ตอนที่ 210 : การอำลาบนทางด่วน

ตอนที่ 210 : การอำลาบนทางด่วน

ทุกคนต่างก็ได้ยินกันอย่างชัดเจน

ลู่เหวินซูนั้นกล่าวว่าการจัดตั้งมูลนิธิการกุศลระดับชาตินั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก

และเจียงเฉินนั้นก็มีมูลนิธิระดับชาติเป็นของตัวเอง!

สิ่งนี้หมายความว่ายังไงกัน?

แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว!!

ทุกคนมองไปที่เจียงเฉินที่กำลังสวมหน้ากากแต่เขาก็ยังคงดูโดดเด่น หล่อและอ่อนโยน

อึ้ง!

ชื่นชม!

คิดไม่ถึงเลยว่าเจียงเฉินนั้นจะเป็นคนใหญ่คนโตตัวจริง เป้นยักษ์ใหญ่ที่น่ากลัว!

เฉินหงตกตะลึง!

หลี่รุ่ยจื่อเริ่มรู้สึกกลัว!

ลู่เหวินซูนั้นรู้สึกว่ากำลังมีม้ากว่า 10,000 ตัววิ่งอยู่ในใจของเขาเขานั้นไม่คอดเลยว่าแท้จริงแล้วเจียงเฉินจะเป็นคนใหญ่คนโตแถมยังเป็นคนที่ทรงพลังมากกว่าเขาเสียอีก!

หยานเค่อมองไปที่เจียงเฉินด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอ เธอเต็มไปด้วยความสงสัยเธอนั้นรู้สึกว่าความลับอันยิ่งใหญ่ของเจียงเฉินนั้นดึงดูดใจของเธอเป็นอย่างมาก!

นักข่าวที่กำลังถ่ายทำข่าวก็พากันตื่นเต้น!

นี่คือข่าวใหญ่!

พวกเขาหันกล้องไปที่เจียงเฉินกันอย่างรวดเร็ว!

เจียงเฉิน “หลิวเต๋ออันนายประเมิณค่าใช้จ่ายมาแล้วใช่ไหม?”

หลิวเต๋ออันพูดออกมาด้วยความเคารพ “เจ้านาย มูลนิธิได้ทำการตรวจสอบและประเมิณข้อมูลของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้ว พวกเราจะทำการบริจาคเงิน 80 ล้านเพื่อสนับสนุนการสร้างสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าขึ้นมาใหม่อย่างเต็มที่ นอกจากนี้พวกเราจะยังบริจาคอีก 20 ล้านภายในปีนี้เพื่อให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสามารถตั้งตัวได้อย่างเต็มที่!”

เจียงเฉิน “เอาล่ะ งั้นก็ตามนั้นแล้วก็บริจาคเงินเพิ่มให้อีกปีละ 10 ล้านเพื่อให้เด็กๆได้มีชีวิตที่ดีขึ้น....”

หลิวเต๋ออันรีบตอบรับทันที “เจ้านาย โปรดวางใจผมจะจัดการให้เรียบร้อยอย่างแน่นอนครับ!”

เจียงเฉินยังคงสั่งงานต่อ “นอกจากนี้ ที่พักชั่วคราวสำหรับเด็กๆในตอนนี้...”

“ฉันจัดการเอง!”

ในเวลานี้เองหลี่ปู้ฟานเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นคนรวยรุ่นที่สองของเจียงเฉินก็ก้าวออกมาและพูดออกมาด้วยเสียงอันดัง “บ้านของฉันมีโรงแรมอยู่ไม่กี่แห่งก็จริงแต่ก็มากพอที่จะให้ที่พักกับเด็กๆได้ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายคือฟรี! อย่างไรก็ตามครอบครัวของฉันยังมีทีมวิศวกรก่อสร้างอีกด้วยดังนั้นหากจะสร้างอาคารขึ้นมาใหม่ฉันสามารถรับประกัณความเร็วและคุณภาพให้ได้!”

เจียงเฉินพยักหน้า “โอเค งั้นนายจัดการไปก็แล้วกัน!”

หลี่ปู้ฟานหัวเราะออกมา “ตราบใดที่พี่เฉินพูดออกมา มันก็ไม่สำคัญแล้ว!”

