ตอนที่ 170 : แม้ดูผิวเผินจะเป็นคนขับตี้ตี้แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนใหญ่คนโต!

ตอนที่ 170 : แม้ดูผิวเผินจะเป็นคนขับตี้ตี้แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนใหญ่คนโต!

ตั้งแต่ที่หวงซานเดินเข้ามานั้นเขามักจะทำให้ตัวเองกลายเป็นจุดสนใจและเสียงของเขานั้นดังมาก เขานั้นดูถูกผักกาดขาว กะหล่ำปลีและมันเทศว่าเป็นแค่ของชั้นต่ำ ทำให้บรรดาลูกค้าที่อยู่ในร้านรำคาญเขามานานแล้ว~

และทันทีที่เห็นเขาพลาดบรรดาลูกค้าที่รำคาญเขาก็หัวเราะเยาะกันออกมา

“เกิดอะไรขึ้นกัน?”

ท้องของเจียงเฉินก็เจ็บจากการหัวเราะมานาน เจียงเฉินค่อยๆเงยหน้าขึ้นก่อนจะพูดอย่างเคร่งขรึม “คุณหวง ไม่ใช่ว่าคุณจะเลี้ยงเราไม่ใช่หรอแถมยังบอกด้วยว่าให้กินได้ตามต้องการ?”

เฉินเค่อเฉียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะแล้วพูดออกมา “ใช่ๆ คุณหวงไม่ใช่ว่าคุณบอกว่าเงินต่อปีของหลายล้านดอลลาร์หรอกหรอ? แค่อาหารมื้อเดียวก็แค่เล็กน้อยไม่ใช่รึไง?”

มู่เฉิงเฉิงเช็ดปากแล้วพูดออกมาด้วยความเย็นชา “คุณหวง วันนี้ฉันกับแฟนขแงฉันเรามีความสุขกับมื้ออาหารมาก ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะคะ”

เธอคว้าแขนเจียงเฉินก่อนที่จะเอาตัวของเธอเข้าไปซบกับไหล่ของเจียงเฉินอย่างนุ่มนวล~~

ใบหน้าของเจียงเฉินปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาก่อนจะหันไปกระซิบกับมู่เฉิงเฉิง “เฉิงเฉิง~ ฉันชักจะสงสัยแล้วสิว่าเธอกำลังเอาเปรียบฉันอยู่รึเปล่า แต่หลักฐานมันก็แน่นหนามากแล้วนะ!”

มู่เฉิงเฉิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ฮิฮิ~ สุดท้ายนายก็เป็นแฟนของฉันไม่ใช่หรอ?”

แทนที่เธอนั้นจะหลีกเลี่ยง แต่เธอกลับเอาร่างกายอันอ่อนนุ่มของเธอเบียดเข้าไปอีก~

เธอใช้ประโยชน์จากโอกาศนี้เพื่อเอาใจเจียงเฉิน!

ใบหน้าของเจียงเฉินนั้นดูมีความสุขเล็กน้อย~

เป็นใครก็ไม่มีทางปฏิเสธอย่างแน่นอน นี่ค่อสิทธิพิเศษสำหรับคนเป็นแฟนกันเท่านั้น คนอื่นที่เห็นก็ได้แต่อิจฉาไป

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ....

เฉินเค่อเฉียนที่อยู่ข้างๆ~~

“ฉันอิ่มมากเลย เหนื่อยมากด้วย! อาจารย์ฉันขอพิงด้วยคนนะ!”

เฉินเค่อเฉียนเข้ามาอีกคนโดยที่ไร้ความเขินอาย!

ในตอนนี้คนที่ดูอยู่รอบๆก็เริ่มพูดคุยกันอย่างดุเดือด

“เฮ้ ดูสิเทพธิดาทั้งสองซบแขนผู้ชายคนเดียวกัน!”

“มันแปลกตรงไหน? มีเงินมากพอใครๆก็ทำได้!”

“ไม่ประเด็นคือ คนรวยน่ะกำลังยืนเป็นโง่อยู่ตรงนั้นต่างหาก! แต่เทพธิดาทั้งสองกลับไม่สนใจเขาพวกเธอเอาแต่สนใจผู้ชายหล่อๆคนนั้น!”

