บทที่ 645 เปิดตัวอย่างเจิดจรัส
บทที่ 645 เปิดตัวอย่างเจิดจรัส
ซูหมิงพาเซียวเข่อเอ๋อร์เดินไปข้างหน้า
พอถึงหน้าประตูโรงแรม ก็เพิ่งจะเตรียมตัวเข้าไปทักทาย
ก็เห็นรถหรูคันหนึ่งขับมาจากแต่ไกล
ให้ตายสิ!
รถคันนี้!
จะพูดว่ายังไงดีล่ะ
รัศมีการโชว์พาวพุ่งปรี๊ดทะลุฟ้าเลยทีเดียว!
ข้างรถมีชายชุดดำสองแถวเดินตามมาด้วย
พวกเขาเดินอย่างเป็นระเบียบพร้อมเพรียง พร้อมกับตะโกนสโลแกน
"หนึ่ง สอง หนึ่ง!"
"หนึ่ง สอง หนึ่ง!"
จากนั้นก็มาจอดสนิทที่หน้าประตูโรงแรม
สายตาของคนรอบข้างล้วนจับจ้องไปที่นั่น
ในใจทุกคนล้วนแอบสงสัย
นี่ใครกันเนี่ย?
ถึงได้จัดฉากใหญ่โตขนาดนี้
ท่ามกลางความสนใจของทุกคน ผู้ชายคนหนึ่งก็รีบวิ่งไปที่ประตูรถ แล้วเปิดประตูออก
ตามมาด้วยบุคคลที่แผ่รัศมีการโชว์พาวเจิดจรัสปรากฏตัวขึ้น!
โห!
เห็นเพียงหมอนี่สวมชุดสูทผูกเนกไทอย่างหรูหรา
สวมแว่นกันแดด
ยืดอกเชิดหน้า
ท่าทางหล่อเหลาสบายๆ
สายตาไม่เห็นหัวใคร
หวีผมเสยเรียบแปล้ น้ำมันใส่ผมบนหัวมันแผลบจนสะท้อนแสง!
มาดแบบนี้ แม่งโคตรเจ๋ง!
อวดเบ่งเจิดจรัสยิ่งกว่าหวังข่ายที่เป็นเจ้าบ่าวเสียอีก!
"อะแฮ่มๆ!"
เมื่อเห็นว่าคนรอบข้างต่างพากันมองมาที่ตัวเอง ผู้ชายคนนี้ก็ยิ่งได้ใจ ยืดอกเชิดหน้าขึ้นไปอีก
แถมยังจงใจสะบัดข้อมือ เผยให้เห็นนาฬิกาสีทองอร่ามสองเรือน!
มือซ้ายเรือนหนึ่ง มือขวาเรือนหนึ่ง ก็แค่อยากจะอวดรวย ไม่กลัวหนักเลยหรือไง
"อ้าว พี่จาง คุณมาแล้ว"
เมื่อหวังข่ายเห็นคนคนนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้จะเบาบางมาก แต่ก็ยังถูกซูหมิงจับสังเกตได้
"อืม!"
ชายหนุ่มพยักหน้า สายตาหยิ่งผยอง ให้ความรู้สึกเหมือนไม่เห็นหัวใคร "สถานที่นี้ก็ไม่เลว ฝืนๆ ให้สมกับฐานะของนายหน่อย สามารถจัดงานแต่งงานในโรงแรมห้าดาวได้ ก็ถือว่าดีมากแล้วล่ะ"
"ครับๆ"
หลังจากหวังข่ายได้ยินคำพูดนี้ กล้ามเนื้อหางตาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกเล็กน้อย แต่คนคนนี้ ตัวเขาเองล่วงเกินไม่ได้ จึงทำได้เพียงอดทนเอาไว้
"ไอ้หยา นี่ภรรยาของนายเหรอ คิดไม่ถึงเลยว่านายจะหาภรรยาที่สวยขนาดนี้ได้?"
"ฉันบอกเลยนะ ทำไมก่อนหน้านี้นายไม่พาภรรยาไปที่บริษัทบ้างล่ะ?"
"ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้ว่านายมีภรรยาสวยขนาดนี้ ฉันคงลงมือไปแล้ว จะมาตกถึงมือนายได้ยังไง?"
ชายหนุ่มเปิดปากพูดออกมาตรงๆ ต้องรู้ไว้ว่า วันนี้เป็นวันมงคลของคนอื่นแท้ๆ
นายไม่แสดงความยินดีกับเขาก็แล้วไปเถอะ
ยังจะพูดจาหมาๆ แบบนี้อีก!
ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็คงจะทนไม่ไหวกันทั้งนั้นใช่ไหม?
หลังจากหวังข่ายได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าก็ยิ่งดูไม่ได้มากขึ้นไปอีก
แต่หลังจากลังเลอยู่นาน สุดท้ายเขาก็กลั้นเอาไว้!
ไม่มีทางเลือก ชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกชายเถ้าแก่บริษัทของพวกเขา ตัวเขาเองล่วงเกินไม่ได้!
นอกจากกลืนความโกรธลงท้องไปแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่นให้เดินอีก!
"ฮะฮะ... เอ่อ พี่จางพูดเล่นแล้วครับ"
หวังข่ายพูดด้วยสีหน้ายิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม
"ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ ฉันพูดจริงๆ นะน้องสะใภ้ เธอหน้าตาสวยมากจริงๆ"
"อยากจะหย่ากับน้องชายฉันแล้วมาอยู่กับฉันไหมล่ะ?"
"ฉันเป็นถึงลูกชายเถ้าแก่ของสามีเธอเลยนะ"
"ทั้งรวยกว่าแถมยังหล่อกว่าสามีของเธออีก ว่าไงล่ะ?"
ชายหนุ่มไม่เพียงแต่ไม่ยอมถอย แต่กลับพูดต่อไป
สีหน้าของหวังข่ายยิ่งดูไม่ได้มากขึ้นไปอีก แต่เขาต้องการงานนี้มาก เขาต้องใช้งานนี้เลี้ยงดูครอบครัว จึงทำได้เพียงยืนยิ้มอยู่ข้างๆ และพูดตอบรับเป็นเรื่องตลกไป
ซูหมิงที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว
เขายิ้มบางๆ จากนั้นก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปหา
"น้องชาย วันนี้แต่งงาน ขอแสดงความยินดีด้วยนะ"
ซูหมิงพูดไปพลาง มองไปทางชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม
ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย
แม่งเอ๊ย!
ใครวะ?
ตาบอดหรือไง ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังพูดอยู่...
เชี่ยเอ๊ย!
นี่ใครวะเนี่ย?
หน้าตาหล่อไม่เบาเลยแฮะ
"ไอ้หยา พี่ชายคนนี้ไม่เลวๆ คิดไม่ถึงเลยว่าในเมืองตงไห่นี้ จะมีคนที่สามารถเอาหน้าตามาเทียบกับฉันได้"
ชายหนุ่มพิจารณาซูหมิงครู่หนึ่ง
เมื่อคนรอบข้างเห็นเข้าก็ล้วนอึ้งไปตามๆ กัน
นายมองฉัน ฉันมองนาย ภายในใจต่างก็พูดประโยคเดียวกัน
นายตาบอดไปแล้วหรือไง?
ตานายมีไว้แค่ระบายอากาศหรือไง?
เชี่ยเอ๊ย!
เขาหล่อกว่านายไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ สูงส่งกว่านายไม่รู้ตั้งเท่าไหร่!
นายเอาความกล้ามาจากไหนถึงบอกว่าเขาหน้าตาพอๆ กับนาย?
พระเจ้าช่วย!
นายก็กล้าเนอะ!
เคยเห็นคนหน้าด้านมาเยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านายเลย!
ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว!
จังหวะนี้ขอมอบ 666 ให้นายไปเลย!
จะได้ไม่ทำให้หลงตัวเองมากไป
ชายหนุ่มเพิ่งจะพูดจบ
สายตาก็ไปตกอยู่ที่ตัวของเซียวเข่อเอ๋อร์
พอเห็นเซียวเข่อเอ๋อร์ชัดๆ เขาก็ถึงกับตะลึงงันไปในทันที!
"ไอ้หยา!"
"ไอ้หยาๆ!"
"ไอ้หยาๆๆ!"
ชายหนุ่มร้องไอ้หยาติดกันถึงสามระลอก พอคนรอบข้างเห็นก็งงว่า เป็นอะไรของนาย มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? ใครเหยียบโดนไตนายหรือไง?
"โอ้โห พี่สาวคนสวย เธอหน้าตาสวยมากจริงๆ ฉันโตมาป่านนี้ยังไม่เคยเห็นสาวงามที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย"
"ไม่ทราบว่าพอจะมีเกียรติ ได้ออกไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อไหมครับ..."
ชายหนุ่มเลิกสนใจภรรยาของหวังข่ายทันที เขาเข้าไปใกล้เซียวเข่อเอ๋อร์ ถูมือไปมาพร้อมกับส่งสายตาแวววับ
"ขอโทษด้วย คุณไม่มีเกียรตินั้นหรอก"
เซียวเข่อเอ๋อร์ทำหน้าเย็นชาปฏิเสธไปตรงๆ
"..."
