บทที่ 6 การต่อสู้ครั้งแรก รางวัลใหญ่!

บทที่ 6 การต่อสู้ครั้งแรก รางวัลใหญ่!

การอัปเกรดทั้งสองแบบมีข้อดีและข้อเสียต่างกัน

แบบแรกใช้คะแนนน้อยและเห็นผลเร็ว ข้อดีหลังการอัปเกรดนั้นชัดเจนในทันที

แบบที่สองใช้คะแนนมาก โดยเพิ่มระบบไฟฟ้าเข้าไปเพื่อเพิ่มความเร็วในการโจมตี

“เลือกแบบไหนดีนะ?”

เมื่อมองดูหอกที่วางอยู่ตรงหน้า ซูหมัวนึกลังเลเล็กน้อย

ในใจลึกๆ เขาเอนเอียงไปทางตัวเลือกที่สอง เพราะการได้ใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าในยุคที่ทุกคนยังเอาหินมาถูกันอยู่ย่อมเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่นอน

แต่ว่า...

“ฉันเลือกแบบแรก!”

ซูหมัวจำคำอธิบายเกี่ยวกับกิ้งก่าในคู่มือได้

กิ้งก่าชนิดนี้แม้จะเพิ่มความสามารถในการพรางตัวหลังการกลายพันธุ์ แต่สิ่งที่ต้องแลกมาคือความคล่องตัวของมันเอง

เมื่อเทียบกับความเร็วในการโจมตีที่ต้องแลกด้วย 40 คะแนน เห็นได้ชัดว่าแบบแรกคุ้มค่ากว่ามาก

อีกอย่าง ถ้าระบบไฟฟ้าต้องชาร์จไฟล่ะ...

ตอนนี้ในที่หลบภัยแม้แต่ช่องระบายอากาศยังไม่มี ถ้าอยากชาร์จไฟ คงต้องใช้การถูไถเพื่อให้เกิดไฟฟ้าสถิตเอาแล้วล่ะ

ขณะที่ซูหมัวกำลังคิด หอกตรงหน้าก็ค่อยๆ ปรากฏสีใหม่ภายใต้การดัดแปลงของระบบ

สีไม้แดงสลับเหลือง เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เปลี่ยนหอกไม้ให้กลายเป็นโลหะหรือหิน

【หอกไม้โฉว】: หอกไม้อันใหม่ เนื้อไม้ละเอียด มีลายเหมือนหงส์โบยบิน แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า พลังทำลายล้างน่าประทับใจมาก

“เป็นไม้โฉวจริงๆ ด้วย!”

(ไม้โฉว 椆木 - Chóumù เป็นชื่อเรียกเฉพาะของไม้ในตระกูล Cyclobalanopsis หรือกลุ่มต้นโอ๊กประเภทหนึ่ง ที่พบมากในประเทศจีน เนื้อไม้มีความหนาแน่นสูงมาก แข็งจนได้ฉายาว่า "ไม้เหล็ก" ในสมัยโบราณนิยมนำมาทำเป็นด้ามอาวุธ)

เมื่อเห็นคุณสมบัติ ซูหมัวก็ทั้งตกใจและดีใจ

ต้องรู้ว่าไม้โฉวเป็นหนึ่งในไม้ล้ำค่า และเป็นวัสดุชั้นยอดที่หาได้ยากในการนำมาสร้างอาวุธเย็น

เมื่อเทียบกับโลหะ ความยืดหยุ่นของไม้ชนิดนี้สำหรับคนที่ไม่เคยมีประสบการณ์การต่อสู้ย่อมล้ำค่ากว่ามาก

คะแนนการเอาชีวิตรอดเพียง 5 คะแนนก็สามารถวิวัฒนาการไม้ได้ถึงระดับนี้ การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ซูหมัวตระหนักถึงความแข็งแกร่งของระบบอีกครั้ง

“ตอนนี้ขาดแค่ชุดป้องกันแล้ว ในป่าแบบนี้จะบาดเจ็บไม่ได้เด็ดขาด!”

