บทที่ 19 ทางระบายน้ำเสร็จสมบูรณ์! รางวัลสุดหรู!

บทที่ 19 ทางระบายน้ำเสร็จสมบูรณ์! รางวัลสุดหรู!

หลังจากกินข้าวเสร็จ เขาก็หยิบพลั่ววิ่งออกไปข้างนอก เวลาสิบโมงเช้าในเขตรกร้าง ซูหมัวเข้างานตรงเวลา

อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ สัตว์ป่าข้างนอกจึงยังไม่บ้าคลั่งขนาดนั้น

หลังจากสแกนรอบหนึ่ง วันนี้ก็ยังไม่พบสัตว์กลายพันธุ์ใกล้ฐานที่มั่น

“น่าเสียดายจริงๆ ฉันนึกว่าวันนี้จะได้รับพัสดุซะอีก”

สัตว์กลายพันธุ์ที่คนอื่นหวาดกลัวราวกับเสือร้าย กลับกลายเป็นพัสดุสำหรับซูหมัวไปซะได้

ต้องบอกเลยว่า ในวันสิ้นโลกขอเพียงปรับเปลี่ยนทัศนคติได้ มันก็จะกลายเป็นอีกรสชาติหนึ่งทันที

เขายืนอยู่บนเนินเขาเล็กๆ ของหลุมหลบภัย ซูหมัวมองไปไกลๆ ก็ยังเห็นแต่ความรกร้างและกว้างใหญ่

แสงแดดที่แผดเผาต่อเนื่องทำให้ผืนดินที่เคยมีสีเขียวอยู่บ้าง กลายเป็นสีเหลืองเกรียม

เขาก้าวเท้าไปยังพุ่มไม้ที่เคยตัดไว้ ตรงจุดที่เคยเผชิญหน้ากับกิ้งก่า ร่องรอยเหล่านั้นถูกลมที่พัดโหมในตอนกลางคืนบนที่ราบพัดพาหายไปแล้ว

นอกจากความยุ่งเหยิงเล็กน้อย มันก็ไม่สามารถตัดสินได้โดยตรงว่าที่นี่เคยเกิดการต่อสู้ขึ้น

เขาหยิบขวานเหล็กออกมา ซูหมัวเริ่มตัดไม้

ไม้ในตลาดการแลกเปลี่ยนนั้นราคาถูกมาก แม้น้ำ 100 มิลลิลิตรก็แลกไม้ได้หลายสิบหน่วย

ทว่าเป้าหมายของซูหมัวกลับไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น

เหมือนกับในนินจาคาถาชื่อดังบนโลก ต่อให้มีจักระแล้ว ก็ยังต้องเริ่มฝึกฝนการใช้จักระจากการปีนต้นไม้และเหยียบน้ำขั้นพื้นฐาน

พฤติกรรมของซูหมัวในตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น

การควบคุมขวาน ทุกครั้งที่ขวานจามลงไป ซูหมัวจะพยายามให้มีความแม่นยำที่สุด

การควบคุมแรง ทุกครั้งที่จามลง ซูหมัวจะพยายามควบคุมแรงให้อยู่ในขอบเขตหนึ่ง ไม่ให้มากเกินไปและไม่ให้น้อยเกินไป

“แม้ฉันจะมีอาวุธความร้อนแล้ว แต่ในโลกแบบนี้ ย่อมเลี่ยงการปะทะระยะประชิดกับคนอื่นไม่ได้”

ยิ่งพยายามควบคุม ซูหมัวก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความยากลำบากของมัน

“ฉันไม่มีพลังประเภทที่ใช้แรงเดียวทำลายทุกอย่างเหมือนในนิยายแฟนตาซี งั้นก็ทำได้แค่ฝึกความเร็วและความแม่นยำ กุญแจสำคัญคือการโจมตีจุดตาย ท่าทางต้องเร็ว แรงต้องพอ ความแม่นยำต้องเป๊ะ”

เมื่อมองดูรอยตัดที่เรียบเนียนกว่าต้นแรกบนต้นไม้เล็กๆ สูงระดับเอวต้นที่สองที่ล้มลง ซูหมัวก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

“การป้องกันสู้การหลบไม่ได้ การหลบสู้การชิงโจมตีก่อนไม่ได้ ก่อนจะลงมือต้องเหมือนกับการตัดไม้ ต้องคิดว่าตัดตรงไหนถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ถ้าฉันสามารถจัดการศัตรูได้ก่อนที่มันจะลงมือ ฉันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องที่ฉันไม่มีการฝึกฝนแบบมืออาชีพจนหลบการโจมตีพวกนั้นไม่ได้แล้ว!”

ยิ่งซูหมัวคิด แรงและความแม่นยำของขวานในมือก็ยิ่งแม่นยำมากขึ้น

เพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เขาก็สามารถรักษาแรงและความแม่นยำให้อยู่ในขอบเขตที่กว้างได้เป็นอย่างดี

ในตอนนี้ไม้สะสมได้ถึง 20 หน่วย และเส้นใยพืช 8 หน่วย

เขากลับมายังฐานที่มั่น ดื่มน้ำเย็นเข้าไปหลายอึก และส่งให้โอรีโอ้ที่กำลังเข้าเวรลาดตระเวนอยู่รอบๆ หนึ่งส่วน จากนั้นซูหมัวก็เริ่มพิจารณาการออกแบบการระบายน้ำ

ตอนนี้ในที่หลบภัยยังไม่มีท่อบำบัดน้ำเสีย การเข้าห้องน้ำก็จัดการกันง่ายๆ นอกบ้าน ดังนั้นชั่วคราวจึงไม่ต้องกังวลว่าน้ำเสียในหลุมหลบภัยจะต่อออกไปยังไง

หลังจากวางฐานที่มั่นลงแล้ว มันได้เปลี่ยนภูมิประเทศเนินเขาไปเล็กน้อย

กลายเป็นดีไซน์แบบลาดเอียงเล็กๆ

ตามหลักการทั่วไป โดยพื้นฐานมักจะไม่เกิดปัญหาเรื่องการระบายน้ำตามปกติ

แต่ภูมิประเทศแบบนี้ มักจะเกิดหลุมบ่อได้ง่าย ในยามที่ฝนตกหนัก มันจะเกิดน้ำขังเป็นลักษณะทะเลสาบใต้ฐานรากของหลุมหลบภัย หากเป็นเช่นนี้ต่อไปนานๆ ความชื้นและแรงดันน้ำจะทำลายความมั่นคงของโครงสร้างหลุมหลบภัย

ยิ่งเป็นฝนกรด ยิ่งจะกัดกร่อนภูมิประเทศรอบข้างจนไม่มีหญ้าขึ้น ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาฐานที่มั่นในอนาคต

“แค่ทางระบายน้ำง่ายๆ ยังไม่พอ ฉันต้องขุดภูมิประเทศที่สามารถนำน้ำออกไปได้ในทีเดียว ทางที่ดีคือสามารถนำน้ำออกไปได้ไกลสี่หรือห้าร้อยเมตร”

หลังจากวางแผนเส้นทางคร่าวๆ ในหัวแล้ว ซูหมัวก็เริ่มลงมือทำงาน

โชคดีที่พลั่วที่สร้างจากแผงควบคุมเกมมีฟังก์ชันช่วยในระดับหนึ่ง ขอเพียงใช้แรงนิดหน่อยก็สามารถขุดดินขึ้นมาได้แผ่นใหญ่

ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ขุดอย่างหนักไปเกือบสี่ชั่วโมงจนถึงพลบค่ำ ทางระบายน้ำถึงได้ขุดออกไปได้เพียงห้าสิบเมตรเศษๆ

ทางระบายน้ำสามสายที่เหมือนรอยข่วน ดูคดเคี้ยวและหลวมมากเพราะไม่มีคอนกรีตยึดไว้

แต่ผลลัพธ์นั้นสามารถยืนยันได้แน่นอน

เขาเรียกใช้ระบบการเอาชีวิตรอดในใจ ซูหมัวรวบรวมสมาธิมองไปยังทางระบายน้ำที่ขุดขึ้นมา

