เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 140 : อย่ามาโกหกฉันเลย~

ตอนที่ 140 : อย่ามาโกหกฉันเลย~

ตอนที่ 140 : อย่ามาโกหกฉันเลย~


ตอนที่ 140 : อย่ามาโกหกฉันเลย~

ตอนแรกเจียงเฉินนั้นต้องการจะเลิกงานแลวแต่ว่าเขานั้นก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากลุงคนขับรถ

เขาเลยเลือกทำงานต่อ!

ผู้โดยสารรอบนี้เป็นคู่รักกัน คนผู้ชายนั้นมาในชุดสูทพร้อมกับแว่นตาทอง ส่วนฝ่ายหญิงนั้นมีรอยมีดบาดอยู่บนใบหน้า ความสวยของเธอจึงอยู่ที่ 75 คะแนน

เจียงเฉินขับออกไป ทั้งคู่ก็นั่งคุยกันอยู่ข้างหลัง

ผู้โดยสารสาวที่เห็นเจียงเฉินเป็นเพียงแค่คนขับรถเธอก็คิดว่าเจียงเฉินนั้นคงไม่เอาเรื่องของเธอที่จะคุยบนรถออกไปพูดแน่ๆ เธอจึงเริ่มคุยกับแฟนหนุ่มของเธอที่เพิ่งจะเจอกันได้ไม่นาน

“ที่รัก~ คุณบอกฉันอยู่ตลอดว่าคุณนั้นรวยมาก ว่าแต่คุณทำงานอะไรหรอ?”

หญิงสาวถามออกมา

“ฮ่าฮ่า~ ฉันบอกให้ก็ได้ ฉันเป็นผู้บริหารภัตคารจีหยวนและเป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อด้วย!”

ฝ่ายชายยิ้มออกมา

แต่รอยยิ้มของเขาแฝงไปด้วยความชั่วร้ายที่ไม่อาจสัมผัสได้โดยง่าย!

เจียงเฉินที่กำลังขับรถอยู่เมื่อได้ยินก็แปลกใจ

ภัตคารจีหยวนงั้นหรอ?

นั่นไม่ใช่หนึ่งในภัตคารที่อยู่ภายใต้จีหยวนกร็ปงั้นหรอ? มันคงจะเป็นที่ๆเขากลับมาเจอกับเพื่อนเก่าครั้งแรกใช่ไหม?

โลกจะแคบเกินไปแล้ว!

หญิงสาวถามออกมาอย่างสงสัย “ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อนั้นยอดเยี่ยมมากรึเปล่า? แล้วเงินเดือนคงจะไม่สูงมากหรอกใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินคำถามที่ว่าเงินเดือนของเขาคงไม่สูงมากใช่ไหม?

เขาจะไปยอมได้ยังไง?

เขาจึงเริ่มโอ้อวดออกมา!

“ไม่ไม่ไม่~ เธอไม่เข้าใจมันเลยซักนิด”

“ถึงฉันจะเป็นแค่ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อที่เงินเดือนมากกว่า 10,000 หยวนต่อเดือนแต่นั่นก็มากพอแล้ว!”

ฝ่ายชายดูภูมิใจในตัวเองมากเขาเริ่มโอ้อวดออกมา “อย่าได้ดูคนแต่ภายนอกเชียวถึงคนบางคนจะเงินเดือนสูงแต่สุดท้ายเงินเดือนของพวกเขาก็ถูกจำกัดไว้อยู่เพียงแค่เท่านั้นพอมาเปรียบเทียบกับฉันแล้วพวกเขาแย่กว่าฉันเยอะ ฉันสามารถบดขยี้พวกเขาดิ้ย่างง่ายดายเลยนะเข้าใจไหม?”

