบ ร่างกายของเขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป ทั้งความเร็วและความอดทนเหนือกว่าแต่ก่อนมาก เซียวเฟิงแหงนหน้ามองดาราจักรที่ไร้จุดสิ้นสุด ดวงตาของเขาเป็นประกายราวกับมีดวงดาวซ่อนอยู่

โลกนี้ถูกสร้างขึ้นโดยพลังอำนาจใดกัน? พลังระดับสูงสุดที่เขาเคยสัมผัสมีเพียงระดับอาณาจักรเท่านั้น แต่สิ่งที่อยู่เหนือกว่าระดับอาณาจักรคืออะไร?

เฮ้อ! เซียวเฟิงส่ายหัว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาควรคิดในตอนนี้ การคิดมากเกินไปจะสร้างแรงกดดันโดยไม่จำเป็น จงอยู่กับปัจจุบัน ในเมื่อโลกนี้พาพวกเขามาที่นี่ ย่อมไม่มีทางปล่อยให้พวกเขามาตายที่นี่อย่างแน่นอน

...

คืนนั้นผ่านไปอย่างราบรื่น เช้าวันต่อมา เซียวเฟิงปีนขึ้นมาจากพงหญ้าข้างกำแพง เขาขยี้ตาที่ยังงัวเงียพลางมองอาณาเขตตรงหน้าด้วยความมึนงง

กำแพงเมืองสูงหลายสิบเมตร บนกำแพงมีกระบอกปืนสีดำสนิทขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรติดตั้งอยู่และหันออกไปด้านนอก ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

เซียวเฟิงเดินผ่านประตูเมืองเข้าไป ภายในยังคงเงียบสงบ เพราะเหล่ามังกรออกไปฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังกันหมดแล้ว เซียวเฟิงเดินทอดน่องไปตามตรอกหินสีคราม มองดูหลังคากระเบื้องและบ้านเรือนที่ผุดขึ้นมามากมาย แม้ตอนนี้จะยังไม่มีใครอยู่อาศัยก็ตาม

เซียวเฟิงมาถึงใจกลางอาณาเขต เบื้องหน้าของเขาคือพระราชวังอันงดงามและโอ่อ่า สิ่งก่อสร้างทั้งหมดตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางอาณาเขตมังกรศักดิ์สิทธิ์ บนคานหลังคามีลวดลายมังกรขดสีทองสลักไว้อย่างประณีต เพิ่มความสง่างามให้กับอาคารที่หรูหราแห่งนี้ยิ่งขึ้นไปอีก

เซียวเฟิงกดดูข้อมูล

【อาณาเขต: อาณาจักรมังกรศักดิ์สิทธิ์】 (ซ่อนเร้น ไม่ปรากฏให้ผู้อื่นเห็น)

【ลอร์ด: เซียวเฟิง】

【ระดับอาณาเขต: เมืองระดับสูง】

【สิ่งก่อสร้างพิเศษ: รังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์】

【ขอบเขตอาณาเขต: 100 ลี้】

【รัศมีใจกลางอาณาเขต: 10,000 เมตร】

【การยกระดับอาณาเขตครั้งต่อไปต้องใช้: ไม้ดิบ 500 หน่วย และหินขัดเกลา 500 หน่วย】

"ไม้ดิบและหินขัดเกลา?" การยกระดับครั้งต่อไปต้องใช้สิ่งเหล่านี้งั้นหรือ? นั่นไม่ได้หมายความว่าทรัพยากรทั้งหมดที่เขาหามาได้ตอนนี้กลายเป็นของไร้ค่าไปแล้วหรือ? เซียวเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดใจ

【ติ๊ง! ไม้ 1,000 หน่วย สามารถสังเคราะห์เป็นไม้ดิบได้ 1 หน่วย และหิน 1,000 หน่วย สามารถสังเคราะห์เป็นหินขัดเกลาได้ 1 หน่วย การสังเคราะห์ต้องใช้บ่อสังเคราะห์วัสดุ】

【บ่อสังเคราะห์วัสดุต้องใช้ไม้ 200,000 หน่วย, หิน 200,000 หน่วย, ศิลาวิญญาณ 10,000 ก้อน และผลึกวิญญาณ 10,000 ก้อน ในการก่อสร้าง】

เซียวเฟิงถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นข้อความนี้ นี่มันขูดรีดกันเกินไปแล้ว! ช่างเถอะ ในเมื่อทำอะไรไม่ได้กับกฎเหล่านี้ เขาก็คงต้องค่อยๆ สะสมไป...

อาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ถึง 100 ลี้ การขยายตัวครั้งนี้ใหญ่โตอย่างน่าประหลาดใจ เซียวเฟิงยังคงอยู่ในสถานะซ่อนเร้น และในขณะนี้ยังไม่มีใครรู้เรื่องประเภทกองกำลังของเขา

ในขณะเดียวกัน ลอร์ดบางคนก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน

【อาณาเขตของท่านถูกครอบคลุมโดยอาณาเขตของเซียวเฟิง ท่านมีทางเลือกดังนี้: 1. กลายเป็นอาณาเขตในสังกัดของเซียวเฟิงและปฏิบัติตามการจัดการของลอร์ดเซียวเฟิง; 2. ละทิ้งอาณาเขตและกลายเป็นทหารพเนจร; 3. สุ่มย้ายอาณาเขตไปยังสถานที่ใดก็ได้ในป่ามืดมินอัน!】

【โปรดตอบกลับโดยเร็วที่สุด ภายในเวลาจำกัดหนึ่งชั่วโมง หากเกินเวลาที่กำหนด ระบบจะเลือกตัวเลือกที่ 3 ให้โดยอัตโนมัติ】

...

"อะไรนะ? อาณาเขตของข้าถูกครอบคลุมงั้นหรือ?" ลอร์ดเผ่ามนุษย์ต้นไม้กล่าวด้วยความไม่อยากเชื่อ

"นี่มันผ่านไปกี่วันกัน?" การพัฒนาของเขามันเร็วเกินไปแล้ว

"ไม่ ไม่นะ ข้าเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้เจ็ดวัน จะให้ข้ากลายเป็นข้ารับใช้ของคนอื่นได้อย่างไร?"

"ข้ายังไม่ได้ใช้ชีวิตในฐานะลอร์ดอย่างเต็มที่เลย จะให้ข้าไปรับคำสั่งจากผู้อื่นได้อย่างไรกัน?"

ในเวลาไม่นาน ลอร์ดส่วนใหญ่ต่างก็ตัดสินใจเลือกที่จะสุ่มย้ายที่ตั้งอาณาเขต

บางคนโชคร้าย สุ่มไปโผล่ที่หน้าประตูอาณาจักรพอดี ทำให้ถูกปิดล้อมทันที เมื่อเวลาคุ้มครองหมดลงในคืนนี้ พวกเขาก็คงหายไปจากโลกนี้อย่างแน่นอน

ในบรรดาลอร์ดเหล่านั้น มีลอร์ดคนหนึ่งชื่อหวังเทียนหมิงที่กำลังลังเล ตั้งแต่มาถึงโลกนี้ เขาไม่มีเพื่อนหรือครอบครัวและต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวทุกวัน

กองกำลังที่ระบบสร้างให้เขาคือจิ้งจอกหิมะแสงศักดิ์สิทธิ์ แม้จะเป็นกองกำลังระดับ A แต่พวกมันไม่มีพลังต่อสู้มากนัก ทำได้เพียงเพิ่มโชคลาภ ซึ่งโชคลาภเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ ดังนั้นพลังของเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่โชคดีที่โชคยังเข้าข้างเขา เพราะไม่มีสัตว์อสูรระดับสูงอยู่ใกล้ๆ อาณาเขตของเขา

อย่างไรก็ตาม จิ้งจอกหิมะที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตของเขามีเพียงขั้น 6 เท่านั้น ทำให้ยากที่จะรอดพ้นจากฝูงอสูร เขาจึงลังเลว่าจะเข้าร่วมกับเซียวเฟิงดีหรือไม่ การเข้าร่วมหมายความว่าเขาอาจสูญเสียอิสระไปโดยสิ้นเชิง แม้จะได้รับประกันความปลอดภัย แต่การสูญเสียสถานะลอร์ดหมายถึงการต้องออกจากเวทีการแข่งขันไปก่อนเวลาอันควร

ทว่าสายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ในเวลาต่อมา ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาไม่เพียงแต่ถูกคุกคามจากสัตว์อสูรเท่านั้น แต่ยังมีลอร์ดระดับ A อีกคนในละแวกใกล้เคียงที่จ้องมองอาณาเขตของเขาด้วยความโลภ

เขาเคยพบคนผู้นี้ในวันที่สองที่มาถึงโลกนี้ อีกฝ่ายแสดงความเป็นศัตรูต่อหวังเทียนหมิงอย่างชัดเจนและพยายามจะผนวกอาณาเขตของเขาหลายครั้งแล้ว

"ช่างเถอะ ข้าจะติดตามท่านเซียวเฟิง!" หวังเทียนหมิงกล่าวอย่างเด็ดขาด