ตอนที่ 200 : ถนนลื่นในสังคมที่มืดมิดนั้นซับซ้อนมาก~

ตอนที่ 200 : ถนนลื่นในสังคมที่มืดมิดนั้นซับซ้อนมาก~

…..

วันถัดมา

อาคารศูนย์กลางทางการเงินชั้นที่ 24

ออฟฟิสที่สวยงามและมีพื้นที่กว่า 3,000 ตารางเมตร!

เจสันนำลูกน้องเข้ามาทำงานตั้งแต่เช้าตรู่!

เจียงเฉินพาอันฉิงมาที่อาคารศูนย์กลางทางการเงิน

“สามีฉันคิดเรื่องนี้มาตั้งนานแล้วแต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจซักทีว่าทำไม...”

อันฉิงทำหน้าสงสัย “เราต้องมาแสดงความยินดีกับเขาด้วย มันจะไม่ทำให้อีกฝ่ายยิ่งหยิ่งยโสไปมากกว่านี้หรอ?”

เจียงเฉินยิ้ม “ผมก็อยากให้เป็นอย่างนั้น”

อันฉิงมองไปที่เจียงเฉินอย่างคาดหวังสมองน้อยๆของเธอนั้นไม่เข้าใจว่าทำไมความคิดของเจียงเฉินนั้นลึกซึ้งเกินไป!

เธอนั้นเดาไม่ถูกเลย!

ทั้งสองขึ้นนมาถึงชั้นที่ 24!

เจสันที่ได้ยินว่าทั้งสองมาถึงแล้วเขาก็นำลูกน้องออกมาต้อนรับทันที

“ฮ่าๆ พวกเธอมาจริงๆด้วย!”

เจสันยิ้มจนถึงหู “ยินดีต้อนรับ! ยินดีต้อนรับ!”

อันฉิงสูดอากาศเย็นเข้า

ขณะที่เจสันเดินนำทั้งสองเขาก็แนะนำพื้นที่รอบๆ “ดูสิชั้นที่ 24 นี้มีหน้าต่างที่สูงตั้งแต่พื้นจรดเพดาน! งดงามมาก!!”

“พวกเราสามารคมองเห็นวิวได้ทั่วจากที่นี่!”

“และส่วนของค่าเช่าพวกเธอจะต้องคิดไม่ถึงแน่นอน!”

เจสันโอ้อวดออกมาก่อนจะมองไปที่เจียงเฉินด้วยความภาคภูมิใจ “หนึ่งตารางเมตรเช่าหนึ่งวันอยู่ที่ 48 ดอลลาร์! ราคานั้นสูงมาก! แม้แต่เมืองโตเกียว ฮ่องกง ก็ยังไม่สูงถึงขนาดนี้!”

“เป็นยังไงบ้างล่ะ?”

เจสันมองไปทางเจียงเฉิน!

แม้ว่าจะเป็นราคาที่ถูกโก่งเขาก็ยังเอามาโอ้อวด!

“48 ดอลลาร์ต่อเมตรต่อวัน...”

อันฉิงประหลาดใจ

เธอนั้นก็เป็นคนในเมืองหลวงและแน่นอนว่าเธอนั้นจะต้องพอรู้ราคาค่าเช่าที่บนถนนศูนย์กลางทางการเงิน...

เจสันคนนี้เขาคิดอะไรของเขากันแน่?!

ค่าใช้จ่าย 336 หยวนต่อตารางเมตรต่อวันและอาคารทั้งชั้นก็จะตก 300 ล้านหยวนต่อปี?!

นี่สมองเขายังดีอยู่ใช่ไหม?

เป็นไปได้ยังไงที่เขายอมรับราคาค่าเช่าที่สูงขนาดนี้?!

มองดดูด้วยสายตาราวกับกำลังมองคนปัญญาอ่อน.jpg

ถ้ายังคิดจะโอ้อวดอยู่แบบนี้บริษัทของตัวเองก็ไม่พ้นที่จะต้องขาดทุนแน่!

เจสันมองมาที่เจียงเฉินอย่างดูถูก “เป็นยังไงบ้างล่ะ? ทีนี้นายจะยอมแพ้ได้รึยัง? นายเห็นถึงความต่างชั้นของเรารึยังล่ะ?!”

