บทที่ 142.การจัดเรียงตำแหน่งของหออมตะ

เวลานี้ซิงจิ่งหยางที่ยืนตระหง่านอยู่เหนือท้องฟ้าของราชวงศ์จักรพรรดิหมิงอวี่เมื่อได้ยินการถ่ายทอดเสียงของจูเหยียนเหยียนมุมปากก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“เจ้าพวกชายชราเหล่านี้เคลื่อนไหวกันเร็วไม่น้อยเลย”

หลังจากนั้นเขาก็มองไปยังราชวงศ์จักรพรรดิหมิงอวี่

“อืม เจ้าเด็กคนนั้นน่าจะอยู่ข้างในนี้แล้ว”

จากนั้นซิงจิ่งหยางก็เข้าไปภายในราชวงศ์จักรพรรดิหมิงอวี่

เผ่าดารา

หลังจากเฉินเซวียนกลับมาถึงเผ่าดาราแล้วก็ไปหาอู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงก่อน

“ข้าว่าพวกเจ้าสองคนไม่รอข้าแล้วค่อยกลับมาด้วยกันแต่แอบวิ่งกลับมาก่อนเองเลยหรือ”

อู๋หมิงเซินหัวเราะแหะๆ

“พี่เซวียนนี่ไม่ใช่ว่ากลับมาแล้วต้องรีบคว้าเวลาหรอกหรือ ท่านแข็งแกร่งขนาดนี้พวกเราก็อยากรีบไปให้ถึงขอบเขตอย่างพวกท่านเร็วๆเช่นกัน”

เฉินเซวียนส่ายหน้า

“ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเกินไปไม่เช่นนั้นมีแต่จะได้ผลตรงกันข้าม”

หัวใจสายฟ้าสวรรค์ในร่างของอู๋หมิงเซินกล่าวกับอู๋หมิงเซินว่า

“เห็นหรือยังข้าบอกแล้วอย่างไรต้องปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติพวกเราก็บ่มเพาะตามปกติในยามทั่วไปก็พอแล้วอย่างไรเสียเจ้าก็ไม่มีขอควดจะตื่นตระหนกไปทำไม”

อู๋หมิงเซินถลึงตามองหัวใจสายฟ้าสวรรค์

“หุบปากไปเถอะเจ้า”

“ชิ……”

อู๋เสวี่ยหนิงเดินขึ้นมาข้างหน้า

“พวกเรารู้แล้วพี่เซวียน”

เฉินเซวียนพยักหน้า

“จริงสิหลังจากพวกเจ้าไปถึงขอบเขตเทพบรรพชนแล้วก็ทำงานให้ข้าโดยตรงเถอะพวกเราจะไปสร้างความรุ่งโรจน์ที่เป็นของพวกเรา”

ดวงตาของอู๋หมิงเซินเปล่งประกาย

“ดี พี่เซวียนต้องทำอย่างไรหรือถึงตอนนั้นด้วยพลังของพวกเราการกวาดล้างทั้งแดนเทพก็ไม่ใช่ปัญหา”

เฉินเซวียนหัวเราะฮ่าๆ

“แน่นอนว่าไม่มีปัญหาแต่พวกเจ้าต้องไปถึงขอบเขตเทพบรรพชนก่อนถึงตอนนั้นพวกเจ้าไปหออมตะเพื่อรายงานตัวเถอะจะจัดตำแหน่งหนึ่งให้พวกเจ้า”

อู๋เสวี่ยหนิงสงสัยแล้ว

“หออมตะ? พี่เซวียนเป็นสำนักที่ท่านก่อตั้งขึ้นหรือ?”

เฉินเซวียนพยักหน้า

“อืม อยู่ที่ป่าเซิ่งหวง”

อู๋หมิงเซินมองเฉินเซวียนแล้วกล่าวว่า

“พี่เซวียนแบบนี้ไม่จัดตำแหน่งรองเจ้าหอให้เป็นสักหน่อยหรือ?”

“เอ่อ…รองเจ้าหอมีแล้ว”

“เช่นนั้นเป็นตำแหน่งอะไรหรือ?”

“ถึงตอนนั้นพวกเจ้าก็จะรู้เอง”

“ก็ได้……”

“พวกเจ้ายังควรตั้งใจบ่มเพาะก่อนเถอะข้าจะไปหาท่านแม่ของข้าก่อน”

“พี่เซวียน ไปด้วยกัน ไปด้วยกัน”

เฉินเซวียนวางแผนเอาไว้แล้วรอให้อู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงทะลวงถึงขอบเขตเทพบรรพชนและเข้าร่วมกับหออมตะเมื่อใดก็จะให้พวกเขาเลือกยอดเขาหนึ่งลูกกลายเป็นเจ้ายอดเขาของยอดเขาลูกนั้น

