ตอนที่ 7 : คุณอู๋คุณไม่ต้องการภรรยาของคุณแล้วงั้นหรอ

ตอนที่ 7 : คุณอู๋คุณไม่ต้องการภรรยาของคุณแล้วงั้นหรอ

วันต่อมา

เจียงเฉินเปลี่ยนมาใช้รถสามล้อของเขาเอง แม้ว่ารถ Lamborghini Poison จะเจ๋งจริง แต่มันก็สะดุดตาเกินไป

มันคงจะดีกว่าถ้าเขาทำตัวติดดิน

ชุมชนที่เขาเอาของมาส่งในตอนนี้เป็นชุมชนระดับกลาง อย่างที่คาดเขาถูกรปภ.หยุดที่หน้าประตู

เจียงเฉินเริ่มโทรและขอให้ลูกค้าลงมารับพัสดุ โชคดีที่ลูกค้าคนนี้ให้ความร่วมมือดีมาก

"กล่องสุดท้าย"

เจียงเฉินมองพัสดุกล่องสุดท้ายอย่างสงสัยและพบว่าที่อยู่ของผู้ส่งคือ บริษัทดงวา *** toy จำกัด

“กล่องใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่ว่าเป็นต็ุกตายางหรอกนะ?”

เจียงเฉินหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรออก

ตุ๊ดตู๊ด~~

หลังจากส่งเสียงออกมาเกือบหนึ่งนาที ในที่สุดก็มีคนรับสาย

“สวัสดีครับ คุณซู ใช่ไหมครับ พัสดุของคุณมาส่งแล้วครับกรุณาลงมาและเซ็นรับด้วยครับ!”

“งั้นรอแปปหนึ่ง เดียวผมลงไปหลังจากเล่นเกมเสร็จ ขอ 10 นาที 10 นาทีเท่านั้น”

หลังจากพูดจบเขาก็วางสายทันที

เจียงเฉินมองไปที่โทรศัพท์ของเขาและตัดสินใจไปนอนอาบแดดรอบนรถ เพื่อรอลูกค้าลงมารับของใน 10 นาที

10 นาทีผ่านก็ยังคงไม่มีใครลงมา

15 นาทีผ่านไปก็ยังไม่มีใครมา

“ได้เลย ในเมื่อยังไม่ลงมาอีกก็อย่ามาโทษฉันละกัน”

เจียงเฉินหยิบโทรโข่งขึ้นมาจากรถของเขา เงยหน้าสูงสูดหายใจเข้าลึกๆ และตะโกนออกมา

“คุณจิน ในตึก 6 ห้อง 1204 คุณไม่ต้องการภรรยาของคุณแล้วหรอถ้าคุณยังต้องการเธออยู่ก็รีบลงมาเร็ว”

“คุณจิน ในตึก 6 ห้อง 1204 คุณไม่ต้องการภรรยาของคุณแล้วหรอถ้าคุณยังต้องการเธออยู่ก็รีบลงมาเร็ว”

“ตาแก่อู๋ ถ้าคุณยังไม่ลงมาอีก ภรรยาของคุณจะวิ่งไปหาผู้ชายคนอื่นแล้วนะ”

......

เสียงตะโกนก็ดังออกไปยังพื้นที่อยู่อาศัยรอบๆทันที

และดูเหมือนว่าเสียงที่ถูกปล่อยออกไปก็มีเอคโค่กลับมาจากความเงียบในบริเวณนี้

“ตาแก่อู๋ นายยังต้องการภรรยาอยู่ไหม”

ชาวบ้านต่างอยากรู้อยากเห็นและเปิดม่านดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีบริการส่งเมียให้ถึงหน้าบ้าน?

แม้แต่รถที่วิ่งผ่านก็ยังมองมาที่นี่ด้วยความสงสัย

ณ ขณะนั้นเอง..

Mercedes Benz ราคา 700,000 คันหยุดนิ่งอยู่ข้างหลังเจียงเฉิน

หน้าต่างถูกลดลง

“เจียงเฉิน นั่นนายเหรอ?”

ชายในรถมีใบหน้าที่เบิกบานใจ

ในความคิดของเขา การที่เจียงเฉินตะโกนใส่หน้าประตูชุมชนก็ไม่ต่างจากตัวตลกในคณะละครสัตว์

เจียงเฉินก็แข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง คนนี้ดูเหมือนคุ้นเคย แต่เขาจำชื่อไม่ได้

“เจียงเฉิน นายลืมขุนนางของนายไปได้ยังไง ฉันเองจางซิรุ่ย เพื่อนร่วมชั้นของนายในวิทยาลัย”

จางซีรุ่ยดูเหมือนจะประหลาดใจกับการพบกันหลังจากหายไปนาน

ในความเป็นจริงแล้ว ทั้งคู่นั้นไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลยตลอดเวลาที่พวกเขาเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย

“หยาชิน ดูสินี่คือคนที่เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นของพวกเรา”

จางซีรุ่ยเหลือบมองหญิงสาวสวยดูบริสุทธิ์ในที่นั่งข้างคนขับ

ผู้หญิงที่คนนี้ชื่อ หยาชิน เธอมองไปที่  เจียงเฉินด้วยสายตาที่เหลือเชื่อ และเธอก็ปิดปากเล็กๆ ของเธอด้วยความประหลาดใจ:"เป็นเจียงเฉินจริงๆด้วย..."

