ตอนที่ 70 : บทสรุป!

ตอนที่ 70 : บทสรุป!

เมื่อเจียงเฉินเห็นเล้งเสี่ยวหยานมาถึง เขาก็โบกมือให้เธอเข้ามา

“ไหนๆก็มาแล้ว เข้ามาสิ เธอได้เอาบัตรประชาชนมาไหม?”

“บัตรประชาชน?”

เล้งเสี่ยวหยานเอื้อมมือไปเปิดประเป๋าของเธอก่อนจะหยินบัตรประชาชนของเธอส่งให้เจียงเฉินในขณะที่ใบหน้าของเธอก็แสดงออกถึงความงงงวย

เจียงเฉิยรับบัตรประชาชนของเธอมาก่อนจะส่งให้ทนายหวู่ “ช่วยผมโอนหุ้น 30% ไปให้เธอหน่อย”

“อะไรนะ? หุ้น 30% ? ไม่ฉันไม่ต้องการมันหรอก! ฉันจะเอาเงินมากขนาดนั้นไปทำไม”

เล้งเสี่ยวหยานเบิกตากว้าง~

หุ้น 30% นี่มันเท่ากับเงิน 200 ล้านหยวนเลยนะ!

200 ล้าน!

เธอไม่เคยคิดถึงเงินก้อนโตขนาดนี้มาก่อน!

เจียงเฉินกอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา กอดเอวของเธอไว้แน่นสัมผัสร่างกายที่ไร้ไขมันส่วนเกินและเป็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ!

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ก็แค่ 200 ล้านหยวน เธอเป็นผู้หญิงของผมนะ 200 ล้านหยวนมันไม่มากเกินไปหรอก”

“200 ล้านมันไม่มากตรงไหน!”

เล้งเซี่ยอานออกมาก่อนจะเริ่มหักนิ้วและนับจำนวน “เมื่อก่อนเดือนๆหนึ่งฉันมีรายรับมากสุดก็ 30,000 หยวนเท่านั้น~ ฉันต้องใช้เวลาเท่าไหร่กันถึงจะหาเงินได้มากขนาดนี้?”

เจียงเฉินยิ้มออกมา

เขาชอบจริงๆเวลาที่ได้เห็นเธอทำตัวเหมือนได้เจอกับโลกใบใหม่ที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

เจียงเฉินเอาแต่ยิ้มแต่ไม่ได้หัวเราะออกมาเพราะเขาคิดว่าท่าทางของเธอในตอนนี้นั้นก็น่ารักดี “โอเคๆ แล้วเธอยังอยากเป็นบอร์ดี้การ์ดใช้หนี้ผมอยู่ไหมล่ะ?”

ดวงตาที่เย็นชาของเล้งเสี่ยวหยานทอประกายอีกครั้ง “ก็ต้องทำอยู่แล้วไม่ใช่หรอ?”

“เธอนี่มันน่ารักจริงๆเลย!”

เจียงเฉินกอดเล้งเสี่ยวหยานไว้บนตักของเขาและมองดูเธอ “สิ่งที่ผมให้ไปคุณไม่ต้องใช้คืนหรอก และอีกอย่างน้องชายของคุณเองก็อาจจะไม่สามารถทำงานได้จากเหตุการณ์นั้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว และคุณก็เป็นผู้หญิงของผมแล้ว แล้วผมจะให้คุณไปคอยรับมีดรับกระสุนปืนแทนได้ยังไง”

“งั้นหรอ?”

เล้งเสี่ยวหยานกระพริบตา และคิดว่าที่เขาพูดมาก็ฟังดูสมเหตุสมผลดี

เธอนั้นไม่เคยมีความสัมพันธ์กับใครมาก่อน และด็ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับมันมากนัก~

เธอรู้เพียงแค่...เธอนั้นคิดถึงเขาตลอดเวลา และทุกๆครั้งที่คิดถึงเขามุมปากของเธอก็จะยกยิ้มขึ้นตลอด

และบางครั้งเธอก็จะฝันถึงเขา ตอนเวลาที่เขาทำให้เธอเขินอาย.....

และเมื่อเวลาที่เธอได้อยู่กับเขา เธอก็มักจะรู้สึกว่าโลกนี้มันทั้งหวานและสวยงาม

และสำหรับเรื่องเงิน เธอนั้นก็ไม่ได้คิดมากเรื่องนั้นเลย

เจียงเฉินกอดเอวของเล้งเสี่ยวหยาน ก่อนจะก้มหัวลงและจูบเธออีกครั้งก่อนจะเริ่มนัวเนียกัน

ทนายหวู่ที่เห็นก็เก็บแล็ปท็อปของเขาก่อนจะแยกตัวออกไปปริ้นท์เอกสารข้างนอก

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

ในห้องทำงานของเจียงเฉิน

เล้งเสี่ยวหยานกำลังนั่งอยู่ข้างๆเจียงเฉิน ทั้งคู่ต่างแต่งตัวเรียบร้อยเหมือนกับว่าเมื่อกี้นี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

ทนายหวู่กลับเข้ามา

หลี่หมิงฮุ่ยก็โดนเจียงเฉินเรียกเข้ามาเช่นกัน!

หลี่หมิงฮุ่ยยิ้ม “พี่เฉิน พี่เรียกผมหรอ?”

เมื่อวานก่อนเขานั้นได้จีบผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสวยอยู่ที่ 75 คะแนน ทั้งรูปร่างและหน้าตานั้นถูกจัดว่าดีไม่น้อยเลย!

แต่วันนี้ตอนที่เขาได้เห็นหลิวจิงที่หน้าห้องของเจียงเฉินมันทำให้เขารู้สึกว่าผู้หญิงที่เขาจีบเมื่อวานนี้นั้นไม่มีแรงดึงดูดต่อเขาอีกต่อไป

เจียงเฉินโบกมือ “ใช่ นั่งลงก่อนสิ”

ในเวลานั้นเองทนายหวู่ก็ยื่นเอกสารการโอนหุ้นให้กับเล้งเสี่ยวหยานและขอให้เธอเซ็นมัน เพื่อให้สัญญาฉบับนี้มีผลทันที

เจียงเฉินให้หยุดทนายหวู่และบอกให้เขารอก่อน

สำหรับทนายหวู่ในความคิดของเขาเขาคิดว่าบอสเจียงนั้นเป็นคนที่สุดยอดมาก คิดจะโอนหุ้นมูลค่า 100 ล้านก็โอนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

และมันคงจะดีไม่น้อยเลยถ้าเขาได้มีโอกาศเป็นน้องชายของเจียงเฉิน!

ถ้าเขามีโอกาศเขาจะเกาะต้นขาของเจียงเฉินไว้ให้แน่น และลอยไปกับเขาเลย!

เจียงเฉินจ้องหลี่หมิงฮุ่ย “หมิงฮุ่ย ฉันจำได้ว่านายบอกว่านายจบบริหารมาใช่ไหม?”

หลี่หมิงฮุ่ยยิ้มและตอบ “ใช่ พี่เฉิน พี่ยังจำได้อยู่อีกหรอ!”

“โอเค”

เจียงเฉินพูดต่อ “ฉันวางแผนไว้ว่าจะให้นายมาเป็นผู้จัดการบาร์กาแล็กซี่น่ะ นายคิดว่านายจะมาทำได้ไหม?”

“แน่นอนผมทำได้แน่!”

หลี่หมิงฮุ่ยตื่นเต้นมาก วันนี้แหละคือวันที่เขารอคอยมาตลอด!

เจียงเฉินหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมาว่า “แต่จากที่ฉันเห็นนายยังต้องแก้นิสัยของนายสองอย่างอย่างแรกคือ การดื่มจนเมาแล้วควบคุมตัวเองไม่ได้ สองคือด้านอารมณ์ของนาย หลังจากที่นายมาเป็นผู้จัดการแล้วนายจะต้องให้ความสำคัญกับสองอย่างนี้ให้มาก”

ครั้งก่อนตอนที่หลี่หมิงฮุ่ยดื่มไวน์จนเมา เขาก็เกือบจะโดนเล้งเสี่ยวหยานตัดนิ้วไปแล้ว!

แต่ยังโชคดีที่ เจียงเฉินช่วยออกมาได้ทันเวลา ไม่งั้นผลที่จะตามมาคงได้เป็นหายนะแน่

และจากเหตุการ์นั้นก็ทำให้เจียงเฉินสามารถตัดสินจุดอ่อนของเขาได้ทันที

ในฐานะคนที่มีคุณสมบัติในการเป็นผู้นำ อย่างหนึ่งเลยที่ต้องมีคือการที่ต้องมองคนให้ออกจนถึงเนื้อแท้ของแต่ละคน

ไม่งั้น ผลที่จะตามมาก็คือกิจการของตัวเองที่จะถูกลูกน้องของตัวเองทำลาย

หลี่หมิงฮุ่ยก็มีข้อเสีย แต่ว่าเจียงเฉินนั้นก็มองเห็นแสงสว่างจากภายในตัวของเขา

ตัวของหลี่หมิงฮุ่ยนั้นมีกลิ่นอายและความรู้สึกที่เหมือนกับนักเลงอยู่

ดังนั้นเจียงเฉินจึงคิดว่าในอนาคตหลี่หมิงฮุ่ยก็อาจจะสร้างบุคลิกขึ้นมาใหม่และสามารถจัดการเรื่องต่างๆด้วยตัวเองได้

และอีกอย่าง เจียงเฉินก็ตัดสินใจจะมอบหุ้น 15% ให้กับเขาอีกด้วย

หลี่หมิงฮุ่ยครุ่นคิดเกี่ยวกับปัญหาของเขาที่เจียงเฉินมองเห็นและตัดสินใจจัดการกับมันโดยตรง!

หลี่หมิงฮุ่ยพูดออกมาด้วยความจริงจัง “พี่เฉิน ผมทราบแล้ว ผมจะควบคุมตัวเองให้ได้อย่างแน่นอน”

“โอเค”

ได้ยินอย่างนี้เจียงเฉินก็วางใจลงได้เล็กน้อย “ทนายหวู่ โอนหุ้นบาร์กาแล็กซี่ให้เขาด้วย 15%”

“รับทราบครับ!”

มือและเท้าของทนายหวู่เริ่มทำงานทันทีก่อนจะเริ่มทำเตรียมเอกสารตามขั้นตอน

หลี่หมิงอู่ยตกตะลึง

พระเจ้า! นี่มันเหมือนกับฝันไปแล้ว!

พี่เฉินเขาให้หุ้นฉันตั้ง 15%!

15% ของ 700 ล้านนี่มันตั้ง 100 ล้าน!

ฉันหลี่หมิงฮุ่ยกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว!

หลี่หมิงฮุ่ยแสดงความกตัญญูทันทีด้วยการวิ่งเข้าไปกอดต้นขาของเจียงเฉิน “พี่เฉิน! ตอนสมัยเรียนมัธยมผมเห็นแค่พี่เป็นคนที่พอเศษกว่าคนอื่นก็แค่นั้นแต่ผมคิดผิด ความจริงแล้วพี่น่ะเป็นเหมือนกับมังกรเลย!”

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ชั่งมันเถอะ นายก็รีบไปทำตามขั้นตอนได้แล้ว”

ในเวลานี้เองโทรศัพท์มือถือของเจียงเฉินก็ดังขึ้นมา

เป็นหยางจื่อกัง ผู้บัญชาการตำรวจอาชญากรรมที่ช่วยเขาปิดบาร์กาแล็กซี่ไปก่อนหน้านี้

และเจียงเฉินก็บอกเขาว่าจะโอนเงินให้เขา 20 ล้านหยวน

หยางจื่อกังที่เห็นข้อความเงินเข้า “โอ้ว~ น้องเจียงเฉิงนายจะเกรงใจกันเกินไปแล้ว นี่มันมากเกินไปจริงๆ!”

เจียงเฉินยิ้มออกมา “ถือซะว่าผมเลี้ยงข้ามละกันครับ ไม่ต้องคิดมาก~”

“เยี่ยม เยี่มไปเลย~ น้องเจียงเฉินฉันรบกวนนายมากแล้ว งั้นฉันไม่รบกวนนายแล้ว”

หยานจื่อกังก็ตัดจบก่อนจะวางสาย

......

