บทที่ 125 จ้าวลี่อิ่งเดินทางไกลนับพันลี้

บทที่ 125 จ้าวลี่อิ่งเดินทางไกลนับพันลี้

จีหนี่ไท่เหม่ย จีหนี่ไท่เหม่ย เบบี๋!

หยางเชาเยว่ถือโทรศัพท์มือถือไลฟ์สด ส่วนเหลยจื่อผู้ช่วยของพี่ไก่ก็ถือโทรศัพท์มือถือไลฟ์สดอยู่เหมือนกัน

การเต้นท่าสุดปั่นที่เรียบง่ายในหมู่บ้านตานจ้ายครั้งนี้ เรียกได้ว่าเป็นงานเลี้ยงแห่งยอดวิวเลยทีเดียว

แฟนคลับตัวยงกับแอนตี้แฟนต่างก็คอมเมนต์กันกระหน่ำ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

เหลยจื่อพูดด้วยความรู้สึกไม่ประสงค์ดีนักว่า——

"ไป๋เป่าคุน นายก็ถือว่าเป็นเสาหลักของพวกแอนตี้แฟนแล้วนะ ไม่สู้ไปเป็นรองประธานสำนักคุนเหมินเลยล่ะ"

"กระแสโลกอันเชี่ยวกราก แค่บททดสอบศิษย์สายนอกก็ยากลำบากแสนสาหัสแล้ว อยากจะเข้าสำนักคุนเหมินเกรงว่าจะยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก!"

ไช่ซวีคุนโบกมืออย่างถ่อมตัว "เฮ้อ ขอแค่นายชอบร้อง เต้น และแร็ปก็พอ!"

"ฉันชอบบาสเกตบอล"

มุมปากของไช่ซวีคุนกระตุกเล็กน้อย "เหลยจื่อ เอาลูกบาสมาให้ฉันที ให้แก่นาย! บนนี้มีลายเซ็นของฉัน"

"ยังมีกางเกงเอี๊ยมด้วยนะ"

"นายทำเกินไปแล้วนะ"

"หรือว่านายอยากจะถอดจริงๆ"

ไป๋เป่าคุนล้วงตู้เหลยซือออกมาจากกระเป๋า "ผลิตภัณฑ์ที่ฉันเป็นพรีเซนเตอร์ บนนี้ก็มีลายเซ็นของฉันเหมือนกัน"

พี่ไก่: "..."

บ้าเอ๊ย

นายเป็นคนปกติหรือเปล่าเนี่ย?

ล้วงตู้เหลยซือออกมาจากกระเป๋าได้ตลอดเวลาเลยเนี่ยนะ?

มองดูหยางเชาเยว่ที่กำลังไลฟ์สดอยู่ไม่ไกล หน้าตานั่น เรียวขายาวนั่น แล้วหันมามองเหลยจื่อที่อยู่ข้างกาย อาไก่ก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดๆ

"เฮ้อ!"

"คุนคุน ทำไมคุณถึงเศร้าอีกแล้วล่ะ?"

"คนที่อยู่ข้างกายไป๋เป่าคุนหน้าตาดีกันทั้งนั้นเลย"

"งั้นให้ฉันไปใส่ชุดผู้หญิงไหมล่ะ คุณชอบสไตล์ไหนล่ะ?"

ไช่ซวีคุน: "..."

เชี่ยเอ๊ย!

สมองแกตีความบ้าอะไรของแกเนี่ย

ไป๋เป่าคุนหัวเราะพรืด "ไปล่ะ! สวัสดีอาไก่ ลาก่อนอาไก่"

ไอ้บ้าเอ๊ย!

ไช่ซวีคุนพึมพำ เขาไม่คิดเลยว่าไป๋เป่าคุนจะมาดูโปรเจกต์นี้ และยิ่งไม่คิดว่าไป๋เป่าคุนจะเต้นท่าเต้นของเขาด้วย

[ติ๊ง เข้าสู่การประมวลผลการปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ...]

[การประเมินการปลดปล่อย: ทำตามใจปรารถนา]

[ดัชนีการปลดปล่อย: 3 ดาว]

[ระดับผลกระทบ: A! สงสัยว่าสองคุนจะคืนดีกัน]

[รางวัลภารกิจ: "หนิงเซี่ย" ได้ถูกเก็บเข้าสู่กระเป๋ามิติของระบบแล้ว]

การเดินทางมุ่งหน้าไปทางตะวันตกยังไม่ถึงที่หมาย ภารกิจขับรถเที่ยวที่รับมาก่อนหน้านี้ก็ยังไม่สำเร็จ

แต่ภารกิจเต้นนี้มันง่าย รางวัลก็เลยถูกแจกจ่ายออกมาก่อน

"หนิงเซี่ย" เป็นเพลงสุดคลาสสิก

ไม่ค่อยเหมาะที่จะให้ไป๋เป่าคุนร้องเองเท่าไหร่ แต่เหมาะกับน้องสาวฝาแฝดมากกว่า

ไป๋เป่าคุนพาหยางเชาเยว่เดินทางมุ่งหน้าไปทางตะวันตกต่อไป

ในเวลาเดียวกัน บนโลกอินเทอร์เน็ตก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นจนแทบจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ดาราระดับท็อปอย่างไช่ซวีคุน บวกกับตัวสร้างกระแสอย่างไป๋เป่าคุน 1+1 ย่อมมากกว่า 2!

#การคืนดีกันครั้งประวัติศาสตร์ของไป๋เป่าคุนและไช่ซวีคุน?#

#ช็อก! ไป๋เป่าคุนเต้นจีหนี่ไท่เหม่ย!#

#ไช่ซวีคุนและไป๋เป่าคุนก้าวไปข้างหน้าเพื่อความรักที่กุ้ยโจว!#

"ในชีวิตนี้ของฉัน ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะได้เห็นภาพที่กลมเกลียวกันขนาดนี้ระหว่างสองคุน"

"มาทำกิจกรรมการกุศลด้วยกัน ก็ยังดีกว่ามาแย่งตำแหน่งเซ็นเตอร์กันล่ะนะ"

"รองประธานสำนักคุนเหมินบ้าบออะไรกัน ผู้ช่วยของพี่ไก่ดูจะตลกไปหน่อยนะ"

คำค้นหายอดฮิตในวันนั้นไม่มีทางปล่อยพวกเขาสองคนไปแน่

แน่นอนว่าคนที่ทนไม่ไหวที่สุดก็คงหนีไม่พ้นแฟนคลับของพี่ไก่

ในสายตาของพวกเธอ ไป๋เป่าคุนได้แย่งกระแสการเดินทางไปทำกิจกรรมการกุศลของไช่ซวีคุนไป

"ไป๋เป่าคุนประสาทหรือเปล่าเนี่ย คุนคุนไปทำกิจกรรมการกุศล เขาก็ดันตามไปด้วย"

"ใช่ๆ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจมาเกาะกระแสพี่ชายของพวกเราชัดๆ"

"หน้าไม่อาย ยังมีหน้ามาเต้นท่าเต้นของคุนคุนอีก ตอนนี้เขากำลังตกอับอยู่หรือไง"

"..."

ต้าหลี่!

"ไป๋เป่าคุน ชาวเน็ตบอกว่านายกำลังจะตกอับแล้วนะ นายคิดว่าไง?"

ณ กองถ่าย 'Breakup Buddies' ไป๋เป่าคุนเพิ่งจะจอดรถและก้าวลงมา หนิงฮ่าวก็ถือโทรโข่งพูดแซวขึ้นมา

"ใจของฉันมุ่งหน้าสู่ดวงอาทิตย์ จะไปตกอับได้ยังไง"

การเดินทางไปตานจ้ายไม่มีอุบัติเหตุอะไร เขาไม่มีทางไปชกต่อยกับไช่ซวีคุนจริงๆ หรอก แม้แต่การแบทเทิลเต้นก็ยังพูดไม่ได้เลยว่าใช่

หรือจะให้หยางเชาเยว่ยืนตะโกนอยู่ข้างๆ ว่า: อย่าตีกันเลย พวกนายอย่าตีกันเลย

ดังนั้นที่ชาวเน็ตพูดๆ กันส่วนใหญ่ก็เป็นแค่การมโนและไร้สาระทั้งนั้น

"ฮ่าๆ ลี่อิ่งเดี๋ยวก็มาถึงแล้ว นายเตรียมตัวหน่อยนะ เป็นฉากเลิฟซีนอีกแล้ว"

"แบบนี้มันจะไม่ค่อยดีมั้ง ฉันมาถึงก็ต้องเล่นฉากเลิฟซีนเลย ถ่ายฉากของอาจารย์หวงป๋อก่อนสิ"

"เขาก็มีสิ! ฉากของเขาในวันนี้ก็สนุกมากเหมือนกัน"

หวงป๋อเงยหน้าขึ้นมาด้วยความงุนงง "อะไรสนุกเหรอ"

หนิงฮ่าวหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ "ร้านทำผมสไตล์เด็กแว้นของโจวตงอวี่ เขาเข้าไปจีบสาวข้างใน ส่วนนายก็เขย่ารถอยู่ข้างนอก ฉันจะพยายามถ่ายให้มันซิงก์กันนะ"

หวงป๋อ: "..."

ไป๋เป่าคุน: "..."

ทำไมรู้สึกเหมือนผู้กำกับแค่อยากจะดูเรื่องตลกกันนะ

"นี่ๆ ปรับแสงไฟในร้านทำผมให้สว่างขึ้นอีกหน่อย ส่วนรถประกอบฉากข้างนอกก็เอาแผ่นโฟมกันแดดมาติดเพิ่มด้วย ไม่อย่างนั้นภาพมันจะผ่านกองเซ็นเซอร์ไม่ได้นะ!"

หนิงฮ่าวถือโทรโข่งและเริ่มสั่งการในกองถ่ายแล้ว

หากเป็นไปตามไทม์ไลน์ของโลกเดิม

ภาพยนตร์เรื่องนี้ นอกจากเขาเทียนเหมินซานแล้ว ยังมีเมืองฝูหรง คุนหมิง และแชงกรีลา

แต่เพื่อเป็นการประหยัดเวลาและหลีกเลี่ยงการย้ายสถานที่ถ่ายทำ หนิงฮ่าวจึงรวมทุกอย่างไว้ที่ต้าหลี่

ตอนนี้ก็ถือว่าทีมงานรวมตัวกันครบแล้ว

ก่อนที่ไป๋เป่าคุนจะมาถึง หนิงฮ่าวก็ไม่ได้อยู่ว่างๆ เลย

ความคืบหน้าในการถ่ายทำของกองถ่ายไม่ได้ล่าช้าไปเลยแม้แต่น้อย

ฉากของตัวละครอื่นๆ ล้วนดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบ

อย่างเช่นฉากของนางเอกหยวนเฉวียน

ไม่ต้องมีไป๋เป่าคุนมาร่วมด้วย นอกเหนือจากฉากสุดท้าย ฉากของเธอก็ถ่ายทำเสร็จไปหมดแล้ว

หยางเชาเยว่เดินตามไป๋เป่าคุนไปรอบหนึ่ง แล้วก็มุดกลับเข้าไปในรถอีกครั้ง

"ในที่สุดก็ถึงปลายทางสักที บอสคะ ฉันขอไปงีบในรถก่อนนะคะ"

[ติ๊ง เข้าสู่การประมวลผลการปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ...]

[การประเมินการปลดปล่อย: การเดินทางอันลึกลับ]

[ดัชนีการปลดปล่อย: 5 ดาว]

[ระดับผลกระทบ: SS! นำเสนอเสน่ห์ของเซียงซี]

[รางวัลภารกิจ: การ์ดเพิ่มทักษะการแสดง 1 ใบ, พละกำลังระดับท็อป, ร้านหม้อไฟในเขตศิลปะ 798 1 แห่ง สามารถรับได้ตลอดเวลา]

การเพิ่มทักษะการแสดง... ตอนนี้ไป๋เป่าคุนก็มีทักษะการแสดงระดับสูงอยู่แล้ว

ไม่ต้องกังวลว่าเวลาแสดงบทคนดีแล้วจะดูเก้อเขิน

พละกำลังระดับท็อป พี่ระบบคุณคิดจะทำอะไรเนี่ย? แค่มีพรสวรรค์ต้านทานความเหนื่อยล้าก็พอแล้ว นี่ยังจะให้พละกำลังระดับท็อปมาอีก จะให้สู้รบกันยันสว่างเลยหรือไง

เดี๋ยวก่อน ทำไมถึงคิดแต่เรื่องพรรค์นั้นกันนะ

ร้านหม้อไฟในเขตศิลปะ 798?

เขตศิลปะ 798 เปิดร้านหม้อไฟได้ด้วยเหรอ? แต่ว่ามันก็สะดวกดีนะ หลิวอี้เฟย จ้าวลี่อิ่ง... พวกสาวๆ ดูเหมือนจะชอบกินหม้อไฟกันทั้งนั้น

ไป๋เป่าคุนเพิ่งจะกดรับรางวัลจากระบบเสร็จ จ้าวลี่อิ่งก็มาถึงพอดี

ที่เธอเดินทางไกลนับพันลี้ ความจริงก็เพื่อมาเข้าฉากเลิฟซีนกับไป๋เป่าคุน

หนิงฮ่าวถือบทไว้ในมือ "ที่เขาเทียนเหมินซานถ่ายฉากเลิฟซีนไปสองครั้งแล้ว นี่เป็นครั้งที่สาม พวกคุณคิดว่าต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงหน่อยไหม?"

จ้าวลี่อิ่งขมวดคิ้ว "เปลี่ยนแปลงอะไรเหรอคะ"

"ไป๋เป่าคุน นายมันมืออาชีพอยู่แล้ว ประสบการณ์โชกโชน ลี่อิ่ง เธอเองก็ลองคิดท่าทางที่สบายๆ ดู พวกคุณต้องปล่อยตัวให้สบายหน่อย!"

"ผู้กำกับคะ ถ้าปล่อยตัวสบายเกินไป มันจะผ่านกองเซ็นเซอร์ไหมคะ?"

จ้าวลี่อิ่งเตะไป๋เป่าคุนไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

"คนบ้า นายคิดจะทำอะไร?"

"นี่เรากำลังถกกันเรื่องพฤติกรรมทางศิลปะของคนสองคนอยู่นะ"

หนิงฮ่าวหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา "พวกคุณสองคนลองดูสิ"

ไป๋เป่าคุนถามด้วยความสงสัย "อะไรเหรอครับ?"

"ถ้าเหมือนเดิมทุกครั้งคนดูก็เบื่อแย่ ในนี้มีกลยุทธ์รักสามสิบหกกระบวนท่า ไม่ได้ให้พวกคุณทำจริงๆ หรอกนะ แค่จัดท่าทางให้ออกมาดูก็โอเคแล้ว!"

"เชี่ยเอ๊ย! คุณมีของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย"

"ผู้กำกับก็ต้องเรียนรู้ไว้บ้างสิ ผู้กำกับหลี่อันถือว่าเป็นปรมาจารย์เลยนะ ให้ลี่อิ่งเป็นคนเลือก เราต้องการความเร่าร้อนที่แฝงไปด้วยความสวยงาม"

ใบหน้าของจ้าวลี่อิ่งแดงระเรื่อขึ้นมาในทันที

เธอก้มหน้าลง แล้วตบไป๋เป่าคุนเบาๆ หนึ่งที "รีบๆ เลือกมาสักท่าเถอะ คนในกองถ่ายตั้งเยอะแยะมองอยู่ น่าอายจะตายไป"

"อ้อ ระหว่างพวกคุณยังมีฉากเลิฟซีนอีกครั้งนะ ฉันเลยอยากให้พวกคุณแสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงหน่อย"

ถ้านับรวมคลิปเบื้องหลังโปรโมตด้วย ก็มีทั้งหมดสี่ครั้ง

แถมยังถ่ายทำกันบนรถทั้งหมด พื้นที่ก็คับแคบ

การจะเล่นให้ออกมามีศิลปะขั้นสูง มันก็ไม่ง่ายเลยจริงๆ

"ไป๋เป่าคุน เดี๋ยวตอนถ่ายนายต้องออกแรงหน่อยนะ รถจะต้องขยับด้วย ฉันต้องการให้มันมีจังหวะ โอเคไหม"

ไป๋เป่าคุน: "..."

ฉันว่าแล้วเชียว ทำไมพี่ระบบถึงให้รางวัลเป็นพละกำลังระดับท็อป

ที่แท้เป้าหมายของฉันก็ไม่ใช่จ้าวลี่อิ่ง แต่เป็นรถต่างหาก