หลังจากที่เดินเยี่ยมชมชั้นที่ 24 (อาคารของฉันนี่ดูดีจริงๆ) เขาพยักหน้าแล้วพูดออกมา “ใช่ฉันเห็นแล้ว!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ในเมื่อนายเห็นแล้วทำไมยังไม่ไปจากอันฉิงอีกล่ะ?!”

เจสันดูหยิ่งผยอง

และในเวลานี้เอง...

จ้าวคังก็เดินเจ้ามาพร้อมกับกลุ่มผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์

เจสันพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ “ดูสินี่คือผู้จัดการของอาคารแห่งนี้!”

“คุณคงจะมาที่นี่เพื่อเซ็นสัญญาใช่ไหม? เจ้าของอาคารลงนามมาแล้วรึยัง? แล้วการชำระเงินล่วงหน้าของเราเข้าบัญชีของคุณแล้วใช่ไหม?”

เจสันยื่นมืออกไปและยิ้มย่างมีความสุข

แต่ใครจะรู้!

จ้าวคังกลับเดินตรงไปหาเจียงเฉินก่อนจะก้มหัวให้

“คุณเจียง!”

เจสัน “???”

รอยยิ้มของเขาค่อยๆแข็งค้าง!

เจียงเฉินคนนี้ไม่ใช่แค่คนขับตี้ตี้หรอ?

ทำไมผู้จัดการอาคารแบบเขาถึงต้องก้มหัวให้?

ทันใดนั้นเจสันก็รับรู้ได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีนัก

จ้าวคังมอบสัญญาทั้งสองฉบับให้เจียงเฉินด้วยความเคารพ

“คุณเจียง! เราได้ทำการทำข้อตกลงกับคุณเจสันแล้วและในตอนนี้พวกเขาเพียงต้องการคลายเซ็นของคุณเท่านั้น!”

เกิดความเงียบขึ้นมาทันที!

ดวงตาของอันฉิงเบิกกว้างเธอเอามือมาปิดปากของตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

เจสันมองไปที่เจียงเฉินด้วยความตกตะลึง!

ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ตีกันไปมา~

“ทำไม มันเป็นไปได้ยังไงกัน?”

เจสันคำราม "เขาจะเซ็นมันได้ยังไง"

จ้าวคังตอบ “แน่นอนสิว่าเขาต้องเซ็นได้! ก็ในเมื่อคุณเจียงเป็นเจ้าของอาคารของเรา!”

เจียงเฉินเซ็นสัญญาแล้วส่งเอกสารให้เจสันด้วยรอยยิ้ม

“ยินดีต้อนรับคุณเจสัน! บริษัทของคุณจะตั้งอยู่บนชั้นที่ 24 ของเรา! และมันจะเป็นของคุณไปตลอดทั้งปีไปจนถึงปีหน้า!”

เจียงเฉินยิ้ม~~

เจสันอึ้ง!

“อะไรนะ!

เขา เขา เขา เขาคือ...

เจ้าของอาคารระดับ 5A หลังนี้?

ฉัน ฉัน ฉันจ่ายให้เขามากถึง 3 เท่าของราคาปกติ~~

เพื่อเช่าอาคารของเขา?!

เจสันสติแตก!!

อันฉิงเองก็ไม่อยากจะเชื่อเธอมองไปที่เจียงเฉิน!

ก่อนที่เธอนั้นจะไปต่างประเทศเธอนั้นไม่รู้แม้แต่น้อยว่าเจียงเฉินเองก็เป็นเจ้าของอาคารนี้!

เดิมทีเธอนั้นคิดว่าวันนี้จะเป็นวันที่เจสันนั้นเอาแต่โอ้อวด~

แต่ตอนนี้เรื่องทั้งหมดกลับพลิกไปอีกด้าน!

เจสันทุ่มเงินจ่ายด้วยราคาที่มากกว่าปกติถึง 3 เท่าเพื่อเช่าพื้นที่สำนักงานระดับ 5A ในอาคารศูนย์กลางทางการเงินและคนที่เป็นเจ้าของอาคารนั้นก็คือ....

เจียงเฉิน!!!

ท้ายที่สุดใครกันแน่ที่เป็นคนรวยตัวจริง?!!

เห็นได้ชัดว่าเจสันในตอนนี้ก็แค่แกะอ้วนที่กำลังถูกเชือดและผู้ที่จะเชือดมันก็ไม่ใช่ใครนอกจากเจียงเฉิน!

