บทที่ 31 ดูดซับแกนกลางที่เสียหาย

บทที่ 31 ดูดซับแกนกลางที่เสียหาย

【บันทึก】: ระยะเวลาการถ่ายทอดสดติดต่อกันของคุณสะสมเกินสิบห้านาทีแล้ว รางวัลกล่องเสบียงแบบสุ่มจะถูกจัดส่งให้ในหนึ่งวันก่อนที่ภัยพิบัติครั้งต่อไปจะมาถึง

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากแผงควบคุมเกม ซูหมัวก็กดเข้าสู่หน้าการจัดการเพื่อปิดการถ่ายทอดสดทันที

ภายใต้การถ่ายทอดสด ทุกการเคลื่อนไหวล้วนถูกจับตามองจากคนนับพันล้านคน

หากเป็นในยุคอารยธรรม เขาคงจะหัวเราะเสียงดังด้วยความดีใจที่ตัวเองโด่งดังขึ้นมา

แต่ในวันสิ้นโลกที่กลืนกินผู้คนโดยไม่คายกระดูกออกมาเช่นนี้ ยิ่งเปิดเผยตัวตนมากเท่าไหร่ อันตรายก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ซูหมัวก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปยังจุดที่ชายหน้าบากเสียชีวิตบนเนินเขา พลางพิจารณาดู

“อืม คนพวกนี้จัดการยากจริงๆ น่ารำคาญชะมัด”

การฆ่าคนนั้นทำเพียงแค่เหนี่ยวไกเบาๆ แต่การจะจัดการกับศพเหล่านี้กลับต้องเสียเวลาคิดไม่น้อย

โชคดีที่เป็นคืนฝนตก กลิ่นจึงไม่ลอยไปไกล หากเปลี่ยนเป็นตอนที่แดดแผดเผา เกรงว่าเพียงวันสองวันก็คงดึงดูดสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์กลุ่มใหญ่มาแล้ว

หรือดีไม่ดีอาจจะเกิดโรคระบาดขึ้นมาด้วยซ้ำ

เขาเปิดหน้าการผลิต ซูหมัวสร้างหอกหินขึ้นมาอีกเล่มหนึ่งอย่างรวดเร็ว

เขาถือหอกหิน ฝืนความสะอิดสะเอียน ใช้ปลายหอกหินเกี่ยวเสื้อผ้าของชายหน้าบากไว้ พลางผ่อนลมหายใจออกมา

ในยุคอารยธรรม แค่ฆ่าไก่เขายังกลัว นึกไม่ถึงว่าพอมาถึงวันสิ้นโลก จะต้องมาพรากชีวิตคนไปถึงห้าคน

แม้คนเหล่านี้จะเป็นโจรโฉด แต่ศีลธรรมที่ถูกสร้างขึ้นในยุคอารยธรรมยังคงรั้งความเป็นมนุษย์ไว้เล็กน้อย

“เอ๊ะ? นี่คืออะไร?”

หลังจากลากศพของชายหน้าบากออกไป ซูหมัวก็พบด้วยความประหลาดใจว่า ตรงจุดที่ชายหน้าบากเคยนอนอยู่นั้น มีกระดองเต่าที่เปล่งแสงสลัวปรากฏขึ้น

“นี่ไม่ใช่ฐานที่มั่นที่ต้องเลือกวางในตอนแรกหรอกเหรอ?”

เขาหยิบกระดองเต่าขึ้นมาทันที ซูหมัวดีใจอย่างมาก พลางเริ่มพิจารณาคุณสมบัติของมัน

【แกนกลางฐานที่มั่นที่เสียหาย】

ฐานที่มั่นจะผูกมัดกับผู้เล่น เมื่อผู้เล่นเลือกวางลงไปแล้วจะผูกมัดกับผืนดิน ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้

เมื่อผู้เล่นทำลายฐานที่มั่นของตัวเอง มันจะคืนสภาพกลับเป็นแกนกลางที่เสียหายโดยอัตโนมัติ หากยังไม่ได้รับการซ่อมแซมจะไม่สามารถวางได้

หลังจากผู้เล่นเสียชีวิต ไอเทมทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ในแกนกลางฐานที่มั่นนี้

【บันทึก】: ตรวจพบว่าผู้เล่นมีแกนกลางฐานที่มั่นที่สมบูรณ์ ต้องการดูดซับหรือไม่?

“ถึงกับดูดซับแกนกลางที่หลบภัยของคนอื่นได้งั้นเหรอ?”

เมื่อมองดูคุณสมบัติบนแผงควบคุมเกม ซูหมัวก็รีบก้าวเท้าไปข้างกายของคนอื่นๆ ทันที

เป็นไปตามคาด ใต้ร่างของไอ้แว่นและไอ้หน้าประต่างก็มีแกนกลางฐานที่มั่นที่เสียหายปรากฏอยู่เช่นกัน

เมื่อเดินไปถึงข้างกายของชายท่าทางเหมือนหนู คราวนี้เขากลับพบแกนกลางฐานที่มั่นที่สมบูรณ์ซึ่งยังไม่เคยถูกวางลงไปเลยด้วยซ้ำ

“เยี่ยมมาก!”

เมื่อมองดูกระดองเต่าที่เสียหายสามชิ้น และสมบูรณ์หนึ่งชิ้นในมือ ซูหมัวก็หัวเราะออกมาอย่างยินดี

“สมกับคำกล่าวที่ว่า ม้าไม่กินหญ้ากลางคืนย่อมไม่อ้วนพี คนไม่ได้รับโชคลาภย่อมไม่มั่งมีจริงๆ”

“คนพวกนี้เข่นฆ่าผู้รอดชีวิตที่น่าสงสารไปตั้งมากมาย ตอนนี้มาตายด้วยน้ำมือของฉัน งั้นก็ถือว่ากรรมตามสนองแล้ว!”

เขาเก็บแกนกลางทั้งสี่ชิ้นเข้าสู่ช่องเก็บของ

เขาก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปยังข้างทะเลสาบฝนกรด แล้วเริ่มขุดหลุม

เมื่อได้รับของรางวัล ในตอนนี้ต่อให้ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานท่ามกลางคืนฝนที่มืดมิด ซูหมัวก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาบ้าง เขาอยากจะจัดการกับศพของคนเหล่านี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว เพื่อที่จะได้กลับเข้าหลุมหลบภัยไปตรวจดูและดูดซับของรางวัล

สายฝนที่ตกลงมาตลอดทั้งวันทำให้ดินโคลนบนพื้นนิ่มลงมาก ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ซูหมัวก็ขุดหลุมลึกหนึ่งเมตร กว้างสองเมตร ยาวสองเมตรเสร็จสิ้น

เขาหันกลับไปใช้หอกหินเขี่ยศพของพวกโจรเหล่านั้นลงหลุมทีละศพ จากนั้นซูหมัวก็ก้าวเท้าอย่างรวดเร็วกลับมาที่เบื้องหน้าของหวงเปียว

หวงเปียวที่เคยดิ้นรนอยู่บนพื้นก่อนหน้านี้ ทิ้งไว้เพียงรอยมือลึกบนพื้นดิน บัดนี้ไร้ซึ่งเสียงใดๆ อีกแล้ว

เขาใช้ปลายหอกเขี่ยดู เป็นไปตามคาด ใต้ร่างของหวงเปียวก็มีแกนกลางฐานที่มั่นที่เสียหายปรากฏอยู่เช่นกัน

“เห็นแก่ที่แกอุตส่าห์เดินทางมาไกลเพื่อส่งอุปกรณ์ให้ฉัน ฉันก็ไม่ใจร้ายปล่อยให้ศพของแกเน่าเปื่อยอยู่กลางแจ้ง ชาติหน้าขอให้เกิดมาเป็นคนดีแล้วกันนะ”

การถูกแช่อยู่ในฝนกรด

ใบหน้าของหวงเปียวถูกกัดกร่อนจนดูไม่ได้ ดูแปลกประหลาดน่ากลัวราวกับพวกซอมบี้ในหนังวันสิ้นโลกของอเมริกาไม่มีผิดเพี้ยน

เขาไม่กล้าพิจารณาดูให้ละเอียด จึงใช้ปลายหอกหินเกี่ยวเสื้อกันฝนหญ้าบนร่างของหวงเปียวไว้

