ตอนที่ 85 : จากฝั่งตะวันตกของทะเลสาบหลางจิ่ง~

ตอนที่ 85 : จากฝั่งตะวันตกของทะเลสาบหลางจิ่ง~

วันต่อมา

เล้งเสี่ยวหยานก็กลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง  เพราะเสี่ยวอู๋ในตอนนี้อยู่ในช่วงกำลังพักฟื้นจึงทำให้เขาต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ

บริษัทขนส่งซุนเฟิง

เสี่ยวลี่ในตอนนี้ได้ยื่นจดหมายลาออกไปแล้วเพราะในตอนนี้เขามีผู้หญิงที่สวยประมาณ 60 คะแนนรอดูแลเขาอยู่

เพื่อนร่วมงานของเขาต่างอิจฉากันมาก

พวกเขาก็ไม่อยากทำงานเหมือนกัน!

ในเวลานี้เองเสี่ยวลี่ก็เห็นเจียงเฉิน เขารีบยกกระป๋องสีดำเทาสลักทองคำขึ้นมา

เมื่อเจียงเฉินมาถึงเขาก็ยื่นเครื่องปั้นดินเผาสีเทาทั้งสองใบให้เจียงเฉินทันที

เสี่ยวลี่พูดออกมาด้วยความรู้สึกขอบคุณ “พี่เฉิน ชาสองกระป๋องนี้นี้เป็นของคุณภาพระดับเยี่ยมเลยนะพี่มันมาจากทางฝั่งตะวันตกของทะเลสาบหลงจิ่ง หนึ่งกระป๋องราคา 45,000 หยวนสองกระป๋องก็ 90,000 หยวนแม้ว่าสำหรับพี่แล้วมันจะไม่ได้มากอะไร ถือว่ามันเป็นของตอบแทนของน้องชายพี่กับน้องสะใภ้เถอะนะพี่ หวังว่าพี่จะยอมรับมันนะ”

เจียงเฉินตบไปที่ไหล่ของเสี่ยวลี่บาๆก่อนจะยิ้มออกมา “น้องชาย ฉันรู้งั้นฉันไม่เกรงใจล่ะนะ ใบชาสองกระป๋องนี้ฉันรับไว้เลยละกัน”

เจียงเฉินนั้นก็ไม่ได้เกรงใจอะไรมาก เพราะพวกเขาต่างก็โตๆกันแล้ว ไม่ใช่แม่พระใจดีหรือเกรงใจคนอื่นซะหน่อย

และที่มากไปกว่านั้น คือชาทั้งสองกระป๋องนี้คือชาที่มีคุณภาพระดับโลกมันถูกเก็บและผ่านกระบวนการบ่มด้วยมือทั้งหมด!

ปกติแล้วใบชานั้นมีจุดเก็บหลักๆอยู่ 5 แห่งโดยมีที่ ภูเขาซื่อเฟิง หมู่บ้านหลงจิ่ง และหยุนฉีเป็นต้นและปริมาณการผลิดของที่ทะเลสาบหลงจิ่งนั้นอยู่ที่ปีละ 300 กิโลกรัมเท่านั้น!

ความต้องกานในตลาดนั้นอยู่สูงกว่าปริมาณผลิตมาก!

500 กรัมราคาอยู่ที่ 40,000 หยวนถึง 50,000 หยวนเลยทีเดียว!

“ซู๊ด~~~”

เพื่อนร่วมงานพากันสูดหายใจเข้า!

“พระเจ้า มันมาจากทะเลสาบหลงจิ่งฝั่งตะวันตกมูลค่ากว่า 40,000 หยวนเขามอบมันให้พี่เฉินอย่างนี้เลยหรอ!”

“ใช่ ก่อนหน้านี้ฉันก็ได้ยินว่าเสี่ยวลี่กับภรรยาของเขาโดนพี่เฉินจับคู่ให้”

“ว้าว~~ เสี่ยวลี่ได้รับการช่วยเหลือจากพี่เฉินดูสิตอนนี้เขาบินไปแล้ว!”

“ฉันไม่อยากทำงานหนักแล้ว ฉันอยากได้ภรรยารวยๆ~”

“…”

เสี่ยวลี่กอดเจียงเฉินน้ำตาของเขาไหลออกมา “พี่เฉิน ผมจะไม่ลืมความใจกว้างของพี่เลย ตั้งแต่นี้ต่อไปผมจะคอยหาของขวัญมาเยี่ยมพี่ให้ได้”

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ไม่จำเป็นหรอก นายมีชีวิตที่ดีก็ดีแล้ว”

เสี่ยวลี่นั้นเคารพเจียงเฉินมาก สำหรับเขาเจียงเฉินนั้นไม่ต่างจากพ่อของเขาเลย!

โอกาศในชีวิตครั้งนี้ของเขาก็เป็นเจียงเฉินที่มอบให้เขา

“พี่เฉิน มันเป็นสิ่งที่น้องชายคนนี้ควรทำ”

เสี่ยวลี่นั้นเป็นคนซื่อสัตย์ และมีจิตใจที่ดี แม้ว่าเจียงเฉินจะบอกว่าไม่แต่เขาก็จะทำตามที่พูดอยู่ดี!