จางซีรุ่ยเผยยิ้มจอมปลอมและที่ดูเป็นมิตรบนใบหน้าของเธอ: "เจียงเฉิน นายรู้เรื่องการรวมตัวของชั้นเรียนในวันพรุ่งนี้ไหม มีใครแจ้งให้นายทราบรึยัง"

"มีแล้ว"

“งั้นก็ดีเลย ฉันกลัวจริงๆว่าจะไม่มีใครบอกนาย ไปที่ร้านอาหารจือหยวน อย่าลืมล่ะ”

ก่อนที่จางซีรุ่ยจะขับออกไปเขาก็ไม่ลืมที่จะเตือนเจียงเฉินอีกครั้ง

มุมปากของเจียงเฉินยกยิ้ม

ดูเหมือนเพื่อนเก่าคนนี้ต้องการจะอวดความเหนือกว่าของเขาสินะ

สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับลูกผู้ชายก็คือแบบแผน

ฉันคือเจียงเฉินและรวมแม่น้ำทุกสาย

ไม่ว่าแกจะเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีวันดังไปมากกว่าฉันคนนี้

......

ภายในรถ Mercedes-Benz

“คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าตอนนี้เจียงเฉินจะกลายมาเป็นคนส่งพัสดุ” หยาชินดูเสียใจและไม่อยากเชื่อ

จางซีรุ่ยหัวเราะและพูดออกมา “ให้ฉันพูดเลยนะปีที่แล้วที่เขาไม่มา เธอก็บอกว่าเขาอาจจะไปเรียนต่อเมืองนอก และผลสรุปก็คือตอนนี้เขามาเป็นพนักงานส่งพัสดุ”

“ฮ่าๆ เจียงเฉินล้มแล้ว”

หยาซินส่ายหัวของเธอด้วยความผิดหวัง

ตอนที่เจียงเฉินเรียนอยู่มหาวิทยาลัย เขานั้นทั้งฉลาดและกล้าหาญ ชีวิตอะไรมันจะพลิกผันขนาดนี้ แต่ตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องที่ไม่ได้สำคัญไปแล้ว

เธอนั้นเคยเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่หลังจากเผชิญหน้ากับสังคมจริงๆแล้ว เธอก็ค่อยๆสูญเสียนิสัยธรรมชาติของเธอและถูกหล่อหลอมจนกลายมาเป็นเธอในวันนี้

วันนี้ เพื่อนร่วมชั้นจางซีรุ่ย เชิญเธอมานั่งรถ และเธอก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล

เพราะท้ายที่สุดมันเป็นรถเบนซ์ราคา 700,000 ถึง 800,000 หยวน!

เมื่อจางซีรุ่ยได้ยินเช่นนี้เขาก็ยิ่งภาคภูมิใจยิ่งขึ้นไปอีกและก็เริ่มพูดถึงหลักการของชีวิต

“หยาชิน ผมจะบอกคุณเลยนะว่า โลกเปลี่ยนแปลงไปเสมอ และผู้ที่เหมาะสมที่สุดเท่านั้นจะเป็นผู้ที่อยู่รอดเพื่อที่จะมีชีวิตรอดเราต้องทำตัวให้เหมาะสมที่สุด และเฉพาะผู้ที่ปรับตัวเข้ากับสังคมนี้ได้เท่านั้นที่จะอยู่รอด ดูฉันสิ ตอนนี้ฉันซื้อรถได้แล้ว”

“พรุ่งนี้ฉันจะช่วยเธอถามเจียงเฉิน ละกันและมาดูกันว่าเขาผ่านอะไรมาบ้างในช่วงสองปีที่ผ่านมา”

หยาซินพยักหน้าเห็นด้วย

วันนี้จางซีรุ่ยเต็มไปด้วยความเหนือกว่า!

ตอนนี้คนที่เธอเคยไม่ชอบอยู่กำลังขับรถหรูราคาแพง ส่วนคนที่เธอเคยชอบและคิดว่าเขามีความสามารถและหล่อเหลาในตอนนั้น เป็นเพียงพนักงานส่งพัสดุ! !

มันไม่ได้ดูดีเลยแม้แต่น้อย

เขาในตอนนี้ดูไม่ต่างจากคนที่ทำงานและใช้ชีวิตไปวันๆ

......

