บทที่ 9 เผ่าขนาดใหญ่

ในขณะเดียวกัน ณ ดินแดนทะเลทรายที่ห่างไกลจากป่ามืดมินอันออกไปนับหมื่นลี้

หญิงสาวผู้สง่างามและงดงามสะกดสายตาคนหนึ่งกำลังเฝ้ามองเหล่าเจ้าเมืองจำนวนมากที่พากันรุมด่าทอและตำหนิเซียวเฟิง ในขณะที่พวกเขากลับยกย่องนางด้วยรอยยิ้มอันงดงามที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"แม้กองกำลังของเซียวเฟิงจะแข็งแกร่งมากจริง แต่เขากลับสนใจเพียงผลประโยชน์เฉพาะหน้าเท่านั้น"

"เมื่อคลื่นสัตว์อสูรผ่านพ้นไปและเหล่าเจ้าเมืองต่างๆ เริ่มตั้งตัวได้ พฤติกรรมเช่นนี้ย่อมนำไปสู่การถูกเหล่าเจ้าเมืองจำนวนมากรวมหัวกันเพ่งเล็ง หรืออาจถึงขั้นถูกรุมโจมตีจากทุกทิศทาง"

ในเวลานี้ เธอได้ตัดสินใจไปแล้วว่าเซียวเฟิงก็เป็นเพียงพวกหัวทึบที่ไร้ซึ่งการวางแผนหรือกลยุทธ์ เป็นเพียงคนที่โชคดีราวกับได้รับพรจากสวรรค์ในช่วงเริ่มต้นเท่านั้น

เมื่อเทียบกับเธอ ผู้ซึ่งวันหนึ่งจะต้องยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปต้นกำเนิดและกลายเป็นจักรพรรดินีที่ผู้คนต่างยกย่องสรรเสริญ

เหตุผลที่เธอนำอาหารออกมาขายในราคาตลาดนั้น ไม่ใช่เพราะเธอมีจิตใจโอบอ้อมอารีหรือใจกว้างอย่างแท้จริง

ทว่าเธอต้องการซื้อใจผู้คนและใช้ผู้อื่นมาเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง แทนที่จะสร้างศัตรูให้มากมายโดยไม่จำเป็น

เธอสังเกตเห็นเซียวเฟิงตั้งแต่วันแรกที่เขานำสัตว์อสูรออกมาวางขาย ความเร็วระดับนั้นบ่งบอกว่าเขาอาจครอบครองยูนิตระดับ S เช่นเดียวกับเธอ

ทันใดนั้น ร่างสีขาวหลายร่างก็วิ่งตรงมายังอาณาเขตของเธอจากภายนอก

ตูม! เสือสีขาวหลายตัวโยนซากสัตว์อสูรที่พวกมันล่ามาได้ลงบนพื้น ก่อนจะวิ่งไปข้างกายของยาเสวียนเพื่อรอรับคำชมจากนายหญิงของพวกมัน

พวกมันคือยูนิตระดับ S ของเธอ พยัคฆ์ขาว

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงต้องการดึงตัวเซียวเฟิงมาเป็นพวก การมียูนิตระดับสูงมาช่วยจัดการเรื่องต่างๆ หรือแม้แต่การสร้างพันธมิตร ย่อมเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม

เธอจึงกดส่งคำขอเป็นเพื่อนไปยังเซียวเฟิงทันที

เธอคิดในใจว่า ด้วยฐานะเจ้าเมืองระดับแนวหน้าเช่นเธอที่ยอมลดตัวลงมาผูกมิตรด้วย เซียวเฟิงย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

...

