ตอนที่ 283 สำนักเส้าหลินสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว!
ตอนที่ 283 สำนักเส้าหลินสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว!
ตอนที่ 283 สำนักเส้าหลินสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว!
เมื่อข่าวการที่หลิวหยางกวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจว และกลายเป็นผู้ไร้พ่ายทั่วเสินโจวแพร่สะพัดออกไป
ทั่วยุทธภพเสินโจวต่างก็พากันก้มหัวยอมศิโรราบ!
บรรดามหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าแห่งยุทธภพเสินโจว ต่างถูกหลิวหยางตบจนยอมสยบ!
เสียงเรียกร้องให้หลิวหยางขึ้นรับตำแหน่งผู้นำยุทธภพยิ่งดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเป็นคลื่นยักษ์สั่นสะเทือนไปทั่ว
ข่าวนี้เมื่อส่งกลับมาถึงสำนักเส้าหลิน ก็ทำให้คนในสำนักเส้าหลินต่างเกิดความโกลาหล พากันแตกตื่นเป็นโกลาหลใหญ่!
ศิษย์และผู้อาวุโสแห่งเส้าหลินทุกคน เมื่อได้ยินข่าวต่างก็อ้าปากค้าง ตกตะลึงจนพูดไม่ออก และร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!
หวาดผวาจนถึงขีดสุด และส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความตกใจ
"เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นไปไม่ได้ ไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางนี่ พลังฝีมือจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง? ใช้เวลาเพียงยี่สิบปี ก็กวาดล้างเสินโจวกลายเป็นผู้ไร้พ่าย และกวาดล้างมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าแห่งเสินโจวไปหมดทุกคนเลยงั้นรึ?!"
"บัดซบ มันเป็นยอดปีศาจแบบไหนกันแน่? ทำไมถึงได้วิปริตขนาดนี้?!"
"กวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจว ไร้พ่ายทั่วเสินโจว นี่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำได้งั้นรึ?!"
"เขาเพิ่งจะบรรลุเป็นมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์ได้เพียงเก้าสิบปีไม่ใช่รึ?! เวลาเพียงเก้าสิบปี ก็กวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจวได้แล้วงั้นรึ?!"
"เหลือเชื่อ น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว เขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?!"
"บัดซบ มันบัดซบจริงๆ ไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางนี่ เล่ห์เหลี่ยมลึกล้ำนัก มันจะมาแย่งชิงอันดับบนทำเนียบมหาปรมาจารย์อะไรกันล่ะ?! นี่มันตั้งใจจะตบมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าแห่งเสินโจวให้ยอมสยบ และมุ่งเป้าไปที่ตำแหน่งผู้นำยุทธภพชัดๆ!"
"ใช่แล้ว ขุมกำลังยุทธภพทั่วยุทธภพเสินโจวล้วนยอมศิโรราบให้เขา แถมยังเป็นการยอมจำนนด้วยความเต็มใจอีกต่างหาก เพียงแค่เขากล่าวขึ้นมาคำเดียว ยุทธภพเสินโจวทั่วยุทธภพ ขุมกำลังทั้งหมด ก็จะยอมรับเขาเป็นผู้นำยุทธภพแล้ว!!"
"ยุทธภพเสินโจวต่างยอมรับเขาเป็นผู้นำยุทธภพ นี่มันก็คือกระแสแห่งยุทธภพแล้ว! กระแสแห่งยุคสมัยและมติมหาชนเช่นนี้ ใครจะไปหยุดยั้งเขาได้?!"
"ผู้นำยุทธภพถือกำเนิดขึ้นแล้ว แล้วเส้าหลินของข้าจะเหลืออะไร?! เส้าหลินของข้าจะกลับมาครองความเป็นใหญ่ในยุทธภพได้อย่างไร?!"
"บัดซบ บัดซบจริงๆ ทำไมจู่ๆ ไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางถึงกำลังจะกลายเป็นผู้นำยุทธภพไปได้ล่ะ? แถมดูจากสถานการณ์แล้ว มันเหลือเพียงอีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!"
"มีขุมกำลังทั่วยุทธภพเสินโจวคอยสนับสนุน แถมยังได้รับการสนับสนุนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊ง ในใต้หล้านี้ยังมีใครกล้าแย่งชิงตำแหน่งผู้นำยุทธภพกับเขาอีก?!"
"แย่งชิงอะไรล่ะ? ต้องพูดว่า ยังจะมีใครกล้าคัดค้านอีกต่างหาก! มีทั้งยุทธภพเสินโจวสนับสนุน แถมยังมีบู๊ตึ๊งหนุนหลัง ใครจะกล้าไม่ยอม?!"
"เส้าหลินของข้าไม่ยอม!"
