เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 37: การแสดงระดับสุดยอดและทักษะที่น่าตกตะลึง!

ตอนที่ 37: การแสดงระดับสุดยอดและทักษะที่น่าตกตะลึง!

ตอนที่ 37: การแสดงระดับสุดยอดและทักษะที่น่าตกตะลึง!


ตอนที่ 37: การแสดงระดับสุดยอดและทักษะที่น่าตกตะลึง!

ในห้องที่มีแสงออกเหลืองๆ มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังยืนเผชิญหน้ากัน!

การที่จะหลอกหลินซีหลานคนนี้มันไม่ง่าย!

เธอรีบกำจัดความลังเลในหัวออกไปทันที!

“คุณบอกว่าคุณเป็นคนโทรหาตำรวจสินะ และยังพูดอีกว่าคุณกำลังตามตัวคนร้ายอยู่ ดูเหมือนนายไม่รู้สินะว่าฉันไปสอบถามกับผู้บังคับบัญชามาแล้วและปรากฏว่านายมันเป็นตำรวจปลอม!  ฮึ ไม่แสดงต่อแล้วหรอ?”

หลินซีหลานพูดต่อด้วยความภาคภูมิใจ “วันนี้ ฉันก็ขอจับนายก่อนแล้วกัน”

พูดจบหลินซีหลานก็เดินเข้ามาและเกือบจะจับไปที่ข้อมือของเจียงเฉินได้ แต่เจียงเฉินหลบหลีกโดยการขยับไปด้านข้าง

เจียงเฉินถอนหายใจ เธอบังคับฉันเองนะ!

ทักษะการแสดงขั้นสุดยอดของเขาก็ทำงานทันที!

กลิ่นอายของนักแสดงก็เริ่มระเบิดออกมาจากตัวเขา!

“ยัยตำรวจโง่ ฉันก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรอ รหัสของฉันคือ ชาโดว์ ฉันเป็นเจ้าหน้าที่อาชญากรรมพิเศษ ข้อมูลตัวตนของฉันก็ต้องถูกปิดเป็นความลับไม่ใช่รึไง มันก็ต้องเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เธอจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลส่วนนี้ได้! และดูจากที่เธอมารับหน้าที่นี้มาก็หลายปีฉันดูไม่เหมือนรึยังไง?”

เพียงไม่กี่ประโยคเท่านั้น!

รวมความขุ่นเคือง ทั้งยังตั้งคำถาม ด้วยความโกรธเล็กน้อย และความเข้าใจผิดจากเพื่อนร่วมงาน!

การแสดงออกที่ละเอียดอ่อนอย่างยิ่งทุกๆแบบปรากฏบนใบหน้าของเจียงเฉิน!

“โง่จริงๆ!”

ประโยคสุดท้ายของเจียงเฉิน ยังเสียงดังขึ้นอีก!

ถ้านี่เป็นครั้งก่อน หลินซีหลานคงถูกเขาหลอกไปอีกรอบแล้ว แต่เธอนั้นได้ขอให้พ่อของเธอยืนยันตัวตนของเจียงเฉินให้เธอแล้วและสิ่งที่ได้กลับมาคือเจียงเฉินนั้นไม่มีตัวตนอยู่ในหน่วยอาชญากรรมเมืองเหลียงเฉิน!

และสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมดมันมีแต่คำโกหก!

และในครั้งนี้ไม่ว่าทักษะการแสดงของเขาจะดีแค่ไหน มันก็ไม่ช่วยอะไรทั้งนั้น!

หลินซีหลานยังอดคิดไม่ได้เลยว่ามันออกจะสนุกด้วยซ้ำ ที่เธอคิดว่าเธอนั้นเจอจุดบอดของอีกฝ่ายแล้ว!

“นายยังคิดจะใช้ความคับข้องใจของนายมาปกปิดความผิดงั้นหรอ? ครั้งก่อนฉันพลาดเองที่เชื่อคำของนาย แต่ครั้งนี้ นายไม่มีวันหลอกฉันได้!”

หลินซีหลานหัวเราะออกมา “งั้นก็ได้ในเมื่อนายพูดว่านายเป็นตำรวจ งั้นก็มากับฉัน ถ้านายเป็นจริงๆฉันจะปล่อยนายไป โอเคไหม?”

การแสดงออกของเจียงเฉินปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาอีกครั้ง “งั้นคนร้ายสองคนที่ฉันแอบตามอยู่ล่ะ ถ้าพวกเขาหนีไปเธอจะรับผิดชอบงั้นหรอ?”

หลินซีหลานที่ได้ยินก็ตกใจ ก่อนจะถอยออกไปครึ่งก้าว!

“ฉัน.....”

เมื่อเธอกำลังจะพูดออกไปว่า “ฉันจะรับผิดชอบเอง” ทันใดนั้นเรื่องราวก็กลับตาลปัตรอีกครั้ง!

เธอเห็นบัตรประจำตัวตำรวจในมือของเจียงเฉิน และสายตาของเจียงเฉินที่มองมาที่เธอก็ดูผิดหวังอย่างมาก

“เห็นชัดรึยัง? นี่คืออะไร?”

อะไรกัน!

หลินซีหลานตกตะลึง!

เขามีบัตรประจำตัวตำรวจจริงๆ?

หลินซีหลานเอามันมาดู หมายเลขประจำตัวและทุกตัวอักษรถูกเขียนขึ้นมาโดยวิธีพิเศษและชัดเจน!

หลินซีหลานถามอย่างประหลาดใจ “นายเป็นตำรวจจริงๆหรอ นี่ฉันเข้าจายในผิดไป?”

รอยยิ้มที่มุมปากของเจียงเฉินปรากฏขึ้นมาก่อนจะหายไป

“ทำไมจะไม่ใช่ ถึงแม้เธอจะเป็นคนน่ารัก แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเธอนั้นไม่ใช่คนประเภทที่จะถูกหลอกได้ง่ายๆ ถ้าผมจะหลอกคงไม่หลอกได้เป็นธรรมชาติขนาดนี้หรอก!”

เอ๊ะ! ! !

เขาบอกว่าฉันน่ารัก~ (ꈍᴗꈍ)

ไม่ ซีหลานเธอจะถูกเขาหลอกด้วยหน้าตาของเขาไม่ได้!

แต่ฉันก็คิดว่าที่เขาพูดมานั้นมีเหตุผลนะ ฉันจะทำยังไงดี?

หลินซีหลานไม่สามารถหาเหตุผลอะไรมาหักล้างได้เลย  และที่อีกฝ่ายบอกก็ถูกเธอนั้นไม่ใช่คนประเภทที่ถูกหลอกได้ง่ายๆ!

เจียงเฉินที่เห็นสีหน้าพูดไม่ออกของอีกฝ่าย เขาก็รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายเริ่มเชื่อเขาไปเกินครึ่งแล้ว

เจียงเฉินจึงตัดสินใจเดินหน้าต่อ เพราะถ้าจะตีเหล็กก็ต้องตีตอนร้อนๆ “ไปกันเถอะ ผมจะพาไปหาคนร้ายสองคนที่ผมตามตัวอยู่”

หลินซีหลานตกอยู่ภายใต้ความงุนงง และสมองของเธอก็ว่างเปล่า เธอเพิ่งดูยศตำรวจของอีกฝ่าย เมื่ออยู่ในระดับเดียวกับเธอ เธอก็สูญเสียความคิดไปทันที

หลินซีหลานและเจียงเฉินเดินลงมาที่ห้องโถงและเห็นคนจำนวนมากกำลังคุกเข่าหันหน้าเข้ากำแพงอยู่!

ทันทีที่เขามองลงไป เขาก็เห็นจื่อหมิง

และจื่อหมิงก็หันมาเห็นเขาในเวลาเดียวกัน จื่อหมิงเปิดปากกว้างและตะดกนออกมา “พี่เฉิน”

ทันใดนั้น!

เจียงเฉินเหยียดมือออกและชี้ออกไป คิ้วของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา และเขาก็ตะโกนว่า

“หุบปากไป นายยังไม่มีสิทธิพูด!”

เงียบ!

เงียบเป็นบ้า!

แม้แต่ในอากาศยังได้กลิ่ยของความอิจฉา!

มันคือความเหนือกว่า!

บดขยี้ทุกๆคนที่ได้ฟัง!

สยบทุกคนไว้โดยไม่อาจต่อต้าน!