ชายหนุ่มถึงกับมึนตึ้บไปเลย
คิดดูสิว่าฉันจางหมิงหย่วนคนนี้
ก็นับว่าเป็นคุณชายใหญ่ระดับแนวหน้าเชียวนะ!
ในสิบลี้แปดหมู่บ้านก็ถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังเหมือนกันนะ
เธอนี่...
โผล่มาก็ด่าสวนฉันซะเสียหน้าขนาดนี้
ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเลยแฮะ
ใครก็ได้ช่วยบอกที ว่าฉันควรทำยังไงดี?
รอคำตอบออนไลน์อยู่ ด่วนมากด้วย
"ไม่ใช่สิ... พี่สาวคนสวย เธออาจจะไม่เข้าใจความหมายของฉัน พ่อฉันรวยมากนะ บ้านเราเปิดบริษัท อย่างน้อยก็มีเงินตั้งหลักพันล้าน ขอแค่เธอมาอยู่กับฉัน จะเครื่องประดับเงินทองก็ใส่ได้ตามสบาย รถยนต์นาฬิกาหรูก็มีให้เลือกไม่อั้น"
"งั้นเหรอ?"
หลังจากเซียวเข่อเอ๋อร์ได้ยิน ก็เผยอริมฝีปากเล็กๆ พูดออกมาสองคำ
"ใช่ๆๆ!"
จางหมิงหย่วนรีบพยักหน้ารัวๆ ดีใจจนแทบเป็นบ้า
เขาคิดว่าเซียวเข่อเอ๋อร์พยักหน้าตกลงแล้ว!
แต่ทว่า!
เซียวเข่อเอ๋อร์ยิ้มบางๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มอันหอมหวาน ความงดงามระดับล่มบ้านล่มเมืองราวดอกไม้ที่บานสะพรั่งเพียงชั่วครู่ ดึงดูดเอาวิญญาณของจางหมิงหย่วนหลุดลอยไปในทันที!
จางหมิงหย่วนรู้สึกเพียงว่าสายตาของตัวเองถูกตรึงเอาไว้กลางอากาศ เหลือเพียงใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติของเซียวเข่อเอ๋อร์!
สวย!
สวยเกินไปแล้ว สวยจนแทบไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!
นี่ นี่ นี่...
ถึงกับสวยเกินเบอร์ไปขนาดนี้เลย!
นี่มันนางฟ้าชัดๆ!
แต่วินาทีต่อมา เซียวเข่อเอ๋อร์ก็ยื่นมือไปดึงสร้อยคอที่คอของตัวเองออกมา
"สร้อยคอเส้นนี้แฟนของฉันเป็นคนให้มา ราคาก็ไม่เท่าไหร่หรอก สองร้อยกว่าล้านเอง นายซื้อไหวไหมล่ะ?"
"เอ่อ..."
"นาฬิกาของฉันเรือนนี้เป็นปาเต็ก ฟิลิปป์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชัน ก็ไม่ได้แพงอะไรเป็นพิเศษหรอก สิบกว่าล้านเอง"
"ฉัน..."
"แล้วก็ชุดที่ฉันใส่อยู่ราคาก็ไม่ได้สูงมาก แค่แปดล้านกว่าเอง"
"อ่า..."
"นายเห็นรถคันที่จอดอยู่ข้างๆ นั่นไหม ของแฟนฉันเอง เป็นรุ่นลิมิเต็ดระดับโลกด้วย คันละแค่ร้อยห้าสิบล้านหยวนเท่านั้นแหละ"
"ฉัน..."
"เพราะฉะนั้น นายสามารถให้ชีวิตที่ดีกว่านี้ได้ไหมล่ะ? ถ้านายทำได้ ฉันก็ยังเอาของที่ดีกว่านี้ออกมาได้อีกนะ"
"คือว่า..."
จางหมิงหย่วนอ้าปากค้าง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีตับหมู อัดอั้นยืนนิ่งอยู่กับที่
นี่แม่ง...
ตลอดมามีแต่ฉันที่เป็นฝ่ายอวดรวยใส่คนอื่น พอจู่ๆ โดนอวดรวยกลับใส่แบบนี้ ฉันก็ปรับตัวไม่ค่อยทันแฮะ
ใครก็ได้สอนฉันที ว่าฉันควรทำยังไงต่อ?
ฉันรู้สึกลอสต์ไปหมดแล้ว