“พรูด สงสารเจ้าคนรวยนั่นจริงๆเงินตั้งเยอะแต่ซื้อสาวได้ไม่กี่วินาทีเองละมั้ง?”

เมื่อมองไปที่มู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนที่กำลังยืนพิงเจียงเฉินกันอยู่ ใบหน้าของหวงซานก็ค่อยๆกระตุกและบิดเบี้ยว!

แม่งเอ้ย!

โอ้อวดครั้งนี้ล้มเหลว!

เมื่อคิดถึงเงินค่าอาหาร 390,000 ดอลลาร์เขาก็รู้สึกทุกข์ใจแทบตาย!

จ้าวหยวนยิ้มและพูดออกมา “คุณหวงคุณจะจ่ายเงินเลยไหมครับ?”

หวงซานค่อยๆเดินถอยออกมาก่อนจะเริ่มวิ่งหนี

แต่ร้านซินหลงจี่ได้จับตาเขาดูอยู่อย่างใกล้ชิดตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แม้ว่าจ้าวหยวนจะสุภาพแต่เขานั้นเตรียมการเอาไว้เสมอ

พนักงานเสิรฟ์หลายสิบคนก็เริ่มเดินออกมาขวางทาง

หวงซานที่เห็นก็อยากจะร้องไห้ออกมา

หวงซานจ้องมองไปที่มู่เฉิงเฉิงกับเจียงเฉิน

เฉินเค่อเฉียนที่ยืนพิงเจียงเฉินอยู่ก็ไม่ได้หลบสายตาเขาเธอยังคงยืนพิงเจียงเฉินต่อไป

หวงซานกัดฟันและยืนขึ้น!

“ฉันจะจ่าย!”

รูดบัตร

ติ๊ด~ ยอดเงินไม่เพียงพอ....

จ้าวหยวนกล่าวอย่างสุภาพแต่น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ต้องการเปลี่ยนบัตรไหมครับ?”

“เปลี่ยน!”

“อีกใบ!”

หวงซานอยากจะร้องไห้!

อาหารเพียงแค่มื้อเดียว!

แต่ราคากลับสูงถึง 390,000 ดอลลาร์สหรัฐ 2.73 ล้านหยวน!

สมกับเป็นร้านมิชลิน 3 ดาวจริงๆ!

หวงซานใช้บัตรจนเต็มวงเงินไปถึง 3 ใบกว่าจะจ่ายได้ทั้งหมด

ร้องไห้ออกมา!

หวงซานลุกขึ้นยืนด้วยความสิ้นหวัง

แต่....

อย่างน้อยการโอ้อวดของเขาก็ถือว่าทำสำเร็จ!

ไม่ถือว่าขาดทุน!

หวงซานพูดกับเจียงเฉินอย่างภาคภูมิใจ “เป็นยังไงบ้างล่ะ? มื้อนี้มื้อเดียวฉันจ่ายไป 2.73 ล้าน! นายกล้าพอให้แฟนของนายกินอะไรแบบนี้ไหมล่ะ?”

เจียงเฉินถอนหายใจ “ความกล้าแบบนี้ผมไม่มีหรอก”

“จบแล้วหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า!”

หวงซานกัดฟันแล้วพูดออกมา “ยังไงก็ตาม ฉันมีดีกว่านายเยอะ! อาหารมือเดียวราคา 2.73 ล้านฉันก็จ่ายได้ ฉันสามารถให้ผู้จัดการร้านมาบริการฉันแบบส่วนตัวได้! ส่วนนายมันก็แค่คนจนไม่มีวันทำแบบฉันได้หรอก!”

ตอนนี้หวงซานไม่สนใจการโอ้อวดอีกต่อไป เขาเพียงต้องการระบายอารมณ์ไม่พอใจในใจของเขาออกมา!

