บทที่ 50 สามป้านชานำพาน้ำในภาพวาด ทรัพย์สินหลั่งไหลเข้าบ้านฉัน

จะแทงตาม?

หรือไม่ตามดี?

โอกาสที่จะแทงถูกแบบเจาะจงตัวเลขเดียวมันน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย

ต่อให้ก่อนหน้านี้ถังอี้จะชนะรวดมา 7 ตาติด แต่ตอนนี้กลับไม่มีใครกล้าแทงตามเขาเลยสักคน

"เถ้าแก่คะ แทงแบบตัวเลขเดียวโอกาสถูกมันน้อยมากๆ เลยนะคะ อยากลองเปลี่ยนวิธีแทงดูไหมคะ?"

เหมยเจี๋ยทนไม่ไหว ต้องกระซิบเตือนอยู่ข้างๆ

"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงชิปพวกนี้ผมก็เอาเงินพันเดียวไปปั้นมา เสียไปก็ไม่เห็นเป็นไร"

ถังอี้โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ และยังคงยืนกรานจะแทงแบบเดิม

เมื่อเห็นเขายืนกรานแบบนั้น เหมยเจี๋ยก็จำต้องปิดปากเงียบอย่างว่าง่าย

ในฐานะเอเย่นต์คาสิโนที่หากินกับค่าคอมมิชชัน ยิ่งลูกค้าเล่นเสียมากเท่าไหร่ พวกเธอก็จะได้ส่วนแบ่งมากขึ้นเท่านั้น

เหล่านักพนันที่มุงอยู่รอบโต๊ะต่างก็รอลุ้นว่าเด็กหนุ่มที่ดวงแข็งสุดๆ คนนี้ จะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้งหรือไม่

ในตานี้ ทุกคนพร้อมใจกันไม่ลงเดิมพันเลยแม้แต่คนเดียว

ดีลเลอร์ที่เป็นเจ้ามือปรายตามองถังอี้แวบหนึ่ง ก่อนจะกวาดสายตามองนักพนันคนอื่นๆ ที่ตั้งหน้าตั้งตารอดูฉากเด็ด แล้วประกาศเสียงดังตามธรรมเนียมว่า "สิ้นสุดการวางเดิมพัน" จากนั้นก็เริ่มหมุนวงล้อ

ลูกเหล็กกลิ้งไปมาในช่องตัวเลข 0 ถึง 36 ความเร็วของมันค่อยๆ ช้าลงเรื่อยๆ

ท่ามกลางสายตานับสิบสิบดวงที่จ้องเขม็งแบบไม่กะพริบตา ความเร็วในการกลิ้งก็ยิ่งช้าลง... ช้าลง... จนกระทั่งหยุดนิ่งสนิทอยู่ที่ช่องหมายเลข 27

ซี๊ดดด!

เสียงสูดลมหายใจด้วยความตกตะลึงดังระงมไปทั่วบริเวณ

"ถูก... ถูกจริงๆ ด้วย?!"

นักพนันคนหนึ่งที่เพิ่งเสียเงินไปเป็นล้านเบิกตากว้าง เขารู้สึกเสียดายจนแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย

"1 ต่อ 36 เชียวนะ! ถ้าเมื่อกี้ฉันเทชิปหลักแสนในมือลงไป ก็รับเงินสิบล้านสบายๆ ไปแล้วไม่ใช่รึไง?!"

"แม่งเอ๊ย! กูมันไอ้โง่ชัดๆ รู้อยู่เต็มอกว่าคืนนี้เถ้าแก่คนนี้ดวงโคตรดี แต่เสือกไม่กล้าแทงตาม! ขอแค่แทงสักหมื่นเดียวก็ยังดีวะ"

"เฮ้อ พลาดตานี้ไป โต๊ะนี้ก็หมดสนุกแล้วล่ะ"

...

พอถังอี้แทงตัวเลขเดียวแล้วดันถูกรางวัลใหญ่ ทำเอานักพนันรอบโต๊ะถึงกับตาค้าง หลายคนนึกเสียใจจนอยากจะตบหน้าตัวเองแรงๆ สักสองฉาด

แม้แต่เหมยเจี๋ยที่คลุกคลีอยู่ในคาสิโนมานาน ก็ยังอึ้งกับดวงที่แดงเถือกจนแทบจะกลายเป็นสีม่วงของเขาจนพูดไม่ออก

"ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะเถ้าแก่ที่แทงถูก นี่คือชิปของเถ้าแก่นะคะ 5,040,000 หยวน รบกวนตรวจนับด้วยค่ะ"

ดีลเลอร์นับว่าเป็นคนที่สงบนิ่งที่สุดในที่แห่งนี้นอกจากถังอี้ เธอแค่ทำหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะจัดการจ่ายเงินเดิมพันด้วยความเป็นมืออาชีพสุดๆ

"ขอบคุณครับ"

ถังอี้ยิ้มอย่างใจเย็น เขาหยิบชิป 1,000,000 หยวนมา 5 อัน ส่วนชิป 10,000 หยวนที่เหลืออีก 4 อัน เขาโยนให้ดีลเลอร์กับเหมยเจี๋ยไปคนละฝั่ง

"ขอบคุณมากค่ะเถ้าแก่ ขอให้เถ้าแก่รวยๆ นะคะ"

"ขอบคุณค่ะเถ้าแก่ ขอให้ดวงพุ่งกระฉูดแบบนี้ตลอดไปนะคะ"

ดีลเลอร์และเหมยเจี๋ยรับชิป 20,000 หยวนที่ได้เป็นทิปมาด้วยความดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ และรีบประจบสอพลอกันยกใหญ่

นี่แหละคือข้อดีของคาสิโนใหญ่ๆ จะเล่นได้มากแค่ไหนก็จ่ายไหว จะเสียมากเท่าไหร่เขาก็รับกินหมด

อย่าว่าแต่ถังอี้เพิ่งจะได้กำไรมาแค่ห้าล้านกว่าๆ ต่อให้เขาจะเล่นได้สักห้าร้อยล้าน เขาก็สามารถเดินออกจากคาสิโนไปได้อย่างปลอดภัยแน่นอน

แต่ส่วนเรื่องที่ว่าพอออกจากคาสิโนไปแล้ว จะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยไหม นั่นก็ไม่เกี่ยวกับคาสิโนแล้วล่ะ

"เถ้าแก่คะ จะเล่นต่อไหมคะ?"

พอเห็นถังอี้กวาดชิปแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ เหมยเจี๋ยก็ถามขึ้นด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างสับสน

ใจหนึ่งเธอก็อยากให้ถังอี้เล่นเสีย แต่อีกใจเธอก็อยากให้เขาเล่นได้เยอะๆ

เพราะยังไงซะ ถังอี้ก็ไม่ได้เป็นคนขี้งกเลยสักนิด

เวลาผ่านไปแค่แป๊บเดียว เธอก็ได้ทิปมาตั้งสามสี่หมื่นแล้ว

ถ้าเขายังดวงดีเล่นได้ต่อเนื่องแบบนี้ ทิปที่เธอจะได้ก็คงจะมากขึ้นตามไปด้วย

"ยังหัวค่ำอยู่เลย เล่นต่ออีกสักพักเถอะครับ รูเล็ตต์มันน่าเบื่อไปหน่อย ไปลองบาคาร่ากันดีกว่า"

แผนของถังอี้คือตั้งเป้าไว้ที่ 50,000,000 หยวน ตอนนี้เพิ่งจะได้มาแค่หนึ่งในสิบ ยังห่างไกลจากเป้าหมายอีกเยอะ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยอมเลิกเล่นง่ายๆ

"ได้ค่ะ โต๊ะฝั่งโน้นยังมีที่ว่างอยู่พอดีเลย"

เหมยเจี๋ยแอบดีใจลึกๆ เธอมองซ้ายมองขวา ก่อนจะชี้ไปยังโต๊ะบาคาร่าที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

"โอเค ไปโต๊ะนั้นกัน"

ถังอี้ยิ้มรับอย่างไม่ใส่ใจ แล้วสาวเท้าเดินเอื่อยๆ ไปตามทิศทางที่เหมยเจี๋ยชี้

ยังไงเขาก็มีจักรพรรดิแห่งโชคจุติคุ้มครองอยู่ ตราบใดที่ไม่มีใครเล่นตุกติก โอกาสที่เขาจะเสียเงินมันก็แทบจะริบหรี่

พอถังอี้เดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ว่าง พนักงานเสิร์ฟสาวในชุดกระโปรงสั้นก็ยกชามก๋วยเตี๋ยวชามเบ้อเริ่ม มาวางไว้ตรงหน้าชายอ้วนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กับเขาอย่างนอบน้อม

ชายอ้วนทำตัวราวกับผีตายอดตายอยาก เขาคว้าตะเกียบมาคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากคำโตสูดดังซู้ดซ้าดโดยไม่แม้แต่จะคลุกเคล้าให้เข้ากันเสียก่อน

"นั่นมีนัยยะอะไรแฝงอยู่หรือเปล่าครับ?"

ถังอี้มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขากระดิกนิ้วเรียกเหมยเจี๋ยให้ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ แล้วกระซิบถาม

"เขาก็แค่หิวน่ะค่ะ ปล่อยเขาไปเถอะ เถ้าแก่สนใจแต่เรื่องเล่นของตัวเองก็พอ แต่ดูท่าแล้ว ตาอ้วนนั่นน่าจะคลุกอยู่ที่คาสิโนมาทั้งวันแล้วแหละ สงสัยจะเสียไปเยอะด้วย เถ้าแก่ลองยึดเขาเป็นดวงประทีปชี้นำก็ได้นะคะ เขาแทงอะไรก็แทงสวนไปเลย"

เหมยเจี๋ยกระซิบตอบเสียงเบาที่ข้างหูเขา ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ

"อืม"

ถังอี้เบือนหน้าหนีอย่างแนบเนียน เขาไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเหมยเจี๋ยที่บอกว่าชายอ้วนคนนั้นแค่หิวหรอก การกินก๋วยเตี๋ยวแบบนั้นมันต้องมีทริคอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ

แต่ในเมื่อเหมยเจี๋ยไม่ยอมบอก เขาก็ขี้เกียจเซ้าซี้ถามต่อ ต่างคนต่างเล่นก็แล้วกัน

วิธีการเล่นบาคาร่าในคาสิโนนั้นง่ายยิ่งกว่ารูเล็ตต์รัสเซียเสียอีก ด้านหน้าของดีลเลอร์จะมีป้ายคริสตัลเขียนคำว่า 'เจ้ามือ' กับ 'ผู้เล่น' วางอยู่ ดีลเลอร์จะแจกไพ่ให้ฝั่งเจ้ามือกับผู้เล่นฝั่งละสองใบ ฝั่งไหนแต้มเยอะกว่าก็ชนะ ฝั่งไหนแต้มน้อยกว่าก็แพ้ ถ้าแต้มเท่ากันก็คือเสมอ

นักพนันสามารถเลือกแทงได้ว่าจะแทงฝั่งไหนชนะ หรือจะแทงเสมอ

ถ้าแทงเจ้ามือหรือผู้เล่น อัตราจ่ายคือ 1 ต่อ 2 ถ้าแทงเสมอ อัตราจ่ายคือ 1 ต่อ 8

ขณะที่ถังอี้เตรียมจะวางชิป 100,000 หยวนลงฝั่งผู้เล่นเพื่อเทสต์ดวงดูสักตา นักพนันที่ทำหน้าที่จั่วไพ่ก็เอาผ้าขนหนูมาเช็ดมืออย่างพิถีพิถัน ก่อนจะหันไปพูดเสียงแข็งกับดีลเลอร์ว่า "ขอเปลี่ยนคนได้ไหม?"