.....

อันฉิงนั้นก็เป็นถึงดีไซเนอร์สาวที่มีไอคิวสูงเธอนั้นย่อมต้องเข้าใจแผนของเจียงเฉินในทันที เธอมองไปที่เขาแล้วหัวเราะออกมา

“นายนี่ก็นะ! ไม่บอกอะไรฉันสักคำ! ทำให้ฉันกังวลแทบแย่!”

เธมองเขาด้วยตาที่เป็นประกาย~~

และในที่สุดเจสันก็เริ่มมีปฏิกริยาตอบสนอง!

เขานั้นทั้งรู้สึกเศร้าและโกรธเขาชี้นิ้วไปที่เจียงเฉิน “แก แก แกรู้ว่าฉันต้องการที่จะโอ้อวดต่อหน้าอันฉิง แกก็เลยตั้งใจหลอกฉันงั้นสินะ! ฉันจะฉีกสัญญาทิ้ง! เอาเงินค่าเช่าของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้!”

เจสันคิดว่าเขานั้นกลายเป็นแกะอ้วนนั้นไม่เป็นไรแต่เขานั้นจะไม่ยอมเป็นแกะอ้วนของเจียงเฉินเด็ดขาด!

แต่ทุกอย่างนั้นก็เป็นไปแล้ว...

โดนตบหน้า!

โกรธจนปอดแทบระเบิด!

เจียงเฉินยิ้มและไม่ได้พูดอะไรแต่จ้าวคังที่อยู่ข้างๆเขานั้นมีท่าทีที่เคร่งขรึมขึ้นมา!

“คุณเจสัน! เกรงว่าเราจะทำอย่างนั้นไม่ได้! เพราะในสัญญานั้นมีการลงนามเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วว่าจะต้องไม่มีการฉีกสัญญาในระยะเวลา 1 ปีนี้ หากทำการฉักสัญญาเงินประกันค่าเช่านั้นคุณจะไม่มีสิทธิ์ได้รับคืน!”

จ้าวคังพูดออกมาด้วยความโกรธ “คุณจะยกเลิกสัญญาก็ได้ ไม่เป็นไรแต่เงินค่าเช่า 1 ปีมูลค่ารวม 367 ล้านหยวนนั้นคุณไม่สามารถนำกลับไปได้และถ้าคุณตัดสินใจที่จะออกไปจากที่นี่คุณก็สามารถไปได้ทุกเมื่อ!”

เจสันโกรธจนตาขาวทันที!

กระอักเลือดออกมา!

เขานั้นไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจียงเฉินจะใช้อันฉิงหลอกเขาได้ขนาดนี้!

เมื่อคืนนี้ด้วยความที่เขานั้นอยากโอ้อวดและคิดในใจว่ายังไงเขาก็ต้องเช่าที่นี่อยู่ดีดังนั้นเขาก็เลยไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก แต่วันนี้เขานั้นก็รู้แล้วว่า~

ถนนลื่นในสังคมที่มืดมิดนั้นซับซ้อนมาก!

เจียงเฉินคนนี้วางแผนได้เก่งจริงๆ!

เมื่อเห็นเจสันกระอักเลือดออกมาอันฉิงก็หัวเราะออกมาจนเธอปวดท้อง~

“ไม่คิดเลยว่าสามีของฉันจะน่าทึ่งขนาดนี้~”

อันฉิงกอดแขนของเจียงเฉินก่อนจะพูดกับเจสันด้วยท่าทางราวกับเธอนั้นเป็นเถ้าแก่เนี้ย “เอาล่ะจากนี้ไปนายก็จ่ายค่าเช่าให้ตรงตามเวลาแล้วก็อย่าทำอะไรไม่ดีล่ะ เข้าใจไหม?”

ใบหน้าของเจสันดูหมดอาลัยตาอยาก

การโอ้อวดของเขานั้นกลับเป็นเจียงเฉินที่เอาไปใช้ประโยชน์และยังได้ประโยชน์จากเขาไปร่วมๆ 200 ล้าน!

เรื่องนี้ยังไงก็ห้ามหลุดออกไปเด็ดขาดเพราะถ้ามันหลุดออกไปมันจะเป็นเรื่องใหญ่ทันทีและคณะกรรมการบริษัทจะต้องไม่เอาเขาไว้แน่!

