ตอนที่ 80 : ฉันต้องแบ่งให้ด้วยหรอ?

ตอนที่ 80 : ฉันต้องแบ่งให้ด้วยหรอ?

อู๋เหลียงเหลียงตกตะลึง!

พ่อ นี่พ่อโง่รึเปล่าเนี่ย?

อู้เหลียงเหลียงอยากจะบ้าตาย เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกลัวๆ “พ่อ!! พ่อคิดผิดแล้ว! เขาเพิ่งจะบอกไม่ใช่รึไงว่าเขาชื่อเจียงฉิน แล้วคนที่เราพยายายามติดต่อเขาก็คือคุณเจียง...”

อู๋จุนตกตะลึงจนร่างกายแข็งค้างไปทั้งตัว

ใจเขาสั่น!

ทันใดนั้น เขาก็รับรู้ได้ถึงเหงื่อเย็นๆที่ค่อยๆไหลซึมออกมาจากหลังของเขา

ไม่...

เขาคือเจ้าของอาคารคนใหม่ คุณเจียง ใช่ไหม?

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ทำไมล่ะไม่ด่าฉันต่อแล้วหรอ?”

ตอนนี้อู๋จุนตระหนักได้แล้วว่าเขาดันเจอตอยักษ์เข้าให้แล้ว

เขาหันไปมองที่ลูกชายด้วยความตกตะลึง ก่อนจะใช้หลังมือของเขาตบหน้าลูกชายทันที “แกลูกขยะ! ไม่ใช่ว่าแกบอกว่าเขาเป็นแค่ตำรวจอาชญากรรมไง?”

อู๋เหลียงเหลียงที่โดนตบก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา!

ผู้คนที่เห็นเหตุการณืเงียบ!

ตกตะลึง

พวกเขาที่กำลังแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง บางคนถึงกับอ้าปากค้างเป็นรูปตัว o ด้วยซ้ำ!

บ้าไปแล้ว!

เหตุการณ์มันจะพลิกกลับเร็วเกินไปแล้ว!

นี่ไม่ได้หมายความว่าเบื้อหลังของชายคนนั้นต้องน่ากลัวมากแน่ๆใช่ไหม?

ไม่เพียงแค่เป็นตำรวจอาชญากรรม แต่เขายังเป็นเจ้าของอาคารทั้งหลังบนถนนศูนย์กลางการเงินด้วย?

ไม่ใช่ว่านั่นมีมูลค่ากว่าหมื่นล้านเลยหรอ!

พระเจ้า….

อู่จุนมีเหงื่อเย็นๆไหลออกมาทั่วทั้งตัวของเขา ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูพี่เขยเขาล่ะก็ การที่เขามีเรื่องกับคุณเจียงที่เป็นเจ้าของอาคารและทำให้บริษัทต้องย้ายออกจากอาคารนั้น!

ถ้าคำนวณมูลค่าความเสียหายแล้วมันก็จะมากถึง 100 ล้าน!

เขาคงไม่สามารถรับผิดชอบมันได้แน่!

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็ว่าเปล่า เขากดไหล่ของอู๋เหลียงเหลียงลงทันที

ทั้งคู่ลงไปคุกเขาบนพื้น!

ผู้คนรอบๆต่างส่งเสียงตกตะลึงออกมา!

ทั้งพ่อทั้งลูกที่เมื่อกี้ยังทำตัวหยิ่งผยองตอนนี้ยังถึงกับต้องคุกเข่า?

ไม่ต่างจากสุนัขเลยแม้แต่น้อย!

ดวงตาที่สวยงามของหลินซีหลานเบิกกว้าง เธอรู้ว่าเจียงเฉินนั้นทั้งรวยและยังแข็งแกร่งมาก

แต่ไม่คิดว่าเขาจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!

เขาที่เป็นตำรวจ...

และตอนนี้ก็เป็นเจ้าของอาคารทั้งหลงบนถนนศูนย์กลางทางการเงินอีก?

อู๋จุนคุกเข่าลงบนพื้นพร้อมกับร่างกายของเขาที่สั่นไหว  ตอนนี้เขาเหมือนกับนักโทษที่โดนตัดสินประหารชีวิตไปแล้ว เพราะก่อนหน้านี้เจียงเฉินก็ได้บอกเขาไปแล้วว่าเขาสามารถจบปัญหาทั้งหมดได้ด้วยการตบหน้าตัวเอง 10 ครั้ง

แต่ตอนนี้ทมุกอย่างเปลี่ยนไป!