เขาเปิดแผงการแลกเปลี่ยน และเริ่มไล่ดู

ปฏิทินวันสิ้นโลก วันที่ 2 มกราคม หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน หลายคนถูกบีบให้ไม่มีทางเลือก ต้องออกไปสำรวจเพื่อเอาชีวิตรอดในป่า

แม้คนที่พบกล่องสมบัติจะมีไม่มาก แต่เพราะมีฐานประชากรนับพันล้านคน บนแผงการแลกเปลี่ยนจึงพอมีชุดป้องกันอยู่บ้าง

“ฉันไม่จำเป็นต้องซื้อของที่ดีที่สุด ฉันมีระบบ บางทีอาจจะซื้อกลับมาลองวิวัฒนาการดูได้”

ขณะที่พิจารณา ซูหมัวก็ครุ่นคิดในใจเงียบๆ

ตอนนี้มีน้ำสำรองอยู่ 100 มิลลิลิตร เมื่อถึงตอนเที่ยงที่จะออกไปจัดการ ก็น่าจะสะสมได้ประมาณ 200 มิลลิลิตร

อำนาจการซื้อของน้ำจำนวนนี้ในตลาดปัจจุบัน สามารถซื้อเกราะแผ่นเซรามิกที่ดูโบราณและเทอะทะได้ชุดหนึ่ง

เกราะแผ่นเซรามิกอาจเสียเปรียบเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ แต่ในการรับมือกับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก เนื่องจากวัสดุของมัน มันก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เขาก็รอจนถึงช่วงเที่ยงที่แดดร้อนจัดที่สุด

ซูหมัวใช้น้ำ 200 มิลลิลิตรซื้อเกราะแผ่นเซรามิกมา และใช้อีก 50 มิลลิลิตรซื้อขนมปัง 300 กรัมกลับมา

เมื่อกินขนมปังพร้อมกับสาลี่น้ำที่เหลือและดื่มน้ำไป 50 มิลลิลิตร สภาพร่างกายของซูหมัวในตอนนี้ก็ฟื้นฟูกลับมาเต็มที่

เมื่อเทียบกับกิ้งก่าที่หมอบรออยู่บนดินแห้งๆ การที่ซูหมัวออกไปจัดการในตอนนี้ถือเป็นการปฏิบัติตามหลักการ "ศัตรูเหนื่อยเราตี" อย่างเคร่งครัด

“รออีกนิด รออีกหน่อย รออีกสักพัก”

หลังจากหยิบคู่มือมอนสเตอร์ออกมาสแกนเพื่อยืนยันว่ากิ้งก่ายังอยู่ที่เดิม ซูหมัวก็สะกดใจไว้แล้วเริ่มหยิบเกราะออกมา

แผ่นกระเบื้องสีดินเผาทีละแผ่นถูกร้อยเข้าด้วยกันด้วยด้ายที่ไม่ทราบชนิด ปกป้องส่วนสำคัญของร่างกายและขาตามรูปร่าง

【เกราะแผ่นเซรามิกที่ชำรุด】

ทิศทางการอัปเกรด 1: เพิ่มพลังป้องกัน อัปเกรดวัสดุแผ่นเซรามิก เสริมความแข็งแกร่งโดยรวม ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (5 คะแนน)

ทิศทางการอัปเกรด 2: อัปเกรดวัสดุโดยรวม เปลี่ยนรูปทรง ตามวัสดุที่ใส่เข้าไปจะให้ผลลัพธ์ที่ต่างกัน อัปเกรดโดยตรงต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (60)

คำประเมิน: เกราะชุดนี้ไม่ควรถูกนายสวมใส่ออกไปรบ การวางไว้ในพิพิธภัณฑ์อาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของมัน

ตามความคุ้นเคย ซูหมัวเลือกทิศทางการอัปเกรดแบบแรกอีกครั้ง

แสงวาบขึ้น

เกราะที่เคยชำรุดก็พลันเปลี่ยนเป็นเงางาม และได้กลิ่นแปลกๆ จากมัน

【เกราะแผ่นเซรามิกของนักล่า】: วัสดุยอดเยี่ยม ฝีเข็มเรียบร้อย พลังป้องกันน่าประทับใจ กลิ่นหญ้าพรางตัวที่เป็นเอกลักษณ์สามารถกลบกลิ่นตัวของนักล่าได้

หลังจากพยายามสวมเกราะแผ่นเซรามิกที่ปรับปรุงแล้วเข้ากับร่างกาย ซูหมัวจึงรู้สึกมั่นใจขึ้นมาก

ความสำคัญของอาวุธและชุดป้องกันในวันสิ้นโลกนั้น ไม่ต้องพูดถึงเลย!