ในเวลาเดียวกัน

มีชายคนหนึ่งสวมหน้ากากเหมือนอันธพาลวิ่งลงมาชั้นล่างอย่างลับๆ

“ฉันเองๆ ตุ๊กตาจำลองหยางหลิงจีของฉัน เอามันมาเร็ว”

น้ำเสียงเขาดูเหนื่อยๆและคอยหันไปมองรอบๆอย่างมีพิรุธตลอดเวลา

"อ่ะนี่ฉันเองดูซะโทรมาซะเยอะเชียว”

เจียงเฉินสามารถรับรู้จากสายตาที่น่าสงสัยของเขาและมั่นใจว่าเขาควรจะเป็นลูกค้าที่เขากำลังรออยู่แน่ๆ

เขารายงานก่อนที่จะเซ็นรับของไป

หลังจากนั้นเขาก็ขนตุ๊กตาฮั่นหลิงจีจำลองขนาด 1:1 ไปด้วยความลำบากเล็กน้อย

มีผู้อยู่อาศัยบริเวณนี้คนหนึ่งถ่ายเหตุการณ์นี้ไว้ และก็เขาทำสำเนาของไฟล์ที่เขาถ่ายนี้และทำการโพสต์มันลงบนอินเทอร์เน็ต

【ช็อก! พี่ชายคนส่งพัสดุและนักเลงลึกลับต้องเผชิญหน้ากัน และมีความเป็นไปได้ที่จะมีศพจะซ่อนอยู่ในพัสดุนั้น ตามที่รู้กัน พวกอันธพาลมักจะมีวิธีจัดการกับคนที่รู้ความลับของพวกเขา!】

ต่อมา วิดีโอก็ถูกโพสต์ซ้ำหลายสิบล้านครั้ง และส่วนความคิดเห็นก็ร้อนแรงไม่แพ้กัน

“ว้าว! พนักงานส่งพัสดุคนนี้หล่อมาก!”

“พูดไม่ออกเลย เรื่องนี้จริงจังมากนะ แต่ดันมีแต่คนบอกว่าพนักงานส่งพัสดุหล่อ! ถึงแม้ว่าเขาจะหล่อจริงๆก็เถอะ”

“โอ้ พระเจ้า อะไรอยู่ในห่อใหญ่ขนาดนั้น นี่มันศพจริงๆ เหรอเนี่ย?”

“เจ้าหน้าที่ต้องลงไปตรวจสอบ! มันน่ากลัวเกินไปแล้ว กลางเมืองหลวงของพวกเราไม่ควรจะมีอะไรแบบนี้ ฉันไม่กล้าออกจากบ้านแล้ว!”

"สถานีตำรวจประจำเมืองหลงเฉิง, คุณคิดว่ายังไง?"

"..."

เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เกิดความกังวลอย่างมาก

สถานีตำรวจหลงเฉิงติดต่อเจ้าของโพสต์ทันที และชี้แจงว่านี่เป็นเพียงการเล่นตลก

อันที่จริงพวกเขาซื้อตุ๊กตาจำลองขนาด 1:1 จากทางออนไลน์

ปัจจุบันผู้พักอาศัยในบริเวณนั้นที่ถูกต้องสงสัยว่าปล่อยข่าวลืออย่างผิดกฎหมายและเป็นพฤติกรรมที่ร้ายแรงของเขาทำให้เขาถูกควบคุมตัวโดยตำรวจแล้ว

ผู้จัดส่งพัสดุก็ยังดำเนินต่อไป

เจียงเฉินขับรถสามล้อของเขามุ่งไปยังชุมชนถัดไป

ซินหลงแมนชั่น ชุมชนระดับไฮเอนด์

"ชุมชนนี้ที่คุ้นเคยอีกแล้ว"

ที่ประตู

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยังคงเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวเมดิเตอร์เรเนียนและรถแลมโบกินี่ ที่เจียงเฉินขับมาครั้งล่าสุดนั้นทำให้เขาจำหน้าเขาได้ไม่ลืม

ดังนั้นครั้งนี้ แม้ว่าเจียงเฉินจะไม่ได้ขับรถสปอร์ต แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยังคงปล่อยให้เขาเข้าไป

เขารู้สึกว่าเจียงเฉินนั้นมีนิสัยสูงส่งและเป็นวีรบุรุษ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกเคารพนับถือ

อาคาร F ขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน

บ้านเลขที่: 0603.

เคาะประตู

“สวัสดีครับ พัสดุของคุณมาถึงแล้ว ช่วยออกมาเซ็นรับด้วยครับ”

“ค่ะ... มาแล้ว”

เสียงของหญิงสาวอันแสนอ่อนโยนและน่าดึงดูดก็ดังออกมา