เดินช้าๆ ทีละก้าว ซูหมัวลากศพมาถึงหน้าหลุมขุดขนาดใหญ่

หลังจากผลักร่างของหวงเปียวลงหลุมจัดวางให้เรียบร้อย ซูหมัวก็เริ่มถมดิน

เวลาผ่านไปช้าๆ ตามการถมดินและการเกาะตัวของน้ำฝน คนทั้งห้าคนก็ถูกฝังไว้ในหลุมนี้ตลอดกาล

เมื่อทำทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น หลังจากปักกิ่งไม้ไว้ตรงจุดนี้เพื่อเป็นเครื่องหมาย ซูหมัวจึงเดินกลับไปยังปากทางเข้าออกตามเส้นทางเดิมที่ออกมา

ประตูช่องทางปลอดภัยที่ทำจากแผ่นไม้ตอนออกไปนั้นสะดวกมาก แต่ในตอนนี้เมื่อซูหมัวเดินกลับมา น้ำจำนวนไม่น้อยได้ซึมเข้าสู่ช่องทางไปแล้ว

ขณะที่พิจารณาปากทางเข้าออก ซูหมัวก็คิดวางแผนในใจ

“หากฉันต้องการเดินทางไกล การออกไปทางนี้ถือเป็นทางเลือกที่ดีทีเดียว อัปเกรดมันสักหน่อยดีกว่า”

เขานึกเรียกใช้ระบบการเอาชีวิตรอดในใจ คุณสมบัติของช่องทางก็ปรากฏขึ้น

【ช่องทางเข้าออก】

คำอธิบาย: ช่องทางเข้าออกที่ขุดทะลุแล้ว

ทิศทางการอัปเกรด: ช่องทางปลอดภัย

สาขาย่อย: ขยาย (20), วัสดุ (40), ความแข็งแกร่ง (200), ประตูช่องทาง (40)

คำประเมิน: กระต่ายเจ้าเล่ห์ต้องมีสามโพรง!

“ประตูช่องทาง... อัปเกรดให้เป็นประตูหินก็พอ ยังไงฉันก็ยังมีหินเหลืออยู่อีกมาก”

ตามการใส่วัสดุหินลงไปทีละน้อย คะแนนการเอาชีวิตรอดที่ต้องการสำหรับประตูช่องทางก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งเหลือ 20 คะแนน จึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก

“เลือกอัปเกรดประตูช่องทาง”

เสียคะแนนไป 20 คะแนน แสงสีเขียวพุ่งออกมาจากร่างกายของซูหมัว เพียงสามวินาที ประตูไม้ที่เคยมีช่องว่างขนาดใหญ่พลันเปลี่ยนเป็นประตูหินที่เหมือนกับทางด้านหน้าของที่หลบภัย ดูแนบสนิทไร้รอยต่อ น้ำฝนจึงไม่สามารถซึมเข้าไปได้อีก

เขาหยิบพลั่วขึ้นมาตักดินสองสามครั้ง ถมปิดทับประตูช่องทางหินไว้ ซูหมัวก็เดินกลับมาที่ประตูหน้าของหลุมหลบภัยด้วยความพึงพอใจ

ช่องทางปลอดภัยที่ใช้สำหรับลอบโจมตีนี้ ในเวลาปกติยกเว้นตอนเดินทางไกลหรือลอบโจมตีแล้ว พยายามทำเป็นลืมๆ มันไปซะดีกว่า

เก็บไว้เป็นไพ่ตายจะดีที่สุด!

ในยามคับขัน มันจะสามารถสร้างพลังทำลายล้างที่น่าประทับใจได้เหมือนกับในวันนี้

ส่วนเรื่องการเปิดเผยการป้องกันในห้องไลฟ์สดนั้น ชั่วคราวยังไม่ต้องกังวล

เมื่อกลับมาถึงประตูหน้า มองดูผนังหินที่ถูกขุดจนโล่งเตียนทั้งสองด้าน

ซูหมัวก็ทั้งขำทั้งเศร้า

เดิมทีเป็นหลุมหลบภัยใต้ดินที่ดีๆ กลับถูกคนพวกนี้ขุดอยู่หลายชั่วโมงจนกลายเป็นที่หลบภัยบนดินไปซะได้

“แบบนี้ก็ดี ไว้ค่อยถมวันหลัง รอให้ฝนหยุดตกค่อยปรับปรุงใหม่อีกที”

เขาเดินดูรอบๆ พิจารณาจุดที่ถูกขุดออกไป ซูหมัวก็ตะโกนเข้าไปในที่หลบภัยว่า

“โอรีโอ้ เปิดประตู ฉันกลับมาแล้ว!”