ดีลเลอร์ไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจอะไร ลุกขึ้นโค้งคำนับแล้วเดินจากไป

ผ่านไปเพียงครู่เดียว ดีลเลอร์หญิงวัยสามสิบต้นๆ แต่งหน้าอ่อนๆ รวบผมหางม้าก็เดินเข้ามาส่งยิ้มทักทายทุกคนว่า "ขอให้เถ้าแก่ทุกท่านได้กำไรก้อนโตนะคะ"

หลังจากกล่าวทักทายเสร็จ เธอก็ไม่สนใจท่าทีของเหล่านักพนัน และนั่งลงประจำที่ของดีลเลอร์ทันที

"ขอเปลี่ยนคนได้ด้วยเหรอครับ?"

ถังอี้เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ

เหมยเจี๋ยรีบอธิบายต่อว่า "ได้สิคะ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะอนุญาตให้เปลี่ยนได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละค่ะ"

ระหว่างที่ดีลเลอร์กำลังแจกไพ่ พนักงานเสิร์ฟก็เข็นรถเสิร์ฟอาหารมาหยุดอยู่ข้างๆ ชายวัยกลางคนสวมแว่นตากรอบทองซึ่งเป็นคนที่ขอเปลี่ยนดีลเลอร์เมื่อครู่ พนักงานพูดด้วยท่าทีนอบน้อมว่า "เถ้าแก่คะ นี่ป้านชาสามใบที่คุณสั่งไว้ค่ะ"

ชายวัยกลางคนสวมแว่นตารับป้านชาทั้งสามใบมาวางไว้ตรงหน้าตัวเอง จากนั้นก็ค่อยๆ ปรับทิศทางพวยป้านชาอย่างระมัดระวัง เมื่อจัดวางป้านชาจนเข้าที่เข้าทางแล้ว เขาก็หยิบชิป 1,000,000 หยวนสองอันไปวางเดิมพันที่ฝั่งผู้เล่น

ถังอี้มองตามทิศทางที่พวยป้านชาทั้งสามใบชี้ไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และพบว่าพวยป้านชาทั้งสามกำลังชี้ตรงไปยังภาพวาดน้ำตกเสริมฮวงจุ้ยพอดี

เขาหันไปมองเหมยเจี๋ยแล้วถามว่า "แบบนี้มันต้องมีความหมายอะไรแฝงอยู่แน่ๆ ใช่ไหมครับ?"

เหมยเจี๋ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอธิบายว่า "เถ้าแก่สังเกตเห็นทิศทางที่พวยป้านชาชี้ไปไหมคะ ตรงนั้นมีภาพวาดน้ำตกไหลหลากอยู่ค่ะ"

เมื่อเห็นถังอี้พยักหน้ารับ เธอจึงพูดต่อว่า "สามป้านชานำพาน้ำในภาพวาด ทรัพย์สินหลั่งไหลเข้าบ้านฉัน ถ้าฉันเดาไม่ผิด การที่เขาจัดวางฮวงจุ้ยแบบนี้ แล้วยังกล้าลงเดิมพันหนักๆ ในห้องโถงรวมแบบนี้ ร้อยทั้งร้อยต้องเป็นเพราะเสียเงินไปก้อนโตแล้วอยากจะรีบเอาทุนคืนแน่ๆ ค่ะ"

"อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง"

ถังอี้ไม่ได้งมงายเรื่องฮวงจุ้ย แต่เขาก็ไม่ได้ต่อต้านหรือขัดขวางความเชื่อของคนอื่น

เขาเคยได้ยินมาบ้างว่าพวกผีพนันที่เล่นจนหน้ามืดตามัว มักจะเชื่อเรื่องฮวงจุ้ยและโชคลางกันแบบสุดโต่ง วันนี้เขาได้มาเห็นกับตาตัวเองก็ถือว่าเปิดหูเปิดตาไม่น้อย

..........