“คราวนี้มาดูกันว่าแกจะหนีไปไหนได้ ไอ้เดรัจฉาน!”

เขาเปิดประตูที่หลบภัย สองมือถือหอกไว้ เหมือนกับท่าถือปืนในละคร ซูหมัวก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปยังจุดที่กิ้งก่าอยู่ทันที

การตัดไม้เมื่อวานทำให้พุ่มไม้แถวนี้ดูรกรุงรัง

บนพื้นเต็มไปด้วยใบไม้แห้ง บดบังสายตา ทำให้มองเห็นตำแหน่งที่แน่นอนของกิ้งก่าได้ยาก

แต่ก็ไม่เป็นไร

เขารวบรวมสมาธิเรียกคู่มือมอนสเตอร์มาสแกนอีกครั้ง ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น

【ตรวจพบว่าในระยะ 19 เมตรรอบตัวผู้เล่น มีกิ้งก่าพรางตัวกลายพันธุ์อยู่ ระดับความอันตราย 65 โปรดระมัดระวัง】

【จำนวนครั้งในวันนี้ 0/3】

ในระยะสายตา ในที่สุดซูหมัวก็ได้เห็นรูปร่างของกิ้งก่าเป็นครั้งแรก

มันไม่ได้หมอบอยู่บนพื้น ตำแหน่งที่กิ้งก่าเจ้าเล่ห์ตัวนี้หมอบอยู่คือบนยอดต้นไม้ต้นแรกที่ยังไม่ได้ถูกตัด

หากวันนี้ซูหมัวไม่สังเกตเห็น ตอนที่ตัดไม้ กิ้งก่าลอบโจมตี ย่อมต้องโดนเล่นงานแน่นอน

เมื่อเจอศัตรู ซูหมัวก็ก้าวเท้าอย่างระมัดระวัง แสร้งทำเป็นมองไปรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่รู้ว่าไอ้เดรัจฉานนี่จะมีสติปัญญาไหม แต่ระวังไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย”

เขาเดินไปช้าๆ จนกระทั่งเหลือระยะประมาณสองเมตร ซูหมัวก็ระเบิดความเร็วสูงสุดพุ่งเข้าใส่กิ้งก่า

หอกไม้โฉวที่ถือไว้พลันยกขึ้นชี้ไปข้างหน้า

กิ้งก่าที่หมอบอยู่บนต้นไม้ดูเหมือนจะรู้ตัวว่าการพรางตัวของมันถูกเปิดโปงแล้ว จึงรีบพยายามปรับตำแหน่ง

น่าเสียดายที่ปฏิกิริยาตอบสนองที่เชื่องช้าไม่อนุญาตให้มันเคลื่อนไหวหลบหลีกได้ทัน

พุ่ง แทง หมุน!

การกระทำชุดนี้ลื่นไหลราวกับสายน้ำ!

แม้จะเป็นการโจมตีครั้งแรก ความแม่นยำไม่สูงนัก ไม่ได้แทงเข้าที่หัว แต่ปลายหอกไม้โฉวก็ยังแทงเข้าที่กลางลำตัวของกิ้งก่าได้อย่างแม่นยำ

ฟุบ!

เลือดสีเขียวคล้ำถูกกระชากออกมา ราดลงบนเปลือกไม้ด้านล่าง ส่งกลิ่นไหม้เกรียม!