เจียงเฉินยิ้มออกมาและไม่ได้พูดอะไร

มู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนอยากจะโต้กลับ

แต่ในเวลานี้เองจ้าวหยวนก็วิ่งเข้ามาและยื่นสมุดบัญชีให้กับเจียงเฉินด้วยความเคารพ

“เถ้าแก่ครับ! นี่คือบัญชีล่าสุดของร้านครับและตรงนี้เป็นกำไรทั้งหมดของร้านครับ ช่วยทำการตรวจสอบแล้วเซ็นชื่อด้วยนะครับ”

คนทั้งร้านพากันเงียบ~

ทุกคนตกตะลึง!

แก้วไวน์ของลูกค้าคนหนึ่งตกลงพื้น

แตก

แต่ไม่มีใครสนใจไวน์แก้วนั้นแม้แต่น้อย

เจียงเฉินรับสมุดบัญชีมาดูอย่างขี้เกียจ

“อืม วันนี้รายได้ดีทีเดียวครึ่งวันนี้ได้ 5 ล้านใช่ไหม?”

“ครับ”

จ้าวหยวนพูดด้วยความเคารพ “ไม่ใช่ว่าคุณหวงผู้ร่ำรวยคนนี้เพิ่งจะอุดหนุนร้านของเราไป 2.73 ล้านไม่ใช่หรอครับ?”

พรูด!

หวงซานกระอักเลือด 3 ลิตรขึ้นไปบนฟ้า!!

“ถะ...เถ้าแก่!”

“หนุ่มหล่อที่ขับตี้ตี้เป็นถึงเถ้าแก่ของร้านซินหลงจี่จริงๆหรอ?”

“พรูด! ที่เขาบอกว่าเขาไม่กล้าใช้เงิน 2.7 ล้านเพื่อทานอาหารที่นี่คงเพราะ~ เขาไม่จำเป็นต้องใช้!

“ฉันชื่มชมเขาเลยจริงๆ!”

มู่เฉิงเฉิงมองไปที่หน้าเจียงเฉินแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

ปรากฏว่าเขาหวงซานหลงกลมาตั้งแต่แรก ตอนนั้นที่จ้าวหยวนทักทายเขาต้องการจะทักทายเจียงเฉินไม่ใช่เขาแต่เมื่ออีกฝ่ายเริ่มเล่นละครกลับเป็นตัวเขาที่หลงเชื่อจนสนิท!

“โอ้ย โอ้ย~ ท้องของฉัน~”

เฉินเค่อเฉียนหัวเราะจนตัวงอเป็นลูกบอล

หวงซานชี้ไปที่เจียงเฉินด้วยความตกตะลึงก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ “เป็นไปได้ยังไง! ไม่ใช่นายบอกว่านายเป็นคนขับตี้ตี้งั้นหรอ?”

“ก็ฉันขับตี้ตี้จริงๆนิ”

เจียงเฉินพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง “สัมผัสประสบการณ์ชีวิตไงรู้จักป่าว?”

หวงซานเงียบ!

หวงซานไม่กล้าโอ้อวดอีกต่อไป!

ซินหลงจี่เปิดแค่ครึ่งวันก็มีรายได้ 5 ล้านแล้วถ้าทั้งวันมันจะพุ่งไปขนาดไหนกัน?

แล้วถ้าเป็นปีล่ะปีละเท่าไหร่?

แล้วเจียงเฉินที่เป็นเถ้าแก่จะร่ำรวยขนาดไหน?

เขาเองก็แค่พนักงานคนหนึ่งแม้ว่าจะมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าแต่เขาจะไปเปรียบเทียบกับเจียงเฉินได้จริงหรอ?

แถมเขายังเพิ่งจะไปโอ้อวดต่อหน้าเขาเพื่อแย่งผู้หญิงอีก!

เขาเองก็คุ้นเคยกับประธานลู่จี่พอสมควรดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าคนระดับนี้น่ากลัวขนาดไหน?

หวงซานหลั่งเหงื่อเย็นออกมา

เขาเริ่มจะตระหนักได้แล้วว่าตอนนี้เขากำลังยืนอยู่บนขอบเหวแห่งความตาย!

เจียงเฉินยืนขึ้นแล้วพูดออกมาเบาๆ “คุณหวง”

“อา...”

