บทที่ 450 เทือกเขาคร่าชีวิต 20

บทที่ 450 เทือกเขาคร่าชีวิต 20

สีหน้าของผู้หญิงผมเดรดร็อกดูไม่ดีเอามากๆ เพราะเธอสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไม่สามารถอธิบายได้ชนิดหนึ่ง

“แรงกดดัน” ที่ว่านี้ไม่ได้หมายถึงแรงกดดันทางจิตใจ แต่หมายถึงแรงกดดันทางกายภาพ

แรงดันน้ำมากเกินไปแล้ว

ตามปกติแล้ว เมื่อพวกเธอดำดิ่งลงไปยังบริเวณก้นทะเลสาบ ย่อมต้องเผชิญกับแรงดันน้ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ทว่าเนื่องจากมีไอเทม เธอจึงสามารถหายใจได้ด้วยตัวเองตามปกติ เยื่อบางๆ โปร่งใสรอบตัว ทำให้คลื่นน้ำไม่สามารถทำลายโพรงอากาศในร่างกายของเธอได้ อย่างเช่นหูชั้นกลาง ไซนัส หรืออะไรทำนองนั้น

ดังนั้น ถ้าหากพิจารณาเพียงแค่แรงดันน้ำ ตามทฤษฎีแล้ว ร่างกายมนุษย์สามารถทนต่อแรงดันน้ำได้สูงมาก เธอสามารถดำลงไปได้ถึงระดับความลึกหลายร้อยเมตรโดยไม่ต้องพึ่งพาอุปกรณ์เลยด้วยซ้ำ

แต่ในตอนนี้ ความลึกตรงใจกลางที่สุดของทะเลสาบแห่งนี้ไม่เกินหนึ่งร้อยเมตรอย่างแน่นอน ทว่าแรงกดดันที่ผู้หญิงผมเดรดร็อกสัมผัสได้ในตอนนี้ กลับเกินหนึ่งร้อยเมตรไปแล้วอย่างเห็นได้ชัด

แรงดันน้ำนี้ผิดปกติอย่างแน่นอน ผู้หญิงผมเดรดร็อกมีประสบการณ์การดำน้ำอย่างโชกโชน ย่อมเข้าใจความผิดปกติของสถานการณ์ตรงหน้าเป็นอย่างดี

เธอไม่รู้ว่าทำไมทะเลสาบแห่งนี้ถึงได้มีปรากฏการณ์ประหลาดเช่นนี้ แต่เธอรู้ว่า ตอนนี้ตัวเองเริ่มมีอาการหายใจลำบากบ้างแล้ว นี่เป็นความรู้สึกที่เกิดจากการที่ร่างกายของตัวเองถูกบีบอัดเนื่องจากแรงดันน้ำ

ในขณะเดียวกัน ก็เป็นเพราะแรงดันน้ำที่มากเกินไป ทำให้ผู้หญิงผมเดรดร็อกรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งตัว ราวกับว่าแม้แต่กระดูกก็กำลังถูกบดขยี้

อีกทั้งผู้หญิงผมเดรดร็อกยังไม่ได้ดำลึกลงไปในระดับที่ลึกกว่านี้เลย หากต้องการเอากล่องสีเงินที่ก้นทะเลสาบขึ้นมา อย่างน้อยก็ยังต้องดำลงไปอีกกว่ายี่สิบเมตร

ผู้หญิงผมเดรดร็อกมีลางสังหรณ์ว่า หากดำลึกลงไปอีก ร่างกายของเธอจะไม่สามารถทนต่อแรงดันน้ำมหาศาลได้อย่างแน่นอน และจะทำให้ร่างกายเสียทรงเพราะแรงดันน้ำที่มากเกินไป

เธอเชื่อว่าสาวผมขาวที่ดำดิ่งอยู่ข้างหน้านั้นก็จะต้องสัมผัสได้ถึงแรงดันน้ำอันน่าสะพรึงกลัวนี้ด้วยอย่างแน่นอน เพราะความเร็วในการดำน้ำของอีกฝ่ายช้าลงอย่างเห็นได้ชัด แต่สาวผมขาวคนนี้ก็ยังคงดำดิ่งต่อไป

เมื่อมองผ่านแว่นตามองกลางคืนที่ชายวัยกลางคนหน้าตากร้านโลกมอบให้ ผู้หญิงผมเดรดร็อกก็สามารถมองเห็นได้ว่าเป้าหมายภารกิจของทีม A อยู่ไม่ไกลนักแล้ว

ขอเพียงแค่สามารถชิงตู้เซฟนิรภัยนี้มาได้ พวกเขาก็จะเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างเด็ดขาด โอกาสชนะในเกมไลฟ์สดเอาชีวิตรอดปาฏิหาริย์ตานี้ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ผู้หญิงผมเดรดร็อกก็กัดฟันแน่น ดำดิ่งลงสู่เบื้องล่างต่อไป

