บทที่ 214.อานุภาพของผลึกแกนกลาง

เฉินเซวียนมาถึงทะเลแห่งความตายแล้วในส่วนลึกของทะเลแห่งความตายมีทะเลสาบผืนหนึ่งที่ใหญ่อย่างหาใดเปรียบราวกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล

รอบด้านของทะเลสาบล้วนเป็นน้ำทะเลสีดำที่ไร้ขอบเขตส่วนบริเวณใจกลางของทะเลสาบนั้นกลับมีศิลาจารึกแผ่นหนึ่งที่ตั้งตระหง่านสูงเสียดขึ้นมาบนศิลาจารึกสลักตัวอักษรใหญ่หลายตัวว่า “เขตต้องห้ามแห่งความตาย”

บนศิลาจารึกมีอักขระสีแดงโลหิตมากมายอักขระสีแดงโลหิตเหล่านั้นกะพริบแสงจางๆอยู่

เขตต้องห้ามทะเลแห่งความตายเล่าลือกันว่ามีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดและชั่วร้ายที่สุดของแดนเทพทั้งหมดอยู่เพราะภายในทะเลแห่งความตายเต็มไปด้วยพลังงานความมืดอันไร้สิ้นสุดและกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวราวกับวังวนไร้ขอบเขตที่จะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างลงไป

แต่ใจกลางที่สุดของทะเลแห่งความตายกลับเก็บรักษาผลึกแกนกลางก้อนหนึ่งที่มีสีดำขาวสลับกันเอาไว้

ภายในผลึกแกนกลางแผ่ประกายแสงสีฟ้าเรืองรองอันลึกล้ำออกมาราวกับบรรจุพลังลึกลับไร้ขอบเขตเอาไว้ทำให้ผู้คนได้แต่มองตามฝุ่นธุลีไม่ทัน

รอบผลึกแกนกลางเต็มไปด้วยอักขระสีดำขาวอันประหลาดอักขระสีดำขาวเหล่านั้นราวกับดวงตาทีละดวงที่จ้องมองเฉินเซวียนและจ้องมองทะเลสาบสีดำผืนหนึ่งใต้เท้าของเฉินเซวียน

หลังจากนั้นภายในทะเลสาบก็มีสัตว์ประหลาดสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนแหวกว่ายเคลื่อนไหวอยู่พวกมันแยกเขี้ยวกางเล็บส่งเสียงกรีดร้องแหลมบาดหูดังเป็นระลอกๆออกมาแล้วอ้าปากเผยฟันกัดเข้าใส่เฉินเซวียน

เฉินเซวียนยืนอยู่บริเวณใจกลางของทะเลสาบมองสัตว์ประหลาดสีดำเหล่านั้นที่แยกเขี้ยวกางเล็บเขาไม่ได้แตกตื่นลนลานเขาเพียงจ้องมองอย่างเงียบงันเท่านั้น

สัตว์ประหลาดภายในทะเลสาบมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆพวกมันอ้าฟันยักษ์ฉีกกัดเข้ามาทางเฉินเซวียน เฉินเซวียนเพียงจ้องมองอย่างเย็นชาหลังจากนั้นมือก็แตะชี้ออกไปเปลวเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานเข้าใส่สัตว์ประหลาดเหล่านี้

เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นระลอกๆเปลวเพลิงลุกไหม้กลายเป็นเพลิงโหมกระหน่ำแผดเผาสัตว์ประหลาดสีดำเหล่านี้ทั้งหมดจนสิ้นกลายเป็นเถ้าธุลี

แต่สัตว์ประหลาดยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆพุ่งบินเข้าใส่เฉินเซวียนพวกมันกระแทกชนอย่างบ้าคลั่งพยายามโจมตีให้ถึงตัวเฉินเซวียนแต่พวกมันเพิ่งจะเข้าใกล้ข้างกายของเฉินเซวียนก็ถูกกลุ่มเปลวเพลิงห่อหุ้มเอาไว้และกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา

ที่นี่คือดินแดนต้องห้ามของทะเลแห่งความตายว่ากันว่ามีสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวและชั่วร้ายที่สุดของแดนเทพอยู่ดังนั้นสัตว์ประหลาดของที่นี่ล้วนแข็งแกร่งอย่างยิ่งทว่าพวกมันกลับไม่อาจทำอะไรเฉินเซวียนได้เลยแม้แต่น้อย

บริเวณรอบนอกของทะเลสาบสัตว์ประหลาดที่แน่นขนัดนับไม่ถ้วนล้วนล้อมรอบเฉินเซวียนอยู่อีกทั้งยังเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่องสัตว์ประหลาดเหล่านี้ล้วนเป็นสีดำ บางตัวมีเขาคู่หนึ่งงอกอยู่บนหัว บางตัวมีเขี้ยวแหลมคม บางตัวรูปร่างสูงใหญ่ บางตัวทั่วทั้งร่างดำสนิท บางตัวสวมชุดคลุมสีดำ บางตัวมีรูปร่างหน้าตาคล้ายมนุษย์ บางตัวมีปีกของค้างคาวงอกอยู่ บางตัวมีลำตัวของงูและยังมีบางตัวที่สวมร่างของแมลงปีกแข็ง

พวกมันพุ่งเข้าใส่เฉินเซวียนอย่างบ้าคลั่งพยายามจะโจมตีให้ถึงตัวเฉินเซวียนแต่เมื่อพวกมันเข้าใกล้เฉินเซวียนก็จะถูกเปลวเพลิงรอบตัวเขาแผดเผาจนสิ้นกลายเป็นความว่างเปล่า

“นายท่านที่นี่ไม่เสียทีที่เป็นเขตต้องห้ามอันดับหนึ่งเลยพลังของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ต่อให้เป็นกลุ่มยอดฝีมือขอบเขตเทพบรรพชนขั้นสูงสุดมาเยือนก็จะหายไปในพริบตา”

และเจ้าของเสียงนี้ก็คือโม่หลิงนั่นเองเมื่อเฉินเซวียนแข็งแกร่งขึ้นโม่หลิงย่อมแข็งแกร่งขึ้นตามพลังของเฉินเซวียนเช่นกันเพียงแต่พลังของโม่หลิงหยุดอยู่ที่ขอบเขตโกลาหลไม่ได้มีพลังบ่มเพาะไร้เทียมทานเหมือนกับเฉินเซวียน

ทว่านางกลับสามารถครอบครองพลังบ่มเพาะขอบเขตโกลาหลเหมือนเฉินเซวียนและเดินทางอยู่ในมิติย่อยของสวรรค์และหมื่นโลกได้โดยไม่ได้รับผลกระทบจากกฎเกณฑ์เพราะตัวนางเองเป็นสิ่งของภายในระบบดังนั้นจึงมีความสามารถชนิดนี้

หลังจากเฉินเซวียนหวนกลับมานางก็ปรากฏตัวอยู่ภายในห้วงมิติข้างกายเฉินเซวียนเป็นคนแรกทันทีเพียงแต่นางไม่มีเวลาพูดคุยกับเฉินเซวียนจนกระทั่งมาถึงเขตต้องห้ามแห่งนี้นางจึงค่อยเอ่ยปาก

เฉินเซวียนยิ้มเล็กน้อย

“ไม่เช่นนั้นเจ้าคิดว่าที่นี่เหตุใดจึงถูกเรียกว่าเขตต้องห้ามเล่าอีกทั้งที่นี่ยังเก็บรักษาผลึกแกนกลางเอาไว้มันย่อมน่าสะพรึงกลัวอย่างไร้ที่เปรียบอยู่แล้ว

เช่นนี้เถอะตอนนี้เจ้าก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตโกลาหลคนหนึ่งแล้วเจ้าไปยังเขตต้องห้ามอีกสองแห่งแล้วนำผลึกแกนกลางออกมาเถอะ”

“เจ้าค่ะนายท่านข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

โม่หลิงตอบรับอย่างเคารพจากนั้นก็บินมุ่งหน้าไปยังเขตต้องห้ามอีกสองแห่งความเร็วของโม่หลิงรวดเร็วยิ่งนักแทบจะเป็นชั่วพริบตาเดียวก็หายไปจากสายตาของเฉินเซวียนแล้ว

จากนั้นเฉินเซวียนก็มองไปยังผลึกแกนกลาง ผลึกแกนกลางแผ่ประกายเงาจางๆออกมาดูเหมือนภายในบรรจุพลังงานลึกลับบางอย่างเอาไว้และกำลังดูดซับพลังงานความมืดอันไร้สิ้นสุดและพลังงานแห่งความหวาดกลัวภายในทะเลแห่งความตายอย่างต่อเนื่องเห็นได้ชัดว่าผลึกแกนกลางเพิ่งตื่นขึ้นมาได้ไม่นานกำลังดูดซับพลังภายในเขตต้องห้ามอยู่

“เช่นนั้นก็ให้เจ้าดูดซับให้พอ”

เฉินเซวียนยื่นมือขวาออกไปเพลิงสีแดงฉานกลุ่มหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเฉินเซวียนเพลิงกลุ่มนี้ก็คือสิ่งที่เกิดจากพลังแห่งความหวาดกลัวภายในทะเลแห่งความตาย

เฉินเซวียนโบกมือขวาพลังแห่งความกลัวภายในทะเลแห่งความตายกลุ่มนั้นก็รวมตัวอยู่ในฝ่ามือทันที

หลังจากนั้นเฉินเซวียนก็ใส่พลังงานแห่งความกลัวภายในทะเลแห่งความตายสายนี้เข้าสู่ภายในผลึกแกนกลางหลังจากพลังแห่งความกลัวภายในทะเลแห่งความตายสายนี้เข้าสู่ผลึกแกนกลางแล้ว

ผลึกแกนกลางก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาจากนั้นลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นตรงๆยิงขึ้นสู่ชั้นเมฆลำแสงสีทองนี้ปกคลุมเขตต้องห้ามทั้งแห่งเอาไว้ภายในและในเวลานี้ห้วงมิติทั้งผืนเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมาพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งส่งผ่านออกมาจากภายในผลึกแกนกลาง

ภายในผลึกแกนกลางส่งเสียงดังสนั่นขึ้นเป็นระลอกๆจากนั้นพลังงานจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปะทุออกมาจากภายในผลึกแกนกลางพลังงานสายนี้พุ่งหลั่งไหลออกไปทั่วทุกทิศอานุภาพของพลังงานเหล่านี้น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด

ทุกแห่งที่มันเคลื่อนผ่านมิติพังทลายทะเลแห่งความตายปรากฏรอยแยกทั้งใหญ่และเล็กมากมายสิ่งมีชีวิตในทะเลแห่งความตายถูกลูกหลงจนตกตายไป

“พลังแข็งแกร่งมากจริงๆ”