เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 215 : รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!

ตอนที่ 215 : รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!

ตอนที่ 215 : รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!


กำลังโหลดไฟล์

ตอนที่ 215 : รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!

......

ทำเลจีนใต้ เมืองซานย่า

ลมและแสงแดด ทะเลสีฟ้าและท้องฟ้าสีคราม อากาศดีๆเหมาะกับการท่องเที่ยว!

สนามบินหนานไห่ซานย่า

เครื่องบินส่วนตัวสุดหรูของกัลฟ์สตรีมซึ่งขึ้นมาจากเมืองหลวง กำลังจะเดินทางมาถึงเมือนซานย่า

เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินเจ๊ตส่วนตัวซึ่งเป็นการร่วมมือกันระหว่างโรงแรมแอตแลนติกับไชน่าแอร์ไลน์!

ซึ่งเครื่องบินลำหรูลำใหม่เอี่ยมลำนี้ก็ถูกส่งมาโดยโรงแรมแอตแลนติสเพื่อรับเจียงเฉินโดยเฉพาะ!

ดังนั้นทั้งเครื่องนี้จึงมีผู้โดยสารเพียงแค่สองคนเท่านั้นนั่นก็คือเจียงเฉินและหลันหน่วนหยาน!

ส่วนจางเทียนเหิงและคนอื่นๆนั้นจะเดินทางมาโดยเครื่องบินโดยสารธรรมดาอีกลำซึ่งเป็นไฟลท์เช่าเหมาลำ

และตามนโยบายของบริษัท จึงมีเพียงแค่ทนายความที่เข้าทำงานกับบริษัทเป็นเวลาหนึ่งปีขึ้นไปเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ในการเข้าร่วมงานฉลองในครั้งนี้!

ดังนั้นพ่อของซูเสี่ยวเสี่ยว ซูยี่ไห่จึงไม่ได้มาด้วย!

เมื่อเจียงเฉินได้ยินข่าวนี้เขาก็โล่งใจ เขามองที่ทนายสาวหลันหน่วนหยานที่มีรูปร่งที่ไม่มีใครสามารถเทียบกับเธอได้เธอนั้นกำลังนอนพิงไหล่ของเขาอยู่....

ความรู้สึกนี้มันน่าตื่นเต้นจริงๆ!

ชีวิตนี้ชั่งสวยงามเหลือเกิน!

และในไม่ช้าเครื่องบินก็ลงจอด

แอร์โฮสเตสพูด “ขณะนี้ เครื่องบินกำลังเริ่มลงจอดที่สนามบินเมืองซานย่าแล้วค่ะ”

....

ในเวลาเดียวกัน

ด้านนอกสนามบิน

ฮืม ฮืม ฮืม~~~~

รถโรลส์-รอยส์ แฟนธอมขับเข้ามาพร้อมกับรถบัสที่ขับตามเข้ามาเป็นขบวนอีก 6 คันส่งเสียงก้องไปทั่วสนามบินพวกมันค่อยเคลื่อนตัวเข้าไปในลานจอดเครื่องบินของสนามบิน

ตามกฏแล้วรถยนต์ทั่วไปจะไม่สามารถเข้าไปในลานจอดเครื่องบินได้และจะมีเพียงแค่รถดับเพลิงหรือรถพิเศษเท่านั้นที่จะสามารเข้าออกลานจอดเครื่องบินได้!

เพราะท้ายที่สุดแล้วหากมีรถหลุดเข้าไปและขวางการลงจอดของเครื่องบินก็อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ได้ ดังนั้นการจราจรในลานจอดนั้นจึงถูกควบคุมอย่างเข้มงวดมาก!

แต่!

ขบวนรถของโรงแรมนั้นกลับไม่ถูกสนามบินขวางกั้นเอาไว้!

เนื่องจากเครื่องบินลำนี้เป็นไฟลท์บินพิเศษที่มีการร่วมมือกับโรงแรมแอตแลนติสซึ่งเป็นเหตุการณ์พิเศษมันจึงได้รับการจัดการเป็นพิเศษจากสนามบิน!

ขบวนรถหยุดลง

รถบัสทั้งหมด 4 คันปล่อยสาวงามกว่า 150 คนเดินลงมาพวกเธอมาในชุดเครื่องแบบพนักงานดูแล้ว สวยงามและอ่อนเยาว์เป็นอย่างมาก

พวกเธอทำการตั้งแถวกันทันที

ขาคู่ยาวยืนตัวตรงดูเรียบร้อยและเป็นระเบียบ

พนักงานแต่ละคนนั้นมีความสวยกว่า 80 คะแนนขึ้นไปทั้งนั้นพวกเธอยืนถือดอกไม้และยิ้มกันอย่างกระตือรือร้น!

และก็ยังมีรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมที่ผู้จัดการโรงแรมแอตแลนติสนั่งมาพร้อมกับทีมบริหาร

ด้วยคนจำนวนมากขนาดนี้ย่อมทำให้เกิดการดึงดูดความสนใจจากผู้โดยสารจำนวนมากในอาคารผู้โดยสาร

“เกิดอะไรขึ้นกันทำไมคนถึงมากันเยอะขนาดนี้?”

“ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังต้อยรับใครสักคน?”

“ดูรถบัสคนนั้นสิ มันเขียนชื่อโรงแรมแอตแลนติสไว้ด้วยนี่ บางทีนี่อาจจะเป็นการต้อนรับของโรงแรมแอตแลนติส ซึ่งคนๆนั้นจะต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่!”