หลังจากที่คุยกันไปซักพักก็เป้ฯเสี่ยวลี่ที่จากไปก่อน เพราะวันนี้เขาต้องเข้าไปควบคุมบริษัทที่มีค่ากว่า 60 ล้านดอลลาร์

จื่อหมิงในตอนนี้มองเสี่ยวลี่เป็นเหมือนไอดอลของตัวเอง และเขาก็อิจฉาอีกฝ่ายมาก~

แฟนสาวคนก่อนของเขา หมานหมานเธอนั้นเหมือนกับขยะดีๆนี่เอง

ในเวลานี้เอง เจียงเฉินก็หยิบชาขึ้นมาหนึ่งกระป๋อง “พี่น้อง มีใครอยากดื่มชาไหม? กระป๋องนี้เอาไปแบ่งกันได้ใช่ไหม?”

ดวงตาของเพื่อนร่วมงานเปร่งประกายสีทองกันออกมาทันที!

เหล่าเพื่อนร่วมงานบางคนที่อยู่มาตั้งแต่เมื่อคืนตอนนี้ตาของพวกเขาสว่างไม่มีความง่วงแม้แต่น้อย

แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีความง่วงอยู่บ้างแต่มันก็หายไปทันที

พลังของพวกเขาเพิ่มขึ้นร้อยเท่าในชั่วพริบตา

“พี่เฉิน ผมอยากดื่ม ผมอยากดื่ม!”

“เอาชามูลค่า 40,000 ใสฝห้ผมเลย!”

“ว้าว! พี่เฉินใจกว้างมาก สุดยอดไปเลย!”

เหล่าเพื่อนร่วมงานต่างแยกกัน แต่ท้ายที่สุดก็เป็นจื่อหมิงที่ช่วยทุกคนต้มชาให้

ทุกๆคนต่างมาเข้าแถวรับชากัน

“เอาชามาให้ฉัน!”

“จื่อหมิงมาเร็วๆ”

“อย่ากินเยอะล่ะ เหลือไว้บ้าง”

ไม่นานทั้งบริษัทก็เต็มไปด้วยกลิ่นของชาฟุ้งไปทั่ว

มันราวกับว่าที่นี่เป็นแดนสวรรค์บนโลก

พวกเขาอดใจรอไม่ไหว แต่สิ่งที่น่าเกลียดที่สุดคือน้ำเดือดที่อุณหภูมิที่กำลังลวกปากของพวกเขา

ในเวลานี้เองผู้จัดการร้านจางเหยาเว่ยก็มาถึงเมื่อมาถึงเขาก็ต้องพบกับภาพของพนักงานที่กำลังเรียงแถวกันรอดื่มชาอยู่

จางเหยาเว่ยที่เห็นก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาด้วยความประหลาดใจ “พวกนายกำลังทำอะไรกัน?”

เหล่าพนักงานต่างตอบกันอย่างพร้อมเพรียง “ดื่มชา!”

“หืม”

จางเหย่าเว่ยพูดออกมาอย่างเย็นชา “ชามันมีดีอะไรกันถึงได้พากันดื่มเยอะขนาดนี้? ฉันไม่เคยดื่มมัน รสชาติมันแย่เกินไปจริงๆ”

พนักงานคนหนึ่ง “น่าเสียดาย ชานี่เป็นชาจากทะเลสาบหลงจิ่ง ราคามากกว่า 40,000 หยวนที่เสี่ยวลี่เอามาให้พี่เฉินโดยเฉพาะ”

“หะ! ราคากว่า 40,000 หยวน?”

จางเหย่าเว่ยเบิกตากว้าง เขาไม่รออะไรทั้งนั้น “เร็วเข้า! ทำให้ฉันแก้วหนึ่ง!”

มือเของจื่อหมิงขยับอย่างว่องไว เขาหยิบแก้วที่ยังไม่ได้ใช้เพื่อเตรียมชาให้จางเหย่าเว่ยทันที

จางเหย่าเว่ยดมกลิ่นชา เขาหลับตาก่อนจะเพลิดเพลินไปกับมัน

“ดีจริงๆ~~~ กลิ่นหอมๆของมันลอยออกมากระจายออกไปนิบสิบลี้ สมกับที่เป็นชาชั้นสูงจริงๆ!

พนักงานทั้งหมดต่างดื่มมันอย่างมีความสุข~

เมื่อกี้นี้ผู้จัดการเพิ่งจะพูดว่าอะไรกัน?

ไม่เคยดื่มของแบบนี้หรอ?

ฮ่าฮ่าฮ่า~~~

......

พัสดุชื้นต่อไปที่ต้องไปส่ง

“บ้าจริง กลายเป็นว่าต้องไปส่งที่ อาคารเลขที่ 23 ถนนศูนย์กลางทางการเงิน ไม่ใช่ว่ามันเป็นอาคารของฉันรึไง?”