ด้วยการตัดสินใจของเจียงเฉินทำให้ปัญหาทุกอย่างของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจบลงอย่างรวดเร็ว

ครูใหญ่เข้ามาจับมือของเจียงเฉินและพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น “เด็กดี เด็กดี!!”

ในช่วงเวลาเย็นสถานีโทรทัศน์ยี่โจว(สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่น)ก็ได้ทำการรายงานข่าวของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

เจียงเฉินก็ได้กลายเป็นตัวหลักของข่าวนี้ไปโดยอัตโนมัติเมื่อข่าวออกมามันก็ทำให้เกิดคลื่นกระจายไปทั่วเมืองซานเหอ

บนอินเทอร์เน็ตนั้นก็มีคริปวีดีโอของเจียงเฉินกับลู่เหวินซูแพร่กระจายออกไปและลู่เหวินซูก็ยังได้รับฉายาใหม่ว่า [บุคคลที่ไม่สามารถบริจาคเงินได้ แต่เรื่องการโอ้อวดเป็นที่หนึ่ง!]

เมื่อลู่เหวินซูได้รู้ว่าตัวเองได้รับฉายาดังกล่าวมาเขาก็กระอัดเลือดออกมาทันที!

ฉายา [นายน้อยแห่งมณฑลเฮย์หลงเจียง] ก็ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์!

และในตอนนี้เจียงเฉินนั้นเรียกได้ว่ากำลังเป็นที่นิยมแบบสุดๆ!

คนจำนวนนับไม่ถ้วนกดไลค์คริปของเขาอย่างบ้าคลั่ง! : แบบอย่างของคนรุ่นใหม่!

สาวๆนับไม่ถ้วนพากันตะโกนออกมา “เทพบุตร! เทพบุตร!”

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครได้เห็นใบหน้าใต้หน้ากากของเขาและก็ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเขานั้นเป็นใคร

....

หลังจากที่เจียงเฉินจัดการเรื่องทุกอย่างเสร็จในวันนั้นเขาก็ตัดสินใจกลับเมืองหลวงทันที

และในเวลานี้เองครูใหญ่ก็เดินมาหาเขา

ครูใหญ่พูดอย่างตรงไปตรงมา “เธอเจอพ่อแม่แท้ๆของนายแล้วหรอ?”

เจียงเฉินตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “เอ๊ะ?”

ถ้าให้พูดตรงๆเขานั้นไม่มีความรู้สึกอะไรกับพ่อแม่ของเขาเลย

ครูใหญ่พูดออกมา “ฉันก็คิดว่าเธอได้พบพ่อแม่ของตัวเองไปแล้ว ตอนที่เธอไปโรงเรียนมัธยมกับมหาลัยช่วงนั้นเธอไม่ค่อยได้เข้าสังคมสักเท่าไหร่ ฉันก็เลยไม่ได้เล่าเรื่องของเธอให้ฟังแต่อย่างไรก็ตามตอนนี้เธอก็โตขึ้นแล้ว ฉันคิดว่าฉันสมควรเล่าเรื่องของเธอให้เธอฟังได้แล้ว...เธอน่ะถูกส่งตัวมาจากสถานีตำรวจตั้งแต่อายุ 1 ขวบไม่มีข้อมูลประจำตัวอะไรติดตัวมาเลยแต่ในมือของเธอนั้นถือลูกเต๋าหยกเอาไว้อยู่ในมือ และฉันก็เอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งประเมิณดูปรากฏว่ามันอาจจะเป็นเศษอุกกาบาต ซึ่งเขียนเอาไว้ว่า คนที่จะเป็นผู้พิชิตสวรรค์...”

เจียงเฉิน “…”

นี่มันข้อมูลแบบไหนกัน?

อีกอย่างหยกมันควรเอาไปทำเป็นจี้หรืออะไรอย่างอื่นสิ...

ทำไมถึงกลายมาเป็นลูกเต๋า!

ชั่งมันเถอะ ยังไงซะ หนุ่มหล่อคนนี้ก็ได้อยากตามหาพ่อแม่ตัวเองอยู่แล้ว!

…..

วันถัดมา

หลังจากแก้ปัญหาของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเสร็จแล้วเจียงเฉินก็ขับรถพาหยานเค่อกลับ

ในตอนนี้หยานเค่อนั้นทำงานเป็นครูอยู่ในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในเมืองจี้โจว

เตียงเฉินนั้นจะไปส่งเธอระหว่างที่เขานั้นกำลังกลับเมืองหลวง

“เจียงเฉิน นายนี่ใจดีจริงๆนะ!”