สามวันต่อมา

บาร์กาแล็กซี่ก็กลับมาเปิดอีกครั้งและเปลี่ยนชื่อเป็นบาร์เทียนเฉิน

ตอนนี้ในบาร์นั้นไม่เหลือที่ให้นั่งอีก มันเป็นเพราะทุกคนที่มาต่างก็ได้ยินชื่อเสียงของเจียงเฉินกันมาก่อน

“ฉันจะบอกอะไรให้นะ บอสของที่นี่น่ะเขาชื่อเจียงเฉิน เขาสุดยอดมากเลยนะจะบอกให้ เขาสามารถยึดบาร์กาแล็กซี่มาได้โดยใช้เวลาไม่นานและหลังจากยึดมาได้เขาก็เปลี่ยนชื่อกลายมาเป็นบาร์เทียนเฉินแห่งนี้นี่แหละ”

“แถมยังมีอีก ที่น่ากลัวก็คือบาร์เทียนฉู่ก็เป็นของเขาด้วย!”

“เชี่ย! นี่ไม่ได้หมายความว่าเขานั้นเป็นเจ้าพ่อในวงการบาร์ในเหลียงเฉินไปแล้วใช่ไหม?”

“ใช่แล้วๆ ตอนนี้วงการบาร์ในเหลียงเฉินเขาใหญ่สุดแล้ว ฉันเนี่ยยังต้องตะลึงเลย เพียงฝ่ามือเดียวก็สามารถปิดฝืนฟ้าได้แล้ว”

“นี่มันบอสใหญ่ของจริงเลย~ ต่อจากนี้ไปฉันจะไปดื่มแค่ที่บาร์เทียนฉู่กับบาร์เทียนเฉินเท่านั้น~”

"..."

นอกจากนี้

จากอิทธิพลดันของเจียงเฉินที่ต่อสถานนีตำรวจ หลงเส้าและมนุษย์ตะขาบก็ถูกตัดสินให้จำคุกถึง 5 ปี

พวกเขานั้นเกลียดเจิ้งฮัวหยินจนอยากจะฆ่าอีกฝ่ายให้ตาย ถ้าพวกเขาไม่โง่โดนอีกฝ่ายหลอกล่อด้วยหุ้นของบาร์เทียนฉู่!

พวกเขาก็คงไม่ต้องโดนจับแบบนี้หรอก

ส่วนเจิ้งฮัวหยินยังหลุดคดีออกมาได้แต่ตระกูลก็ยังต้องเจอปัญหาใหญ่อีกมาก

เพราะพวกเขาถูกบังคับให้จ่ายหนี้ทั้งหมดและน่ากลัวว่าพวกเขาจะเหลือเงินอีกไม่มากแล้ว

แม้แต่รถก็ไม่เหลือ~

ที่ข้างถนน

ครอบครัวเจิ้งและลูกชายดูน่าสงสารเป็นอย่างมาก~

พวกเขาได้กลิ่มมันหวานย่าง กลิ่นมันช่างหอมหวานเหลือกเกิน~

เจิ้งฮัวหยินลืมตาขึ้นมา “พ่อ ผมจะได้ว่าผมมีบัตรธนาคารอยู่ข้างในน่าจะมีเงินเหลือเยอะอยู่นะ!”

เจิ้งจื่อหง “ไอ้ลูกขยะ! ทรัพย์สินของฉันนับร้อยล้านต้องมาเสียไปในคืนเดียวก็เพราะแก! ในบัตรแกเหลืออยู่เท่าไหร่? เอามาให้หมดเลยนะ!”

“พ่อ พ่อต้องประหลาดใจแน่ ผมจำได้ว่าในนั้นน่าจะมีอย่างน้อยก็ 5 แสน!”

เจิ้งฮัวหยินตื่นเต้นเขารีบไปเช็คยอดเงินที่ตู้ธนาคารใกล้ๆทันที

พ่อของเขาเจิ้งจื่อหงก็มองเขาด้วยความตื่นเต้น!

ประหลาดใจ?

รอคอย!

เจิ้งฮัวหยินใส่รหัสเพื่อดูยอดเงินที่เหลืออยู่!

"685.06 หยวน!"

“ไอ้ลูกขยะ! บิดาจะฆ่าแก!”

เจิ้งจื่อหงพูดจบก็เตะลูกชายของตัวเองทันที!

….

เมืองหลวง

ในเวลานี้เองก็มีการฆาตกรรมในพื้นที่วิลล่าหลานฉานในเขตหยุนติง และกองตำรวจอาชญากรรมก็กำลังทำการสืบสวนหาตัวคนร้ายอยู่