หวงซานในตอนนี้ดูสิ้นหวังมากเขาพยายามยืนแต่ก็ก้มหัวไว้ตลอด

เขาราวกับไก่ชนที่พ่ายแพ้และต้องมาก้มหน้าให้กับผู้ชนะ

เจียงเฉิน “ผมได้คุยเรื่องของคุณกับประธานลู่จี่เรื่องนี้แล้ว”

หวงซานที่ได้ยินก็ยิ่งตกตะลึง

เขายังรู้จักประธานของฉันด้วย!

คราวนี้ความหยิ่งผยองของเขาไม่เหลืออีกต่อไป

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป~~ นายก็ไปทำเรื่องย้ายแผนกเองนะ เข้าใจใช่ไหม?”

เจียงเฉินพูดออกมาเบาๆ

“เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้วครับ”

หวงซานพยักหน้าซ้ำๆราวกับไก่ที่กำลังจิกเมล็ดข้าว

“และถ้านายกล้าทำต่างจากที่ฉันพูดไป ฉันก็เกรงว่าผลที่ตามมาจะร้ายแรงมากนะ”

คำพูดของเจียงเฉินแม้จะเบาแต่เมื่อพูดออกไปมันยิ่งทำให้หวงซานรู้สึกแย่ ยิ่งจำนวนคำที่พูดออกมาน้อยลงปัญหาก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น ยิ่งพูดน้อยลงเท่าไหร่ผลที่ตามมาก็จะรุนแรงขึ้น!

หวงซานเดินออกจากร้านด้วยความสิ้นหวัง

ครั้งนี้ถือว่าเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่สำหรับเขา เขาไม่อาจตอบโต้เจียงเฉินได้แม้แต่น้อย

“ทำไมถึงได้มีคนแบบนี้อยู่บนโลกกัน?”

“เห็นได้ชัดว่าเขาแข็งแกร่งมากแต่ทำไมเขาถึงทำตัวติดดินแบบนี้?”

ใบหน้าของหวงซานเต็มไปด้วยความขมขื่น

เวลากลางคืน

ในเวลานี้สายตาของมู่เฉิงเฉิงกับเฉินเค่อเฉียนที่มองเจียงเฉินก็เปลี่ยนไป

เจียงเฉินในตอนนี้เปลี่ยนจากคนขับตี้ตี้กลายมาเป็นเจ้าของร้านอาหารมิชลิน 3 ดาวซึ่งมีมูลค่าอย่างน้อยก็หลายพันล้านไม่แน่ว่ามันอาจจะมากถึงหมื่นล้านเลยก็ได้!

แถมเขายังรู้จักกับประธานลู่จี่ของพวกเธออีกด้วย!

การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ทำให้พวกเธอสั่นสะท้าน

เขากลายเป็นคนใหญ่คนโตไปแล้ว!

จากนั้นจู่ๆก็มีความคิดเข้ามาในหัวของพวกเธอ เทพบุตรที่ร่ำรวยแบบนี้ทั้งยังใจดีและยังทำตัวติดดิน ไม่ใช่ว่านี่คือเจ้าชายขี่ม้าขาวในตำนานหรอ?

ที่หน้าประตูของร้านซินหลงจี่สองสาวกำลังรอให้เจียงเฉินออกมา

“เค่อเฉียน.....ฉันควรบอกเขาดีไหมว่าฉันชอบเขา?”

มู่เฉิงเฉิงพูดออกมาอย่างอ่อนแรง

เธอนั้นแอบรักเจียงเฉินแต่ตอนนั้นเธอไม่รู้เลยว่าเจียงเฉินนั้นจะเป็นคนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้

“เฉิงเฉิง ให้ฉันเข้าแข่งกับเธออย่างยุติธรรมได้ไหม? ที่จริง.....ฉันก็ชอบเจียงเฉินน่ะ~”

เฉินเค่อเฉียนกัดฟันพูดความในใจของเธอออกมา

ดวงตาคู่งามของมู่เฉิงเฉิงเบิกกว้าง “อะไรนะ? เค่อเฉียนเธอ....ก็ชอบอาจารย์เหมือนกันหรอ?”