“บังเอิญจริงๆเลย”

สิบนาทีต่อมา

อาคารพาณิชย์ หมายเลข 23 ถนนศูนย์กลางทางการเงิน

อาคารสูงตั้งตระหง่านอย่างน่าภาคภูมิใจ

มีทั้งหมด 24 ชั้นแต่ละชั้นมีพื้นที่ใช้สอย 3,000 ตารางเมตรและชั้นที่ 24 มีพื้นที่ถึง 72,000 ตารางเมตร

ตามที่บอกไปก่อนหน้านี้ ที่ดินในถนนศูนย์ทางการเงินนั้นแพงมาก แม้จะเช่าเพียงแค่ 1 ตารางเมตรก็ต้องจ่ายถึง 60 หยวนแล้ว!

และอาคารของเจียงเฉินนั้นตั้งอยู่ที่ใจกลางถนนเส้นนี้มำให้การเช่าต่อ 1 ตารางเมตรนั้นไม่ต่ำกว่า 80 หยวน!

ดังนั้นการเช่าอาคารของเจียงเฉิน 1 วันต้องจ่ายเงินถึง 5.76 ล้านหยวนถ้าราคาเช่าต่อปีนั้นก็จะมากถึง 2.1 พันล้านหยวน!

ราคานี้ต่อให้คนบางคนทำงานทั้งชีวิตก็ทำได้เพียงแต่ฝันถึง!

เจียงหลงเดินเข้าไปที่ล็อบบี้พร้อมชุดเครื่องแบบของเขา

“กำลังเข้าไปแล้ว~”

กลิ่นอายของความหรูหรากำลังกระทบกับใบหน้าของเขา!

หินอ่อนที่ใช้ตกแต่งจากฝรั่งเศษและการออกแบบโดยใช้ศิลปะของอิตาลี่

ใจกลางล็อบบี้ ก็มีโคมไฟขนาดใหญ่ที่แสนจะหรูหราอยู่ตรงกลาง

ใต้โคมไฟก็มีน้ำพุขนาดใหญ่ตั้งอยู่

ตรงกลางของน้ำพุก็มีรูปปั้นมังกรทองยาวสามเมตรตั้งอยู่อย่างสง่างามตัวฟันและกรงเล็บต่างก็ทำมาจากเงิน มฆหมกต่างก็ลอยอยู่ใต้เท้าของมันราวกับอยู่บนแดนสวรรค์

มันทำมาจากเงินแล้วหลังจากนั้นก็ใช้เทคโนโลยีพิเศษในการชุบทองมัน

ซึ่งค่าตัวของมังกรตัวนี้ก็อยู่ที่ 8 ล้านหยวน!

รอบๆมันก็มีสระน้ำกลมๆตั้งอยู่

ในบ่อน้ำก็มีทั้งดอกบัว ปลาและกุ้งอยู่ในนั้น

แม้จะมีกลิ่นอายของจีนอยู่แต่ก็แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของอิตาลี่ไม่น้อยเลย

หรูหราแบบสุดๆ!

“เยี่ยมไปเลย~”

แม้แต่เจียงเฉินผู้ครอบครองพระราชวังทั้งหลังยังต้องชมออกมา

เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะหันดูรอบๆ พนักงานสาวที่นี่ต่างมากันในชุดเครื่องแบบผู้หญิงนั้นก็จะฉีดน้ำหอมแบรนด์ดังและยังถือกระเป๋าแบรนด์เนมด้วยอีก!

ผู้ชายนั้นก็จะมาด้วยชุดสูทและไทค์

ยังไงก็ตาม คนที่มาทำงานที่นี่ได้ต่างก็มีรายรับต่อเดือนไม่น้อยอยู่แล้ว!

แม้แต่ยามยังอยู่ในชุดทักซิโด้ซึ่งดูหล่อมากทีเดียว

ในเวลานี้เองยามสองคนก็เห็นเจียงเฉิน

ใบหน้าของพวกเขาแย่ลงทันที

พวกเขาที่เป็นยามรูปหล่อ แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ยอมให้คนธรรมดาๆมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา!

เดินมาไม่กี่ก้าวพวกเขาก็มาถึงตัวเจียงเฉิน ในขณะที่พวกเขากำลังเปิดปากพูดเจียงเฉินก็ชิงพูดออกมาก่อน

โดยที่ทั้งคู่นั้นก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเจียงเฉินนั้นจะเป็นคนพูดออกมาก่อน

“เงียบไว้เลย!”

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ฉันรู้ว่าพวกนายจะพูดอะไร พวกนายจะพูดว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ฉันตวรอยู่ เพียงแค่เศษหินอ่อนที่นี่ก็มีค่าเท่ากับเงินเดือนของฉันแล้ว”

ยามทั้งสองมองหน้ากันด้วยความโง่งม!

ทั้งคู่ต่างคิดเหมือนกัน “เขารู้ได้ยังไง?”

ยามทั้งสองลอบเหงื่อตกในใจ!!!