โลลิสาวถูกกฏหมายที่นั่งอยู่ข้างคนขับก็ยิ้มออกมาให้เจียงเฉิน

“ดีตรงไหนหรอ?”

เจียงเฉินหยอกล้อเธอ

“ดูนายมีเรื่องให้คิดอยู่นะ”

หยานเค่อกระพริบตา

เจียงเฉินยิ้มตอบแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ฉันคิดว่านายน่าจะมีเรื่องในใจอยู่นะ”

หยานเค่อนั้นรับรู้ได้ว่าหลังจากที่เจียงเฉินได้คุยกับครูใหญ่เขานั้นก็รู้สึกไม่สบายใจมาตั้งแต่นั้น

“เปล่าหรอก”

เจียงเฉินส่ายหัว

“ฉันเห็นว่าครูใหญ่ให้อะไรบางอย่างกับนาย ดูเหมือนมันจะเป็นลูกเต๋าใช่ไหม?” หยานเค่อกระซิบออกมา “มันเกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีตของนายใช่ไหม?”

“อืม แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจจะไล่ตามหาความจริงหรอก อดีตมันก็ผ่านไปแล้วปล่อยมันไปดีกว่า ตอนนี้ฉันก็มีชีวิตอยู่ดีเป็นอิสระและเรียบง่าย ฉันชอบชีวิตแบบนี้มากกว่า

หยานเค่อเอนหัวของเธอซบลงบนไหล่ของเจียงเฉิน “งั้นฉันจะเล่าเรื่องของฉันให้นายฟังบ้างก็แล้วกัน ครั้งหนึ่งที่โรงพยาบาลประชาชนเมืองซานเหอ พวกเขาได้รับเคสเด็กหญิงอายุ 2 ขวบมาแต่น่าเสียดายที่ว่าเด็กหญิงอายุ 2 ขวบคนนี้เป็นหวัดและมีไข้ขึ้นสูงโดยที่พ่อแม่ของเธอไม่รู้เรื่องเลยจนกระทั้งเกิด...โรคไข้สมองอักเสบ!”

“โรคไข้สมองอักเสบนั้นเป็นโรคที่ร้ายแรงมาก เมื่อมีเด็กป่วยเป็นโรคนี้ก็อาจจะต้องกลายเป็นคนปัญญาอ่อนตลอดชีวิตหรือกลายเป็นคนพิการเลยก็ได้!”

“เมื่อพ่อแม่ของเธอได้ยินว่าเธอนั้นป่วยเป็นโรคไข้สมองอักเสบ พวกเขาก็สอบถามเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาลก็จะแอบหนีออกไปในชั่วข้ามคืนด้วยความตกใจ”

“และเด็กหญิง 2 ขวบคนนั้นก็ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งอย่างโดดเดี่ยว”

“และเด็กหญิง 2 ขวบที่ป่วยเป็นโรคไข้สมองอักเสบคนนั้นก็คือฉันเอง!”

“หมอที่ดูแลฉันก็คือ ดร.หยาน เธอทนไม่ได้กับสิ่งที่เธอนั้นเห็นเธอนั้นใช้เงินเก็บของเธอทั้งหมดเพื่อจ่ายค่ารักษาพยาบาลของฉันและเตรียมการผ่าตัดผู้ช่วยชีวิตฉันจากความตาย”

“หลังจากนั้นเธอก็พาฉันไปหาตำรวจและพยายามตามหาพ่อแม่ของฉันไปทุกที”

“แต่ทั้งสองนั้นก็จะไปแล้ว และข้อมูลที่หลงเหลือไว้นั้นก็เป็นข้อมูลปลอม ซึ่งจะตามหาพวกเขาจากภาพถ่ายนั้นก็ยากเกินไป”

“แต่เพราะหมอหยาน แม่ของฉันนั้นเป็นผู้หญิงโสดดังนั้นขั้นตอนกำลังเลี้ยงบุตรบุญธรรมนั้นจึงเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก และก็ล่าช้าออกไปหลายปีจนกระทั่งถึงวัยที่ฉันต้องไปโรงเรียน.... แต่ทางเทศบาลเมืองก็ยังดำเนินเรื่องไม่เสร็จสิ้นสักที”

