บทที่ 12: โชคลาภระเบิดพลัง การจุติของจูหลง

เช้าตรู่วันถัดมา เซียวเฟิงตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนงง

"เฮ้อ ปวดหลังปวดเอวชะมัด เมื่อคืนเราหักโหมเกินไปจริงๆ"

เขาเดินทอดน่องอย่างเชื่องช้าไปยังรังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์

【ท่านต้องการเพาะพันธุ์กองกำลังในวันนี้หรือไม่?】

ในขณะที่เซียวเฟิงกำลังจะกดตกลง เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า หากเขากด 'ไม่' จะเกิดอะไรขึ้น?

ดังนั้น เซียวเฟิงจึงกดเลือก 【ไม่】...

【ท่านต้องการเพาะพันธุ์มังกรโตเต็มวัยหรือไม่?】

เซียวเฟิงตกตะลึงเมื่อเห็นข้อความนี้ มังกรโตเต็มวัยงั้นหรือ? นั่นหมายความว่าอย่างน้อยต้องมีระดับราชาเป็นพื้นฐาน

ทว่าเมื่อเห็นหมายเหตุที่ด้านล่าง ความตื่นเต้นของเขาก็พลันมอดดับลงทันที

【หมายเหตุ: ในระดับปัจจุบันของรังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ การเพาะพันธุ์มังกรโตเต็มวัยต้องใช้เวลาสี่สิบสามวันกับอีกสิบแปดชั่วโมง】

【ท่านต้องการเพาะพันธุ์หรือไม่?】

【ไม่】 เซียวเฟิงรีบกดปฏิเสธทันควัน

หากเขาเลือกเพาะพันธุ์พวกมัน ป่านนั้นเขาคงได้เตรียมจัดงานศพให้ตัวเองก่อนที่พวกมันจะฟักออกมาเป็นแน่ วันนี้เป็นวันที่ห้าแล้ว และฝูงอสูรจะเริ่มบุกในเวลาเที่ยงตรงของวันที่เจ็ด ซึ่งก็คือช่วงเที่ยงคืนของวันที่แปด

ด้วยกองกำลังที่มีเพียง 12 ตัวนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่อาจต้านทานกองทัพสัตว์อสูรนับล้านได้

หลังจากนั้น เซียวเฟิงจึงกด 【ใช่】!

เขาเริ่มเฝ้ารอการจุติของมังกรตัวใหม่ หวังว่ามังกรทั้งสิบหกตัวในวันนี้จะนำพาขุมพลังระดับสุดยอดมาให้เขา!

รังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ราวกับรับรู้ถึงความคิดของเซียวเฟิง

สายลมพัดกรรโชกและเมฆหมอกรวมตัวกัน ก่อให้เกิดภาพเหตุการณ์ราวกับวันสิ้นโลก ความโกลาหลในครั้งนี้รุนแรงเป็นพิเศษ สภาพอากาศแปรปรวนครอบคลุมรัศมีกว่าร้อยลี้ แม้แต่เจ้าเมืองคนอื่นๆ ยังสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวเฟิงได้เห็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีขนาดใหญ่ถึงเพียงนี้

"หรือว่าจะเป็นมังกรที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อจากตำนานกัน?"

ตูม! พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังกึกก้อง กรงเล็บสีแดงฉานขนาดมหึมาก็กระแทกลงบนพื้น ดินฝุ่นตลบอบอวลจนมองเห็นได้ยากในชั่วขณะ

"หรือจะเป็นมังกรแดง? มังกรที่มีธาตุไฟเป็นพื้นฐาน"

"แต่ทว่ามังกรแดงไม่น่าจะมีพลังอำนาจมหาศาลถึงขั้นเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมได้ขนาดนี้" เซียวเฟิงครุ่นคิด

ถ้าเช่นนั้น มันคือตัวอะไรกันแน่?

อย่างไรก็ตาม ความจริงก็ถูกเปิดเผยในไม่ช้า เมื่อฝุ่นควันจางลง ร่างที่แท้จริงของมันก็ปรากฏแก่สายตา

ร่างกายทั้งหมดของมันเป็นสีแดงฉาน ยาวกว่าสามสิบเมตร มีใบหน้าเป็นมนุษย์แต่มีร่างเป็นงู บนหัวมีเขางอกออกมา และมีลิ้นที่ดูราวกับเปลวเพลิง

เซียวเฟิงไม่อาจระบุได้ในทันทีว่ามันคือตัวอะไร เขาจึงกดดูรายละเอียดของมัน

【จูหลง】

【สถานะปกติ: วัยเยาว์】

【ระดับพลัง: ระดับราชา】

【พลังสูงสุด: ระดับจักรพรรดิ】

【คำอธิบาย: จูหลง หรือที่รู้จักกันในนาม จูจิ่วอิน เป็นหนึ่งในสัตว์เทพจากคัมภีร์ขุนเขาและท้องทะเล เป็นเทพแห่งขุนเขาจงซาน ผู้ครอบครองพลังอำนาจมหาศาล เมื่อลืมตาก็เป็นกลางวัน เมื่อหลับตาก็เป็นกลางคืน】

【ความสามารถ: สามารถเรียกลมเรียกฝน ควบคุมการสลับเปลี่ยนของกลางวันและกลางคืน และควบคุมการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลทั้งสี่!】

เซียวเฟิงถึงกับหายใจติดขัด เขาพูดตะกุกตะกัก "น-น-นี่... นี่มัน"

นี่คือสัตว์เทพชั้นยอดอย่างจูหลงจากคัมภีร์ขุนเขาและท้องทะเล!