ฐานะของหออมตะแบ่งจากใหญ่ไปเล็กเป็น เจ้าหอ, สามรองเจ้าหอ, เก้าผู้นำสูงสุด, สองรองเจ้าหอชั้นใน, สองเจ้าหอชั้นนอก, สองรองเจ้าหอชั้นนอก, เจ้ายอดเขา, เจ้าตำหนัก, รองเจ้าตำหนัก, ผู้อาวุโสหอชั้นใน, ผู้อาวุโสหอชั้นนอก, ศิษย์หอชั้นใน, ศิษย์หอชั้นนอก, ศิษย์รับใช้

กล่าวได้ว่าตำแหน่งของหออมตะมีมากมายอยู่แล้วภายหลังหออมตะย่อมต้องขยายตัวแน่นอนบางทีอาจยังมีหอแยกของหออมตะอีกด้วยแต่เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องภายหลังแล้ว

จนถึงตอนนี้นอกจากเฉินเซวียนแล้ว รองเจ้าหอ, ผู้นำสูงสุด, รองเจ้าหอชั้นใน, เจ้าหอชั้นนอก, รองเจ้าหอชั้นนอก ของหออมตะ ล้วนเป็นเทพบรรพชนขั้นสูงสุด

ส่วนมังกรเขียวและพวกเขาก็ล้วนอยู่ในขอบเขตเทพบรรพชนเดิมทีเฉินเซวียนคิดจะให้มังกรเขียวพวกเขาเป็นเจ้ายอดเขาแต่ตอนนี้หออมตะยังไม่พบคนที่เหมาะสมมารับตำแหน่งผู้อาวุโสดังนั้นจึงทำได้เพียงให้มังกรเขียวพวกเขาแทนที่ไปก่อนรอให้มีผู้อาวุโสที่เหมาะสมแล้วเฉินเซวียนย่อมจะให้มังกรเขียวพวกเขากลายเป็นเจ้าผู้ครองยอดเขาหนึ่งลูก

กล่าวอีกอย่างก็คือหออมตะในตอนนี้เพียงผู้แข็งแกร่งขอบเขตเทพบรรพชนก็มีมากกว่าสิบคนแล้วหากเหล่าเทพภายนอกรู้เข้าคงต้องตกใจจนคางแทบร่วงอย่างแน่นอน ต้องรู้ว่าเทพบรรพชนของแดนเทพนั้นน้อยจนน่าสงสาร

นอกจากเฉินเซวียนพวกเขาแล้วแดนเทพก็มีเพียงไป๋จื่ออวี๋คนเดียวที่เป็นขอบเขตเทพบรรพชนเท่านั้นแต่หออมตะกลับมีมากกว่าสิบคนแล้วนี่เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนยากจะจินตนาการได้

ดังนั้นเฉินเซวียนให้อู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงรับตำแหน่งเจ้ายอดเขาก็นับว่าดีมากแล้วแม้ฐานะจะต่ำลงเล็กน้อยนิดเดียวก็ตาม

แต่เมื่อดูจากพลังและความรู้ประสบการณ์ของพวกเขาแล้วดูเหมือนก็ทำได้เพียงเป็นเจ้ายอดเขาคนหนึ่งเท่านั้นด้านพลังนั้นอู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงมีหัวใจสายฟ้าสวรรค์และเมล็ดบัวสวรรค์พลังย่อมไม่อ่อนแอแน่นอน

แต่หากกล่าวถึงความรู้ประสบการณ์แล้วย่อมเทียบกับเฟิงลั่วเฉินพวกเขาไม่ได้จริงๆอย่างไรเสียพวกเขาก็มีชีวิตมาหลายแสนปีแล้วและเฉินเซวียนก็จะไม่เพราะใครคนใดคนหนึ่งเป็นอะไรของตนเองแล้วจัดตำแหน่งที่ดีเป็นพิเศษให้เขา เขาดูความสามารถส่วนบุคคลมีเพียงความสามารถแข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะสามารถรับหน้าที่ใหญ่ในหออมตะได้

แม้ความอิสระของหออมตะจะสูงอย่างยิ่งแต่หากละเมิดกฏระเบียบของหออมตะเช่นนั้นจุดจบย่อมน่าอนาถอย่างยิ่ง

ต่อให้อู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงมีหัวใจสายฟ้าสวรรค์และเมล็ดบัวสวรรค์แต่หากไม่มีพวกมันแล้วอู๋หมิงเซินและอู๋เสวี่ยหนิงก็ทำได้เพียงรับตำแหน่งเจ้ายอดเขาคนหนึ่งเท่านั้น

ส่วนเฉินอวี่เพราะมีราชวงศ์จักรพรรดิหมิงอวี่แล้วจึงไม่จำเป็นต้องให้เฉินเซวียนจัดตำแหน่งให้เขาเฉินเซวียนเองก็จะติดตั้งค่ายกลใหญ่หลายชุดให้ราชวงศ์จักรพรรดิหมิงอวี่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน