บทที่ 19 ความปรารถนาเป็นจริง

“ก็แค่ตั๋วคอนเสิร์ตใบเดียวเองเหรอครับ งั้นเดี๋ยวผมลองถามเพื่อนให้เอาไหม”

ถังอี้คิดว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายอะไรซะอีก ที่แท้ก็แค่ตั๋วคอนเสิร์ตใบเดียวนี่เอง ถึงแม้ไอ้ชื่อคริสเตียนอะไรนั่น เขาจะไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยก็เถอะ

“จริงเหรอคะ? ดีจังเลย รบกวนด้วยนะคะ! วางใจเถอะ เรื่องค่าตั๋วเดี๋ยวฉันจ่ายคืนให้นายแน่นอน”

เดิมทีเหอจวนก็แค่ลองเอ่ยปากถามไปตามที่แม่สาวร่างสูงคะยั้นคะยอ ไม่คิดเลยว่าถังอี้จะตอบตกลงจริงๆ ความดีใจที่เข้ามาแบบกะทันหันทำเอาเธอตั้งรับแทบไม่ทัน

ถังอี้ส่งยิ้มบางๆ ให้เธอ ก่อนจะเอ่ยถามระบบในใจว่า ‘ระบบ สามารถหาตั๋วคอนเสิร์ตของไอ้คริสเตียนอะไรนั่นมาได้ไหม?’

ถังอี้ยังไม่ได้ตกปากรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่ขอเช็กกับระบบให้แน่ใจเสียก่อน

【ความปรารถนานี้ไม่ใช่ความปรารถนาพิเศษ สามารถทำให้เป็นจริงได้】

ฟู่! แค่ทำให้เป็นจริงได้ก็พอ ตั๋วแค่ใบเดียวมันจะไปแพงสักแค่ไหนกันเชียว

“พวกคุณนั่งรอกันตรงนี้แป๊บนึงนะครับ ผมขอตัวออกไปโทรศัพท์ถามเพื่อนก่อน” ถังอี้บอกกล่าวกับทุกคน ก่อนจะลุกเดินออกจากห้องอาหารไป

พอเดินพ้นประตูห้อง ถังอี้ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูแกล้งทำเป็นคุยสาย แต่ความจริงแล้วแอบขอพรในใจเงียบๆ ‘ระบบ ฉันอยากได้ตั๋วคอนเสิร์ตของคริสเตียน ซิมเมอร์แมน ที่จะจัดขึ้นในปักกิ่งสัปดาห์หน้าหนึ่งใบ’

【ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์สมปรารถนาแล้ว ตั๋วคอนเสิร์ตจะถูกจัดส่งให้ภายใน 10 นาที ความปรารถนานี้ใช้แต้มพรแสวง 1,800 แต้ม】

【ตรวจพบว่าแต้มพรแสวงของโฮสต์คงเหลือไม่เพียงพอ ระบบจึงได้ทำการหักเงินจากบัตรธนาคารเพื่อเติมแต้มอัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว】

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบจบลง ถังอี้ก็ได้รับข้อความหักเงินจากธนาคารทันที ครั้งนี้พรเป็นจริงเร็วดีแฮะ ใช้เวลาแค่ 10 นาทีก็เรียบร้อย

‘โดนหักเงินจากบัญชีไป 1,800 หยวน แลกกับตั๋วราคา 1,800 แต้ม... ราคาก็ไม่ได้เวอร์วังอย่างที่พวกเธอพูดกันสักหน่อย ไม่รู้ว่าครั้งนี้ระบบจะสุ่มแจกโบนัสเงินสดคืนกลับมากี่เท่านะ ถ้าเกิดดวงดีได้ตัวคูณ 66 เท่าแบบตอนที่ช่วยทำให้พรของเจ้าไฮ่เป็นจริงล่ะก็ คงฟินน่าดู!’