และตอนนี้เขาทำได้เพียงทนทุกข์ทรมาณและกลืนเลือดของตัวเองกลับไป

“ต่อจากนี้ก็เชิญโอ้อวดให้เต็มที่นะ!”

เจียงเฉินพูดออกมา “ถ้าคุณคิดจะโอ้อวดต่อหน้าผมอีกผมก็ยินดี แน่นอนว่าผมไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อย! อ้อ! แล้วก็เงิน 200 ล้านจากคุณนั้นผมขอบคุณมากจริงๆ!”

หลังจากนั้นเขาก็พาอันฉิงกับจ้าวคังเดินจากไป!

เจสันกับลูกน้องถูกทิ้งเอาไว้ข้างหลัง~

“ต่อจากนี้ไป ห้ามใครพูดถึงเรื่องนี้อีก!”

เจสันขู่ออกมา “เข้าใจไหม?!”

ลูกน้อง “….”

การโอ้อวดก็ล้มเหลวแถมยังทำให้บริษัทขาดทุนอย่างมหาศาล!

เพียงแค่วันเดียวก็ขาดทุนกว่า 200 ล้าน!

นี่มันมากเกินไปจริงๆ!

เจสันพูดออกมาด้วยความโกรธ “ไม่สิ ตอนนี้พวกเราต้องเริ่มทำงานเพื่อชดเชยความผิดพพลาดครั้งนี้ได้แล้ว!”

ในเวลานี้เองเขานั้นก็อดไม่ได้ที่จะภาคภูมิใจ!

โชคดีที่ก่อนหน้านี้เขานั้นได้ทำการหาข้อมูลการตลาดมาบ้างแล้วและเขานั้นก็บริษัทที่ดูดีบางแห่งที่สามารถเข้าไปร่วมลงทุนได้เช่น ภัตตาคารจื่อหยวน บริษัทไท่เว่ยและโรงแรมผางกู่...

และด้วยบริษัทไท่เว่ยกรุ๊ปนั้นตั้งอยู่ในอาคารแห่งนี้ดังนั้นเขาจึงตั้งที่นี่ให้เป็นเป้าหมายแรกของเขา!

วินาทีนี้ความมั่นใจของเจสันกลับมาทะยานอีกครั้ง!

ฉัน เจสันคนนี้เป็นสุดยอดของวงการการเงินโลก!

“เจฟฟ์นีย์ นายไปติดต่อคุณลู่ของบริษัทไท่เว่ยกรุ๊ปทันทีและเชิญเขามาทานอาหารค่ำกับฉันคืนนี้ ร้านที่จะไปก็คือ....ตั้งอยู่ที่ซินหลงจี่ว่ากันว่ามันเป็นร้านอาหารมิชลิน 3 ดาวแห่งเดียวในเมืองหลวง อย่างน้อยมันก็น่าจะพอแสดงความจริงใจของฉันได้บ้าง”

เลขาเจนนิเฟอร์เธอเป็นสาวผมบลอนด์เธอนั้นเป็นหญิงสาวที่เก่งภาษาจีนมากที่สุดในทีมแถมยังเป็นคนที่สวยที่สุดเรียกได้ว่าเธอนั้นเป็นดอกไม้งามของทีมนี้เลยทีเดียว

เจนนิเฟอร์ยิ้มออกมาอย่างมีเสน่ห์ “ค่ะ ฉันจะไปเชิญบอสลู่ทัยที”

…..

เจียงเฉินพาอันฉิงออกจากอาคารศูนย์กลางทางการเงิน

ตุ๊ดตู๊ด~~

โทรศัพท์ดัง

เป็นโจวหมิงเถ้าแก่ของบริษัทหลักทรัพย์กั๋วดู่เป็นหัวหน้าของเพื่อนเก่าคนหนึ่งของเขา!

“ฮ่าฮ่าฮ่า~ น้องเจียง นายนี่สุดยอดจริงๆ! ฉันเพิ่งได้ข่าวมาว่านายไปหลอกล่อบริษัทการเงินระหว่างประเทศขนาดใหญ่ให้พวกเขาจ่ายเงินค่าเช่าสูงถึง 3 เท่าจากปกติและยังได้กำไรมาปีละ 200 ล้านหยวน!”