มู่เฉิงเฉิงตกใจมาก!!

“โอ้ยเฉิงเฉิงก็เจียงเฉินเขาเพอร์เฟคขนาดนั้น! ถ้าฉันบอกว่าฉันไม่หวั่นไหวฉันก็โกหกแล้ว!”

เฉินเค่อเฉียนรู้สึกว่าเรื่องแบบนี้มันไม่มีถูกไม่มีผิด

และในเวลานี้เองเจียงเฉินก็เดินออกมาได้ยินพอดี

แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเธอคุยกัน!

บางทีเรื่องของความรู้สึกปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า~

หญิงสาวทั้งสองที่เห็นเจียงเฉินเดินมาใบหน้าของพวกเธอก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมๆกัน~

คืนนี้เจียงเฉินนั้นได้สอนบทเรียนให้กับหวงซานและได้รับความโปรดปรานจากหญิงสาวถึง 2 คนแถมยังช่วยร้านของตัวเองทำเงินได้อีก 2 ล้านมันมำให้เขารู้สึกมีความสุขมาก~

หลังจากที่ไปส่งสองสาวที่มหาลัยแล้วเจียงเฉินก็กลับไปหาหลินซีหลานเพื่อพักผ่อน~

ผ่อนคลายทั้งจิตใจและร่างกาย~

.....

วันต่อมาเจียงเฉินก็มาขับตี้ตี้อีกครั้ง~

เขาได้รับลูกค้าที่เป็นชายร่างสูงและสวมหน้ากากขึ้นมาและชายคนนี้ยังดูหยิ่งผยองไม่น้อยเลย

“เร็วหน่อย!”

ทันทีที่เขาขึ้นมาบนรถเขาก็รีบสั่งเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว “พาฉันไปส่งที่ตึกที่หรูหราในวงแหวนที่ 5 ทางเหนือภายในครึ่งชั่วโมง!”

วงแหวนที่ 5 ทางเหนือ? มันไกลมาก!

เจียงเฉินรู้สึกสับสน “เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะไปถึงที่นั่น”

“ฉันจะกดรายงานแย่ให้นายแน่ถ้าฉันไปไม่ทัน!”

ชายคนนั้นถลึงตาใส่เจียงเฉินด้วยความหยิ่งผยอง “ทำไม จะไม่ไปรึยังไง?”

เจียงเฉินยักไหล่ก่อนจะเริ่มเหยียบคันเร่ง!

ในเมื่ออยากไปแต่เร็วๆได้ฉันก็ขอโกงนายหน่อยก็แล้วกัน!

เจียงเฉินรักษาความเร็วตามปกติไม่เร็วไม่ช้าเกินไป

“เห้ย!”

ชายคนนั้นตะโกนออกมาแล้วพูดอย่างโกรธเคือง “แกไม่มีหูรึยังไงหะ?”

“คุณผู้โดยสาร”

เจียงเฉินชี้ไปที่รถที่กำลังติดแล้วพูดออกมาเบาๆ “ผมขับตี้ตี้นะไม่ใช่เครื่องบิน! ข้างหน้ารถติดน่ะเห็นไหมแถมยังมีคนแก่ๆเดินข้ามถนนอยู่ด้วยถ้าฉันขับต่อไปไม่ใช่ว่าฉันทำผิดกฏหมายรึยังไง?”

“หึ! ฉันไม่สน! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”

ผู้โดยสารชาย “ฉันเป็นนายแบบของนิตยาสาร รู้ไหมว่าเจ้านายของฉันกำลังรอฉันอยู่! ถ้าเธออามรณ์ไม่ดีและฉันไปไม่ทันครึ่งชั่วโมงเธอจะด่าฉันแน่!”

ในใจของเจียงเฉินไม่ได้รู้สคกอะไรเลยทั้งนั้น

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน!

ต่อให้นายแขวนคอนายรถฉันก็จะขับไปแบบนี้เนี่ยแหละ!

มุมปากของเจียงเฉินยกยิ้มขึ้นมา