เงินแค่พันกว่าหยวนเดี๋ยวนี้เอาไปทำอะไรได้ อย่างมากก็คงพอกินข้าวที่โรงแรมฮิลตันได้แค่มื้อเดียว สำหรับเขาในตอนนี้ เงินหลักพันก็เปรียบเหมือนขนเส้นเดียวในฝูงวัวเก้าตัว ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก ต้องไม่ลืมนะว่าค่าเข้าพักโรงแรมของเขาแค่คืนเดียว ก็เอาไปซื้อตั๋วคอนเสิร์ตนี่ได้ตั้ง 10 กว่าใบแล้ว

ถังอี้ยืนรออยู่ที่ล็อบบี้ได้ไม่กี่นาที ก็มีเบอร์แปลกจากปักกิ่งโทรเข้ามา

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าใช่คุณถังอี้หรือเปล่าครับ? ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังตามหาตั๋วคอนเสิร์ตของคริสเตียน ซิมเมอร์แมน อยู่หนึ่งใบใช่ไหมครับ?”

ถังอี้แอบชื่นชมในใจว่ามาเร็วทันใจดีจริงๆ ก่อนจะตอบกลับไป “ใช่ครับ ผมต้องการตั๋วหนึ่งใบจริงๆ ถ้าคุณยอมตัดใจขายให้ก็จะเป็นพระคุณมากเลยครับ”

“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนครับ เดี๋ยวผมเอาตั๋วไปส่งให้” “ผมอยู่ที่...” “บังเอิญจังเลยครับ ผมก็อยู่แถวนี้พอดีเลย คุณรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมรีบเอาไปให้เลย”

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ในที่สุดถังอี้ก็ได้ตั๋วคอนเสิร์ตของคริสเตียน ซิมเมอร์แมน มาไว้ในครอบครอง

‘เดี๋ยวนี้ระบบทำงานได้เยี่ยมยอดขึ้นเรื่อยๆ แฮะ’ ถังอี้มองตั๋วในมือแล้วอารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น

การช่วยทำให้ความปรารถนาของเหอจวนเป็นจริง นอกจากเขาจะมีโอกาสได้รับรางวัลเงินสดคูณ 2 ถึง 99 เท่าของยอดเงินที่จ่ายไปแล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือยังได้แต้มสะสมภารกิจ "สุขใจที่ได้ช่วยคน" เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งครั้งด้วย ขาดอีกแค่ครั้งเดียว การ์ดขอพรพิเศษก็จะตกมาอยู่ในมือเขาแล้ว!

เมื่อนึกถึงการ์ดขอพรพิเศษที่กำลังกวักมือเรียกอยู่ตรงหน้า ฝีเท้าของถังอี้ขณะเดินกลับไปที่ห้องก็เบาหวิวราวกับเดินอยู่บนเมฆ

“นายออกไปคุยโทรศัพท์นานไปหน่อยนะเนี่ย ปาเข้าไปเกือบ 10 นาทีแล้วมั้ง พวกเรานึกว่านายหาตั๋วไม่ได้จนอายไม่กล้ากลับเข้ามาซะแล้วสิ...” ทันทีที่เขาผลักประตูห้องเข้ามา แม่สาวร่างสูงก็เอ่ยปากแซวด้วยรอยยิ้ม

“เป็นไงบ้าง เป็นไงบ้าง พอจะมีทางหาตั๋วได้ไหม?” เหอจวนตื่นเต้นจนลุกพรวดขึ้นมายืนจ้องหน้าเขา

“มันจะไปหาง่ายขนาดนั้นได้ยังไงกันล่ะ ถ้าทุกอย่างราบรื่น เขาคงไม่ต้องออกไปคุยโทรศัพท์นานขนาดนี้หรอก” หลี่เฟยที่นั่งอยู่ข้างๆ ถอนหายใจออกมาราวกับรู้ผลล่วงหน้าอยู่แล้ว

ตั๋วใบนี้ล้ำค่าและหายากมากแค่ไหน ทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ต่างก็รู้ซึ้งดี ขนาดสาวร่างสูงที่เป็นคนปักกิ่งแท้ๆ กว้างขวางขนาดนี้ยังหาทางไม่ได้ แล้วเขาที่เป็นแค่เด็กต่างถิ่นเพิ่งมาถึงปักกิ่งหมาดๆ จะไปมีปัญญาหามาได้ยังไง