อันที่จริงลั่วเยว่เจี้ยนก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงดันมหาศาลใต้น้ำเช่นกัน

เพียงแต่ลั่วเยว่เจี้ยนไม่ได้เหมือนกับผู้หญิงผมเดรดร็อก ที่สามารถตระหนักได้ในทันทีว่าแรงดันใต้น้ำมีปัญหา

ลั่วเยว่เจี้ยนยังคงคิดซื่อๆ ว่าการดำน้ำก็เป็นแบบนี้แหละ แรงดันน้ำที่ร่างกายสัมผัสได้นั้นเป็นเรื่องปกติ

ยิ่งไปกว่านั้นลั่วเยว่เจี้ยนยังมีสกิลติดตัวอย่างการปิดกั้นความเจ็บปวด เธอจึงไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการที่ทั่วทั้งร่างถูกกระแสน้ำบีบอัดในยามนี้เลยแม้แต่น้อย

เธอรู้สึกได้เพียงว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มหายใจลำบากเล็กน้อย รอบตัวก็ดูเหมือนจะตึงๆ และแขนขาก็อ่อนแรงเล็กน้อย...

เป็นอาการปกตินั่นแหละ

ลั่วเยว่เจี้ยนมั่นใจในใจ อาการแบบนี้ตอนดำน้ำก็เป็นเรื่องปกติมากไม่ใช่เหรอ

ครั้งล่าสุดที่ลั่วเยว่เจี้ยนลงไปใต้น้ำ ก็คือในเกมไลฟ์สดเอาชีวิตรอดปาฏิหาริย์ในด่านทะเลทรายแห่งความตาย

แต่ในเกมตานั้น ทะเลสาบที่เธอพบเจอมีความลึกไม่น่าจะเกิน 50 เมตร ดังนั้นเมื่อลงน้ำไปแล้วจึงไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ

ครั้งนี้ก้นทะเลสาบค่อนข้างลึก ความรู้สึกย่อมแตกต่างออกไป มันก็เป็นเรื่องที่ปกติมากไม่ใช่เหรอ

ลั่วเยว่เจี้ยนยังคงดำดิ่งลงไปใต้น้ำต่อไป ทว่ามาถึงตอนนี้ เธอก็พบว่าความเร็วในการดำดิ่งของตัวเองช้าลงไปมากอย่างเห็นได้ชัด

ตัวลั่วเยว่เจี้ยนเองก็ไม่แน่ใจว่า เป็นเพราะแรงต้านของน้ำมีมากเกินไป หรือเป็นเพราะพละกำลังของตัวเองในตอนนี้ดูเหมือนจะถูกเผาผลาญไปมากเกินไป หรือว่าเป็นเพราะเหตุผลอื่นใดกันแน่

จู่ๆ ลั่วเยว่เจี้ยนก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เอ๊ะ ตัวเองมีสกิลเพิ่มพละกำลังไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงรู้สึกเหมือนพละกำลังถูกดึงออกไปจนหมดได้ล่ะ?

ช่างมันเถอะ มันคงเป็นอาการปกติของการดำน้ำแน่ๆ ลั่วเยว่เจี้ยนเข้าใจแล้ว

เธออดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองผู้หญิงผมเดรดร็อกที่ลงน้ำมาพร้อมกับเธอด้วยสัญชาตญาณ เพื่อจะถามอีกฝ่ายว่าควรจะว่ายลงไปอย่างไรดี?

แต่พอหันกลับไป เธอกลับพบว่าสีหน้าของผู้หญิงผมเดรดร็อกนั้นดูย่ำแย่จนถึงขีดสุด

และในยามนี้ ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำอย่างผิดปกติ

ถึงแม้จะอยู่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่มืดมิดของน้ำในทะเลสาบ และถึงแม้สีผิวเดิมของผู้หญิงผมเดรดร็อกจะค่อนข้างคล้ำ แต่ลั่วเยว่เจี้ยนก็ยังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ทั่วทั้งใบหน้าของผู้หญิงผมเดรดร็อก รวมถึงลำคอ ดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงไปหมดแล้ว

ลั่วเยว่เจี้ยนรู้สึกประหลาดใจอยู่ในใจ คิดในใจว่าทำไมผู้หญิงผมเดรดร็อกถึงได้หน้าแดงขนาดนี้? หรือว่าจะเป็นเพราะเพิ่งจะดำน้ำลงมา เลยทำให้เกิดการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง หน้าก็เลยแดง?

ก่อนหน้านี้ตอนที่หนีตายจากงูน้อยที่เปลี่ยนสีได้พวกนั้น ก็ไม่เห็นผู้หญิงผมเดรดร็อกหน้าแดงขนาดนี้เลยนี่นา?