"ไม่ยอม? ไม่ยอมแล้วเจ้าจะไปตีเขารึ?! เส้าหลินของข้ามีเพียงสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่มียอดปีศาจที่ไร้เทียมทานแบบหลิวหยาง และไม่มีจอมคนในยุทธภพสักคน!"
"บัดซบ ในเวลานี้เหลือเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งต่างๆ ในใต้หล้าแล้ว! แต่เมื่อยอดปีศาจอย่างหลิวหยางอยู่ตรงหน้า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งในใต้หล้า จะหาจอมคนในยุทธภพคนไหนมาต่อกรกับหลิวหยางได้?!"
"ดูไปดูมา ก็มีเพียงจั่วเหลิงฉานเจ้าสำนักซงซานเท่านั้นแหละ! แต่จั่วเหลิงฉานทั้งรวมสำนักกระบี่ห้ายอดเขาไม่ได้ แถมยังกวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจวก็ไม่ได้ และพลังฝีมือก็เอาชนะหลิวหยางไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันเลย!"
"จบกัน จบกันแล้ว ดูท่าแล้วต่อให้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในใต้หล้า ก็หาจอมคนในยุทธภพที่พอจะต่อกรกับหลิวหยาง เพื่อแย่งชิงตำแหน่งผู้นำยุทธภพไม่ได้แล้ว!"
"จั่วเหลิงฉานแห่งซงซาน หรือเยี่ยปู้ฉวินแห่งหัวซาน แม้จะทะเยอทะยานแค่ไหน แต่ชื่อเสียงในยุทธภพและพลังฝีมือวิถียุทธ์ ก็ยังห่างชั้นกับยอดปีศาจอย่างหลิวหยางมากจริงๆ!"
"หรือว่าเราทำได้เพียงแค่มองดู มองดูหลิวหยางขึ้นนั่งบนตำแหน่งผู้นำยุทธภพงั้นรึ?!"
"นี่ไม่ใช่แค่ตำแหน่งผู้นำยุทธภพนะ เขากำลังจะนั่งบนตำแหน่งจ้าวแห่งวิถียุทธ์ ผู้กุมอำนาจสามทำเนียบแห่งฟ้าดิน กลายเป็นผู้บงการวิถียุทธ์แห่งเสินโจวอย่างแท้จริง!"
"ความทะเยอทะยานของเด็กคนนี้ ถูกเปิดเผยออกมาหมดเปลือกแล้ว!"
"แต่ต่อให้รู้ถึงความทะเยอทะยานของมัน เส้าหลินของข้าก็ทำได้เพียงมองดูอยู่เฉยๆ ไม่มีปัญญาจะขัดขวางเลย!"
"อ๊ากกก! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?!"
"โกรธชะมัด!"
"ไอ้เต่าเฒ่านี่ กำลังจะทะยานขึ้นสู่ฟ้าแล้ว!"
"บัดซบ!"
ศิษย์และผู้อาวุโสแห่งเส้าหลินทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เกิดเป็นเสียงอื้ออึง
พูดไปพูดมา แต่ละคนก็สติแตกกันไปหมด!
โมโหจนแทบคลั่ง ตัวสั่นงันงก!
สถานการณ์เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ!
ยอดปีศาจวิถียุทธ์อย่างหลิวหยาง กำลังกวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจว และกำลังจะรวมยุทธภพเสินโจวเป็นหนึ่งเดียว!
ยุทธภพนี้ ไม่ได้หมายถึงแค่ยุทธภพที่อยู่ตีนเขาเท่านั้น แต่จะรวมไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงในใต้หล้าอีกด้วย!
รวมวิถียุทธ์แห่งเสินโจวเป็นหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง!
กลายเป็นจ้าวแห่งวิถียุทธ์ตัวจริง!
และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นจากพลังฝีมือของหลิวหยางเอง!
เพราะเขาตบมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าแห่งเสินโจวทุกคนจนยอมสยบ ไร้คู่แข่งในเสินโจว ทำให้ยุทธภพเสินโจวทุกผู้ทุกคนยอมศิโรราบ ยอมจำนนด้วยความเต็มใจ และก้มหัวยอมสยบให้
ในยุทธภพปัจจุบันนี้ ต่างยึดถือจอมยุทธ์น้อยหลิวเป็นหลัก!
ไม่ยอมรับคนอื่นอีกแล้ว!
การขึ้นนั่งบนตำแหน่งผู้นำยุทธภพเสินโจว เรียกได้ว่าเป็นไปตามความคาดหวังของมหาชน!
ในจุดนี้ เส้าหลินทำได้เพียงเฝ้ามองอยู่เฉยๆ อยากจะทำอะไร ก็ไม่มีปัญญาทำได้!