เขาพยายามบังคับให้ตัวเองยิ้มออกมา “คุณเจียง! เป็นแผมเองที่ทำผิด ผมไม่มีตาผมไปทำให้คุณขุ่นเคือง คุณช่วยวางมือแล้วต่อสัญญาเช่ากับบริษัทของเราได้ไหมครับ? ไม่งั้นให้ผมแบ่ง....ไม่ ไม่ ให้ผมตบหน้าตัวเองจนกว่าคุณจะพอใจเป็นยังไงครับ?”

อู๋จุนพูดติดๆขัดๆเพราะเขาไม่ต้องการให้พี่เขยของเขารู้เรื่องนี้ไม่ว่ายังไงก็ตาม

เพราะถ้าพี่เขยของเขาได้รู้เขาได้ตายแน่!

บรรดาคนที่ดูอยู่ต่างหัวเราะออกมา!

“ฮ่าฮ่าฮ่าดูเขาสิ”

“เมื่อกี้ยังหยิ่งอยู่เลยไม่ใช่หรอ? แถมยังรังแกผู้หญิงอยู่เลยไม่ใช่หรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า~~”

อู๋จุนไม่ได้ให้ความสนใจกับคนรอบข้างมากนัก ตราบใดที่เจียงเฉินยังไม่ยินยอมปล่อยเขาไป

ทั้งพ่อลูกพากันตบหน้าของตัวเองและพวกเขาจะตบจนกว่าเจียงเฉินจะพอใจ

“เพี้ย--!”

“ผมมันเป็นแค่ขยะ!”

แล้วก็ตบหน้าฝั่งซ้าย

“ผมมันไม่ใช่คน!”

แล้วก็ตบหน้าฝั่งขวา!

“ผมมันเห็นแก่ตัว!”

แล้วก็ตบอีกครั้ง

ทั้งสองพ่อลูกพากันตบหน้าไปกว่า 20 ทีและตอนนี้ใบหน้าของพวกเขาก็เริ่มบวมเป่ง!

ทุกคนที่เห็นต่างก็พูดไม่ออก!

สองพ่อลูกนี่อึดจริงๆ!

โหดแบบยกกำลังเลย!

เมื่อเห็นแบบนี้ เจียงเฉินก็ไม่ทยต่อไป “โอเค หยุดได้แล้ว”

ดวงตาของอู๋จุนเต็มไปด้วยความหวดกลัว “มีอะไรหรอครับคุณเจียง ผมยังลงโทษตัวเองเบาไปหรอกครับ จะให้ผมทาน้ำมันพริกลงบนหน้าผมด้วยไหมครับ?”

พนีกงานเสิร์ฟที่อยู่ใกล้ได้ยินเขาก็รีบไปหยิบน้ำมันพริกมาทันที

“นี่ครับ น้ำมันพริกที่คุณลูกค้าอยากได้”

อู๋จุนกับลูกชายมองหน้ากัน เพื่อเงินเดือนปีละล้านหยวน...มีแต่ต้องทำเท่านั้น!

เขาเทน้ำมันพริกลงบนมือก่อนจะเริ่มตบหน้าตัวเองต่ออีกครั้ง!

ทันใดนั้นใบหน้าของทั้งคู่ก็แดงอย่างกับหัวหมู!

เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

พวกนายเนี่ยนะ....

เขาก็บอกให้หยุดได้แล้วไม่ใช่รึไง

จะทำให้มันยุ่งยากไปอีกทำไมกัน?

ลูกค้าในร้านที่เห็นสองพ่อลูกต่างขำกันออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่า! อาหารเย็นมื้อนี้มีละครให้ดูด้วย สนุกจริงๆ!”

“สมควรโดนแล้ว! กล้าลังแกกับผู้หญิงกับเด็ก!”

“ฮ่าฮ่า~ ครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ได้เห็นปากคนบวมจนเป็นไส้กรอก ฉันต้องโพสต์ลงโลกออนไลน์แล้วฉันไม่ยอมเห็นคนเดียวแน่!”

“…”

เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะหยุดพวกเขาอีกรอบ “หยุดได้แล้ว ฉันพอใจแล้ว”

อู๋จุนพูดออกมา “คุณเจียง ผม....”

เจียงเฉินโบกมือ “ไม่ต้องแล้ว ฉันต้องการให้พวกนายตบหน้าแค่ 10 ครั้งเท่านั้น”

อะไรนะ?

แค่นั้นเองหรอ?

แล้วที่พวกเขาตบกันไปตั้งกว่า 40 ที...แถมยังทาน้ำมันพริกลงไปอีกล่ะ?

อู๋จุนถามออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ “งั้น....แล้วเรื่องสัญญาเช่าล่ะครับ?”

“การต่อสัญญาเช่า ค่อยว่ากันทีหลัง ก่อนอื่น...”

ก่อนที่เจียงเฉินจะพูดจบ อู๋จุนก็ก้มหัวไปอีกครั้ง

คุณเจียงยังไม่ให้อภัยเขาสินะ

เขาดูสิ้นหวังก่อนจะโบกมือไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

หลินซีหลานดึงชายเสื้อของเจียงเฉินก่อนจะกระซิบกับเขา “นี่....สองคนนี้เขาเป็นคนไม่ดีนะ~ เจียงเฉินเรากลับกันเถอะ”

ตอนแรกเจียงเฉินอยากจะบอกว่าเขาจะให้เงินทั้งคู่ซักหน่อยแล้วก็จบๆเรื่องนี้ไปซีกที แต่สุดท้าย....

ทั้งคู่ดูเหมือนจะเป็นสูยเสียจิตใจของตัวเองไปแล้ว

เจียงเฉินก็ไม่อยากจะสนใจทั้งคู่มากนัก ดังนั้นเขาจึงกลับไปทานอาหารต่อกับหลินซีหลาน

ทิ้งไว้เพียงสองพ่อลูกที่คุกเขาและตบหน้าตัวเองต่อไป

พวกเขาจะยังไปมีกระจิตกระใจจะกินอะไรได้อีก? โชคยังดีที่ใบหน้าของพวกเขาบวมจนกลายเป็นหัวหมูไปแล้วดังนั้นพวกเขาจึงไม่เจ็บมากเท่าไหร่

บนโต๊ะอาหาร

ดวงตาที่สวยงามของหลินซีหลานจับจ้องมาที่เจียงเฉินและถามว่า “เจียงเฉิน ดูเหมือนนายจะมีความลับเยอะมากเลยนะ?”

“หือ?”

เจียงเฉินเลิกคิ้วของเขา

หลินซีหลายยิ้มหวานออกมา “ฮิฮิ~ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ แต่ต่อให้ฉันจะชดใช้ให้พวกเขา ฉันก็ไม่ใช้เงิน 200,000 ที่นายให้มาหรอกนะ?”

เจียงเฉินคิดก่อนจะรู้สึกว่ามันน่าขำไม่น้อย “ใช้ๆมันไปเถอะ เธอจะไปสนใจมันทำไม?”

ปากของหลินซีหลานยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย “ได้ยังไงล่ะ! นายให้ฉันมานะ ฉันก็ต้องเก็บมันไว้สิ~”

เมื่อวานก่อนเธอนั้นลองหาข้อมูลในโลกออนไลน์แล้วเธอก็พบว่าความหมายของเลย 520 คือ ฉันรักคุณ และ 20 ก็หมายถึง ฉันรักคุณเหมือนกัน~

ตัวเลขที่มีความหมายแบบนี้เธอจะไปใช้ได้ยังไง!

เธอจะไม่ยอมใช้มันแม้แต่สตางค์เดียว!

เจียงเฉินนั้นก็ไม่ได้รู้ถึงความคิดของเธอแม้แต่น้อย ทั้งสองพูดคุยกันไปมาเปลี่ยนหัวข้อกันคุยไปเรื่อย~

และมันก็น่าสนใจมากจริงๆเวลาฟังเธอเล่าเกี่ยวกับการสืบสวนคดีในกรมตำรวจอาชญากรรม!

หลังจากผ่านไปซักพัก ใบหน้าของอู๋จุนและลูกชายก็บวมเป่งจนใหญ่กว่าหมู พวกเขาเดินไปขอโทษเด็กชายก่อนที่จะกลับมาหาเจียงเฉินเพื่อขอโทษ

เจียงเฉินพูดออกมา “โอเค เรื่องการต่อสัญญาฉันตกลง เรื่องนั้นจบไปแต่ยังมีอีกเรื่องพวกนายจะต้องชดใช้ให้แฟนของฉัน 1,500,000 หยวน!”