และก็ย่อมต้องคนที่จำผู้จัดการซอสซึ่งมันทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก

“เฮ้ นั่นมันเบอร์นาร์ด ซอส ผู้จัดการของโรงแรมแอตแลนติสไม่ใช่หรอ? เขาก็มาด้วยหรอเนี่ย?”

ผู้คนเข้ามามุงดูกันเยอะขึ้นทันที!

….

และในตอนนี้เอง

ก็มีเครื่องบินเข้ามาจอดใกล้ๆกับขบวนรถของโรงแรม

ภายในเครื่องบินลำนั้นมีชายหนุ่มที่เป็นคนรวยรุ่นที่สองกำลังจีบหญิงสาวที่มีความสวยประมาณ 90 คะแนนอยู่ทั้งสองนั้นขึ้นเครื่องบินลำเดียวกันมาทันทีที่ชายหนุ่มเหห็นเธอเขานั้นก็ตกหลุมรักสาวงามคนนี้ทันที

ทันที่เครื่องบินจอดเขาก็รีบเดินมาด้านข้างของสาวงามและเริ่มยั่วยวนสาวงามอย่างบ้าคลั่ง!

เสื้อผ้าของชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาเลย เสื้อผ้าของเขาดูแล้วคงไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นแถมยังมีนาฬิกาข้อมือเรือนละหลายแสน!

ทุกการเคลื่อนไหวของเขานั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ!

“คนสวย คุณมาเที่ยวเมืองซานย่างั้นหรอ? คุณพักอยู่ที่โรงแรมไหนหรอครับ?”

“ไม่ใช่เรื่องของคุณค่ะ กรุณาออกไปด้วยค่ะ!” สาวงามพูดออกมาพร้อมแสดงท่าทีรังเกียจ

“สาวสวย ให้ผมแนะนำตัวก่อนสิครับ ผมชื่อว่าหยางอี้ พ่อของผมเป็นผู้ถือหุ้นของโรงแรมแอตแลนติส คุณรู้จักโรงแรมแอตแลนติสใช่ไหม? มันคือโรงแรมระดับเจ็ดดาวของเมืองซานย่า เป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงระดับโลก!” เขาพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ

ผู้โดยสารรอบๆพากันมองไปที่เขาทันที!

ปรากฏว่าเป็นคนรวยรุ่นที่สอง!

ทันทีที่ชายหนุ่มพูดออกมา สาวสวยก็หันไปมองที่หยางอี้อย่างประหลาดใจทันที

“ช่างบังเอิญจริงๆ ฉันเองก็จะไปพักที่โรงแรมแอตแลนติสพอดีค่ะ” หญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับแววตาของเธอที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

“ฮ่าๆ บังเอิญจริงๆ!” หยางอี้ยิ้มออกมาและเริ่มโม้เรื่องเกี่ยวกับพ่อของเขาอย่างบ้าคลั่ง “พ่อของผม เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของโรงแรมเลยนะ คุณรู้รึเปล่า? โรงแรมแอตแลนจิสก็เหมือนกับบ้านของผม! ผมที่เป็นนายน้อยของบ้านหลังนั้น! คนสวยหากคุณอยากเข้าไปพักที่นั่นผมพูดแค่คำเดียวก็จัดการให้ได้เลยทันที!”

อันที่จริงหยานอี้คนนี้ก็แค่โม้เท่านั้น~~

ครอบครัวของเขานั้นถือหุ้นของโรงแรมแอตแลนติสก็จริง แต่น่าเสียดายที่มันเล็กน้อยมากเพียงแค่ 1% เท่านั้น

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นมันก็ยังทำให้หยางอี้สามารถโอ้อวดได้ไปทั่วอยู่ดี!

เพราะยังไงก็ตามโรงแรมแอตแลนติสนั้นก็เป็นถึงโรงแรมระดับเจ็ดดาวที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล!

และทั่วทั้งโลกก็มีโรงแรมแอตแลนติสอยู่สามที่เท่านั้นซึ่งหนึ่งในนั้นก็ตั้งอยู่ที่ดูไบ!

แม้จะเป็นหุ้นแค่ 1% แต้มูลค่าของมันก็สูงถึงหลักร้อยล้านแล้ว!

“ว้าว!”

หญิงงามพูดออกมา “ครอบครัวของคุณถือหุ้นของแอตแลนติสงั้นหรอคะ? ถ้าที่นั่นไม่ใช่โรงแรมที่หรูหราและได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองซานย่าฉันก็คิดไม่ออกแล้วว่าที่ไหนที่จะดีไปกว่าโรงแรมนี้...”

(ความคิดของสาวงาม : “ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่าเจ้าขี้เหล่นี่จะเป็นถึงลูกของผู้ถือหุ้นใหญ่ของโรงแรม”)

หยางอี้พูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ “อันที่จริง ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่ผมก็มักจะไปอยู่ที่ประเทศสหรัฐมากกว่าและก็ไม่ค่อยได้กลับมาจีนมากนัก และครั้งนี้ก็เปฌ็นครั้งแรกที่ผมมาที่เมืองซานย่าเพื่อตรวจสอบกิจการของครอบครัวของผม ก่อนหน้านี้พ่อของผมก็โทรหาคุณซอสที่เป็นผู้จัดการของโรงแรมให้ส่งคนมารับผมที่สนามบินโดยเฉพาะด้วย”

จากนั้นหยางอี้ก็พูดโอ้อวดออกมาอีกหลายรอบ

“โรงแรมของผมน่ะต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว...&%%%”

หยางอี้พูดออกมาไม่หยุดจนดวงตาคู่งามของหญิงสาวเริ่มพร่ามัวขึ้นเรื่อยๆ~~

ช่างเป็นความรู้สึกที่ร่ำรวยจริงๆ!