“แต่อย่างไรก็ตามตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาฉันก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และแม่ของฉันก็รักฉันมาก”

หยานเค่อเล่าออกมาอย่างมีความสุขก่อนจะถอนหายใจออกมา “ฉันดูมีความสุขมากกว่านายมากนะ อย่างน้อยก็ยังเจอคนดีๆมาเป็นแม่ของฉัน แต่นายนั้นต้องแบกทุกอย่างด้วยตัวเอง”

เธอพูดกับเจียงเฉินอย่างจริงจัง “ดังนั้นฉันจึงทนไม่ได้หรอกที่เห็นนายเป็นแบบนี้! ฉันนั้นต้องการที่จะช่วยนายตามหาพ่อแม่ของนาย!”

เจียงเฉินยักไหล่

แม้ว่าเรื่องราวของหยานเค่อจะทำให้เขาประทับใจแต่เจียงเฉินนั้นก็ยังไม่สนใจที่จะตามหาพ่อแม่ของเขาจริงๆ~~

สำหรับเฉินในตอนนี้ด้วยความพยายามและความสามารถของเขาที่มุ่งมั่นที่จะไปฉีดท้องฟ้า เท่านั้นก็ได้รับทั้งความมั่งคั่ง สถานะที่มั่นคง และความสำเร็จในทุกวันนี้~~

ซึ่งมันก็ทำให้เขามีความสุขมากแล้ว~~

(ระบบที่กำลังโมโห : ใช่นายพูดถูก!)

.....

และในเวลานี้เองก็มีรถสองคันขับมาข้างหน้าและเกือบจะชนกัน!

ความสนใจของเจียงเฉินมาที่ถนนทันที!

คันแรกนั้นเป็นรถ Range Rover ส่วนอีกคันเป็นรถ Maybach S เมื่อดูจากรถของทั้งคู่แล้วทั้งคู่นั้นจะต้องเป็นคนที่รวยแน่~~

และดูแล้วทั้งคู่ก็คงเป็นคนรวยหรือไม่ก็คนใหญ่คนโตที่มีความแค้นกันมาก่อนแน่

และทางข้างหน้านั้นก็เป็นทางที่ถูกบีบลง จากถนนที่มีทั้งหมดสามเล่นตอนนี้เหลือเพียงแค่สองเดือนเท่านั้นและรถทั้งสองนั้นก็วิ่งมาด้วยความเร็วสูง

ไม่นานรถทั้งสองก็เกือบที่จะชนกันทั้งสองหยุดรถลงทันที

“แม่งเอ๊ย! แกป่วยรึยังไงกัน?”

ชายคนหนึ่งลงมาจากรถ Range Rover ก่อนจะตะโกนใส่รถ Maybach S และชายเจ้าของรถก็ไม่ใช่ตะเกียงที่ไร้น้ำมันเขานั้นตะโกนกลับจากหลังกระจกรถของเขาทันที

ความรุนแรงของทั้งสองเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนว่าทั้งสองฝ่ายต่างก็มั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเจ้าของรถ Maybach S ที่ลงมาจากรถทันทีหลังจากที่ตะโกนออกไป

แต่คนใหญ่คนโตที่เป็นเจ้าของรถ Range Rover ก็ตะโกนกลับด้วยเสียงที่ดัง

“เจ้าขี้หมา! ฉันหวังซิงฟาจากเมืองจี้โจวแกเกือบทำให้รถของฉันพังเชื่อไหมว่าฉันสามารถทำให้แกไม่มีวันออกไปจากจี้โจวได้!”

เจียงเฉินหยุดรถ~~

พวกนายสองคนทะเลาะกันก็ไม่เป็นไร~~

แต่ช่วยขยับรถแล้วให้ฉันผ่านไปก่อนได้ไหม

รถ Range Rover กับ Maybach S ทั้งสองคันจอดขวางบนถนนที่ไม่กว้างนักซึ่งแน่นอนว่ามันจะต้องทำให้รถที่กำลังตามมาข้างหลังต้องหยุดลง

และแน่นอนว่าเจียงเฉินนั้นเป็นคนที่ไม่ชอบความวุ่นวายอะไรแบบนี้ เขานั้นไม่ต้องการที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวดังนั้นทุกครั้งที่เขาเจอความขัดแย้งบนท้องถนนแบบนี้ และยิ่งเป็นคนใหญ่คนโตที่พยายามสู้กัน เขานั้นก็จะพยายามเหยียบคันเร่งเพื่อออกไปทันที

แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่า รถทั้งสองคันนั้นจะขวางถนนไว้จนเขาไม่อาจจะขับผ่านไปได้

เมื่อดูการทะเลาะวิวาทกันระหว่างเจ้าของรถ Maybach S กับรถ Range Rover ที่กำลังดำเนินไปกันอย่างดุเดือดแต่ก็ยังไม่มีการลงไม้ลงมือกันเจียงเฉินก็ได้แต่นั่งเหงื่อตกอยู่ในรถเพราะรถข้างหลังก็เริ่มบีบแตรไล่ตามหลังเขามาแล้ว

ทำไมพวกนายถึงได้ใช้แต่ปากกันนี่ฉันโดนบีบแตรใส่มาตั้งนานแล้วนะทำไมยังไม่ขยับซักที?

และดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วคงต้องมีอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงกว่าๆตำรวจถึงจะเข้ามา

เจียงเฉินลงจากรถและเดินไปหาทั้งสองทันที

เจียงเฉินไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ดังนั้นเขาจึงเข้าไปไกล่เกลี่ยกับทั้งสองทันที

เขานั้นตรงไปหาชายที่ชื่อว่าหวังซิงฟาคนที่อ้างว่าตัวเองนั้นมีอำนาจมากในเมืองจี้โจวแห่งนี้

“พี่ชายยังไงรถก็ไม่ได้ชนกันอยู่แล้ว ดังนั้นช่วยขยับรถไปอยู่ข้างๆได้ไหมครับ?”

เจียงเฉินถอนหายใจออกมา

เพราะหลังจากเกิดเหตุไม่นานข้างหลังรถของเขานั้นก็มีลดจำนวนมากมาต่อแถวยาวกันหลายร้อยเมตรและบีบแตรออกมาตลอดเวลา

หวังซิงฟาโมโหมา “ขยับรถงั้นหรอ? ไม่มีทาง! เจ้านี่เกือบทำให้รถของฉันพังวันนี้ฉันไม่มีวันยอมให้มันออกจากจี้โจวได้เป็นอันขาด!”

เจ้าของรถ Range Rover ยังคงดื้อดึง

เจียงเฉินพูดออกมา “ทุกคนเวลาที่กำลังขับรถอยู่บนถนนนั้นก็ควรใส่ใจเรื่องความปลอดภัยไม่ใช่เรื่องความอาฆาตพยาบาทกันซึ่งมันเห็นได้ชัดว่าพวกคุณนั้นทำผิด แล้วถ้าคุณยังไม่เต็มใจที่จะย้ายรถของคุณที่กำลังปิดกั้นการจราจรออก เมื่อตำรวจมาถึงพวกคุณก็คงไม่ได้เจอกับสิ่งดีๆแน่ ดังนั้นเชื่อผมเถอะนะ”

เจียงเฉินยื่นนามบัตรสีทองที่มีตัวอักษรขนาดเล็กของเขาออกมา

หนึ่งโดยบนนามบัตรใบนี้มีการเขียนมากเกินไปดังนั้นตัวอักษรที่ถูกพิมพ์จึงมีขนาดที่ค่อนข้างเล็กมาก~~

ตำแหน่งงาน~~

“ผู้ถือหุ้นของโรงแรมผางกู่ ผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทกฎหมายเทียนกวน...”

ใช่คนนั้นมองลงไปที่บรรทัดที่อยู่ข้างใต้ต่อ “ผู้ถือหุ้นของโรงพยาบาลหมิงเต๋อ เจ้าของบาร์เทียนฉู่...”

หวิงชิงฟาตกตะลึง!

นี่มันอะไรกัน!

ชายหนุ่มรูปงามคนนี้เขาเป็นคนใหญ่โตขนาดนี้เลยหรอ?

เขานั้นเป็นเจ้าของบริษัทมากมายขนาดนี้จริงเหรอ? แถมแต่ละทีนั้นยังเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงทั้งนั้น!

หวิงชิงฟาเองก็เป็นนักธุรกิจรายใหญ่แน่นอนว่าเขานั้นย่อมต้องมีความเฉลียวฉลาดและเมื่อเขาดูจากบุคลิกของเจียงเฉินแล้ว การพูดคุยของเจียงเฉินนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจและยังไม่อ่อนน้อมถ่อมตนมากจนเกินไปนี่เป็นลักษณะของคนใหญ่คนโตตัวจริง!