【สิ่งอำนวยความสะดวกระบายน้ำแบบง่าย】

ทิศทางการอัปเกรด 1: เสริมความแข็งแกร่ง เปลี่ยนวัสดุ ทำให้ประสิทธิภาพการระบายน้ำเพิ่มขึ้นอย่างมาก ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (150)

ทิศทางการอัปเกรด 2: ใช้การฝังท่อระบายน้ำทิ้งใต้ดิน ประสิทธิภาพสูงกว่า และแนบเนียนกว่า ไม่ถูกทำลายได้ง่าย ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (550)

คำประเมิน: อย่าคิดจะใช้ทางระบายน้ำนี้ดริฟต์เข้าโค้งล่ะ ฉันรับรองเลยว่า นายจะติดหล่มแน่นอน!

“ลองใส่หินลงไปหนึ่งหน่วยดูสิ”

เขามองดูสองเส้นทางที่ระบบให้มา ซูหมัวหยิบหินหนึ่งหน่วยออกมา กองไว้บนทางระบายน้ำ

เป็นไปตามคาด แผนการอัปเกรดแรกที่ระบบให้มา ลดความต้องการลงไป 3 คะแนน

คำอธิบายก็เปลี่ยนเป็น:

ทิศทางการอัปเกรด 1: ใช้หินเสริมความแข็งแกร่ง เพิ่มประสิทธิภาพการระบายน้ำ เพิ่มความทนทาน และไม่ถูกกัดกร่อนได้ง่าย ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (147)

ในช่องเก็บของมีหินอยู่ถึง 200 หน่วย ของสิ่งนี้ราคาถูก ซูหมัวจึงไม่เสียดาย

10 หน่วย... 20 หน่วย...

หลังจากวางหินลงไปถึง 47 หน่วย ความต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอดที่ระบบให้มาก็ไม่เปลี่ยนแปลงตามจำนวนหินอีก

คงที่อยู่ที่ 9 คะแนน

“เลือกทิศทางการอัปเกรดที่หนึ่ง!”

สิ้นเสียง แสงสีเขียวพุ่งออกมาจากร่างกายของซูหมัว หลอมรวมหินสี่สิบกว่าหน่วยเข้ากับทางระบายน้ำ

เริ่มจากใต้เท้าของซูหมัว ทางระบายน้ำที่เคยมีดินร่วนซุยก็เริ่มปรากฏร่องรอยของหินขึ้นมา

ทุกครั้งที่แสงสีเขียวสแกนไปมา หินในดินก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไปห้าวินาที ทางระบายน้ำหิน!

เสร็จสมบูรณ์!

ทางระบายน้ำที่ประกอบด้วยหินสีเทาดำดูเป็นระเบียบเรียบร้อย บนผืนดินที่รกร้าง มันดูราวกับกำแพงเมืองจีน ทำให้คนรู้สึกทึ่งในใจ

พื้นผิวหินที่สมบูรณ์แบบราวกับปูด้วยเครื่องจักร มองไม่เห็นร่องรอยการเจาะด้วยมือเลยแม้แต่นิดเดียว โดยรวมดูราวกับสร้างสรรค์จากธรรมชาติ

ยิ่งมอง ซูหมัวก็ยิ่งดีใจในใจ

“ตรวจพบว่าผู้เล่นมีโอกาสผ่านพ้นภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งแรกเกิน 99% และเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในโลกที่บรรลุความสำเร็จนี้”

“ได้รับโอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง”

ซูหมัวที่ยืนอยู่บนเนินเขาเล็กๆ มองไปไกลๆ รู้สึกว่าโชคดีสองชั้นทันที เขารีบเปิดแผงควบคุมเกมเพื่อตรวจสอบ

ในตอนนี้ ด้านหลังฟังก์ชันของแผงควบคุมเกมสีฟ้าใส มีฟังก์ชันใหม่ที่เปล่งประกายเจ็ดสีปรากฏขึ้น-

สุ่มรางวัล

“นึกไม่ถึงว่าขุดทางระบายน้ำจะได้ความสำเร็จแบบนี้ ถ้ารู้แบบนี้ฉันขุดตั้งแต่วันแรกแล้ว”

เขามองดูวงล้อสุ่มรางวัลตรงหน้า ซูหมัวรวบรวมสมาธิมองไปที่มัน

วงล้อแบ่งออกเป็นห้าโซน ได้แก่…

สัตว์เลี้ยง, แบบแปลน, เครื่องมือ, ไอเทม, ทรัพยากร

“นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีช่องขอบคุณที่ร่วมสนุก นี่ไม่ใช่เกมที่พัฒนาโดยบริษัทของเฮียหม่าแน่นอน”

ทั้งห้าตัวเลือกล้วนมีประโยชน์มาก

เมื่อมีโอรีโอ้อยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้ทรัพยากรก็เพียงพอ ต่อให้สุ่มได้สัตว์เลี้ยง ซูหมัวก็ไม่รังเกียจที่จะมีสมาชิกเพิ่มมาช่วยกินข้าวอีกหนึ่งปาก เขาจึงกดปุ่มสุ่มรางวัลทันที

วงล้อเริ่มหมุนด้วยความเร็วสูงในช่วงแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็ช้าลงอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเข็มก็ไปหยุดอยู่ที่โซนแบบแปลน

【บันทึก】: ยินดีด้วย ผู้เล่นสุ่มได้แบบแปลนการผลิตหน้าไม้ล่าสัตว์แบบผสม

แบบแปลนการผลิตที่เปล่งแสงสีแดงปรากฏขึ้นในช่องเก็บของพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของแผงควบคุมเกม

【แบบแปลนการผลิตหน้าไม้ล่าสัตว์แบบผสม: เครื่องมือต่อสู้ระยะไกล บรรจุลูกดอกช้า ความเร็วต้นสูง มีพลังทำลายล้างที่น่าประทับใจ เป็นเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอดในเขตรกร้าง】

“นึกไม่ถึงว่าจะเป็นอาวุธระยะไกล!”

ดวงตาของซูหมัวเป็นประกาย

ตั้งแต่ก่อนจะออกไปต่อสู้ครั้งแรก เขาก็เคยคิดเรื่องการผลิตอาวุธระยะไกลมาแล้ว

เพียงแต่ที่ผ่านมาเพราะไม่มีทิศทางการผลิตที่ดี และคะแนนการเอาชีวิตรอดก็น้อย จึงได้แต่พับความคิดนี้เก็บไว้

นึกไม่ถึงว่าตอนนี้จะสุ่มได้หน้าไม้ที่ดูจะเหนือกว่าธนูขึ้นไปอีกระดับ

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างธนูและหน้าไม้อยู่ที่ความแม่นยำ

หน้าไม้ไม่จำเป็นต้องเล็งไปพร้อมกับตอนที่น้าวสาย ดังนั้นความต้องการต่อผู้ใช้งานจึงต่ำกว่า แม้เวลาบรรจุจะนานกว่าธนูมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมันยิงได้ไกลกว่า พลังทำลายล้างรุนแรงกว่า และมีความแม่นยำสูงกว่า เป็นอาวุธทำลายล้างระยะไกลที่มีอานุภาพสูงชนิดหนึ่ง

ธนูหนึ่งคันถ้าให้ผู้หญิงใช้ เนื่องจากเรื่องกำลังแขน อย่างมากก็ยิงได้แค่ยี่สิบสามสิบเมตร

แต่หน้าไม้นั้นต่างออกไป หลังจากเรียนรู้วิธีใช้หน้าไม้แล้ว ภายในระยะห้าสิบเมตร โดยพื้นฐานแล้วคือเล็งตรงไหนโดนตรงนั้น ความแม่นยำสูงจนน่าตกใจ

หลังจากย่อยแบบแปลนการผลิตหน้าไม้แล้ว แสงสายหนึ่งก็หลอมรวมเข้ากับฟังก์ชันการผลิตของแผงควบคุมเกม

ซูหมัวรีบเปิดรายการการผลิตขึ้นมาทันที

ตรวจสอบความต้องการวัสดุในการผลิตหน้าไม้ล่าสัตว์แบบผสมหนึ่งคันและลูกดอกหน้าไม้