เมื่อเซียวเฟิงเปิดแถบเพื่อนขึ้นมา เสียงแจ้งเตือน ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง... ก็ดังระงม

คำขอเป็นเพื่อนหลายล้านรายการปรากฏขึ้น ในขณะที่เซียวเฟิงกำลังจะกด "ปฏิเสธทั้งหมด" เขาก็เหลือบไปเห็นชื่อของคนที่คอยแย่งชิงธุรกิจกับเขาในวันนี้ นั่นคือ ยาเสวียน

"โอ้โห ถึงกับยอมลดตัวมาขอเป็นเพื่อนเชียวหรือ ดูท่าคนผู้นี้จะคำนวณผลประโยชน์มาอย่างดีเลยนะ"

อย่างไรก็ตาม เซียวเฟิงได้ตีตราเธอไว้ในใจทันทีว่าเป็นคนที่ไม่ควรคบหาด้วย สำหรับตอนนี้ หญิงสาวผู้นี้ดูมีเล่ห์เหลี่ยมมากเกินไป

เมื่อเซียวเฟิงจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จสิ้น กองกำลังมังกรก็ทยอยกลับมากันจนครบ

หลงเจี้ยนและหลงเฉินนำกองกำลังมังกรเข้ามารายงานสถานการณ์และผลการต่อสู้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาให้เซียวเฟิงทราบ

"นายท่าน ข้าพบเผ่าขนาดกลางอยู่ห่างจากอาณาเขตของเราไปทางทิศเหนือยี่สิบลี้ขอรับ" หลงเจี้ยนกล่าว

"นายท่าน ข้าพบเผ่าขนาดเล็กหนึ่งเผ่าและเผ่าขนาดใหญ่อีกหนึ่งเผ่าอยู่ห่างจากอาณาเขตไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สิบห้าลี้ขอรับ"

"ทำได้ดีมาก หลงเจี้ยน เจ้าเลื่อนระดับขึ้นสู่ขั้น 8 แล้ว ส่วนหลงเฉินก็อยู่ที่จุดสูงสุดของขั้น 7 เช่นกัน" เซียวเฟิงกล่าวพลางลูบหัวขนาดใหญ่ของพวกมันทั้งสอง

มังกรดำทั้งสองซุกตัวเข้าสู่อ้อมกอดของเซียวเฟิง เห็นได้ชัดว่าพวกมันมีความสุขมากที่ได้รับคำชมจากนายท่าน

"ยังมีเผ่าขนาดใหญ่อีกงั้นหรือ หากกวาดล้างพวกมันได้ รังสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์ก็น่าจะเลื่อนระดับได้อีกครั้งในวันนี้"

"เอาล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม วันนี้เราจะจัดการเผ่าทั้งหมดที่พวกเจ้าพบ"

ด้วยประสบการณ์จากการกวาดล้างเผ่าหมีในครั้งก่อน ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงเขาก็สามารถกำจัดเผ่าขนาดกลางและเผ่าขนาดเล็กได้อย่างราบคาบ

หลงเฉินเองก็เลื่อนระดับขึ้นสู่ขั้น 8 แล้ว ตอนนี้กองกำลังของเขามีมังกรขั้น 8 สองตัว ขั้น 7 สองตัว ขั้น 6 สามตัว ขั้น 5 สองตัว และขั้น 4 อีกสามตัว เมื่อเทียบกับเจ้าเมืองคนอื่นๆ ความแข็งแกร่งของเซียวเฟิงในตอนนี้เรียกได้ว่าเหนือชั้นราวกับเทพเจ้าในหมู่เจ้าเมืองทั้งหลาย

จากนั้น กองทัพก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เผ่าขนาดใหญ่แห่งสุดท้าย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในคูน้ำเล็กๆ ที่ส่งกลิ่นเหม็นข้างเผ่าสุนัขขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง มนุษย์หนึ่งคนและมังกรสิบสองตัวกำลังหมอบซุ่มอยู่ด้วยกัน

"นายท่าน ทำไมเราถึงเลือกที่นี่ล่ะขอรับ?" หลงเฉินถามด้วยความสงสัย

"เจ้าจะไปรู้อะไร พวกสุนัขมีประสาทสัมผัสเรื่องกลิ่นที่ไวมาก หากพวกเราที่มีจำนวนมากขนาดนี้บุกเข้าไปตรงๆ แล้วถูกพบจนถูกล้อมขึ้นมา มันจะไม่ดีแน่"