“ไม่อยากจะเชื่อเลย~”

หญิงสาวกระซิบกับเขา “ถึงฉันจะไม่รู้อะไรมากแต่ฉันว่านายกำลังหลอกฉันอยู่นะ~”

เมื่อผู้ชายได้ยินเขาก็หมดความอดทนก่อนจะพูดออกมา “พี่เขยของฉันเขาเป็นผู้ถือหุ้นอันดับที่ 5 ของจีหยวนกรุ๊ป! ดังนั้นเขาจึงเป็นหนึ่งในผู้บริหารของบริษัทนี้ นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมฉันที่เป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อจึงหาเงินในแต่ละเดือนได้เยอะ!”

“แล่วเท่าไหร่กันล่ะ?”

หญิงสาวเจ้าเล่ห์เริ่มทดสอบเขาอีกครั้ง

“หึหึ~”

ผู้ชายหัวเราะออกมา “ถ้าพูดออกมาฉันกลัวว่าเธอจะตกใจตายซะก่อน ฉันหาเงินได้เดือนละ 1 ล้านหยวน!”

“ว้าว!”

หญิงสาวเจ้าเล่ห์ร้องออกมาก่อนจะมองดูเขาด้วยความชื่นชมตาของเธอเป็นประกาย “1 ล้านที่รักนายสุดยอดมาก!”

“ฮ่าฮ่า~ เรื่องปกติน่า”

ในที่สุดเขาก็เริ่มรู้สึกพอใจใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง

“แต่ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดีนายช่วยบอกหน่อยได้ไหม? ว่านายทำยังไง?”

หญิงสาวเจ้าเล่ห์ที่เห็นโอกาศเธอก็ไม่พลาดที่จะคว้ามันเอาไว้ เธอต้องการที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เพื่อที่เธอนั้นอาจจะได้ใช้ประโยชน์จากมันในอนาคต!

“หึหึ ที่รักเธออยากรู้หรองั้นฉันจะบอกให้ก็แล้วกัน”

ผู้ชายหัวเราะออกมาก่อนจะเริ่มพูด “เมื่อฉันต้องซื้อของ ฉันก็จะต้องซื้อวัตถุดิยที่ดีที่สุดตามกฏของบริษัทซึ่งมันมีราคาแพงมาก!”

“โอ้ มันจะต้องแพงมากแน่ๆเลยใช่ไหม?”

หญิงสาวเจ้าเล่ห์พยักหน้าอย่างครุ่นคิด

“ถ้าจะให้ยกตัวอย่าง เมื่อฉันต้องซื้อปลิงทะเลฉันก็จะต้องซื้อตัวที่สดที่สุดซึ่งราคาก็จะอยู่ที่ประมาณ 6000 หยวนต่อกิโลกรัม!”

มุมปากของผู้ชายค่อยๆยกยิ้มขึ้น “แต่ฉันจะไปหาเจ้าของตลาดอาหารทะเลให้เขาทำใบเสร็จปลอมขึ้นมาให้แล้วหลังจากนั้นก็ค่อยไปซื้อพวกปลิงทะเลราคาถูกจากอินเทอร์เน็ตมาแทนที่เพียงเท่านี้ก็สำเร็จแล้ว!”

“ราคาส่วนต่างต่อหนึ่งกิโลกรัมของพวกมันนั้นมากถึง 5,000 หยวนแต่เงิน 5,000 ตรงนี้มันก็จะเข้ามาในกระเป๋าของฉันเพียงแค่นี้ยังคิดว่าการที่ฉันจะหาเงิน 1 ล้านใน 1 เดือนมันยังยากอยู่ไหม?”

ฝ่ายชายพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ

แฟนสาวจ้องมองเขาด้วยความอิจฉา “โอ้ ปรากฏว่านายมีดีมากเลยนะเนี่ย! นายสุดยอดมากจริงๆ!”

“แน่นอนอยู่แล้ว!”

ฝ่ายชายโอ้อวดออกมาก่อนจะมองไปที่เจียงเฉินที่กำลังขับรถอยู่ข้างหน้าและจู่ๆเขาก็ต้องรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมา

และสาเหตุก็ไม่ใช่อะไรนอกจากเจียงเฉินนั้นหล่อมาก!

