ตอนที่ 190 : เจียงเฉินนั้นเป็นคีย์ที่ 89 บนเปียโนของฉู่หลิงเหยา~

ตอนที่ 190 : เจียงเฉินนั้นเป็นคีย์ที่ 89 บนเปียโนของฉู่หลิงเหยา~

ในเวลานี้ที่ถังเฉินผินฮวาการ์เด้น

บ้านของนักเปียโนสาวคนสวย ฉู่หลิงเหยา!

แม่เลี้ยงของฉู่หลิงเหยากำลังแนะนำผู้ชายให้เธอรู้จัก

แม่เลี้ยงของฉู่หลิงเหยา  “เหยาเหยา แม่หาคุณชายจากตะกูลใหญ่มาให้เธอได้ คืนนี้ลูกจะไปพบเขาหน่อยไหม?”

ฉู่หลิงเหยาขมวดคิ้วและพูดออกมา “แม่! หนูจะไปหาแฟนเองเรื่องนี้ไม่ต้องมาห่วงหรอก เพราะป้าไปต่างประเทศแล้วไม่มีคนเล่นไพ่นกกระจอกด้วยก็เลยว่ารึยังไงกัน?”

“อ๊ะ โดนจับได้ซะแล้ว! จะไม่เชื่อในตัวแม่หน่อยหรอ คราวนี้แม่ไปขอร้องทางนั้นตั้งนานเลยนะ”

แม่เลี้ยงซุกซนมาก เธอแกล้งทำเป็นน้อยเนื้อต่ำใจก่อนจะยิ้มแล้วพูดออกมา “ก็ลูกเล่นฝึกเปียโนทุกวันจนตัวเองไม่มีเวลาออกไปหาเพื่อน ดูสิแม่นี่ดีแค่ไหนคอยจัดการเบื้องหลังให้อยู่ตลอด.....แถมเรื่องนัดบอดก็ยังคอยจัดการให้ด้วยจะไม่ลองคิดดูหน่อยจริงๆหรอ?”

"หนูไม่ต้องการ!"

ฉู่หลิงเหยาส่ายหัวและปฏิเสธ!

ตอนนี้เธอนั้นมีใจให้กับเจียงเฉินแล้วและการพยายามให้เธอไปนัดบอดกับผู้ชายคนอื่นมันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ!

เพราะนั้นเป็นการไม่เคารพความรู้สึกของตัวเอง!

“จริงสิ~”

แม่เลี้ยงเริ่มบ่นอีกครั้ง “เหยาเหยา ไม่ใช่ว่าลูกชอบศิลปะหรอ? คืนนี้มีงานการกุศลครั้งใหญ่ที่พิพิธภัณฑ์ปักกิ่งในเขตเหนือ ลูกสนใจรึเปล่า?”

ฉู่หลิงเหยา “อืม....”

เธอรู้สึกสนใจงานนี้ไม่น้อยเลย~

เพราะครอบครัวของเธอนั้นเป็นนักวิชาการดังนั้นเธอจึงได้รับอิทธิพลจากของพวกนี้มาตั้งแต่เด็ก

นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ยังเต็มไปด้วยวัตถุโบราณที่ทั้งดูมีเสน่ห์และน่าดึงดูด

ซึ่งมันเป็นหนึ่งในสิ่งที่เธอนั้นชอบมาก

ปกติแล้วเธอนั้นมักจะยุ่งอยู่กับการฝึกเล่นเปียโนดังนั้นเธอจึงยังไม่เคยไปพิพิธภัณฑ์ปักกิ่งที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงมาก่อน

ดังนั้นเธอจึงรู้สึกสนใจมาก

“พิพิธภัณฑ์ปักกิ่งจะจัดงานการกุศลงั้นหรอ?”

ฉู่หลิงเหยาขมวดคิ้ว

“หนูจะไปค่ะ~”

แม่เลี้ยงของฉู่หลิงเหยาเดาคำตอบได้ตั้งนานแล้วดังนั้นก่อนหน้านี้เธอจึงวางแผนมาอย่างดิบดี “งานนี้เป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลระดับไฮเอนด์ และตั๋วเข้างานนั้นก็หายากมาก ค่ะคุณชายตระกูลใหญ่ยังต้องใช้เส้นสายอย่างมากเพื่อให้ได้ตั๋วมาสองใบ ดังนั้นลูกต้องไปกับเขา”

“แบบนั้นไม่ได้ หนูไม่ไป!”

ฉู่หลิงเหยาส่ายหัวและปฏิเสธ

ฉู่หลิงเหยานั้นคิดว่าเธอนั้นชอบเจียงเฉินไปแล้วดังนั้นเธอจึงไม่สามารถนัดบอดกับผู้ชายคนอื่นได้!

พอยังไงซะฉันก็เลือกคนที่รักและจะร่วมใช้ชีวิตด้วยไปแล้ว!

“โอ้~~~”

แม่เลี้ยงของเธอนั้นหดหู่มาก

เด็กคนนี้ดื้อรั้นจริงๆเลย!

ถ้าอย่างนั้นเธอต้องพึ่งไม้ตายแล้ว!

แม่เลี้ยงของเธอเป็นโรคซึมเศร้าถึงตาย

“ก่อนหน้านี้ลูกบอกว่ามีเด็กกำพร้าในเมืองเล็กๆน่าสงสารมากใช่ไหม? ลูกอยากจะบริจาคเงินให้พวกเขาใช่ไหมล่ะ?”

“ใช่ค่ะ”

ฉู่หลิงเหยาแปลกใจแต่ก็พยักหน้า

“คุณชายจากตระกูลใหญคนนั้นพูดออกมาอย่างชัดเจนแล้วว่า~”

แม่เลี้ยงยิ้มและพูดออกมา “เขานั้นตัดสินใจในงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลครั้งนี้ เขานั้นจะออกเงินให้ลูก! เขาจะเข้าร่วมการประมูล! และบริจาคเงินเพื่อการกุศลทั้งหมดให้เด็กกำพร้าในชื่อของลูก!”

“แต่หนูไม่เห็นด้วย.......”

ชูหลิงเหยามีความมุ่งมั่นอย่างมาก

แม้ว่าเธอจะเห็นใจเด็กกำพร้าเหล่านี้มาก

แต่ที่สิ่งสำคัญกว่านั้น ครั้งก่อนที่เธอได้พูดคุยกับเจียงเฉินเรื่องภูมิหลังของครอบครัวของเขา และปรากกฏว่าเขานั้นก็เป็นเด็กกำพร้าคนหนึ่ง!

ฉู่หลิงเหยาที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกสงสารเจียงเฉินเป็นอย่างมากและด้วยความรู้สึกนี้ก็ทำให้เธอนั้นอยากจะบริจาคเงินให้กับบรรดาเด็กกำพร้า

แต่ถ้าจะให้เธอไปนัดบอดกับผู้ชายคนอื่นเธอนั้นทำไม่ได้!

สำหรับเธอนั้นเจียงเฉินนั้นเป็นดั่งคีย์ที่ 89 บนเปียโนของเธอ....

[เมื่อสายัณห์ตกหลุมรักคุณ เสียงของฉันก็ล่องลอยไปกับคุณ】

[คีย์ที่ 89 สเกลที่ข้าเล่นไม่ได้ นั่นเป็นสิ่งที่ข้าคิดถึงที่สุดสำหรับคุณ】

ดังนั้นเมื่อเจียงเฉินได้เข้ามาอยู่ในส่วนลึกของหัวใจของเธอมันก็ทำให้เธอนั้นปิดกั้นผู้ชายคนอื่นโดยสมบูรณ์

......

ฉู่หลิงเหยหยิบโทรสัพท์มือถือขึ้นมาและโทรหาเจียงเฉินเพื่อทดสอบความตั้งใจของอีกฝ่าย

เชื่อมต่อแล้ว

ฉู่หลิงเหยา: "เจียงเฉิน แม่เลี้ยงของฉันจะแนะนำฉันให้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งผ่านการนัดบอด และเธอยังบอกอีกว่าเขาต้องการให้ฉันไปร่วมประมูลอาหารค่ำกับเขา นายคิดว่าฉันควรจะไปไหม?"

ฉู่หลิงเหยาคิดกับตัวเองถ้าเจียงเฉินห่วงใยเธอจริงเขาจะต้องไม่ปล่อยให้เธอไปแน่นอน!

เจียงเฉินที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรก็พูดออกมา “อย่าไปดีกว่า งานเลี้ยงไม่มีอะไรสนุกหรอก!”

เป็นอย่างที่คิด!

เจียงเฉินอาจจะเป็นห่วงฉัน!

ฉู่หลิงเหยามีความสุขและตื่นเต้นมากเธอนั้นพยายามทดสอบเขาต่อไป “เจียงเฉิน เจียงเฉิน~~ หลังจากที่ฉันได้ฟังเรื่องของนายครั้งก่อนแล้วฉันก็อยากจะช่วยเหลือเด็กกำพร้าจริงๆนะ คืนนี้นายไปงานการเลี้ยงกุศลที่พิพิธภัณฑ์ปักกิ่งได้ไหม? ไปช่วยเหลือเด็กกำพร้ากัน!”

“โอ้...”

เจียงเฉินผงะไปเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนี้ “พิพิธภัณฑ์ปักกิ่ง? งานเลี้ยงเพื่อการกุศล?”

"ใช่แล้ว”

ฉู่หลิงเหยายิ้มและพูดออกมา “มันเป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำที่จัดโดยพิพิธภัณฑ์ปักกิ่งและองค์กรการกุศลหลายสิบแห่ง ฉันไม่รู้จะเข้าไปงานได้ยังไง เพราะว่าระดับของงานนั้นสูงมากแม้แต่คุณชายจากตระกูลใหญ่ยังใช้เวลานานมากเพียงเพื่อตั๋วเฉินเพียงแค่สองใบ”

"..."

เจียงเฉินพูดไม่ออก

พิพิธภัณฑ์ปักกิ่ง?

นั่นไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ที่เขาเพิ่งได้มาเป็นรางวัลเหรอ?

เขานั้นรู้สึกว่างานเลี้ยงอาหารค่ำนั้นน่าเบื่อเขาก็เลยตัดสินใจไม่ไป และเมื่อฉู่หลิงเหยาถามคำถามนี้ออกมาเขาก็เลยไม่คิดอะไรมากและตอบปฏิเสธไป

“ครั้งนี้ฉันได้ยินมาว่าพิพิธภัณฑ์ปักกิ่งนั้นนั้นทุ่มถึงขนาดที่ว่านำสมบัติที่ไม่เคยจะแสดงออกมาก่อนนำเข้ามาร่วมประมูลในครั้งนี้”

ซูหลิงเหยาพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ฉันชอบพิพิธภัณฑ์นี้มากจริงๆ”

“แต่ก็นะ~~”

ฉู่หลิงเหยายิ้ม “ในเมื่อนายเจียงเฉินไม่ได้ไป งั้นฉันก็ไม่ไปดีกว่า~”

สำหรับเธอนั้นไม่สำคัญว่าเธอจะไปหรือไม่ เพราะจุดประสงค์หลักของเธอนั่นคือการแสดงความน่ารักออกมาต่อหน้าเจียงเฉินและแสดงความรักของเขา~

ฮิฮิ

ชูหลิงเหยายิ้มหวาน

ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ….

“ไม่!”

เจียงเฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดออกไป “ถ้าจะไปก็ไปได้ไม่มีปัญหา!”

“อะไรนะ?”

ฉู่หลิงเหยากระเด้งขึ้นมาจากเจียงก่อนจะตกลงไปบนพื้นแล้วพูดออกมาอย่างเจ็บปวด “เจียงเฉิน.... ไม่อยากให้ฉันไปเดทกับคนอื่นจริงๆเหรอ?”

"ไม่ไม่ไม่"

เจียงเฉินพูด “ก็ในเมื่อเธอจะไปงานเลี้ยง ฉันก็จะไปกับเธอเอง! คุณชายจากตระกูลใหญ่คนนั้นคงไม่ใช่คนดีอะไร เขาอาจจะต้องการเดทกับเธอก็เพราะว่าอยากฟันเธอมากกว่า!!”

“อืม~~~”

ฉู่หลิงเหยากระโดดโล้ดเต้นอย่างมีความสุขก่อนจะพูดออกมา “เจียงเฉิน นายพูดให้สุภาพกว่านี้หน่อยสิ พิพิธภัณฑ์ปักกิ่งนั้นเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับสิ่งที่ถูกตกทอดมาจากโบราณเชียวนะ~~”

“อืม ฉันก็พอรู้มานิดหน่อย”

เจียงเฉินพยักหน้าเพราะยังไงซะมันก็เป็นของๆเขาไปแล้ว!

“แล้วบัตรเชิญล่ะจะหามายังไง?”

ฉู่หลิงเหยากังวล “ว่ากันว่าเผชิญหาได้ยากมาก นอกจากนั้นต้องเป็นคนที่ดูเรื่องนี้เท่านั้น”

“นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉันหรอก!”

มุมปากของเจียงเฉินยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

“เยี่ยม~~”

ดวงตาที่สวยงามของฉู่หลิงเหยาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ในหัวใจของเธอเจียงเฉินนั้นมีอิทธิพลอย่างมาก เธอพูดออกมาในใจของเธอ “ไม่ว่ายังไงคืนนี้นายก็จะต้องมากับฉัน!”

(อันที่จริงเธอนั้นตอบปฏิเสธไปตั้งนานแล้วเพียงแต่ต้องการทราบความรู้สึกของเจียงเฉินที่มีต่อเธอ)

“โอเค”

เจียงเฉินยิ้ม “งั้นก็ตัดสินใจได้แล้วสินะ”

ฉู่หลิงเหยากดวางสายหัวใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความหวาน

อื้อ~~

เจียงเฉินนั้นต้องการพาฉันไปที่พิพิธภัณฑ์ปักกิ่งและเข้าร่วมการประมูลเพื่อการกุศล?

จริงๆด้วย!

ฉันเดาถูกแล้วเจียงเฉินนั้นห่วงใยฉันจริงๆ!

มีความสุข~~

ในเวลานี้เอง...

แม่เลี้ยงของฉู่หลิงเหยาถามอีกครั้ง “เหยาเหยา ลองคิดดูอีกทีดีไหม? คุณชายจะกูลใหญ่คนนี้เป็นถึงผู้ท้าชิงรายชื่อเศรษฐีในนิตยสาร Forbes เลยนะ...”

"ฮิฮิฮิ~"

ใบหน้าของฉู่หลิงเหยาแดงเธอยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน “พอดีหนูมีแฟนแล้วค่ะ!”

“อะไรนะ? เธอมีแฟนแล้ว?”

แม่เลี้ยงถึงกับช็อคและตกตะลึง~~

อะไรนะ!

ทำไมถึงได้มีแฟนหลังจากโทรศัพท์เพียงแค่สายเดียว!

ฉันไม่เข้าใจ!