สีหน้าของผู้หญิงผมเดรดร็อกย่อมเป็นเพราะแรงดันน้ำอันน่าสะพรึงกลัวเบื้องล่างนั้น

นับตั้งแต่จุดใดจุดหนึ่งเป็นต้นมา ผู้หญิงผมเดรดร็อกดำลึกลงไปทุกๆ หนึ่งเมตร ก็สามารถสัมผัสได้ว่าแรงกดดันรอบตัวเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวอย่างกะทันหัน ผู้หญิงผมเดรดร็อกถึงขั้นได้ยินเสียง "กรอบแกรบ" ที่เกิดจากการที่กระดูกของตัวเองถูกแรงมหาศาลบีบอัดเลยด้วยซ้ำ

จะดำลึกลงไปอีกไม่ได้เด็ดขาด!

เสียงเตือนภัยดังระงมอยู่ในหัวของผู้หญิงผมเดรดร็อก เธอมั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางที่จะดำลึกลงไปเพื่อเอาตู้เซฟนิรภัยขึ้นมาได้อีกแล้วอย่างแน่นอน

ต่อให้เธอจะฝืนทนดำดิ่งลงไปจนถึงก้นทะเลสาบ เธอก็ไม่มีทางที่จะว่ายกลับขึ้นมาบนผิวน้ำได้อีกอย่างแน่นอน

ต้องรู้ไว้ว่า ไม่ว่าจะเป็นการดำน้ำหรือการว่ายขึ้นมา ล้วนเป็นการเผาผลาญพละกำลังอย่างมหาศาลทั้งสิ้น

และในตอนนี้ ผู้หญิงผมเดรดร็อกก็รู้สึกได้แล้วว่ากำลังวังชาของตัวเองเริ่มถดถอยลงแล้ว

ความเจ็บปวดรวดร้าวที่ส่งมาจากร่างกาย ทำให้เธอต้องกัดฟันอดทนจนเหงือกเริ่มมีเลือดออก

อุณหภูมิร่างกายและพละกำลังของเธอสูญเสียไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับกระแสน้ำอันเย็นเฉียบที่อยู่ข้างกาย ต้องรีบกลับขึ้นสู่ผิวน้ำให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะไม่สามารถออกไปจากทะเลสาบแห่งนี้ได้เนื่องจากพละกำลังไม่เพียงพอ

ถึงตอนนั้น สิ่งที่รอคอยเธออยู่ก็มีเพียงความตายเท่านั้น

ดวงตาของผู้หญิงผมเดรดร็อกมืดครึ้มลง เตรียมจะหันหลังกลับไปในทันที

เธอกำลังเตรียมจะหาทางเรียกให้สาวผมขาวคนนั้นกลับไปด้วยกัน ทว่าในเวลานี้เอง เธอก็เห็นว่าสาวผมขาวที่อยู่ด้านหน้าจู่ๆ ก็หยุดการดำดิ่งลงไป แล้วหันกลับมามองเธอ

ผู้หญิงผมเดรดร็อกไม่รู้ว่าสาวผมขาวคนนี้หมายความว่าอย่างไร บางทีอาจจะรู้สึกว่าแรงดันใต้น้ำมีมากเกินไป ก็เลยอยากจะหันหลังกลับไปเหมือนกัน

แต่เธอเห็นอีกฝ่ายเพียงแค่หยุดนิ่งอยู่กับที่ โดยไม่มีทีท่าว่าจะว่ายมาหาเธอ ผู้หญิงผมเดรดร็อกจึงลังเลไปชั่วขณะหนึ่ง พลางครุ่นคิดอยู่ในใจ

ระยะห่างระหว่างพวกเธอสองคนไม่ได้ไกลกันมากนัก เพียงแต่เสียงใต้น้ำนั้นส่งไปได้ไม่ไกลนัก หากเธอพูดอะไรออกไปที่นี่ อีกฝ่ายย่อมไม่ได้ยินอย่างแน่นอน

ดังนั้นผู้หญิงผมเดรดร็อกจึงกัดฟันว่ายไปหาสาวผมขาว

"พวกเราต้องออกไปจากใต้น้ำแล้ว แรงดันน้ำที่นี่ผิดปกติ พวกเราต้องไปปรึกษากับคนอื่นๆ ว่าควรจะทำยังไงดี"

ทันทีที่มาถึงข้างกายลั่วเยว่เจี้ยน ผู้หญิงผมเดรดร็อกก็ฝืนทนพูดประโยคนี้ออกมาอย่างรวดเร็ว

ส่วนลั่วเยว่เจี้ยนที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ของผู้หญิงผมเดรดร็อกกลับมีสีหน้ามึนงง

หา? สถานการณ์เป็นยังไงกันเนี่ย? ทำไมถึงต้องออกไปจากใต้น้ำล่ะ?