มันเป็นกลิ่นของเงิน!

อันที่จริงแล้ว....เธอนั้นก็เป็นผู้หญิงขายบริการคนหนึ่งเท่านั้น!

หยางอี้พูดออกมา “ตอนนี้โรงแรมแอตแลนติสนั้นเป็นโรงแรมที่หรูหราที่สุดในเมืองซานย่า ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นโรงแรมที่หรูที่สุดในประเทศจีนอีกด้วย หากคุณมาที่เมืองซานย่าแล้วคุณก็ต้องมาที่โรงแรมแห่งนี้สักครั้ง!”

“ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดของโรงแรมนี้กับโรงแรมอื่นๆก็คือห้องเพรสซิเด้นท์สวีทใต้น้ำ—[ห้องเนปจูน] [ห้องโพไซดอน] พวกมันเป็นห้องเพรสซิเด้นท์สวีทใต้น้ำซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ในห้องนอนและห้องน้ำสามารถมองเห็นก้นทะเลใต้น้ำของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำได้โดยตรง ทั้งห้องนอนและห้องน้ำยังกว้างขวางและสดวกสบายมากแถมยังสามารถเพลิดเพลินไปกับใต้ทะเลที่สวยงามตลอดทั้งคืน มีสัตว์ทะเลมากมายหลายหมื่นตัวที่จะคอยมองดูตอนที่คุณนั้นหลับ แถมยังมีบริการผู้ดูแลส่วนตัวตลอด 24 ชั่วโมงที่จะสามารถส่งขนมไปยังห้องของคุณได้ตลอดเวลา”

“ว้าวโรแมนติกจัง”

มีรูปหัวใจโผล่ขึ้นมาในดวงตาของสาวสวย~~

ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่ไหนก็ไม่สามารถทนต่อความโรแมนติกนี้ได้

และก็ไม่มีผู้หญิงแบบเธอที่ไหนที่จะสามารถทนต่อความรู้สึกของเงินแบบนี้ได้!

“แต่ว่ามันแพงเกินไป เพียงคืนเดียวก็มีค่าใช้จ่ายอยู่ที่ 120,000 หยวนแล้ว!”

“ไม่แพง! ไม่แพงเลย!” หยางอี้มองไปที่ขาเรียวยาวของหญิงสาวก่อนจะโอ้อวดออกมา “พ่อของผมเขาบอกมาว่าห้องเพรสซิเด้นท์สวีทแบบนี้อย่าไปมองว่ามันแพง เพราะมีคนมากมายต่างก็อยากเข้ามาใช้บริการห้องนี้ดังนั้นการจองมันจึงยากมาก!”

“ห้องเพรสซิเด้นท์สวีทใต้น้ำที่มีราคา 120,000 หยวนต่อคืนนั้นคุณอยากให้ผมพาไปดูไหมล่ะ? หรือจะนอนพักสักคืนดี?”

หยางอี้พูดออกมาพร้อมกับแววตาของเขาที่แสดงออกถึงความชั่วร้ายและรอยยิ้มของเขาก็ค่อยๆเปลี่ยนไป~~

แม้ว่าสิ่งที่หยางอี้จะพูดออกมามันจะเย้ายวน แต่สำหรับหญิงสาวแบบเธอนั้นก็ไม่ใช่หญิงสาวที่ไม่เคยพบเจอกับโลกมาก่อน เธอนั้นรู้ดีว่าการโอ้อวดของคนนั้นมันจะขึ้นอยู่กับว่าคนๆนั้นยอดเยี่ยมจริงๆหรือไม่?

“ถึงคุณจะพูดอย่างนั้นเอาจริงๆแล้วฉันก็รู้สึกตื่นเต้นแต่มันทำให้ฉันค่อนข้างเขินนะคะ”

หญิงสาวแสเงท่าทีเขินอายออกมา~~

หัวใจของหยางอี้พองโต~

ประตูเปิดแล้ว!

โอกาศมาถึงแล้ว!

หลังจากที่โอ้อวดมานานปลาของเขาก็ติดเบ็ดแล้ว!

และขั้นต่อไปเขาก็จะต้องแสดงความสามารถของ “นายน้อย” และความแข็งแกร่งของเขาออกมาและทำให้สาวสวยไม่รังเกียจที่จะอยู่กับเขาในห้องสวีทโพไซดอนในคืนนี้!

ฮ่าๆๆ~~

ดวงตาของหยางอี้ลุกเป็นไฟ ฉากที่อธิบายไม่ได้ทุกรูปแบบค่อยๆผุดขึ้นมาบนหัวของเขาทีละฉาก~~

ดีจริงๆ~~

น่าเสียดายจริงๆที่ฉันเกิดมาเป็นลูกคนรวย เมื่อพูดถึงเมืองซายย่าแล้วฉันก็ควรไปเพลิดเพลินกับบรรยากาศอันยอดเยี่ยมของที่นี่

แสงแดด ชายหาด ทรายสีขาว สาวสวยในชุดบีกีนี่ และโรงแรมส่วนตัวของฉัน~~

หยางอี้ล่องลอยไปกับความคิดของตัวเอง

….

ในเวลานี้เองหยางอี้ก็มองผ่านหน้าต่างเครื่องบินออกไปที่ลานจอดเครื่องบิน

เขาพบกับการต้อนรับที่ถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่!

พนักงานสาวสวยกว่าหนึ่งร้อยคนยืนเข้าแถวกันอย่างเรียบร้อย!

และเมื่อหันไปดูตัวอักษรที่เขียนไว้อยู่บนรถบัส [โรงแรมแอตแลนติส]

หยางอี้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

“ฮ่าๆ นี้จะต้องเป็นคนจากโรงแรมแอตแลนติสที่มารับฉันแน่นอน!”

“แม้ว่าฉันจะเป็นแค่เจ้าของโรงแรมอายุน้อย แต่การต้อนรับครั้งนี้ขณะผู้ยิ่งใหญ่มากเลยทีเดียว มากกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก”

“ผู้จัดการซอส ยังทำงานได้ดีอยู่มากเลยจริงๆ!”

หยางอี้ยกย่องผู้จัดการซอสขึ้นมาในทันที และตัวเขานั้นก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมากเขาเงยหน้าขึ้นแล้วรู้สึกราวกับว่าหน้าอกของเขานั้นขยายยาวออกไป 30 เมตรในทันที!

หยางอี้ชี้ออกไปข้างนอกหน้าต่างให้สาวสวยได้เห็น “ดูสิ คนที่จะมารับผมจากเครื่องบินรออยู่ที่นี่แล้ว!!”

“จริงเหรอ?” สาวสวยมองออกไปข้างนอกด้วยความตกใจ “พาคนมาเยอะขนาดนี้เลยหรอ? แถมรถนำขบวนจะเป็นรถโรลส์รอยซ์ด้วย น่าทึ่งมาก!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า~” หยางอี้โอ้อวดขึ้นมาทันที “นี่ยังถือว่ามาน้อยอยู่ สำหรับโรงแรมของครอบครัวของผมที่ลงทุนไป 1 หมื่นล้านหยวนแล้ว รถหรูพวกนี้มันก็แค่อึ!”

จากนั้นหยางอี้ก็โอ้อวดออกมาต่อ

“เพราะจริงๆแล้ว การมารับที่สนามบินด้วยวิธีที่ดีที่สุดก็คือการมารับด้วยเฮลิคอปเตอร์ บนสนามหญ้าและดาดฟ้าของโรงแรมนั้นมีฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ประจำการอยู่ซึ่งโรงแรมนั้นได้ทำการนำเข้าเฮลิคอปเตอร์แสนหรูหราพวกนี้มาจากต่างประเทศซึ่งราคาของพวกมันหากไม่รวยจริงก็อย่าหวังได้แตะพวกมัน!”

“ว้าว~~”

หญิงสาวรู้สึกตกตะลึงขึ้นมาทันที

“หึหึ มากับฉันสิ!”

หยางอี้พูดออกมาและเตรีมตัวออกจากเครื่องบินพร้อมกับกระเป๋าเดินทางของเขา

หญิงสาวถูกความเย่อหยิ่งของหยางอี้ครอบงำอย่างสมบูรณ์ เพราะยังไงซะเธอนั้นก็เป็นแค่หญิงสาวขายบริการคนหนึ่งเท่านั้น เมื่ออีกฝ่ายมีเงินมากพอขาของเธอนั้นก็พร้อมที่จะอ้าออกอยู่แล้ว!

หยางอี้ลงจากเครื่องบินและเดินไปที่ผู้จัดการซอสที่อยู่ห่างไป 100 เมตรอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวก็เดินตามเขาไปติดๆ

“คุณซอส....ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะมาต้อนรับผมด้วยตัวเองแบบนี้ ผมล่ะเกรงใจจริงๆ”

เมื่อหยางอี้เห็นผู้จัดการซอสเขาก็ส่งเสียงทักทายออกไปทันที

แต่ผลลัพธ์ก็คือ~~

ผู้จัดการซอสมองไปที่หยางอี้ขึ้นๆลงๆด้วยความมึนงงก่อนจะพูดออกมา “คุณเป็นใคร?”

หยางอี้ “….”

สาวสวย “…”

ผู้จัดการซอส “….”

ฉากนี้นับว่าน่าอายมาก

ทุกอย่างพลิกคว่ำลงทันที!!

การโอ้อวดของเขาพังลงในเสี้ยววินาที!

ปรากฏว่าคืนนั้นพ่อของหยางอี้นั้นโทรมาบอกผู้จัดการซอสว่าลูกชายของเขากำลังจะมาก็จริง แต่ผู้จัดการซอสนั้นลืมเรื่องนี้ไปสนิทเพราะเขานั้นเตรียมการต้อนรับให้กับเจียงเฉินทั้งคืน!”

เพราะท้ายที่สุดแล้วครอบครัวของเขาก็เป็นแค่ผู้ถือหุ้นรายย่อยที่มีหุ้นแค่ 1% เท่านั้นจะลูกชายหรือตัวเขามาเองมันก็เทียบกับผู้ถือหุ้นที่มีหุ้น 82% ไม่ได้!

จากนั้นหยางอี้ก็ตระหนัดอะไรบางอย่างได้ทันที! ผู้จัดการซอสนั้นไม่ได้มาสนามบินด้วยตัวเองเพื่อมาต้อนรับเขา!

เขารู้สึกโกรธขึ้นมาทันที!

“คุณ คุณกล้าเกินไปแล้ว!”

สาวสวยที่อยู่ข้างๆก็แกล้งทำเป็นไม่พอใจแล้วพูดออกมาด้วยความโกรธ “นายกล้าละเลยเขางั้นหรอ? เขาเป็นผู้ถือหุ้นของนายนะ!”

“โอ้....ฉันจำได้แล้ว นายคือเสี่ยวอี้งั้นสินะ?” ผู้จัดการซอสยิ้มออกมาอย่างสุภาพ “ฉันรู้เรื่องของนายแล้ว แต่ตอนนี้โรงแรมมีแขกคนสำคัญมาดังนั้นฉันต้องให้ความสำคัญกับเขาก่อนและฉันก็มาที่นี่เพื่อรับแขกคนนี้”

“แขกคนสำคัญ?” ด้วยแผนของเขาที่เพิ่งจะพังทลายไปทำให้หยางอี้หัวเราะออกมาอย่างโกรธเคือง “แขกสำคัญคนนั้นสำคัญกว่าฉันไหม?! ฉันเป็นนายน้อยของผู้ถือหุ้น พ่อของฉันเป็นผู้ถือหุ้นนะ!”

ผู้จัดการซอสหัวเราะเยาะออกมา “ฉันขอโทษนะ แต่แขกคนนี้สำคัญกว่านายจริงๆ เขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่....อ้อ ฉันจำได้ว่าพ่อของนายถือหุ้นแค่ 1% เองนะ ใช่ไหม?”

“หนึ่งเปอร์เซ็นต์?”

สาวสวยเบิกตากว้างทันที “นาย นายไม่ได้บอกว่าพ่อของนายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่หรอ? นายมันคนโกหก!!!”

หยางอี้เหงื่อออกอย่างรุนแรงเขาพูดออกมา “คนสวย ฟังคำอธิบายของฉันก่อน~~”

ด้านข้างมีคนพูดออกมา “ตระกูลหยางมีหุ้นแค่ 1% จะมาเทียบกับผู้ถือหุ้นใหญ่ได่ยังไงกัน ไร้สาระ!”

ผู้จัดการซอสคิดอยู่ครู้หนึ่งก่อนจะพูดออกมา “เสี่ยวอี้นายจะไปก่อนก็ได้นะหรือจะรอรถของโรงแรมก็ได้แต่มันหลังจากที่เรารับแขกคนสำคัญเสร็จเดี๋ยวฉันจะให้คนมารับนายไป”

เมื่อหยางอี้ได้ยินดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธ!

“บัดซบ! คุณต้อนรับแขกคนสำคัญพร้อมกับขบวนรถด้วยตัวเอง! แต่คุณทักทายฉันแล้วก็ให้หารถไปเองเนี่ยนะ? คิดว่าฉันเป็นขอทานรึยังไง?!”

ช่องว่างระหว่างเขากับคนใหญ่คนโตมันใหญ่ขนาดนั้นเลยหรอ?

เขาเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจ!

สาวสวยข้างๆก็กรอกตาใส่หยางอี้

โอ้อวดสะเทือนฟ้าแต่สุดท้ายก็แค่เรื่องโกหก!

ขบวนรถหรูนี้มาเพื่อรับแขกคนสำคัญ ส่วนเขาก็แค่ผู้ถือหุ้นรายย่อยแค่ 1% เท่านั้นไม่สิเป็นพ่อของเขาที่ถือหุ้น!

แต่สุดท้ายก็ยังไม่มีค่าเท่าแขกคำสำคัญ?!

.....

และในเวลานี้เองเครื่องกัลฟ์สตรีมก็เข้ามาจอดตรงหน้าพนักงานที่มาต้อนรับ

ผู้จัดการซอสตะโกนออกมาทันที “ทุกคนเตรียมตัว! ขแกคนสำคัญของพวกเรามาอยู่ที่นี่แล้ว!”

พนักงานและผู้จัดการกว่าร้อยคนเงยหน้าขึ้นมาเหมือนกับพวกเขานั้นได้ซ้อมกันไว้

พวกเขามองไปที่เครื่องบินสุดหรูหราด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แขกคนสำคัญคนนี้เป็นใครกัน?

ประตูห้องโดยสารเปิดออกมา~

มีแอร์โฮสเตสที่มีหน้าตาสวยงามกว่า 90 คะแนนมากถึง 10 คนเดินออกมาใบหน้าของพวกเธอนั้นทั้งสวยงาม รูปร่างก็ดีเยี่ยม แต่ละคนต่างมีเรียวขาที่สวยงามเป็นอย่างมาก พวกเธอพากันเดินลงมาตามบันไดของเครื่องบินก่อนจะเข้าแถวกัน

จากนั้นเจียงเฉินก็เดินออกมาจากเครื่องบิน

เปิดตัวอย่างเท่!

เขาสวมแว่นกันแดด เสื้อผ้าของเขาก็เป็นชุดที่ถูกออกแบบโดยหัวหน้าดีไซเนอร์ของกุชชี่เป็นชุดสูทแบบคลาสสิกที่ถูกออกแบบมาโดยใช้สีขาวและดำ มีรสนิยมแบบผู้ใหญ่ดูแข็งแกร่งและเหมาะสมกับทุกเวลาและสถานที่!

