เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 115 : โอกาศมาแล้ว~

ตอนที่ 115 : โอกาศมาแล้ว~

ตอนที่ 115 : โอกาศมาแล้ว~


ตอนที่ 115 : โอกาศมาแล้ว~

เฉินจื่อห้าวคนนี้ไปตามหาเจียงเฉินที่ศูนย์ส่งพัสดุหลายแห่งแต่เขานั้นก็ไม่พบเจียงเฉินเลยดังนั้นเขาจึงตัดสินใจกลับมาก่อนและเอาเวลาไปหาซื้อเสื้อผ้าใหม่ตามร้านบนนถนนศูนย์กลางทางการเงินเพื่อเอาไว้ใช้ตกผู้หญิง!

แต่เมื่อเขาออกมาจากร้าน ดวงตาของเขาก็ต้องสว่างขึ้น!

เจียงเฉิน!?

ฮ่าฮ่าฮ่า~

เจียงเฉินแกคงคิดไม่ถึงเลยใช่ไหมอุตส่าห์ซ่อนตัวมาตั้งนานแต่ฉันก็ยังบังเอิญมาเจอแก!

“ไอ้ตัวเล็ก แกโดนฉันเอาเงินฟาดหน้าเพื่อพิสูจน์ความรวยของเฉินจื่อห้าวคนนี้แน่!”

[ลบค่าพลัง : เฉินจื่อห้าว : IQ : -10!]

เฉินจื่อห้าวตะโกนเยาะเย้ยออกมา “เจียงเฉิน! ในที่สุดฉันก็เจอแก!”

เสียงตะโกนของเขาเรียกความสนใจจากคนที่เดินผ่านไปผ่านมาทันทีดูเหมือนว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!

ทุกคนรีบพากันเข้ามาดูอย่างตื่นเต้น

“นายเป็นใครกัน?”

เจียงเฉินมองเฉินจื่อห้าวด้วยความมึนงง

“ฉันเป็นยอดนัก....ฉันคือเฉินจื่อห้าว!”

เฉินจื่อห้าวยิ้มออกมาและพูดอย่างภาถภูมิใจ : “ฉันเป็นแฟนของหลิวจิงและเป็นผู้จัดการแผนกทั่วไปของบริษัทรุ่ยเฟิงกรุ๊ป”

เขาพูดออกมายาวเหยียดแต่สิ่งที่พูดออกมากลับไม่มีความจริงเลยแม้แต่น้อย!

รุ่ยเฟิงกรุ๊ป ไม่ใช่ว่านั่นเป็นบริษัทของพ่อของหลันหน่วนหยานหรอ?

หลันหน่วนหยานมองไปที่เจียงเฉินก่อนจะส่ายหัวเล็กน้อยเพียงเท่านี้เจียงเฉินก็รับรู้ได้ทันที

“โอ้”

เจียงเฉินยังไม่เปิดเผยอีกฝ่ายทันทีเขาถามกลับ “งั้นนายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?”

“ฉันก็แค่เดินผ่านมาแล้วก็เจอนายไง!”

เฉินจื่อห้าวตอบไม่ตรงคำถาม

เจียงเฉินงุนงง “แล้ว...นายมองหาฉันเพื่อทำอะไรบางอย่างใช่ไหม?”

“ใช่!”

เฉินจื่ห้าวพยักหน้าทันทีและทำเป็นว่าตัวเองนั้นสูงส่ง “นายแค่ต้องตามฉันไปยอมรับว่านายมันแค่คนจนพอเสร็จงานฉันจะให้เงินนายเองแต่ถ้าไม่ไปก็รอรับผลที่จะตามมาได้เลย!”

เฉินจื่ห้าวคิดว่าเขานั้นจะทำยังไงกับเจียงเฉินก็ได้เพราะอีกฝ่ายก็แค่คนส่งพัสดุ

“ทำไม?”

เจียงเฉินงง เขาถามกลับ “นายช่วยบอกรายละเอียดเพิ่มเติมหน่อยได้ไหม?”

“ก็ได้”

เฉินจื่อห้าวยิ้มและพูดออกมา “หลิวจิงเธอบอกว่าตราบใดที่ฉันพิสูจน์ได้ว่าฉันรวยกว่านายเธอก็จะยอมเป็นแฟนของฉัน และฉันรู้เรื่องของแกทุกอย่างเพราะฉะนั้นทำตามฉันซะไม่งั้นฉันจะป่าวประกาศไปให้ทั่ว!”

เจียงเฉินขมวดคิ้วทันที

เรื่องของฉัน...หมายความว่ายังไงกัน?

ปกติแล้วเขาก็ทำทุกอย่างรอบคอบอยู่แล้วไม่ใช่หรอ เพราะฉะนั้นมันก็ไม่น่าจะมีอะไรหลงเหลืออยู่!

เจียงเฉินถามออกไปอย่างไม่แน่ใจ “งั้นบอกฉันหน่อยสิว่าฉันทำอะไรไป?”

ก่อนที่จะได้พูดออกมา เฉินจื่อห้าวอดไม่ได้ที่จะหันไปมองคนที่อยู่ข้างๆเจียงเฉิน หลันหน่วนหยาน!

ทันใดนั้นเขาก็ตกตะลึงไปทันที!

สาวสวย!

สาวสวยที่ทั้งดูสูงส่ง สง่างามและสวยขนาดนี้เป็นแฟนของเจียงเฉินคนนี้จริงๆหรอ?

ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้มาหลายปีแต่ก็ไม่เคยเจอสาวสวยขนาดนี้มาก่อน!

เจียงเฉินอย่าว่าฉันที่โหดเหี้ยมละกัน!

เมื่อฉันบอกความลับเรื่องที่แกเป็นแค่คนส่งพัสดุออกไปแฟนของแกจะเลิกกับแกแน่!

แล้วก็อย่ามาเสียใจก็แล้วกัน!

รอยยิ้มปรากฏบนหน้าของเขาก่อนจะหยักหน้าให้หลันหน่วนหยาน

หลันหน่วนหยานหันหน้าหนีด้วยความรังเกียจ

เฉินจื่อห้าวที่เห็นอย่างงั้นก็อารมณ์เสียขึ้นมาในใจ

“เจียงเฉินแกขอสิ่งนี้เองนะ!”

เฉินจื่อห้าวเยาะเย้ยอย่างเย็นชาก่อนจะหันหน้าออกไปแล้วตะโกน “ทุกคน! ฟังผมหน่อย เจียงเฉินคนนี้มันเป็นคาคนส่งพัสดุ!!!”

เมื่อทุกคนได้ยินก็ระเบิดเสียงฮือฮาออกมาทันที!

“พระเจ้า~~น้องชายที่เป็นแค่คนส่งพัสดุจะไปคู่ควรกับนางฟ้าแบบนี้ได้ยังไง?”

“คนๆนี้น่าเกลียดเกินไปแล้ว เขาบอกอาชีพของคนอื่นแบบนี้ได้ยังไงกัน!”

“พระเจ้า~ แฟนของคนส่งพัสดุจะสวยเกินไปแล้ว! ฉันไปเป็นคนส่งพัสดุบ้างดีกว่า!”

“…”

ปฏิกริยาของคนรอบๆต่างเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เจียงเฉินมีความสุขมากยิ่งปัญหาใหญ่เท่าไหร่คนก็จะสนใจร้านของเขามากขึ้นเท่านั้น

เขาคิดจะใช้ประโยชน์จากเฉินจื่อห้าวทันทีเขาส่งสัญญาณให้ผู้จัดการร้านทันทีว่าไม่ต้องช่วยเหลือเขา!

เฉินจื่อห้าวหันกลับมาและพยายามมองปฏิกริยาของหลันหน่วนหยานก่อนเป็นอย่างแรก

น่าเสียดายที่หลันหน่วนหยานไม่ได้มีปฏิกริยากับเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยและมันก็ทำให้ใบหน้าของเขามืดมนลงเล็กน้อย

เจียงเฉินยิ้มอย่างดูถูกและพูดออกมา “ฉันก็คิดไปว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร กลับกลายเป็นว่าเรื่องนี้เองหรอ? เรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?”

ดวงตาเจียงเฉินมองไปที่อีกฝ่ายราวกับกำลังจะบอกอีกฝ่ายว่า : แกเฉินจื่อห้าวมันก็แค่ขยะ!

“แก!”

เฉินจื่อห้าวโมโหเขากัดฟันของตัวเอง “แกไอ้คนส่งพัสดุ แกฟันผู้หญิงไปทั่ว ฉันไม่รู้ว่ามีผู้หญิงโดนแกหลอกมาแล้วกี่คนเพราะแม้แต่หลิวจิงเธอยังบอกเลยว่าเธอชอบแก!”

“แกไม่คิดเลยหรอว่ามันน่าขยะแขยงแค่ไหนที่ไปหลอกลวงชาวบ้านเขาแบบนี้?”

“เงินก็ไม่มี จนก็จนแล้ววันนี้แกได้พกเงินมารึเปล่า? ถึงได้กล้ามาที่ร้านหรูแบบนี้?”

เฉินจื่อห้าวพยายามวางตัวเองให้เป็นคนดีและเยาะเย้ยกดขี่ข่มเหงคนอื่นไปในเวลาเดียวกัน!

“หืม”

เจียงเฉินพูดออกมาด้วยความโกรธเล็กน้อยวิญญาณของนักแสดงก็เข้าสิงร่างของเขาทันทีและพร้อมที่จะทำการแสดง “จะบอกว่าฉันจ่ายไม่ไหวงั้นหรอ? คนอย่างเจียงเฉินคนนี้ฆ่าได้หยามไม่ได้หรอกนะ!”