สิ้นเสียง ก็ได้ยินเสียงตะกุยประตูอย่างบ้าคลั่งจากด้านใน ดังปังขึ้นมา ประตูหินถูกเปิดออกเป็นช่องเล็กๆ

โอรีโอ้จอมเจ้าเล่ห์แอบมองลอดช่องประตูออกไปรอบหนึ่งก่อน ถึงยอมหลีกทางให้

“แกนี่นะเจ้าตัวเล็ก ฉลาดแสนรู้จริงๆ”

เนื่องจากสวมเสื้อกันฝนอยู่ จึงไม่สะดวกที่จะลูบหัวโอรีโอ้ หลังจากส่งสัญญาณให้โอรีโอ้ถอยไปไกลๆ ซูหมัวก็ปิดประตูใหญ่ลง แล้วยืนถอดเสื้อกันฝนอยู่ที่มุมหลุมหลบภัย

การลอบโจมตีเมื่อครู่ เขาเตรียมแผนไว้ทั้งหมดสองแผน

แผนเอ คือเขาจะลอบโจมตีออกไปทางประตูหลัง อาศัยจังหวะที่คนพวกนี้ไม่ได้ระวังตัว ลอบจัดการให้พวกมันตั้งตัวไม่ทัน

แผนบี คือหากไม่มีโอกาสจริงๆ จะให้โอรีโอ้ทำเสียงดังอยู่ที่ประตูเพื่อดึงดูดความสนใจ สร้างโอกาสในการสังหารให้เขา

แต่น่าเสียดายที่คนพวกนี้เป็นเพียงกลุ่มคนไร้ระเบียบ พลังการต่อสู้ต่ำมาก ความระมัดระวังก็แทบไม่มีเลย พวกมันคิดไม่ถึงเลยว่าซูหมัวจะมุดออกมาลอบโจมตีจากทางด้านหลังกะทันหันแบบนี้

เมื่อถอดเสื้อกันฝนเสร็จ ซูหมัวก็หันกลับมานั่งลงบนเก้าอี้ไม้

มองดูฐานที่มั่นหินที่มีแสงไฟสว่างไสว และโอรีโอ้ที่วิ่งเข้ามาออดอ้อนอยู่ที่ข้างโต๊ะ

ซูหมัวพลันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที

ไม่มีใครคาดคิดเลย

เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เขายังเป็นเพียงคนธรรมดาที่ข้ามมิติมายังโลกเขตรกร้างดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด

แต่หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาได้กลายเป็นยอดคนผู้ลงทัณฑ์แทนสวรรค์ที่พรากชีวิตคนไปถึงห้าคนแล้ว

เขาหยิบของรางวัลออกมา ซูหมัวใช้มือซ้ายถือเศษผ้ารองกระดองเต่าไว้ มือขวาหยิบเศษผ้าอีกผืนมาเช็ดทำความสะอาดอย่างละเอียด

กระดองเต่าที่มีรูปลักษณ์โบราณ ภายใต้การเช็ดทำความสะอาดของเศษผ้า ก็ยิ่งดูแวววาวราวกับหยกเนื้อดี

หลังจากเช็ดทำความสะอาดแกนกลางทั้งหมดเสร็จ ซูหมัวก็หยิบแกนกลางที่เสียหายที่ได้รับมาในตอนแรกขึ้นมา เขานึกสั่งการในใจเพื่อกระตุ้นฟังก์ชันการหลอมรวมของแผงควบคุมเกม

“งั้นก็เริ่มหลอมรวมจากแกนกลางที่เสียหายอันนี้ก่อนแล้วกัน!”