เจียงเฉินเดินออกมาอย่างใจเย็น ใบหน้าของเขาสงบนิ่งราวกับน้ำในทะเลสาบ

บอกได้คำเดียวเลยว่า : หล่อ หล่อ หล่อมาก!!!

“ลาก่อนค่ะคุณเจียง!”

แอร์โฮสเตสสาวส่งที่ใสและหวานออกมาอย่างพร้อมเพรียง

ฉากนี้ทำให้คนจำนวนมากต่างตกตะลึง!

ก่อนที่ผู้โดยสารทั้งหมดบนเครื่องที่หยางอี้บินมาจะเดินออกไปกันจนหมดพวกเขานั้นก็ได้เห็นเจียงเฉินและถูกดึงดูดให้หันมาสนใจเขาจนไม่ได้เดินต่อ!

“ว้าว~~ เทพบุตรสุดหล่อ!”

“เอิกเกริกอะไรอย่างนี้!”

“มองแว็บแรกก็รู้เลยว่ากลิ่นอายของเขานั้นไม่ต่างจากประธานาธิปดีเผด็จการ!”

เมื่อผู้จัดการใหญ่ซอสเห็นเจียงเฉินเดินออกมาเขานั้นก็ตระหนักได้ทันทีว่าคนๆนี้คือเจ้านายของเขา

เขามีความสุขขึ้นมาทันที!

เขานั้นไม่สนใจหยางอี้อีกต่อไป เขานั้นเป็นคนเรียบง่ายแม้จะหยาบคายไปบ้างก็ตาม เขาผลักหยางอี้ออกไปทันที~~

“ยินดีต้อนรับครับ คุณเจียง!”

“โอ๊ย!”

หยางอี้ที่ไม่ทันระวังก็ถูกผลักจนล้มลงกับพื้นทันที~

ทันใดนั้น~

หยางอี้ก็ภาพเห็นสาวงามมากมายในชุดเครื่องแบบพนักงานและผู้จัดการของโรงแรมพาเหยียบเขาและพุ่งไปหาเจียงเฉิน~~

เมื่อฝูงชนผ่านไปหยางอี้นั้นก็นอนอยู่บนพื้นพร้อมกับรอยรองเท้ามากมายอยู่บนใบหน้าและร่างกายของเขา

เสื้อผ้าของเขาถูกเหยียบย่ำจนเละ!

แขนขาของเขากระตุก

น่าสงสาร!

สาวสวยถึง 150 คนในเครื่องแบบพากันโค้งคำนับอย่างพร้อมเพรียง

“ยินดีต้อนรับคุณเจียงสำหรับการมาเที่ยวเมืองซานย่าและเยี่ยมชมโรงแรมแอตแลนติสค่ะ!”

เสียงดังออกมาอย่างสม่ำเสมอ!

เอิกเกริอกมาก!!

เจียงเฉินยิ้มและพยักหน้า

“พวกคุณทำงานหนักแล้ว~”

ผู้โดยสารที่อยู่บนลานจอดเครื่องบินและอาคารผู้โดยสารต่างก็ตกใจกับภาพที่เห็น

“เทพบุตรคนนี้เป็นใครกัน?”

“แม้แต่โรงแรมแอตแลนติสยังส่งคนจำนวนมากขนาดนี้มารับเขาถึงเครื่องบิน!”

“สุดยอด!!!”

เจียงเฉินกับหลันหน่วนหยานลงจากเครื่องบินและรับดอกไม้

ด้วยความสวยกว่า 80 แต้มและพวกเธอต่างอยู่ในชุดเครื่องแบบมันก็อดไม่ได้ที่เจียงเฉินจะต้องชื่นชมพวกเธอในใจ...

ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วไปพวกเธอนั้นคงรู้สึกว่าตัวเองนั้นอยู่ท่ามกลางวิกฤตแล้ว.....

แต่หลันหน่วนหยานกลับสัมผัสไปที่สร้อยคอหัวใจแห่งท้องทะเลมี่อยู่บนหน้าอกของเธอก่อนจะยิ้มออกมา

เป็นภาพที่ดูสวยงามมาก~~

เธอนั้นเกิดมาพร้อมกับความมั่นใจในตัวเอง!

ความมั่นใจในตัวเองของหลันหน่วนหยานทนายสาวเทพธิดาสุดเพอร์เฟ็กต์!

เธอนั้นรู้ดีว่าเจียงเฉินนั้นเป็นผู้ชายที่มีความสามารถมากและมันก็คงไม่พ้นที่จะต้องมีหญิงสาวนับไม่ถ้วนเข้ามาในชีวิตของเจียงเฉินแต่เธอนั้นก็ยังคงมั่นใจอยู่ดีว่าเธอนั้นมีดีพอที่จะสามารถอยู่กับเจียงเฉินต่อไปได้!

ผู้จัดการใหญ่ซอสเดินเข้ามาและจับมือกับเจียงเฉินอย่างกระตือรือร้น “ยินดีต้อนรับสู่ซานย่าครับคุณเจียง!”

.....

ในอีกด้านหนึ่งจางเทียนเหิง หวางกวนและพนักงานบริษัทกฏหมายของบริษัทเทียนกวนก็เพิ่งจะได้ลงจากเครื่องบิน

พวกเขานั้นโดยสารมาโดยเครื่องบินพาณิชย์ธรรมดาๆซึ่งเป็นเครื่องที่พวกเขาเช่าเหมาลำมาดังนั้นพวกเขาเลยลงจอดหลังจากที่เจียงเฉินลงจากเครื่องบินส่วนตัวไม่กี่นาทีเท่านั้น

หวางกวนแบกสัมภาระของตัวเองออกมาและมองดูไปรอบๆด้วยความสงสัย “เหล่าเหิง ทำไมคุณเจียงไม่บินมากับเรา?”

จางเทียนเหิงก็ดูงงงวงย “ฉันก็ไม่รู้ ฉันได้ยินมาว่าเขานั้นจะเดินทางกับหลันหน่วนหยานแต่พอฉันเชิญเขาให้มานั่งที่ชั้นเฟร์สคลาส แต่เขากลับหัวเราะและไม่พูดอะไร ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไมแต่ชั่งเถอะพวกเราไปกันเถอะ”

ด้านข้างก็มีทนายฝึกหัด (รุ่นน้องของเจียงเฉินที่เพิ่งจะจบการศึกษาและเข้าทำงานในปีนี้) เขาขมวดคิ้วและพูดออกมา “ตามหลักแล้วที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาสนั้นก็ถือว่าดีที่สุดแล้วไม่ใช่หรอ? รุ่นพี่เจียงเฉินเขาคงไม่มีวิธีการเดินทางที่ดีกว่านี้หรอกม้างง~~”

ก่อนที่เขาจะพูดจบเขาก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น~~

เครื่องบินกัลฟ์สตรีมสุดหรูของเจียงเฉินจอดอยู่ไม่ไกล

และเขาก็เห็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสาวสวยทั้ง 10 คนลงมาเข้าแถวบอกลาเจียงเฉิน~

และเขาก็เห็นกัปตันและรองกัปตันเดินตามหลังเจียงเฉินมาด้วยความเคารพ~~

หลังจากนั้นเขาก็เห็นหลันหน่วนหยานเทพธิดาแห่งบริษัทกฏหมายเดินลงมาพร้อมกับเจียงเฉิน~~

และก็เห็นขบวนรถหรูหราที่นำมาโดยผู้จัดการของโรงแรมเพื่อมาต้อนรับเจียงเฉิน~~

สาวสวย 150 คนในเครื่องแบบพนักงานต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น~~

และหญิงสาวที่มีความสวยกว่า 90 คะแนนก็เป็นผู้มอบดอกไม้ให้เจียงเฉิน~~

ฉากแต่ละฉากทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง ความคิดของพวกเขาพังทลาย~~

จางเทียนเหิง “….”

หวางกวน “…”

ทนายความจากบริษัทกฏหมายเทียนกวน “….”

เสียงเพลงแบล็คกราวดังขึ้น~~

พวกเราไม่เหมือนกัน~~

แม้แต่คนใหญ่คนโตก็ยังคุกเข้าให้คุณ!

ด้วยสีหน้าที่พูดไม่ออกของจางเทียนเหิงตบบ่ารุ่นน้องของเจียงเฉิน “นายยังเด็กเกินไป!”

ทนายฝึกหัดที่กำลังตัวแข็งทื่อก็พยายามพยักหน้าเบาๆ

เขานั้นคิดว่ารุ่นพี่ของเขานั้นยอดเยี่ยมแค่ไหนก็คงได้แต่เดินทางด้วยเครื่องบินชั้นเฟิร์สคลาส

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาคิดผิด!

จะให้รุ่นพี่เจียงเฉินขึ้นเครื่องบินชั้นเฟิรส์คลาสงั้นหรอ?

นั่นเป็นความอัปยศ!

จะมีสักกี่คนกันที่สามารถขึ้นเครื่องบินส่วนตัวเพื่อมาโรงแรมได้กัน?

แถมยังมีทนายสาวที่สวยระดับเทพธิดาตามมาอีกด้วย!

พอเครื่องลงก็มีรถหรูพร้อมสาวสวยเป็นร้อยคนมารอต้อนรับ!

ทนายฝึกหัด : ใจสั่น!

รุ่นพี่เจียงเฉินจะน่าเกรงขามเกินไปแล้ว!

ด้วยมือที่สั่นเทาเขาพยายามถ่ายรูปฉากนั้นแล้วส่งลงกลุ่มศิษย์เก่า

“วิธีการเดินทางแบบปกติของรุ่นพี่เจียงเฉิน!”

แชทกลุ่มนั้นระเบิดทันที!

“พระเจ้า!!!!”

“เล่นแบบนี้เลยหรอ?!”

“พระเจ้าน้องเจียงของฉันนี่น่าภูมิใจจริงๆ!”

“เป็นคนใหญ่คนโตแล้ว ฉันที่เป็นรุ่นพี่ภูมิใจจริงๆ!”

“…..”

ผึคนทั้งห้องแชทโห่ร้องออกมา!

บอสผู้อยู่หลังโรงแรมแอตแลนติส!

รวย มีอำนาจและยังหล่อด้วย!

ชั่งเป็นเทพบุตรอะไรขนาดนี้!

ในเวลานี้เองหยางอี้ผู้ถูกเหยียบย่ำจนจมดินก็ค่อยๆลุกขึ้นมาด้วยความไม่พอใจและพูดออกมา “เขา เขาเป็นใคร?! เขาดีขนาดนั้นเลยรึยังไง?! ทำไมถึงต้องปฏิบัติกับเขาด้วยความสุภาพขนาดนั้นด้วย!”

