ตอนที่ 110 : บัตรสุนัขระดับทอง?

ตอนที่ 110 : บัตรสุนัขระดับทอง?

เขานั้นตกหลุมรักหลันหน่วนหยานทันทีที่เขาได้เห็นรูปของเธอ เขาพยายามแอด wechat ของเธอแต่ก็โดนเธอกดปฏิเสธทันที เขาถึงขั้นพยายามสร้างบัญชีใหม่สองสามบัญวีแต่สุดท้ายก็โดนปฏิเสธไปทั้งหมด!

คิดว่าตัวเองสูงส่งขนาดนั้นรึยังไงกัน?

สุดท้ายเป็นยังไงล่ะ? โดนผู้ชายที่แกล้งแสดงเป็นคนรวยรุ่นที่สองหลอก?

คนรวยรุ่นที่สองที่มีทรัพย์สินนับหมื่นล้านกลับไม่เอา ดันไปเลือกคนรวยปลอมๆซะได้?

โง่จริงๆ!

น้องสาวหน่วนหยาน ฉันคนนี้จะให้เธอได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของมันเอง

ในเวลานี้เองบนสนามฝึกกอล์ฟธรรมดาๆ

แม่ว่าหลันหน่วนหยานนั้นจะตีลูกไม่โดนแต่ท่วงท่าของเธอนั้นนับว่าดูสวยและงดงามมาก

เจียงเฉินเองก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมอง เจียงเฉินเข้าไปยืนข้างๆเธอก่อนจะพูดออกมาเบาๆ “ที่รัก มาเดี๋ยวผมสอนตีเอง”

พูดจบเจียงเฉินก็เข้าไปยืนที่ด้านหลังของหลันหน่วนหยานก่อนจะจับมือเล็กๆของเธอแล้ววื่นชมความสวยงามของเธออย่างเงียบๆ

หลันหน่วนหยานรู้สึกถึงใบหูของเธอและเจียงเฉินที่แนบสัมผัสกันความอบอุ่นก็คล้ายกับกระแสน้ำมันแพร่ออกไปทั่วร่างกายของเธอก่อนจะเริ่มปรากฏก้อนเมฆสีแดงๆขึ้นมาบนแก้มของเธอ

เธอเริ่มหันศรีษะของเธอเล็กน้อยเจียงเฉินเองก็ขยับใบหน้าของเขาให้เข้าใกล้ใบหน้าของเธอหลันหน่วนหยานหลับตาของเธอช้าๆอย่างน่ารัก

เจียงเฉินก็ค่อยๆเข้าไปจูบริมฝีปากของเธอทั้งสองจูบกันอย่างหลงไหล

ทั้งสองจูบกันอย่างเร่าร้อนโดยที่ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงคนที่กำลังใกล้เข้ามา!

อะแฮ่มๆๆๆ!

ลู่เว่ยที่มาข้างๆก็ไอออกมา!

ไอ้เด็กเวร แกกล้าจูบเธอในที่แบบนี้ ไร้ยางอายจริงๆ!

ทั้งจูบทั้งกอดถ้าอยู่ในห้องไม่พากันขึ้นเตียงไปแล้วรึยังไง!

ความคิดของลู่เว่ยระเบิดออกมา!

เทพธิดาที่เขาไม่แม้แต่จะแอด wechat ได้กลับพัฒนาความสัมพันธ์กับคนอื่นมาถึงจุดนี้ได้!

เขาอิจฉาอีกฝ่ายจนตาของเขาแดงก่ำจากความหึงหวง!

แต่เขาก็ทำได้เพียงดูเจียงเฉินและหลันหน่วนหยานที่ทำตัวสนิทสนมกัน ดังนั้นเขาจึงทำได้พียงเล่นละครตามน้ำไปก่อน คนหนึ่งกล้าสอน คนหนึ่งก็กล้าที่จะฟัง!

นี่มันอะไรกันวะเนี่ย!

ยายข้างบ้านฉันยังเล่นได้ดีกว่าพวกแกเลย!

ลู่เว่ยโมโห “ฉันต้องการให้ไอ้เด็กนั่นออกไปจากคฤหาสน์ Reignwood เดี๋ยวนี้! ฉันไม่อยากจะเห็นหน้ามันอีก!”