"ข้าจะกำจัดอุปสรรคทั้งหมดให้นายท่านเองขอรับ" หลงเจี้ยนกล่าวอย่างภักดี

แม้เซียวเฟิงจะไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไร แต่เนื่องจากนี่เป็นเผ่าขนาดใหญ่แห่งแรกที่เขาพบ เพื่อความไม่ประมาท ที่นี่จึงเป็นจุดที่เหมาะแก่การหลบหนีด้วยเช่นกัน

"หลงเทียน เจ้าจงไปดูซิว่าสัตว์อสูรข้างในนั้นอยู่ในระดับใดบ้าง"

"รับทราบ นายท่าน"

...

ในขณะที่เซียวเฟิงกำลังสงสัยว่าหลงเทียนถูกจับตัวไปแล้วหรือไม่ ในที่สุดหลงเทียนก็กลับมา

"นายท่าน เผ่านี้ครอบครองพื้นที่กว้างขวางมาก ข้าใช้เวลานานพอสมควรในการวนรอบเพื่อสอดแนมระดับและความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับสูงที่อยู่ข้างใน"

"เอาล่ะ เจ้ากลับมาก็ดีแล้ว บอกข้ามาว่าสถานการณ์ข้างในเป็นอย่างไรบ้าง"

"นายท่าน ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดข้างในคือสุนัขสามหัวจากนรก ซึ่งความแข็งแกร่งอยู่ในช่วงต้นของขั้น 10 นอกจากนั้นยังมีขั้น 8 หนึ่งตัว ขั้น 7 หนึ่งตัว ขั้น 6 หกตัว และขั้น 5 อีกเจ็ดตัวขอรับ"

เซียวเฟิงประหลาดใจเล็กน้อยแต่ก็กลับมาสงบนิ่งได้ในทันที ความแข็งแกร่งของเผ่าขนาดใหญ่นี้ไม่ควรประมาทจริงๆ

เซียวเฟิงประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบและเริ่มมอบหมายภารกิจ

"เดี๋ยวพวกเจ้าต้องปฏิบัติตามคำสั่งของข้าอย่างเคร่งครัด ครั้งนี้ศัตรูมีพลังไม่ธรรมดาและมีจำนวนมากกว่าเรามาก"

"รับทราบ!" เหล่ามังกรขานรับพร้อมกัน

"เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น หลงเจี้ยน เจ้าไปรับมือกับตัวที่แข็งแกร่งระดับขั้น 10 นั่น หากเจ้าเอาชนะไม่ได้ ก็แค่ถ่วงเวลาเอาไว้แล้วรอให้หลงเฉินจัดการตัวขั้น 8 ให้เสร็จ จากนั้นพวกเจ้าค่อยร่วมมือกันจัดการมัน"

"รับทราบ นายท่าน ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้จะบุกน้ำลุยไฟและจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวังอย่างแน่นอน"

จากนั้น เซียวเฟิงก็มอบหมายภารกิจให้มังกรตัวอื่นๆ เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างจะไม่มีข้อผิดพลาด

เขายังเก็บมังกรขดระดับขั้น 4 เอาไว้สามตัว เซียวเฟิงตั้งใจให้พวกมันทำลายล้างภายในเผ่าศัตรูให้ได้มากที่สุด ในขณะที่สัตว์อสูรระดับสูงของศัตรูถูกหลงเจี้ยนและตัวอื่นๆ ถ่วงเวลาไว้ หน้าที่ของพวกมันคือการปล้นชิงทรัพยากรและสมบัติของเผ่า พร้อมทั้งสร้างความเสียหายให้มากที่สุด เพื่อดึงความสนใจของหัวหน้าเผ่าให้เสียสมาธิและเผยช่องโหว่ออกมา