ซอสพูดไม่ออก “นี่เป็นแขกสำคัญของโรงแรม! นายไม่เข้าใจหรอก!”

หยางอี้ตะโกน “ฉันเป็นลูกชายของผู้ถือหุ้น! พ่อของฉันเป็นผู้ถือหุ้น! นายทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้!”

เขาโอ้อวดพูดข่มออกมาแต่น่าเสียดายที่ทุกคนในตอนนี้เอาแต่ต้อนรับเจียงเฉินไม่มีใครสนใจเขา

หยางอี้ : o(╥﹏╥)o~

น่าสงสาร!

ซอสเชิญเจียงเฉินกับหลันหน่วนหยานมาที่รถโรลส์-รอยซ์แฟนธอม

และด้วยเหตุนี้ผู้จัดการใหญ่ซอสถึงกับต้องขอโทษต่อเจียงเฉิน

“คุณเจียงเฉิน ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ”

ผู้จัดการใหญ่ซอสขอโทษเจียงเฉินบนรถ “เดิมทีผมอยากจะส่งฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของทางโรงแรมมาเพื่อต้อนรับคุณ~~”

หลันหน่วนหยานตกตะลึง!

ฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว?

แค่เครื่องบินส่วนตัวของกัลฟ์สตรีมยังไม่พอแต่ยังมีฝูงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวด้วย?

โรงแรมแอตแลนติสแห่งนี้ไม่สามารถเอาความคิดของคนธรรมดามาตัดสินได้จริงๆ~~

ถ้าจางเทียนเหิงกับหวางกวนเห็นพวกเขาคงไม่ตกใจตายเลยหรอ?

“เดี๋ยว~”

ผู้จัดการใหญ่ซอสพูดออกมาอย่างจริงจัง “ก่อนหน้านี้ คุณเจียงน่าจะทราบว่ามีซุปเตอร์สตาร์ของ NBA ที่นั่งเฮลิคอปเตอร์แล้วเครื่องของเขาตก และด้วยเหตุนี้เพื่อความปลอดภัยผมจึงนำรถมาแทนก่อนครับ”

หลันหน่วนหยานแลบลิ้นออกมาเล็กน้อยแต่ไม่พูดอะไร

การต้อนรับระดับนี้แม้แต่เธอที่เป็นลูกสาวมหาเศรษฐีหมื่นล้านก็ยังรู้สึกกดดันไม่น้อยเลย~

เจียงเฉินยิ้มและพูดออกมา “คุณซอส คุณจะสุภาพเกินไปแล้ว ผมเองก็ไม่อยากจะเท่มากเกินไปดังนั้นลืมเรื่องเฮลิคอปเตอร์ไปเถอะครับ อีกอย่างรถแฟนธอมผมก็เคยมีอยู่คันหนึ่งแต่ตอนนี้ผมให้คนอื่นไปแล้ว”

หลันหน่วนหยานกระพริบตาเธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหลังๆเธอถึงไม่เห็นรถคันนั้นอีกเลยกลับกลายเป็นว่ามันกลายเป็นของขวัญให้คนอื่นไปแล้ว~

เมื่อผู้จัดการใหญ่ซอสได้ยินเขาก็ตกใจสั่น!

รถหรูราคา 9 ล้านกลับให้คนอื่นได้ง่ายๆ!

แถมเขานั้นยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทกฏหมายเทียนกวน บริษัทกฏหมายที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีนด้วย!

หากเขาไม่มีความแข็งแกร่งเลย เขาจะมีโรงแรมแอตแลนติสโรงแรมระดับเจ็ดดาวราคานับหมื่นล้านแบบนี้ได้หรอ?

ซอสบูชาเจียงเฉินในใจของเขา แน่นอนว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ยังไงก็เป็รผู้ถือหุ้นรายใหญ่อยู่วันยันค่ำความแข็งแกร่งที่เขามีจะต้องเหนือความคาดหมายของฉันแน่!

เจ้านายผู้ทรงอำนาจ!

เจียงเฉินขึ้นไปบนรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมและพนักงานจากบริษัทกฏหมายเทียนกวนคนอื่นๆก็ขึ้นรถบัสตามไป!

เหล่าพนักงานออกเดินทาง!

“อ๊ะ! เดี๋ยวก่อน!”

“นี่ฉันอยู่ตรงนี้! ฉันไม่อยากนั่งตี้ตี้นะ!”

หยางอี้สูดอากาศจากท่อไอเสียเข้าไปเต็มๆและจิตใจของเขาก็ระเบิดทันที!

(╯‵□′)╯︵┻┻อา!

บ้าเอ้ย!

ทำไมหนุ่มหล่อคนนั้นถึงได้รับการต้อนรับเป็นพิเศษ มีขบวนรถ มีการต้อนรับขนาดใหญ่ มีพนักงานสาวสวยมากมายรอต้อนรับ ส่วนฉัน...

ฉันต้องนั่งรถตี้ตี้ไปงั้นหรอ?

เขาหันกลับมามองหาสาวสวยของเขาและก็ปรากฏว่าเธอนั้นหายไปแล้ว

คาดว่าเธอนั้นคงได้เห็นธาตุแท้ของเขาแล้วว่าจริงๆแล้วเขานั้นไร้ความสามารถและเธอก็เลยทิ้งเขาไปทันที

หยางอี้ :  รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!

o(╥﹏╥)o~

จบบทที่ ตอนที่ 215 : รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของโลก!

คัดลอกลิงก์แล้ว