แฟนสาวที่เขาเพิ่งจะคว้ามาก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่เจียงเฉิน

แม่งเอ้ย!

หึเธอเป็นแฟนของฉันแท้ๆทำไมต้องไปมองไอ้คนขับตี้ตี้ด้วย?

ความหล่อมันกินได้รึยังไง?

คนแบบนี้จะหาเงินเดือนละล้านได้หรอ?

ผู้ชายอารมณ์เสียมากเขาต้องการที่จะเยาะเย้ยเจียงเฉินทันที “น้องชาย เดือนๆหนึ่งขับรถตี้ตี้ได้เท่าไหร่หรอ?”

“ก็เกินร้อยต่อวันนะ”

เจียงเฉินพูดอย่างตรงไปตรงมา

“ฮ่าฮ่า~”

ผู้ชายเลิดคิ้วอย่างภาคภูมิใจก่อนจะโอ้อวดกับแฟนสาวของเขา “ฉันคงพูดได้อย่างเต็มปากแล้วถึงเขาจะหล่อแค่ไหนก็กินไม่ได้หรอก สู้ฉันที่โกงกินทีหนึ่งก็ได้มาตั้งหลายพันหลายหมื่นแล้ว”

แฟนสาวมองเขาด้วยความอิจฉา “ที่รักแน่นอนว่านายสุดยอดที่สุด! นายเป็นผู้ชายที่ดีที่สุด! ฮิฮิ~”

แม้ว่าเขาจะโอ้อวดออกมาแต่เจียงเฉินนั้นก็ไม่ได้มีปฏิกริยาอะไรแม้แต่น้อยแถมยังเขาออกมาเบาๆด้วยซ้ำ!

ทันใดนั้นก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามา

ผู้โดยสารชายมองที่โทรศัพท์ของตัวเองแต่สายนั้นไม่ได้โทรเข้ามาที่โทรศัพท์ของเขา

เนื่องจากถ้าถือโทรศัพท์ไปขับรถไปคงจะไม่สดวกเท่าไหร่เจียงเฉินจึงเชื่อมต่อกับลำโพงบลูทูธของรถเอา

ดังนั้นคนทั้งรถจึงได้ยินทุกอย่าง

เจียงเฉิน “สวัสดีครับ นั่นใครหรอครับ?”

“สวัสดีครับ คุณเจียง”

เสียงที่ฟังดูอบอุ่นดังออกมา “ผมจางห้าวประธานกรรมการบริหารของจีหยวนกรุ๊ปครับ ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่จะแจ้งให้คุณทราบว่าเงินฉลองครบรอบ 40 ปีของจีหยวนกรุ๊ปจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ครับคุณที่เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสามของเราทางคณะกรรมการบริษัทจึงขอเชิญคุณเข้าร่วมงานเลี้ยงของเราอย่างจริงใจ ที่อยู่ของงานจะทำการส่งเข้าไปที่โทรศัพท์ของคุณนะครับ”

บรรยากาศภายในรถดูกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที

หยิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง~~

โดยเฉพาะผู้โดยสารชายดวงตาของเขาแข็งทื่อไปแล้ว

เมื่อกี้เขาเพิ่งจะโอ้อวดวิธีการใช้ตำแหน่งของเขาโกงกินเงินของภัตคารจีหยวนเข้ากระเป๋าตัวเองจนได้เงินเดือนละ 1 ล้านไป

แต่ผลที่ออกมาคือ....คนขับตี้ตี้ที่อยู่ตรงหน้าเขากลับเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสามของบริษัทจีหยวนกรุ๊ป?

เขาสุดยอดกว่าพี่เขยของตัวเองอีกงั้นหรอ?!

เขาเริ่มกลัวความเงียบในอากาศขึ้นมาทีละน้อยๆ!