เมื่อเห็นพิษที่รุนแรงขนาดนี้ ซูหมัวก็ชักหอกไม้โฉวออกมาแล้วถอยร่นอย่างรวดเร็ว

กิ้งก่าที่ถูกแทงเป็นรูขนาดเท่าชามข้าวเริ่มคลุ้มคลั่งเนื่องจากความเจ็บปวด

การสูญเสียเลือดอย่างต่อเนื่องทำให้มันสูญเสียสติไปโดยสิ้นเชิง และเริ่มโจมตีไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง

ของเหลวพิษสีเขียวพ่นออกมาจากปากกิ้งก่าอย่างต่อเนื่อง ภายในรัศมีสามเมตร สถานการณ์ดูน่าสยดสยองสุดขีด

“ซี้ด... พิษนี่รุนแรงจริงๆ”

อาศัยช่วงเวลาที่รออยู่ ซูหมัวก้มลงมอง แล้วก็ต้องเสียวสันหลังวาบ

ปลายหอกไม้โฉวในตอนนี้เต็มไปด้วยรูพรุนขนาดเล็กและใหญ่ เหมือนกับน้ำแข็งที่เจอไฟ มันกำลังละลายอย่างรวดเร็ว

เขาวางหอกไม้โฉวที่พังลงไว้ข้างตัว ซูหมัวหมอบลงบนพื้นแล้วใช้แผงควบคุมเกมสร้างหอกไม้ขึ้นมาอีกอัน จากนั้นใช้คะแนนการเอาชีวิตรอด 5 คะแนนเพื่อวิวัฒนาการอีกครั้ง

เมื่อวิวัฒนาการเสร็จสิ้น กิ้งก่าอีกด้านหนึ่งก็ดูเหมือนจะเริ่มหมดแรง

มันเริ่มนอนนิ่งอยู่บนพื้น ดูเหมือนตายแล้ว

ซูหมัวที่หมอบสังเกตอยู่ไกลๆ เลิกคิ้วขึ้น และรอคอยอย่างอดทนต่อไป

จากข้อมูลที่เขาได้รับในช่องแชทเมื่อวาน ตราบใดที่ฆ่ามอนสเตอร์ได้ ย่อมต้องดรอปกล่องทรัพยากรออกมาแน่นอน

หากไม่เห็นข้อความนี้ เขาคงจะโง่เขลาเดินเข้าไปซ้ำแผลมันแล้ว

ตอนนี้เมื่อรู้แล้ว การแกล้งตายของกิ้งก่าก็กลายเป็นเรื่องไร้ประโยชน์

เป็นไปตามคาด ไม่ถึงนาที

กิ้งก่าบนพื้นเริ่มคลุ้มคลั่งอย่างไร้ผล มันเริ่มชักกระตุก หลังจากพ่นพิษต่อเนื่องไปห้าวินาที จากนั้นก็ล้มตึงลงบนพื้น

เมื่อสบโอกาส ซูหมัวก็ขว้างหอกไม้โฉวที่ผุพังจนดูไม่ได้ในมือออกไป ตกลงข้างกายกิ้งก่าพอดี

กิ้งก่าที่กำลังจะสิ้นใจพยายามจะพ่นพิษต่อ

ทว่าเมื่อมันเงยหน้าขึ้นเห็นว่าเป็นหอกไม้ มันก็โกรธจนส่งเสียงร้องเศร้าสร้อยออกมาคำหนึ่ง แล้วล้มลงบนพื้นอย่างหนักแน่น

คราวนี้ กิ้งก่าไม่มีลมหายใจอีกต่อไป

ในตอนนี้ พิษสีเขียวบนพื้นจางหายไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการที่ศพกิ้งก่าระเบิดแสงจ้าออกมา เมื่อแสงจางลง ตรงนั้นก็ปรากฏกล่องสมบัติสีเงินวาว!

“เป็นกล่องสมบัติสีเงินจริงๆ ด้วย คราวนี้รวยเละแล้ว!”

เมื่อเห็นกล่องสมบัติเบื้องหน้า ซูหมัวก็ดีใจจนเนื้อเต้น แทบอยากจะพุ่งเข้าไปเปิดดูว่าข้างในมีอะไร