เขานั้นมั่นใจว่าเฉินไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน!

ทันใดนั้นใบหน้าอ้วนของหวังซิงฟาก็มีรอยยิ้มออกมาทันที

“โอ้ กลายเป็นว่าเป็นเถ้าแก่เจียงนี่เอง!”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เถ้าแก่เจียง ไม่คิดเลยว่าเราจะมีโอกาสได้พบกันที่นี่!”

เขาจับมือเจียงเฉินด้วยมือใหญ่ของเขาด้วยความกระตือรือร้น

เจียงเฉินพูดออกมา “พูดได้ดี! ถือว่าเป็นโชคดีก็แล้วกัน แต่ตอนนี้ช่วยขยับรถออกไปก่อนได้มั้ย? คนจำนวนมากอยู่ที่อยู่ด้านหลังพวกเขากำลังรอเดินทางต่อกันอยู่”

“ใช่แล้วๆ~~”

ในเวลาไม่นานหวังซิงฟาก็เปลี่ยนจากคนใหญ่คนโตผู้หยิ่งยโสกลายเป็นสุภาพบุรุษที่อ่อนโยนเขาดุคนขับรถของเขาทันที “นายขับรถยังไงถึงได้สร้างปัญหาได้มากขนาดนี้?”

คนขับ : ╥﹏╥... ก็ได้ งั้นมาขับเองเลยแล้วกัน~~

หวังซิงฟาโบกมือส่งสัญญาณให้กับคนขับรถ Maybach S ของเขาให้ขับไปข้างถนนก่อนจะยอมขอโทษเจ้าของรถ Range Rover “น้องชายก่อนหน้านี้ฉันอารมณ์ไม่ดี ฉันก็เลยทำอะไรผิดไปดังนั้นขอโทษละกัน!”

เมื่อเห็นว่าหวังซิงฟายื่นทางออกให้เขาก็เปลี่ยนทัศนคติของตัวเองทันทีก่อนจะยิ้มแล้วพูดซ้ำๆออกมา ว่าเขานั้นเป็นฝ่ายผิดเองและไม่ควรโกรธหวังซิงฟาที่ขับรถด้วยความเร็วสูง

หลังจากพูดจบทั้งสองยิ้มให้กันอย่างโศกเศร้าก่อนจะจากกันไป

การจราจรกลับมาเป็นปกติ!

รถทุกคันพากันขับต่อไปทันที

เจียงเฉินจับมือกับหวังซิงฟาก่อนจะอำลากัน

หวังซิงฟาจับมือกับเจียงเฉินอย่างกระตือรือร้นก่อนจะพูดออกมา “ในเมื่อน้องชายมาถึงที่นี่แล้วจะไม่ให้ฉันเลี้ยงอาหารได้ยังไงกัน? ไม่ได้เลยนะยังไงก็ต้องตามฉันไปทานอาหารกันก่อน!”

เจียงเฉินยิ้มออกมาเล็กน้อย “บอสหวังผมมีเรื่องที่จะต้องรีบกลับไปจัดการที่เมืองหลวงดังนั้นในเมื่อคุณมีนามบัตรของผมแล้วดังนั้นคุณสามารถไปหาผมที่เมืองหลวงได้ ไม่งั้นครั้งหน้าที่ผมกลับมาจี้โจวเราก็ค่อยนัดเจอกันใหม่แล้วไปทานอาหารกันก็ยังไม่สาย”

ยิ่งหวังซิงฟามองไปที่เจียงเฉินมากเท่าไหร่ความรู้สึกของเขาก็ยิ่งบอกว่าตัวตนของเจียงเฉินนั้นไม่อาจหยั่งลึกได้มากเท่านั้น!

หนุ่มหล่อขับรถสปอร์ตและยังมีนางฟ้า(หยานเค่อ)นั่งมาด้วยในรถ แม้แต่นามบัตรที่เขาเอาออกมาก็ยังมีชื่อบริษัทของเขามากกว่า 10 แห่งและแต่ละแห่งนั้นก็มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก~~

ถ้าเขานั้นไม่คบกับคนแบบนี้แล้วเขาจะไปคบกับคนแบบไหน?