ท้ายที่สุดหลันหน่วนหยานที่รู้จักเจียงเฉินดีและเธอก็รู้ว่าเจียงเฉินกำลังคิดอะไรอยู่มันก็ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะปิดปากของตัวเองแล้วยิ้มออกมา

ผู้จัดการร้านก็ให้ความร่วมมือเขาหยิบชุดมาสองตัวและส่งให้เจียงเฉินทันที “ท่านครับ ชุดสองตัวนี้ถูกออกแบบโดยอาจารย์โรเบิร์ตราคาอยู่ที่ 400,000 หยวนเป็นชุดคู่ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าพอใจไหมครับ?”

เจียงเฉินกัดฟันและพูดอย่างโหดเหี้ยม “400,000 ก็ 400,000! เอามาเลย!”

เฉินจื่อห้าวที่เห็นเจียงเฉินกันฟันพูดออกมาด้วยความเจ็บปวกก็รู้สึกภาคภูมิใจอย่างลับๆ!

เจียงเฉินนะเจียงเฉินไม่รู้ซะแล้วว่าแกกำลังกลิ้งไปมาบนมือของฉัน!

ตอนแรกแค่จะใช้เงินดูถูกนิดๆหน่อยๆ แต่แกก็ทนไม่ได้ซะแล้ว!?

เจียงเฉิน แกยังอ่อนไปหลายปี

ผู้คนที่รุมดูอยู่ก็ระเบิดเสียงคุยกันทันที!

“ว้าว! ชุดคู่ของ Gucci ดูดีมากเลย! แต่ราคาตั้ง 400,000 หยวนไม่แพงไปหน่อยหรอ?”

“ชุดนี้ออกแบบโดยอาจารย์ Robert มันไม่แพงหรอก!”

“ยังไงซะแบรนด์ Gucci ก็เป็นแบรนด์ดังอยู่แล้ว!”

“แต่เขาแค่คนส่งพัสดุเองนะเขาจะจ่ายไหวหรอ?”

“…”

เฉินจื่อห้าวอกไม่ได้ที่จะพูดออกมา “เจียงเฉินนายเป็นแคนส่งพัสดุแต่กลับกล้าจ่ายเงิน 400,000 หยวนมันคงไม่ง่ายใช่ไหมล่ะ ทั้งๆที่ไม่ได้มีเงินมากมายอะไรแต่กลับจะสู้กับฉันคนนี้งั้นหรอ?”

เจียงเฉินพูดอย่าเย็นชา “ฉันเจียงเฉินคนนี้สำหรับเงิน 400,000 มันไม่มีค่าอะไรหรอก!”

“มาเลย เอาบัตรไปรูดได้เลย!”

เจียงเฉินส่งบัตรธนาคารไป!

ผู้จัดการร้านยิ้มออกมาก่อนจะรูดบัตรไป 400,000 หยวนก่อนจะส่งบิลให้ด้วยความเคารพ “คุณเจียง ขอบคุณสำหรับการใช้บริการครับ ชุดของคุณลูกค้าทันทีที่ได้จ่ายเงินเราจะทำการห่อให้ทันทีครับ”

เจียงเฉินชี้นิ้วไปที่โต๊ะที่กำลังห่อชุดของเขาอยู่เพื่อยั่วโมโหเฉินจื่อห้าว “นายเห็นไปมนั่นไง 400,000 หยวน! ฉันซื้อแล้ว ทีนี้ฉันรวยกว่านายรึยัง? ถ้าไม่ก็มาเลยมาพิสูจน์สิ!”

เจียงเฉินรู้สึกว่าน้ำเสียงของเขายังรุนแรงไม่พอเขาก็เลยใช้นิ้วกลางของเขาเขียนเป็นคำว่าขยะออกมาด้วย!

ขยะ!

ฝูงชนพากันพูดคุยอีกครั้ง!

“พระเจ้า~ หนุ่มหล่อส่งพัสดุคนนั้นบ้าไปแล้ว! แต่เขาก็สู้ไม่ถอยเลย!”

“ใช่ๆอย่าไปยอมก้มหัวให้พวกคนรวย!”

“คนแบบนี้เล่นให้หนักๆเลย!”

“เป็นไงล่ะโดนตบหน้าสวนไป เจ็บไหมล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“ตัวเองหาเงิน 400,000 หยวนมาใช้แบบนี้ได้รึเปล่ายังไม่รู้เลยแต่กลับมาบอกให้คนอื่นยอมรับว่าตัวเองจน ตลกสิ้นดี!”

“…”

เจียงเฉินยิ้มออกมา

โอกาศกำลังมาแล้ว....

จบบทที่ ตอนที่ 115 : โอกาศมาแล้ว~

คัดลอกลิงก์แล้ว