“เรื่องบางเรื่องก็ฝืนกันไม่ได้หรอกนะ ต่อให้ถังอี้มีเส้นสายหาตั๋วมาได้จริงๆ แต่ราคาปั่นไปขนาดนั้นเธอก็คงสู้ไม่ไหวอยู่ดี” เสวี่ยเหยียนที่ปกติไม่ค่อยพูดค่อยจา เอื้อมมือมาตบไหล่เหอจวนเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบใจ

“แต่ว่า...” เหอจวนอ้าปากค้าง สภาพเหมือนมะเขือม่วงที่โดนความเย็นจัดจนเหี่ยวเฉาลงไปในพริบตา

เธอกับฉินมิ่งเยว่เรียนเอกเปียโนมาด้วยกัน นักเปียโนที่พวกเธอคลั่งไคล้และเทิดทูนมากที่สุดก็คือ คริสเตียน ซิมเมอร์แมน และนี่ก็เป็นครั้งแรก และอาจจะเป็นครั้งเดียว ที่เขาจะมาจัดคอนเสิร์ตที่จีน หากพลาดโอกาสนี้ไปแล้ว ในอนาคตถ้าอยากจะฟังการแสดงสดของเขาอีก เกรงว่าคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว

“เอ่อ... ผมแค่อยากจะบอกว่า... ผมได้ตั๋วมาแล้วนะครับ” ถังอี้ยิ้มเจื่อนๆ พลางล้วงหยิบตั๋วออกจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมาโชว์

เขาเพิ่งจะเดินเข้ามายังไม่ทันได้อ้าปากพูดอะไรสักคำ พวกเธอก็พากันพูดเจื้อยแจ้วแล้วมโนสรุปจบกันไปเองเสร็จสรรพ นี่พวกเธอไม่เชื่อน้ำยาฉันขนาดนั้นเชียวเหรอเนี่ย!

เงียบ! ทั้งห้องเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก!

พวกเหอจวนชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง สายตาทุกคู่จ้องเขม็งไปที่ตั๋วในมือของถังอี้ตามสัญชาตญาณ ทุกคนต่างรู้สึกงุนงงไปตามๆ กัน ออกไปเดินเตร่แค่แป๊บเดียวก็ได้ตั๋วมาแล้วเหรอ? คงไม่ใช่ว่าแอบไปหาร้านปรินต์ตั๋วปลอมมาหลอกกันหรอกนะ!

“จะ... จริงเหรอเนี่ย?” เหอจวนรีบถลันตัวไปหยุดอยู่ตรงหน้าถังอี้อย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันไป

“บังเอิญจริงๆ ครับ พอดีมีเพื่อนคนนึงเขามีตั๋วอยู่ใบหนึ่งพอดี ผมก็เลยลองโทรไปถามดู ถึงได้รู้ว่าเขาก็กำลังมากินข้าวอยู่แถวนี้พอดีเหมือนกัน” ถังอี้ยิ้มพลางยื่นตั๋วให้ พร้อมกับแต่งเรื่องอธิบายไปแบบเนียนๆ

เหอจวนรับตั๋วมาถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทา เธอดีใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา “ตั๋วคอนเสิร์ตของคริสเตียนจริงๆ ด้วย! แถมที่นั่งยังอยู่โซนวีไอพีแถวหน้าสุดซะด้วยนะ!”

“ฮือออ ดีใจจังเลย! ในที่สุดฉันก็จะได้ไปฟังการแสดงสดของไอดอลแล้ว” เหอจวนกำตั๋วไว้แน่นด้วยความตื่นเต้นราวกับเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่ เธอเกาะแขนเขาแน่นพลางกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ถังอี้ ขอบใจนะ ขอบใจจริงๆ นายช่วยสานฝันฉันได้มากเลย ไม่รู้จะขอบคุณนายยังไงดีแล้ว”

“พวกเราก็เพื่อนๆ กันทั้งนั้น เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อยครับ ไม่ต้องเกรงใจหรอก” ถังอี้ดึงแขนออกอย่างแนบเนียน แล้วส่งยิ้มตอบบางๆ