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ หลิวหยางไม่ได้มีเพียงแค่พลังฝีมือที่แข็งแกร่งวิปริตเพียงอย่างเดียว
สิ่งที่ทำให้คนในเส้าหลินสิ้นหวังยิ่งกว่านั้นคือ หลิวหยางยังต้องการครอบครองสามทำเนียบแห่งฟ้าดิน!
ต้องการเป็นจ้าวแห่งวิถียุทธ์ ผู้กุมอำนาจสามทำเนียบแห่งฟ้าดิน!
ควบคุมวิถียุทธ์แห่งเสินโจวอย่างแท้จริง!
นี่ทำเอาคนในเส้าหลินถึงกับตื่นตะลึง!
หากเป็นเพียงผู้นำยุทธภพ เส้าหลินก็ยังไม่เกรงกลัว หรืออาจจะเพิกเฉยได้
แต่สำหรับจ้าวแห่งวิถียุทธ์นี้ พวกเขาจะเพิกเฉยได้อย่างไร?
นี่คือตัวตนที่กุมอำนาจของฟ้าดินอย่างแท้จริง!
ยิ่งน่าหวาดกลัวยิ่งกว่าประมุขราชวงศ์ในปัจจุบันเสียอีก!
สามารถตัดสินความเป็นความตายของผู้ฝึกยุทธ์ และชะตาชีวิตของสำนักได้ด้วยคำพูดเดียว!
ต่อให้เป็นเส้าหลิน เมื่ออยู่ต่อหน้าจ้าวแห่งวิถียุทธ์ ก็ยังต้องเชื่อฟังคำสั่งแต่โดยดี!
ตราบใดที่มีความเป็นไปได้สักเล็กน้อย คนในเส้าหลินก็ไม่ยินดีที่จะให้ยอดคนไร้คู่เปรียบเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้นในยุทธภพเสินโจว
แต่ทว่า ในเวลานี้ มันไม่สามารถหยุดยั้งได้แล้ว!
ยอดปีศาจอย่างหลิวหยาง มีพลังฝีมือที่น่าสะพรึงกลัว!
กวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจว ไร้พ่ายทั่วเสินโจว!
เรื่องราวที่สั่นสะเทือนฟ้าดินและน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เขากลับทำสำเร็จ!
แล้วใครจะสามารถหยุดยั้งเขาได้?!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ศิษย์และผู้อาวุโสแห่งเส้าหลินทุกคน ต่างก็อื้ออึงและหวาดผวา ส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว และสิ้นหวังจนถึงขีดสุด
ไม่เพียงแค่ศิษย์เส้าหลินเท่านั้นที่สิ้นหวัง...
ต่อให้เป็นสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้าหลิน เมื่อเห็นหลิวหยางกวาดล้างมหาปรมาจารย์แห่งเสินโจว จนขุมกำลังทั่วเสินโจวต่างยอมศิโรราบ
พวกเขาก็เงียบงันไปในทันที!
ตกตะลึงจนหน้าถอดสี ไม่รู้จะกล่าวอะไรได้อีก!
ห้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งเสินโจว, มู่หยงแห่งแดนใต้ และเฉียวฟงแห่งแดนเหนือ!
คนทั้งเจ็ดนี้ มีใครบ้างที่ไม่เป็นที่รู้จักมากกว่าสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้าหลิน?!
ส่วนเรื่องพลังฝีมือ....
อาจารย์คงเหวินก็ยังอดไม่ได้ที่จะเงียบงันไปในทันที!
เขาเคยคิดว่าสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้าหลินอยู่ในระดับแนวหน้าของมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้า
แต่พลังฝีมือของคนทั้งเจ็ดคนนั้น ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย!
ต่างก็เป็นมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าที่มีชื่อเสียงโด่งดังและสั่นสะเทือนเสินโจวในเสินโจว!
ทุกคนล้วนมีกระบวนท่าไม้ตายที่ใช้หากิน!
ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่ายๆ!
หากหลิวหยางสามารถบดขยี้และตบมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าทั้งเจ็ดคนนี้ได้ เขาก็ย่อมมีพลังฝีมือที่จะบดขยี้และตบสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์อย่างพวกเขาได้เช่นกัน!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ สิ่งที่อาจารย์คงเหวินและพวกอีกสามคนคิดถึง ไม่ใช่เรื่องในอนาคต แต่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้า!
หากหลิวหยางมาเยือนเส้าหลินอีกครั้ง.....
นั่นก็คือการกวาดล้างสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้าหลิน!
นี่คือยอดปีศาจที่มาถึงหน้าประตูบ้าน!
เพียงแค่คิด อาจารย์คงเหวินทั้งสี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนังหัวชาหนึบ ขนลุกซู่ และตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว!
ตำแหน่งผู้นำยุทธภพงั้นรึ?!
ยังคงต้องพิจารณาดูเสียก่อนว่า จะสามารถรับคมกระบี่ของหลิวหยางได้หรือไม่!