หลินซีหลานแอบเหลือบมองไปที่เจียงเฉิน กลิ่นอายของความทรงพลังและอำนาจที่เหนือกว่า ไม่เป็นรองเธอเลยแม้แต่น้อย

หล่อจังเลย~

ใบหน้าของหลินซีหลานแดงออกมา ก่อนที่เธอจะไอออกมา และแนะนำเขาให้ตำรวจทุกคน

“นี่คือเจ้าหน้าที่เจียง จากกรมตำรวจเหลียงเฉิน”

เพียงอึดใจเดียว!

ทุกคนที่ได้ฟังก็เงียบอีกครั้ง!

ตำรวจกว่า 20 คนทำความเคารพเจียงเฉินทันที!

ทุกคนพูดออกมาพร้อมกัน “สวัสดีครับ เจ้าหน้าที่เจียง!”

เสี่ยวลี่และจื่อหมิงไม่กล้าเปิดปากพูดแม้แต่น้อย ถึงแม้ไม่รู้ว่าทำไม แต่พวกเขาก็มั่นใจว่าเจียงเฉินจะช่วยพวกเขาแน่!

เจียงเฉินพ่นลมหายใจเย็นๆออกมา และเดินไปทางเสี่ยวลี่กับจื่อหมิงอย่างใจเย็น!

“พวกนายสองคนลุกขึ้นและตามมา”

เมื่อเห็นว่าเจียงเฉินจะพาทั้งสองคนไป หลินซีหลานก็ถามออกมา “ชาโดว์ คุณไปคนเดียวไหวหรอ อยากเอาเจ้าหน้าที่ไปเพิ่มซักสองคนไหม?”

หลินซีหลานกลัวว่าเจียงเฉินจะทำให้ผู้ร้ายทั้งสองคนหลุดไปได้ เพราะดูจากความสูงของทั้งสองคนจึงทำให้เธอคิดว่ามันคงยากที่จะควบคุมตัวคนทั้งสองด้วยตัวคนเดียว!

เจียงเฉินหันกลับไปและยิ้มออกมา “ไม่เป็นไรหรอก ผมคนเดียวก็เหลือๆแล้ว!”

หลินซีหลานถอนหายใจ กลายเป็นแบบนี้ไปซะได้ ดูเหมือนเธอจะกังวลเกินไป!

ภายในใจของเธอ “เจ้าหน้าที่เจียงสุดยอดเกินไปแล้ว~”

เพียงแค่คนเดียวก็คุมทั้งสองคนได้อยู่หมัด ฉันดูถูกความแข็งแรงของเขาไปจริงๆ!

แต่ยังไงก็ตาม ทำไมพ่อของฉันถึงไม่สามารถเข้าถึงตัวตนของเขาได้กัน?

เขาช่วยคนที่พยายามกระโดดตึกไว้ได้ก็เพียงพอที่จะบอกได้แล้วว่าเขาเป็นคนดี และคนที่ดีแบบนี้ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะมาปลอมตัวเป็นตำรวจหรอก....

หลินซีหลานคิดกลับไปกลับมาใช้ทุกเหตุผล จึงค่อยๆยอมรับว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นตำรวจจริงๆ!

มากไปกว่านั้น บัตรประจำตัวตำรวจก็เป็นตัวยืนยันทุกอย่าง เพราะมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำบัตรที่เหมือนจริงได้ขนาดนี้ในเวลาแค่สองวัน!

โอกาศที่เกิดเรื่องแบบนี้เป็นไปได้น้อยมาก!

มองไปที่หน้าของหลินซีหลานในตอนนี้ที่กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก

เจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่นๆก็มองหน้ากัน

มันจบแล้ว!

กับเทพธิดาหลินซีหลานของพวกเราร่วงหล่นแล้ว~

.....

ต่อมา ที่กองบังคับการตำรวจฯ

กลับไปที่สถานีตำรวจหลินซีหลานเข้าไปพบพ่อของเธออีกครั้ง!

“พ่อ ทำไมพ่อต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงของชาโดว์จากหนูด้วย”

“อา ชาโดว์ อะไรของลูก พ่อบอกลูกไปสองสามรอบแล้ว ไม่มีใครใช้ฉายานี้ในเหลียงเฉิน!”

“เป็นไปไม่ได้! เขามีบัตรประจำตัวตำรวจด้วย! เขา เขา เขา...คงไม่หลอกหนูสำเร็จอีกแล้วใช่ไหม?”

“ยังบื้ออยู่อีก! ก็แน่นะสิเขาหลอกลูกแล้ว ถ้าเขามีตัวตนจริงพ่อจะหลอกลูกตัวเองทำไม? มันจำเป็นด้วยหรอ?”

แล้ว... เธอก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อของเธอฟัง และโดนพ่อของเธอดุด่ากลับมา!

“ฮืออออ~~” ┮﹏┭~

หลินซีหลานทนไม่ไหวและร้องไห้ออกมาเพราะความคับข้องใจ เธอถูกหลอกอีกแล้ว!!

เสียงนุ่มๆของเธอก็ดังออกมาตอนร้องไห้ “นาย นาย นาย นายหลอกฉันอีกแล้ว นายไม่ได้บอกเองรึไงว่า นายหลอกคนอื่นไม่เก่งแต่นายก็หลอกฉันอีกแล้ว! ฮืออออออ~~~~”

เดิมทีเธอพูดอย่างมั่นใจ ฉันจะไม่มีวันถูกหลอก!

แต่ตอนนี้เธอก็โดนเข้าแล้ว!

อ่อนแอ น่าสงสาร~

เธอดึงกระดาษออกมาแผ่นแล้วแผ่นเล่า จมูกของเธอบวมแดง ดวงตาของเธอก็แดงก่ำไม่แพ้กัน!

แต่ไม่ว่ายังไงความน่ารักของเธอก็ยังอยู่เหมือนเดิมแม้ว่าจะร้องไห้อยู่ก็ตาม มันไม่ได้บดบังความน่ารักของเธอไปเลยแม้แต่น้อย!

หลังจากที่เธอร้องไห้ไปเกือบครึ่งชั่วโมงกำลังใจของเธอก็กลับมาอีกครั้ง!

“นายไอ้คนเลว อย่าให้ฉันจับนายได้นะ ฉันจะยัดนายเข้าห้องมืดแน่!”

......

ในอีกด้านหนึ่ง

เจียงเฉินลากน้องชายทั้งสองคนออกไปอย่างรวดเร็ว

จื่อหมิง  “พี่เฉิน พี่สุดยอดไปแล้ว พี่กลายเป็นตำรวจไปแล้ว ผมเข้าใจถูกไหม”

เสี่ยวลี่ก็ตกตะลึง “พี่เฉิน เอาจริงๆนะพี่นี่พี่มีตัวตนกี่ตัวตนกันแน่เนี่ยพี่?”

“พวกนายก็โดนฉันหรอกไปอีกหรอ? ไหนตำรวจกัน? มันปลอมทั้งนั้น! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เจียงเฉินหัวเราะออกมาอย่างดัง!

สุดยอดไหมล่ะ!

แสดงละครต่อหน้าตำรวจจริงๆเป็นสิบ นี่มันน่าตื่นเต้นกว่าการไปตบหน้าคนรวยรุ่นที่สองซะอีก!

"เรื่องหลอกลวง!"

"เรื่องหลอกลวง?"

เสี่ยวลี่และจื่อหมิงมองหน้ากันและไม่อยากเชื่อสิ่งที่หูของตัวเองได้ยิน “กลายเป็นว่ามันเป็นเรื่องโกหก พี่ทำได้ยังไงเนี่ยพี่เฉิน?”

“ชักแม่น้ำทั้งห้าด้วยปาก แล้วก็นี่!” เจียงเฉินเอาบัตรประจำตัวตำรวจปลอมออกมา!

“พระเจ้า!!!!”

“พี่เฉินสุดยอดจริงๆ! ผมขอนับถือ!!!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ผมยอมคุกเข่าให้พี่เลย พี่เฉินพี่เป็นไอดอลของผม!”

“สุดยอดมากพี่!”

จื่อหมิงและเสี่ยวลี่ทั้งตกใจทั้งบ้าไปแล้ว!

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเจียงเฉินจะใช้วิธีนี้พาพวกเขาออกมา!

จบบทที่ ตอนที่ 37: การแสดงระดับสุดยอดและทักษะที่น่าตกตะลึง!

คัดลอกลิงก์แล้ว