อู๋จุนตกตะลึง!

1.5 ล้าน!

สำหรับเขานั่นมันเงินเดือนตั้งครึ่งปีเลยนะ!

แต่ตราบใดก็ตามที่จะทำให้พี่เขยของเขาไม่รู้เรื่องในวันนี้เขาก็ต้องยอม!

“ครับครับ! 1.5 ล้าน! ผมจะจ่ายเดี๋ยวนี้เลยครับ!”

อู๋จุนตอบตกลง

เจียงเฉินมองไปที่หลินซีหลาน “รออะไรอยู่ล่ะ? เอาเลขบัญชีธนาคารของเธอให้พวกเขาไปสิ”

หลินซีหลานตกตะลึง “ให้ฉันหรอ?”

อู๋จุนร้องไห้อยู่ในใจ “ยัยแก่ รีบๆเอาเลขบัญชีธนาคารมาเร็วๆ! เดี๋ยวคุณเจียงเขาก็ได้ปฏิเสธฉันอีกหรอก เร็วเข้า!”

แขกในร้านที่เห็นก็ต่างขำออกมา เป็นครั้งแรกเลยที่พวกเขาได้เห็นคนยอมจ่ายเงินเยอะขนาดนี้ได้ง่ายๆ!

อยากจะขำจริงๆ!

【โอนเงิน 1,500,000.00 หยวน】

อู่จุนทำการโอนเงินก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก “คุณเจียงผมจัดการตามที่คุณบอกแล้วนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะนำสัญญาต่อการเช่ามาให้”

“โอเค”

เจียงเฉินพยักหน้า

ทั้งพ่อและลูกรีบถอนตัวออกไปทันทีด้วยความสุข หินก้อนใหญ่ในใจพวกเขาถูกยกออกไปแล้ว!

หลินซีหลานมองข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าของเธอด้วยอารมณ์ที่ตกตะลึง “นี่... 1.5 ล้านมันเยอะเกินไป....เจียงเฉิน ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก!”

เจียงเฉินในตอนนี้ที่มีทรัพย์สินกว่า 2 หมื่นล้านหยวน เงินแค่ 1.5 ล้านหยวนสำหรับเขามันยังไม่ได้เยอะเลยแม้แต่น้อย

และที่มากไปกว่านั้น วันนี้เธอนั้นก้เป็นผู้เสียหายดังนั้นการที่เธอได้เงินไปก็ถือว่าสมควรแล้ว

เจียงเฉินยิ้มและพูดออกมา “อ่า เมื่อกี้เธอบอกว่าเงิน 200,000 หยวนนั้นมีค่าพอให้เก็บไว้ใช่ไหม? แล้วเงิน 1.5 ล้านก็น่าจะพอให้เธอเปลี่ยนมันเป็น Maserati ได้ซักคันล่ะนะ”

เปลี่ยนมันงั้นหรอ?

ดวงตาสวยๆของเธอกระพริบไปมา

ฉันได้ยินมาว่าเมื่อต้องแต่งงานจะต้องซื้อรถก่อนแล้วค่อยไปซื้อบ้าน แต่ตอนนี้เขาซื้อรถให้ฉันแล้ว...

ไม่ใช่ว่า....

มันเป็นสินสอดใช่ไหม?

เจ้าหน้าที่เจียงคงวางแผนมาแล้วแน่ๆ~

แม้ว่ามันจะน่าอายที่ต้องพูดออกมาก็เถอะ แต่ฉันก็เข้าใจแล้วล่ะ~

เจ้าหน้าที่เจียง~~~(◔◡◔)

เขาทั้งหล่อทั้งนิสัยดี ใช่เลยผู้ชายในฝัน!

“หืม ฉันรับมันไว้ก็ได้!”

หลินซีหลานพยักหน้าพร้อมกับใบหน้าของเธอที่ค่อยๆแดง “ฉันเข้าใจความคิดทั้งหมดของนายแล้ว~~”

(°ー°〃)?

เจียงเฉินงง “เธอรู้อะไรหรอ?”