หญิงสาวปิดปากของตัวเองและมองเจียงเฉินอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เจียงเฉินตอบกลับ “เดี๋ยวผมโทรกลับไปใหม่ครับ”

เจียงเฉินหันกลับไปก่อนจะหัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า~~ พอดีเพื่อนของผมเล่นตลกนิดหน่อย ผมก็แค่คนขับตี้ตี้เอง ผมจะไปเป็นผู้ถือหุ้นของจีหยวนกรุ๊ปได้ยังไงกัน? ใช่ไหมล่ะครับ?”

“ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า~~”

เมื่อได้ยินคำอธิบายจากเจียงเฉินสองชายหญิงก็โล่งใจขึ้นมาทันที

โจวไห่ฉางถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วหัวเราะออกมา “ฉันว่าแล้ว มันคงจะบังเอิญเกินไปจริงๆที่ผู้ถือหุ้นอันดับสามของจีหยวนกรุ๊ปจะมาขับตี้ตี้?”

“…..”

หญิงสาวเองก็โล่งอก เธอรู้สึกว่ามันก็สมเหตุสมผลดี

แต่เธอก็อดมองเจียงเฉินที่แสนหล่อเหลาไม่ได้จริงๆ!

เรียกได้ว่าความประทับใจนี้สามารถติดตรึงอยู่ในใจของเธอผ่านการมองเพียงแค่ครั้งเดียว!

……….

วันต่อมา เวลา 2 ทุ่ม

วันฉลองครบรอบ 40 ปีของจีหยวนกรุ๊ปสถานที่โรงแรมจีหยวนในเมืองหลวง

เหล่าสาวงามและบรรดาแขกผู้มีเกียรติต่างพากันเดินเข้ามาในงาน

รถ Audi A3 ที่ดูธรรมดาๆเข้ามาจอดในลานจอดรถของโรงแรม

เจียงเฉินเพียงตั้งใจมาตามคำเชิญและจะไม่มีอะไรมากกว่านั้น

และเหตุผลหลักๆที่ทำให้เขาต้องมานั้นก็เป็นเพราะการเชิญอย่างอบอุ่นของจางห้าวผู้เป็นผุ้บริหารเขาบอกว่าทางคณะกรรมการบริหารต้องการที่จะเจอเขาซักครั้ง

เจียงเฉินก็เลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมมา

ถึงจะทำตัวให้ดูไม่สำคัญแล้วแต่สุดท้ายก็ไม่อาจหนีมันไปได้อยู่ดี

ลานจอดรถ

เจียงเฉินเดินเข้ามาทางด้านหน้า

ชายคนหนึ่งที่แต่งตัวอย่างดีเดินเข้ามาหาเขาทันทีพร้อมกับสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“คุณเจียง คุณคือคุณเจียงใช่ไหมครับ?”

เจียงเฉินตกใจไปซักพัก “คุณรู้จักผมด้วยหรอ?”

“คุณเจียง โชคดีจริงๆที่ผมได้พบคุณ”

ชายคนนั้นดูกระตือรือร้นเขาเอื้อมมือมาจับมือเจียงเฉิน

“คุณคือ?”

เจียงเฉินจับมือพร้อมกับมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสีหน้างุนงง

เพราะเอาจริงๆแล้วมันไม่มีทางเลยที่จะมีคนรู้จักเขา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขานั้นไม่เคยมายุ่งเกี่ยวกับจีหยวนกรุ๊ปเลยแม้แต่น้อย แล้วชายข้างหน้าเขารู้จักตัวเขาได้ยังไงกันถ้าไม่ใช่เพราจางห้าวเขาเองก็คงจะไม่มางานครบรอบ 40 ปีครั้งนี้ด้วยซ้ำ

“ผมชื่อหลิวหยุนเถาครับผมเป็นผู้ถือหุ้นอันดับสองของจีหยวนกรุ๊ป”