เจียงเฉินรู้สึกประหลาดใจ “คุณรู้เรื่องนี้ได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”

โจวหมิงยิ้ม “เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วทั้งอาคารแล้ว มีคนในบริษัทกองทุนแอตแลนติกออกมาพูดว่าพวกเขาถูกเอาเปรียบน่ะ”

แม้แต่เจียงเฉินเองก็ยังไม่คิดว่าเรื่องจะแพร่กระจายได้ไวขนาดนี้!

โจวหมิงพูดออกมา “น้องเจียง ฉันต้องขอบคุณสำหรับเรื่องนี้จริงๆกองทุนแอตแลนติกกับบริษัทหลักทรัพย์กั๋วดู่ของฉันเราเป็นเหมือนกับศัตรูคู่อาฆาตกัน! เมื่อวานฉันยังกังวลที่พวกเขานั้นย้ายเข้ามาอย่างกระทันหันอยู่เลย แต่พอตอนนี้กับโดนน้องเจียงไล่ต้อนซะอยู่หมัด พวกนั้นก็คงต้องพบกับผลกระทบเชิงลบอย่างเลี่ยงไม่ได้แน่...”

เจียงเฉิน “ฮ่าฮ่าฮ่า...เรื่องแค่นี้เอง!”

โจวหมิง “ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันว่าจะชวนนายไปทานอาหารค่ำคืนนี้ที่ซินหลงเพื่อตอบแทนนายสักหน่อย”

เจียงเฉิน “ซินหลงจี่ งั้นสินะ โอเคตามนั้นเลยครับ”

ซินหลงจี่นั่นมันก็ร้านของฉันเองใช่ไหม?

วางสายโทรศัพท์

......

ตอนกลางคืน.

เจียงเฉินขับรถ Tesla มาถึงซินหลงจี่ตั้งแต่หัวค่ำ

“เถ้าแก่!”

จ้าวหยวนผู้จัดการร้านที่เห็นว่าเป็นใครมาก็รีบออกมาทักทายทันที

เจียงเฉินโบกมือ “วันนี้ฉันมีนัด ไม่ต้องสนใจฉัน”

“ครับ เถ้าแก่” จ้าวหยวนไปจัดห้องส่วนตัวหรูหราชั้นหนึ่งให้กับเจียงเฉินทันที

ไม่นานหลังจากนั้นลู่เว่ยก็มาถึง

หลังจากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบคนจากบริษัทกองทุนแอตแลนติกแม้แต่คนเดียว

“แม่งเอ๊ย! นัดฉันไว้ตอน 1 ทุ่มแต่ตอนนี้ 6.50 แล้วทำไมยังไม่มากันซักคนเลย?”

ลู่เว่ยเริ่มรู้สึกประทับใจคนจากกองทุนแอตแลนติกมาก!

และก็บังเอิญที่โจวหมิงนั้นก็มาถึงร้านพอดี

“สวัสดี พี่โจว!”

“น้องลู่!”

“นายมาที่นี่ทำไมกัน” ลู่เวยถามออกมาอย่างสงสัย

โจวหมิงหัวเราะแล้วพูดออกมา “ฉันมีนัดกับน้องเจียงเพื่อทานอาหารที่นี่ บางทีคนที่นัดกับนายอาจจะยังมาไม่ถึงละมั้ง? ไปเถอะ เราเข้าไปดื่มกันก่อนซักสองสามแก้วดีกว่า…”

หลังจากนั้นเขาก็ดึงลู่เว่ยเข้าไปในห้องของเจียงเฉินเพื่อทานอาหารกันทันที

จากนั้นทั้งสามคนก็เริ่มคุยกัน

จนถึงเวลา 1 ทุ่มเจสันก็มาถึงซินหลงจี่อย่างตรงเวลาพร้อมกับเจนนิฟเฟอร์

“ฉันนี่เป็นคนตรงต่อเวลาจริงๆบอก 1 ทุ่มก็มาถึง 1 ทุ่มพอดี!”

เจสันปลื้มปริ่ม!

"ฮะ~~"

ทันใดนั้นเขาก็เห็นรถที่คุ้นเคย

รถ Tesla!

คันสีแดง!

เลขป้ายทะเบียน 345!

“นี่ไม่ใช่....รถของเจียงเฉินใช่ไหม?”

จู่ๆ เจสันก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที!