เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 150 : น้องชายคนนี้มาช่วยพี่เจียงเฉินแล้ว~

ตอนที่ 150 : น้องชายคนนี้มาช่วยพี่เจียงเฉินแล้ว~

ตอนที่ 150 : น้องชายคนนี้มาช่วยพี่เจียงเฉินแล้ว~


ตอนที่ 150 : น้องชายคนนี้มาช่วยพี่เจียงเฉินแล้ว~

โรงแรมผางกู่ ชั้นผู้บริหาร

“อะไรนะ? ผุ้ถือหุ้นคนใหม่ของเรามาที่โรงแรมเราหรอ?”

เมื่อโจวหยวนประธานบริหารของโรงแรมได้ยินข่าวเขาก็ต้องผงะ!

ปัจจุบัน โรงแรมผางกู่ที่เป็นโรงแรม 7 ดาวมีมูลค่าในตลาดอยู่ที่ 18.9 พันล้านและหุ้นจำนวน 36% นั้นก็เท่ากับเงิน 6.8 พันล้าน!

และผู้ถือหุ้นคนใหม่ก็โผล่ออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยอะไรทั้งนั้นซึ่งนั่นหมายความได้ว่าเขาจะต้องเป็นคนที่มีอำนาจมากคนหนึ่ง!

ไม่นาน ข้อมูลของผู้ถือหุ้นคนใหม่ก็ถูกส่งมาที่เขา——

เจียงเฉินงั้นหรอ? ลึกลับมากจริงๆ!

ข้อมูลชั้นความลับ : ปัจจุบันมีทรัพย์สินเป็น อาคารหนึ่งหลังตั้งอยูที่ถนนศูนย์กลางทางการเงิน เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท Gucci ประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทกฏหมายเทียนกวน เป็นผู้ถือหุ้นของโรงพยาบาลหมิงเต๋อ.... และยังอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษัทรักษาความปลอดภัยเทียนเฉิน!

หลังจากที่โจวหยวนอ่านข้อมูลเสร็จเขาก็ไล่ค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตทันที

พระเจ้า!

เขาอาจจะเป็นคนที่วางแผนการตลาดให้กับบริษัท Gucci แน่ๆ!

และยังเป็นเจ้าหน้าที่เจียงที่กำลังมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งประเทศในขณะนี้!

เจียงเฉินคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา!

เลาขาสาวพยักหน้า “ฉันเพิ่งจะเห็นท่านประธานเจียงที่ประตูด้วยตาของตัวเองค่ะ ฉันมั่นใจว่าเขาจะต้องเป็นท่านประธานเจียงแน่ๆค่ะ เขาหล่อมากหล่อจนไม่มีใครบนโลกนี้เทียบกับเขาได้แล้วค่ะ”

โจวหยวน “เยี่ยม นับว่าสายตาของเธอยังเฉียบแหลมอยู่ เอาล่ะในเมื่อท่านประธานเจียงมาที่นี่แล้วเราก็ต้องไม่ละเลยเขา!”

นี่คือผู้ถือหุ้นรายพิเศษที่มีหุ้นในมือถึง 36% เขาที่เป็นประธานของที่นี่ถ้าเขายังอยากจะนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนี้อย่างมั่นคงเขาก็ต้องห้ามละเลยเจียงเฉินเด็ดขาด!

โจวหยวน “แล้วคุณเจียงอยู่ที่ไหนล่ะ?”

เลขาสาว “เขาอยู่ในงานเลี้ยงวิวาห์ที่ชั้น 4 ค่ะฉันตรวจสอบมาแล้วเป็นงานวิวาห์ของเจิ้งหยู่หลันเจ้าของบริษัทเจิ้งกรุ๊ปและสามีของเธอนั้นก็เป็นเพื่อนของท่านประธานเจียงค่ะ ฉันได้ยินมาว่าเขานั้นเป็นเหมือนกับน้องชายของท่านประธานเจียงและยังเคยทำงานส่งพัสดุด้วยกันค่ะ...”

เมื่อคำว่าส่งพัสดุหลุดออกมาจากปากของเธอมุมปากของทั้งคู่ก็กระตุก!

พระเจ้า! ท่านประธานเจียงจะสุดยอดเกินไปแล้ว!

ทำไมเขาถึงยอมไปทำงานส่งพัสดุกัน?

ในเวลานี้เลขาก็พูดออกมา “ฉันได้ยินมากจากในงานว่า ฝ่ายหญิงนั้นแข็งแกร่งมากแต่ฝ่ายชายนั้นอ่อนแอ พวกเขามีแขกมาแค่ 2 โต๊ะเท่านั้นแต่ฝ่ายหญิงกลับมามากถึง 98 โต๊ะ ท่านประธานคะจะให้ฉันจัดโต๊ะพิเศษให้ท่านประธานเจียงไหมคะ?”

เมื่อโจวหยวนได้ยินตาของเขาก็เป็นประกาย!

เป็นความคิดที่ดี!

การประจบครั้งนี้เขาเชื่อว่า ท่านประธานเจียงจะต้องชอบมันแน่ๆ!

……

ภายในงาน

เจียงเฉินและพี่น้องคนส่งพัสดุได้ดื่มน้ำเข้าไปมากดังนั้นเจียงเฉินจึงเริ่มปวดท้องแล้วเขาก็เลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน

ขณะที่เจียงเฉินกำลังนั่งส้วมอยู่เขาก็ได้ยินเสียงจากข้างนอกดังมา

ทั้งสองเป็นเพื่อนและญาติที่ฝ่ายหญิงเชิญมา พวกเขาเริ่มคุยกันในขณะที่กำลังทำธุระส่วนตัว

“งานแต่งรอบนี้ดูเหมือนจะใช้เงินเยอะมากเลยนะ ฉันได้ยินมาว่าแค่ค่าสถานที่ก็มากถึง 150,000 หยวนแล้ว!”

พระเจ้ามันไม่แพงไปหน่อยหรอ?!”

“ใช่! แล้วเจ้าบ่าวนั้นก็โชคดีจริงๆที่หาภรรยาที่รวยขนาดนี้ได้!”

ชายทั้งสองแสดงอาการไม่พอใจออกมาก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

“แล้วเจ้าบ่าวนั่นทำงานอะไรล่ะ?”

“ใครจะไปรู้ แต่ฉันได้ยินมาจากตระกูลเจิ้งว่าเจ้าบ่าวคนนี้เป็นพวกไร้น้ำยา!”

“อะไรนะ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้วนายคงคาดไม่ถึงใช่ไหมว่าเมื่อก่อนเขาก็แค่คนส่งพัสดุ?”

“พระเจ้า ตอนแรกฉันก็คิดว่าเขาจะเป็นผู้บริหารบริษัทขนส่งแล้วนี่เขาไปพบกับคุณหยู่หลันได้ยังไงกัน?”

“ฉันได้ยินมาว่าเขาเอาของไปส่งให้เธอพอดีแล้วเขาก็เริ่มโปรยสเน่ห์ใส่เธอน่ะ!”

“แม่งเอ้ย ไม่ไร้ยางอายเกินไปหน่อยหรอ?!”

“ใช่ นายก็คิดอย่างนั้นใช่ไหม?”

ชายทั้งสองต่างแอบบนินทาด้วยความอิจฉา!

ในห้องน้ำเจียงเฉินที่นั่งฟังอยู่ก็มีใบหน้าที่ครึ้มลงเรื่อยๆ

ชายทั้งสองคุยกันต่อ

“แล้วฉันก็ได้ยินมาด้วยว่าคนจากฝั่งเจ้าบ่าวมีน้อยมากแถมยังเป็นพวกชั้นต่ำด้วย พวกแบบนั้นได้มาที่โรงแรมระดับ 7 ดาวแบบนี้ก็คงพูดไม่ออกละมั้ง!”

ชายคนหนึ่งพูดออกมาอย่างเมามัน

“น่าเสียดายจริงๆ ธุระกิจของตระกูลเจิ้งมีขนาดใหญ่มากและทรัพย์สินพวกนั้นก็จะไปตกอยู่บนมือของคนส่งพัสดุ! แค่คิดก็รู้สึกไม่ยุติธรรมแล้ว!”

ชายอีกคนหนึ่งพูดออกมาอย่างเย็นชาและอิจฉา

เจียงเฉิน “…”

สำหรับเสี่ยวลี่นี่จะต้องไม่ง่ายแน่!

ตระกูลของเจิ้งหยู่หลันนั้นร่ำรวยมากและยังเต็มไปด้วยอำนาจที่แข็งแกร่งและเส้นสายที่ไม่นับว่าน้อยเลยแต่เมื่อมาเทียบกับฝ่ายชายแล้วเขาดูไม่มีอะไรเลย!

หลังจากที่ชายทั้งสองคนคุยกันไปซักพักพวกเขาก็เริ่มเดินออกไป

เจียงเฉินเองก็ออกมาล้างมือก่อนจะกลับไปที่โต๊ะของเขา

ในเวลานี้เองเสียงแหลมๆของผู้หญิงก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเขา

“เป็นแกอีกแล้วไอ้คนน่ารังเกียจ!”

“วันนี้เขาไปเหยียบอึมารึยังไงกัน? โชคไม่ดีเลยที่ต้องมาเจอคนที่น่ารำคาญแบบนี้!”

เจียงเฉินมองไปที่หญิงสาวที่บีบแตรใส่เจียงเฉินที่ด้านนอกของโรงแรม!

เธอนั่งอยู่บนโต๊ะที่เขียนป้ายไว้ว่า [เพื่อนของฝ่ายหญิง]

“คนระดับล่างสุดของสังคมแบบแกไม่ควรเจ้ามาในงานแบบนี้หรอก ไม่อายเลยรึยังไง!”

ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธออยู่ในชุดสูทและรองเท้าหนังมองดูแล้วเหมือนจะเป็นพวกคนรวยที่ต้องการเกาะผู้หญิงกินก็พูดออกมาอย่างเห็นด้วยและเริ่มดูถูกโต๊ะของเจียงเฉิน

ทันทีที่พี่น้องคนส่งพัสดุได้ยินใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความมืดมนและอับอายแต่เมื่อหันไปมองที่เจียงเฉินที่อยู่ข้างๆพวกเขา พวกเขาก็เริ่มรู้สึกมั่นใจในตัวเอง

เจียงเฉินในตอนนี้ก็เริ่มอารมณ์เสีย “ใครมันเอาพวกลูกสุนัขตัวเมียเข้ามาเห่าหอนในนี้กัน!”

หญิงสาวที่ได้ยินก็โมโห “แกพูดถึงใครกันหะ?”

เจียงเฉินตอบกลับทันที “จะใครคนๆนั้นก็คงรู้ดี!”

ชายหนุ่มในชุดสูทชี้ไปที่เจียงเฉิน “แกเป็นผู้ชายทั้งแท่งโดนผู้หญิงพูดด้วยแค่นี้ก็ไม่พอใจแล้วหรอ?”

เจียงเฉินเยาะเย้ย “ผู้หญิงหรอ? ไม่ใช่ว่าเป็นแค่อีตัวงั้นหรอ?”

พี่น้องคนส่งพัสดุต่างโห่ร้องเชียร์ออกมา!

การเคลื่อนไหวตรงนี้เองก็เริ่มทำให้คนจำนวนมากหันมาสนใจ

ในเวลานี้เอง ลู่เว่ยก็ได้พาน้องสาวของเขามางานครั้งนี้ด้วยความรู้สึกราวกับตัวเองเป็นราชา

“เชี่ย!”

“จอมราชาปีศาจเจียงเฉินอีกแล้ว!”

ลู่เว่ยตกตะลึงทันทีที่เขาเจอเจียงเฉิน!

ในตอนนนี้โหมดราชาของเขาทำการปิดตัวลงอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนกลับมาเป็นโหมดธรรมดาทันที

ลู่ฉู่ซานที่ได้เห็นเจียงเฉินก็ตาลุกวาว! เธอดึงแขนของี่ชายอย่างเมามัน “พี่ลู่เว่ย! ไป! รีบไปช่วยเจียงเฉินกับหนูเร็ว! ไปเร็ว!”

“….”

ลู่เว่ย “ไม่ต้องบอกฉันก็รู้น่า!”

ในตอนนี้เขานั้นรู้ดีแล้วว่าพลังอำนาจของเจียงเฉินนั้นมีมากกว่าที่เขานั้นจะจินตนาการถึง!

ครั้งก่อนหลังจากที่เขากลับบ้านไปเขาก็ต้องโดนพ่อของเขาตบหน้าไปหลายครั้ง แต่เขานั้นก็ยังไม่ยอมมาขอโทษเจียงเฉิน

“โอกาศการแสดงของลู่เว่ยคนนี้มาแล้ว ยัยเด็กบ้าเธอรอถ่ายวีดีโอได้เลย!”

“ได้เลย!”

ลู่ฉู่ซานตกลงและเปิดกล้องขึ้นมาถ่ายคริปทันที

(ลู่ฉู่ซาน : พี่ชายเจียงเฉินเขายังคงหล่ออยู่เหมือนเดิมเลย....)

ในเวลานี้เอง ลู่เว่ยก็เดินแทรกเข้าไปอย่างช้าๆ ทันใดนั้นเขาก็พบกับชายคนหนึ้งที่ดูประสบความสำเร็จในชีวิตและยังดูเหมือนจะเป็นประธานที่เอาแต่ใจ (ประธานของโรงแรมโจวหยวน) กำลังเดินตรงเข้าไปหาเจียงเฉินพร้อมกับเลขาของเขาด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

“ไม่ มีใครบางคนกำลังเข้าไปแย่งบทของฉัน!”

ในเวลานี้เองลู่เว่ยก็กระวนกระวายใจเขากระโดดขึ้นลงทันที!

ฮ่าฮ่า~ ฉันรู้สึกเหมือนกำลังบินอยู่เลย

เขาก้าวเดินไปข้างหน้าก่อนจะหยุดลงตรงหน้าเจียงเฉินแล้วใช้มือของเขาตบไปที่หน้าของชายหนุ่มและหญิงสาว!

“เพี้ยะ~~เพี้ยะ~~~”

ทั้งชายและหญิงต่างตกตะลึง!

“หึ! กล้าดียังไงถึงได้มาดูถูกพี่เฉินของฉัน?! พวกแกจะดูถูกเขาถามฉันลู่....นายน้อยลู่คนนี้รึยัง?!”

หลังจากพูดจบเขาก็หันไปกระพริบตาให้ลู่ฉู่ซวน

และด้วยการแสดงในครั้งนี้ที่ถูกถ่ายเอาไว้เมื่อกลับไปบ้านเขาจ่ะต้องได้รับคำชื่นชมจากพ่อแน่ๆ!

จบบทที่ ตอนที่ 150 : น้องชายคนนี้มาช่วยพี่เจียงเฉินแล้ว~

คัดลอกลิงก์แล้ว