“ครับๆ”

ผู้จัดการรับคำสั่ง เขาเข้ามาหาเจียงเฉินและหลันหน่วนหยานทันที “ผมขออภัยด้วยครับ แต่ตอนนี้ผมต้องขอสนามนี้คืนแล้ว”

“หือ? ขอคืน?”

เจียงเฉินและหลันหน่วนหยานที่กำลังเล่นกันอย่างจริงจังก็ต้องพบกับแขกที่ไม่คิดว่าจะมาที่นี่

เจียงเฉินสงสัย “ไม่ใช่ว่าผมจ่ายค่าสนามไปแล้วหรอ?”

“ไม่มีทาง ตามกฏของคฤหาสน์ Reignwood สมาชิกที่มีระดับสูงกว่าหากจะเข้าเล่นที่แฟร์เวย์ของคนที่มีระดับต่ำกว่าคนที่มีระดับต่ำกว่าจะต้องออกไป”

ผู้จัดการชี้ไปที่ลู่เว่ย ที่กำลังยืนอยู่ด้านข้างอย่างโมโหก่อนจะพูดออกมาด้วยความเคารพ “นี่คือคุณลู่เขาเป็นสมาชิกระดับสีทองของเรา ผมต้องขออภัยเขาต้องการแฟร์เวย์นี้ดังนั้นคุณจะต้องเปลี่ยนแฟร์เวย์แล้ว”

ใครก็ตามถ้ามีสายตาที่เฉียบแหลมหน่อยก็จะเห็นได้เลยว่าลู่เว่ยแค่ต้องการเล็งเป้าไปที่เจียงเฉินเพื่อสร้างความอับอายก็เท่านั้น!

และต่อให้เปลี่ยนแฟร์เวย์ไป ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างจากเดิม!

กล้าใช้สิทธ์แล่นกับบิดางั้นหรอ?

คิดว่าบัตรทองมันดีนักใช่ไหม?

หลันหน่วนหยานรู้สึกผิดหวังและโมโหเล็กน้อยเธอดุออกไป “นายเป็นพี่ของลู่ฉู่ซวน ฉันก็ไม่ได้รู้จักอะไรกับนาย ทำไมนายต้องมารบกวนฉันกับแฟนด้วย?”

ลู่เว่ยแสดงท่าทีบริสุทธิ์ออกมา “น้องหน่วนหยาน มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด เธอถูกเขาหลอกแล้วเขามันก็แค่คนจนเขาเข้าหาเธอก็เพราะมีจุดประสงค์อื่นนะ เธอไม่เห็นจริงๆหรอและอีกอย่างเห็นนี่ไหมบัตรสมาชิกระดับทอง คนที่ถือมันจะได้รับสิทธิพิเศษจากคฤหาสน์ Reignwood ตามที่ถูกกำหนดไว้ด้วยนะ”

หลันหน่วนหยานไม่อยากจะคุยกับอีกฝ่าย

การเถียงไปมาทำให้เกิดการดึงดูดคนรอบๆได้ทันทีพวกเขาพากันมารวมตัวเพื่อดูดันทันที

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ดูเหมือนว่าบัตรสุนัขระดับทองจะสร้างปัญหาให้ลูกค้าทั่วไปๆแบบเรา!”

“บัตรสีทองมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ? นี่มันกลั่นแกล้งกันชัดๆ!”

“ซู่ เงียบไว้เลยคนที่จะได้บัตรนี่ต้องใช้จ่ายเงินกว่า 2 ล้านต่อปี เราอย่าไปยั่วยุเขาเลย!”

ลูกค้าทั้งในและนอกต่างมารุมดูกันบางคนก็เงียบบางคนก็รู้สึกไม่สบายใจแทนเจียงเฉิน!

“พี่ชายอย่าไปกลัวจัดการเขาเลย พวกเราจะสนับสนุนพี่เอง!”

“ฉันจะอัดคริปไว้ การกระทำของเขามันผิดกฏหมาย เราจะได้เอาไปแจ้งความ!”

“ใช่ๆ ไม่ต้องไปกลัว”

“…”

เจียงเฉินยิ้มออกมาอย่างเย็นชาเขาหันไปหาผู้จัดการคนนั้นก่อนจะพูดออกมา “บัตรสมาชิกสีทองจะมาแย่งที่ของลูกค้าทั่วไปได้ด้วยงั้นหรอ?”