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะสามารถอัญเชิญมันออกมาได้จริงๆ การครอบครองทวีปต้นกำเนิดอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว

จูหลงตัวนี้มีความยาวถึงสามสิบเมตรแม้จะยังอยู่ในวัยเยาว์ และตามบันทึกระบุว่ามันจะยาวได้ถึงหนึ่งพันเมตรเมื่อโตเต็มวัย

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีพลังระดับราชาตั้งแต่แรกเกิด และพลังสูงสุดยังไปถึงระดับจักรพรรดิ! ระดับจักรพรรดิ! นั่นเป็นขอบเขตใหม่ ดูเหมือนว่าในขณะที่เขาค่อยๆ ปลดล็อกมังกรระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ ลำดับขั้นใหม่ๆ ก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา

อย่างไรก็ตาม นี่ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่สำหรับเซียวเฟิงจริงๆ ที่ข้ามผ่านระดับนักบุญไปสู่ระดับจักรพรรดิโดยตรง

นี่เป็นกองกำลังระดับราชาตัวแรกของเซียวเฟิงด้วย

ดังนั้น เซียวเฟิงจึงตั้งชื่อให้มันว่า หลงจ้าน

"ขอบพระคุณนายท่านที่ประทานชื่อให้!"

อย่างไรก็ตาม กองกำลังที่เหลืออีกสิบห้าตัวคงใช้โชคดีทั้งหมดของเซียวเฟิงไปจนหมดสิ้น มีมังกรดำหนึ่งตัว ส่วนที่เหลือเป็นอิงหลงและมังกรขด

แต่การได้มังกรดำมาอีกตัวก็นับเป็นโบนัสที่ไม่คาดคิดเช่นกัน

เขาตั้งชื่อให้พวกมันทั้งหมด แต่เนื่องจากมีมังกรจำนวนมากเกินไป นอกเหนือจากตัวที่ทรงพลังแล้ว ตัวอื่นๆ จึงถูกเรียกว่า 'มังกร' ตามด้วยตัวเลข การตั้งชื่อพวกมันเป็นงานที่เหนื่อยล้าจริงๆ

วันนี้เป็นวันที่ห้าแล้ว และด้วยการมีจูหลงอยู่ข้างกาย เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับการรับมือฝูงอสูรในอีกสองวันข้างหน้า จูหลงมีความสามารถในการสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง การโจมตีเพียงครั้งเดียวสามารถกวาดล้างฝูงอสูรไปได้ทั้งแถบ

กองกำลังของเซียวเฟิงค่อยๆ เติบโตขึ้น เมื่อมองไปรอบๆ ก็เห็นมังกรยักษ์ถึงยี่สิบแปดตัว ทว่าพวกมันกินพื้นที่มากเกินไป เขาเพียงแค่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกมันถึงจะสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้

ลองไปถามจูหลงดูดีกว่า มันน่าจะรู้

"หลงจ้าน เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าเมื่อไหร่พวกเจ้าถึงจะแปลงกายเป็นมนุษย์ได้?"

"เรียนนายท่าน มังกรทั่วไปจำเป็นต้องบรรลุระดับสวรรค์ก่อนจึงจะสามารถแปลงกายได้ขอรับ"

"อย่างนั้นหรือ" เซียวเฟิงครุ่นคิด

"ทว่านายท่าน ข้าสามารถแปลงกายได้ตั้งแต่ตอนนี้ ข้าแตกต่างจากมังกรตัวอื่นๆ ขอรับ"

"โอ้?"

หลังจากกล่าวจบ จูหลงที่ดูราวกับภูเขาตรงหน้าเขาก็เริ่มเปลี่ยนร่าง กลายเป็นเด็กชายตัวน้อยที่มีผมเปียเล็กๆ บนหัว สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีแดงตัวจิ๋ว

เซียวเฟิงถึงกับกลอกตาในทันที

จูหลงสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบนสีหน้าของเซียวเฟิง

"นายท่าน ขณะนี้ข้ายังอยู่ในวัยเยาว์ ดังนั้นหลังจากแปลงกาย ข้าจึงอยู่ในร่างมนุษย์วัยเยาว์เช่นกันขอรับ"

เซียวเฟิงพยักหน้าทันที รูปลักษณ์ภายนอกเป็นเพียงเปลือกนอก ตราบใดที่พลังยังคงอยู่ก็ไม่มีปัญหา

หากใครคิดว่าคนตรงหน้าเป็นเพียงเด็กน้อยไร้เดียงสา พวกมันจะต้องได้รับบทเรียนอันเจ็บปวดอย่างแน่นอน