เขานั้นค่อนข้างรู้สึกเสียใจแต่ก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “งั้นก็ได้! ในเมื่อเรามีชะตาให้พบเจอกันแล้วครั้งหน้าเราก็ต้องกลับมาเจอกันได้แน่! นายเป็นเพื่อนของฉันแล้ว ตกลงนะ!”

“ดี”!

เจียงเฉินนั้นรู้สึกว่าหวิงซิงฟาคนนี้ดูกล้าหาญพอสมควรซึ่งการจะคบเอาไว้ก็ไม่เสียหายอะไร

ดังนั้นทั้งสองจึงอำลากันก่อนที่เจียงเฉินจะเดินกลับไปขึ้นรถ

หวังซิงฟาโบกมือลาจากบนท้องถนน

หยานเค่อมองไปที่เจียงเฉินด้วยความประหลาดใจ “หวังซิงฟางคนนี้เป็นคนใหญ่คนโตที่มีชื่อเสียงมากในจี้โจว เขานั้นเป็นผู้ให้ทุนสนับสนุนกับโรงเรียนหลายแห่งและก็ยังก่อตั้งโรงเรียนขึ้นมาอีกหลายแห่งด้วย แต่ทำไมนายถึงพ฿ดกับเขาไม่กี่ประโยคเขาถึงกับเปลี่ยนจากคนที่กำลังโกรธกลายมาเป็นคนที่มีความสุขได้กัน?”

ในใจของหยานเค่อเธอนั้นเริ่มประเมิณให้เจียงเฉินนั้นขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง!

เจียงเฉินยิ้ม ความแงแกร่งที่แท้จริงของเขานั้นคงไม่สามารถบอกกับหยานเค่อได้หมด

อย่างไรก็ตามเขานั้นเคยชินกับการทำตัวติดดินมากกว่าอยู่แล้ว

...

เวลา 18.00 ในที่สุดเจียงเฉินก็มาส่งหยานเค่อกลับถึงบ้านของเธอ

แต่อย่างไรก็ตามเวลานี้ก็เริ่มมืดแล้ว

หยานเค่อมองไปบนท้องฟ้า ใบหน้าของเธอแดงก่ำเธอพูดออกมา “คืนนี้ฉันมีเพื่อนร่วมงานประมาณเจ็ดถึงแปดคนจะไปทานอาหารเย็นด้วย นายอยากจะอยู่ด้วยไหม?”

หยานเค่อคิดอย่างรอบคอบ : คืนนี้ให้เขากินข้าวที่นี่ไปก่อนดีกว่า เพราะยังไงเขานั้นก็พาฉันกลับมาส่งถึงบ้านจนตอนนี้เริ่มดึกแล้ว~~ จะให้เขารีบกลับไปก็ดูไม่ดีดังนั้นให้เขาพักที่นี่สักคืนดีกว่า

ฮี่ฮี่ฮี่~~(???)

เจียงเฉินที่ไม่ได้คิดอะไรมากก็พยักหน้าตกลง

เดิมทีเขานั้นก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับเมืองหลวงอยู่แล้วดังนั้นการพักอยู่ที่จี้โจวสักคืนก็ไม่มีอะไรเสียหายอยู่แล้ว

......

ครึ่งชั่วโมงต่อมาเจียงเฉินกับหยานเค่อก็มาถึง----[ร้านอาหารเทียนซุ่ยเหลียน]

ร้านอาหารระดับไฮเอนด์ในจี้โจว เป็นร้านที่ทีชื่อเสียงมาก

เพื่อนร่วมงานของหยานเค่อที่โรงเรียนปฐมนั้นจะมาทานอาหารกันที่นี่

เพื่อลดช่องว่างระหว่างวัยระหว่างครูกับเด็ก ดังนั้นโรงเรียนปฐมจึงมักจะทำการจ้างครูหนุ่มสาวมาเพื่อทำการสอน

และแน่นอนว่าพวกเขานั้นยังเป็นหนุ่มสาวกันอยู่ดังนั้นพวกเขาจึงชอบหาอะไรมาเปรียบเทียบกันเองอย่างเช่น

แฟนของเธอหล่อไหม?

แฟนของเธอรวยรึเปล่า?

เมื่อเพื่อนร่วมงานของหยานเค่อนั้นได้เห็นว่าเธอนั้นมาพร้อมกับชายหนุ่มรูปงานและรถสปอร์ตหรู

พวกเขานั้นก็พากันตกตะลึง!