ผู้จัดการนั้นก็ได้วางแผนกับลู่เว่ยมาแล้วเขาจึงพูดออกไปทันที “คุณเป็นแค่ลูกค้าทั่วไปตามกฏแล้วลูกค้าที่มีบัตรสมาชิกสีทองจะมีสิทธิ์เลือกสนามไหนก็ได้ และคุณก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีก”

เขายิ้มออกมาก่อนจะพูดต่อ “และแน่นอน ถ้าคุณรู้สึกไม่พอใจคุณก็สามารถขอคืนเงินและออกไปได้ทันที”

“โอ้? งั้นฉันออกไปได้ง่ายๆเลยใช่ไหม?”

เจียงเฉินยิ้มออกมาแบบขำๆ

หลันหน่วนหยานที่เป็นทนายเธอรู้สึกว่านี่มันไม่ยุติธรรมเธอจึงพูดออกมา “นาย นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ ฉันสามารถฟ้องรอ้งคุณข้อหาละเมิดสิทธิผู้บริโภคได้นะ!”

“ฟ้องพวกเราหรอ?’

ลู่เว่ยบิ้มออกมาใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความเย้ยหยัน “ตลกแล้ว ผมนี่น่ะคนรวยนะ ส่วนแฟนของเธอจริงๆแล้วก็แค่คนจน เธอน่ะถูกหลอกแล้ว”

“ผมต่ออายุบัตรสีทองใบนี้ปีละ 2 ล้านเลยนะเข้าใจไหมว่าหมายความว่าอะไร? ต่อให้เธอฟ้องเธอจะฟ้องคฤหาสน์ Reignwood ได้จริงๆหรอ?”

ลู่เว่ยในตอนนี้ดูเย็นชาและเย่อหยิ่ง

สมาชิกระดับทองมีค่ากว่าลูกค้าทั่วๆไปนับพันคน ดังนั้น...

การเสียลูกค้าอย่างเจียงเฉินไปมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลย!

นอกจากนี้ พอผ่านไปซักสองสามวันเรื่องในวันนี้ก็จะเงียบลงไปเอง ลูกค่าทั่วๆไปก็จะกลับเข้ามามากมายเหมือนก่อน!

ผู้จัดการยิ้มออกมา “ใช่แล้ว คฤหาสน์ Reignwood ต้องเลือกที่จะรักษาลูกค้าระดับสูงอย่างคุณลั่วเว่ยอยู่แล้ว คุณครับถ้าไม่มีเงินหรือบัตรสมาชิกก็รบกวนออกไปด้วยครับ”

ลูกค้าทั่วไปที่เห็นต่างก็รู้สึกโมโหพวกเขาพากันด่าอีกฝ่ายอย่างกระตือรือร้น

“แย่มาก! เจ้าหน้าที่ของคฤหาสน์เอาแต่ปกป้องเขาไม่เห็นหัวลูกค้าทั่วไปอย่างพวกเราเลย!”

“เงินเล็กน้อยๆของพวกเราพวกเขาไม่สนใจด้วยซ้ำ!”

“พี่ชาย! ไปกันเถอะในเมื่อพวกเขาไม่เห็นหัวอยู่ต่อไปมีแต่จะรำคาญอีกฝ่ายเปล่าๆ!”

“…”

เจียงเฉินปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม “โชคไม่ดีเลยนะ ที่ฉันดูเหมือนจะมีบัตรสมาชิกอยู่เหมือนกัน”

“ฮ่าฮ่าฮ่า~~ แกมีบตรสมาชิกกับเขาด้วยหรอ?”

ลู่เว่ยหัวเราะออกมา “เอาออกมาสิ ถ้าแกมีจริงๆฉันคนนี้จะกินบัตรทองตรงนี้เลย!”

เจียงเฉินค่อยๆล้วงมือไปในกระเป๋าของเขาก่อนจะดึงบางอย่างออกมา....

บัตรสมาชิกระดับแพลตตินั่ม!!

ทุกคนตกตะลึง!

ดวงตาของลู่เว่ยเบิกกว้าง นี่มันอะไรกัน?

รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้จัดการแข็งค้าง!

ลูกค้ารอบๆพากันโง่งม

“นี่...นี่มันอะไรกัน?”