หลิวหยุนเถาพูดออกมาอย่างตื่นเต้น “ผมลงทุนในบริษัทจีหยวนกรุ๊ปมาตั้งแต่ 10 ปีก่อนเมื่อไม่นานมานี้ผมได้อ่านข้อมูลของคุณ คุรทั้งหนุ่มทั้งมีความสามารถและยังทำตัวติดดินจริงๆ”

หลิวหยุนเถาจับมือกับเขาอย่างจริงจังเจียงเฉินเองก็ไม่ได้ปฏิเสธเขายิ้มออกมา

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินพูดคุยกันไปตลอดทาง

ใรเวลานี้เอง

โจวไห่ฉางกำลังคุยกับพี่เขยของเขาของเขาหลิวโบเหวินรองประธานของจีหยวนกรุ๊ป

ทั้งคู่แต่งตัวดูดีมาก พวกเขากำลังยืนคุยกันอย่างมีความสุขอยู่ตรงกลางของโถงต้อนรับ

คนมากมายพยายามเข้ามาหาและคุยกับหลิวโบเหวิน

โจวไห่ฉางพยายามทำให้พี่สะใภ้ของเขาพอใจที่สุด ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักเรื่องที่เกิดขึ้นบนรถเมื่อวานได้ เขาจึงตัดสินใจเล่าเรื่องตลกนี้ให้กับพี่เขยของเขาฟัง

“พี่เขย ผมมีเรื่องตลกอะไรจะเล่าให้ฟัง!”

โจวไห่ฉางหัวเราะออกมาก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน

เขาเล่าช่วงที่เจียงเฉินกำลังขับรถและรับโทรศัพท์เสียงจากโทรศัพท์ดังออกมาว่าจางห้าวประธานกรรมการบริหารโทรมาเชิญตัวเขาเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองจีหยวนกรุ๊ปที่ครบรอบ 40 ปี!

หลิวโบเหวินเองก็หัวเราะออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่า! คนขับตี้ตี้ ได้รับจดหมายเชิญงั้นหรอ? เขาเนี่ยนะจะเข้ามาร่วมงานในฐานะของผู้ถือหุ้นอันดับสาม?”

“พระเจ้า ฉันขำจนจะตายอยู่แล้วมันมีเรื่องแบบนี้จริงๆหรอ?”

คนรอบๆต่างก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยกัน

หลิวโบเหวินหัวเราะออกมาอย่างเสียงดัง “โอ้ย ท้องฉันหัวเราะจนเจ็บไปหมดแล้ว คนต่ำๆพวกนี้ชอบโอ้อวดเสียจริงๆ ถึงกับกล้าโอ้อวดว่าประธานกรรมการบริหารจางห้าวโทรมาหาด้วยตัวเอง! ฮ่าฮ่า~”

แต่อยู่ๆรอยยิ้มบนใบหน้าของหลิวโบเหวินแข็งค้าง

“เดี๋ยวนะ คนขับตี้ตี้คนนี้เขาแค่แกล้งโอ้อวดใช่ไหม? แต่เขารู้ชื่อของประธานกรรมการบริหารของเราได้ยังไงกัน?”

รอยยิ้มของโจวไห่เฉิงเองก็ค่อยๆแข็งค้าง....

ใช่แล้ว มันไม่ยากหลอกที่จะแสดงออกมาแต่การแสดงแบบนี้มันจะไม่เหมือนกันเกินไปหน่อยหรอ

รอยยิ้มของคนรอบๆเองก็ค่อยๆหายไป~~~

ทันใดนั้นบรรยากาศก็เงียบสงบลง

ในเวลานี้เอง

ชายหนุ่มหน้าตาดีสองคนก็เดินผ่านหน้าไป!

เจียงเฉิน!

ละคนที่ตามมาข้างๆก็ไม่ใช่ใครนอกจากหลิวหยุนเทาคนที่เป็นผู้ถือหุ้นอันดับสอง!

จบบทที่ ตอนที่ 140 : อย่ามาโกหกฉันเลย~

คัดลอกลิงก์แล้ว