แค่เรื่องเงินพันกว่าหยวน ยังไม่พอให้เขากินข้าวมื้อหรูๆ ได้มื้อนึงด้วยซ้ำ ทว่าสิ่งที่ถังอี้ไม่รู้เลยก็คือ ตอนนี้ราคาตั๋วคอนเสิร์ตของคริสเตียนในตลาดมืดถูกปั่นขึ้นไปสูงถึงใบละหลายหมื่นหยวนแล้ว แถมต่อให้มีเงินหนาแค่ไหนก็ยังหาซื้อยากสุดๆ เขาแค่อาศัยว่าตัวเองมีระบบสุดเทพคอยช่วยเหลืออยู่เท่านั้น ไม่อย่างนั้นก็คงหนีไม่พ้นต้องตกลงไปในหลุมพรางที่แม่สาวร่างสูงขุดดักไว้อย่างแน่นอน

【ขอแสดงความยินดี! โฮสต์ได้ช่วยเหลือผู้อื่นให้สมปรารถนา ระบบทำการสุ่มรับรางวัลทวีคูณ 98 เท่าของยอดเงินที่ใช้จ่ายไป】

【ขอแสดงความยินดี! โฮสต์ได้รับรางวัลเงินสด 176,400 หยวน เงินจำนวนนี้ถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบ】

【ความคืบหน้าภารกิจ "สุขใจที่ได้ช่วยคน": 2/3】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมาในหัวอย่างประจวบเหมาะ

เชี่ย! สุ่มได้โบนัสคริติคอลตั้ง 98 เท่าเลยเหรอเนี่ย! รูม่านตาของถังอี้เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงไปชั่วขณะ ขาดอีกแค่เท่าเดียวก็จะแตะเพดานรางวัลสูงสุด 99 เท่าแล้ว!

‘ดวงฉันนี่มันลูกรักสวรรค์ชัดๆ จ่ายค่าตั๋วไปแค่พันกว่าหยวน กลับแจ็กพอตแตกได้เงินคืนตั้ง 98 เท่า!’

ถึงแม้ตัวคูณจะสูงจนน่าตกใจ แต่ฐานเงินต้นมันน้อยไปหน่อย ทว่าแค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว ใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีก็ทำเงินได้ถึงแสนเจ็ดหมื่นกว่าหยวน แค่นี้เขาก็พอใจจนไม่รู้จะพอใจยังไงแล้ว

แต่สิ่งที่ถังอี้ให้ความสนใจจริงๆ คือความคืบหน้าของภารกิจ "สุขใจที่ได้ช่วยคน" ต่างหาก หลังจากกลับมานั่งที่โต๊ะตามเดิม สายตาที่ถังอี้ใช้มองแม่สาวร่างสูงตัวตั้งตัวตีนั้นช่างอ่อนโยนซาบซึ้งสุดๆ การทำภารกิจให้สำเร็จได้ง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากขนาดนี้ เรื่องดีๆ แบบนี้ต่อให้จุดโคมไฟตามหาก็คงหาไม่ได้อีกแล้ว

หลังจากได้ตั๋วมาเป็นที่เรียบร้อย เหอจวนก็เป็นฝ่ายขอแอดวีแชตของเขาก่อน มีสาวสวยมาขอคอนแทคถึงที่แบบนี้ ถังอี้มีหรือจะปฏิเสธ แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ทันทีที่เขากดรับแอดปุ๊บ เหอจวนก็กดโอนเงิน 5,000 หยวนมาให้เขาทันที

“ถึงฉันจะรู้ว่าเงิน 5,000 หยวนมันคงไม่พอค่าตั๋ว แต่ค่าใช้จ่ายประจำเดือนนี้ของฉันเหลือแค่นี้จริงๆ” ไม่รอให้ถังอี้ได้อ้าปากปฏิเสธ เหอจวนก็รีบดักคอขึ้นมาทันทีว่า “นายห้ามปฏิเสธนะ ไม่งั้นถือว่าไม่เห็นฉันเป็นเพื่อน”

ในเมื่อเธอพูดดักคอมาถึงขนาดนี้แล้ว ถังอี้จะปฏิเสธได้ยังไงล่ะ เขาจึงจำใจกดยอมรับเงินก้อนนั้นมา พร้อมกันนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมและมองเธอในแง่ดีขึ้นมาอีกนิด

ยุคสมัยนี้... ผู้หญิงที่จริงใจและรู้ความแบบเหอจวน หาได้ยากจริงๆ

..........